• scores en metaforen

    Pin it!

    Ik kocht vandaag het boek Wine: A Life Uncorked. van Hugh Johnson, de bekende wijnschrijver (een bespreking volgt later, als ik hem uit heb). Zo ongeveer rond p. 40 begint Hugh te spreken over manieren om scores toe te kennen aan wijnen; het Parker-systeem (op 100 punten), dodelijk serieus omdat er miljoenen mee gemoeid zijn; in contrast het Zwitserse Merum systeem: je zet een aantal liefhebbers bijeen, de flessen die leeg zijn zijn de beste, de andere worden gewaardeerd aan de hand van de hoeveelheid die overblijft. Zelf werk ik met hartjes of sterretjes: een half is ok en drinkbaar, vijf is wijn uit een andere dimensie. Persoonlijk vind ik dat het zonde is om iets zo emotioneels als wijn te gaan quoteren volgens strenge regels, met puntjes meer of minder. Maar ik ben het ermee eens: een kwaliteitsaanduiding is praktisch (indien je rekening houdt met de persoonlijkheid en de smaak van de toekenner).

    Wat vind ik persoonlijk het leukste ? Iets dat iemand mij een paar jaar geleden eens toevertrouwde: bekijk het eens van de literaire kant. Probeer eens om een wat meer fantasievolle literaire beschrijving te vinden voor een wijn. Voorbeeldje: een wijn als een lenteavond. Een wijn als een mand verse perziken....

    De leukste die ik zelf ooit vond ? (sans prétention, bien sûr) Over de Brolio van Barone Ricasoli, een ChiantiClassico, uit 2002: "een everzwijn loopt voorbij op een herfstwandeling in de ochtend". Over de Cabernet-Shiraz Reserva van Nieto Senetiner, een Argentijnse wijn uit 2001: "na een wandeling in de regen binnenstappen in een Ardense herberg". Ik herinner me dat ik ooit een jonge Bordeaux beschreef als een adellijke koele jongedame, gehuld in strakke allesverbergende jurk, maar met bijzonder pikant ondergoed eronder...en alle andere proevers wisten precies wat ik bedoelde. Moet je echt eens proberen: leuk, en soms echt de nagel op de kop. Tot mijn verrassing doet ook Hugh's leermeester André Simon het zo... 

  • foolishness and chaos

    Pin it!

    'When they are making good port wine, and the better kinds of claret and burgundy,' said Stephen, looking at the candle through his glass, 'men act like rational creatures. In almost all other activities we see little but foolishness and chaos. Would not you say, sir, that the world was filled with chaos ?'

    'Indeed, I should, sir,' said Captain Smith. 'Except in a well-run man-of-war, we see chaos all around us.'

     

    Uit 'The Thirteen-Gun Salute.' door Patrick O'Brian, het dertiende deel van één van de meest verslavende reeksen aller tijden.

  • ik houd van blondjes op leeftijd...

    Pin it!

    Er zijn veel verleidingen waaraan ik kan weerstaan, maar als er eentje is waarvoor ik elke keer weer voor de bijl ga, dan is het een rijpe witte karakterwijn. Ik kan het dan ook niet laten om zo'n blondje op leeftijd te laten liggen en, ja hoor, bij mijn laatste bezoek aan de Cora van Foetz was het weer raak.

    Ik kende de droge Pacherenc du Vic-Bilh 2001 van Château Montus al van een vroegere aankoop bij Auchan en omdat ik me toch wel herinnerde dat ik toen stevig onder de indruk was werd er een flesje in de winkelkar gemikt. Gisteravond geopend en nog niet vaak een fles gedronken die zo prachtig geëvolueerd was ! Elke slok was een genot...

    Al bij het uitschenken viel de schitterende goudgele kleur op. In de neus zeer rijp exotisch fruit, mooi ingekapseld met perfect versmolten vanille (de nota's uit 2005 gaven rijpe ananas, gekonfijte citrus en zuiver hout, maar het hout wat meer apart). De mond was foutloos, heel vol, fluwelig met verwijzingen naar goede artisanale marsepein (die tussen je tanden knarst). Heel goed gestructureerd, met frisse, goed ingekapselde zuren en duidelijk fruit; lange en zeer lekkere afdronk; volgens mij nu op zijn top.

    Ik betaalde 12 euro in Cora Foetz in Luxemburg maar ik heb geen idee of hij ook in de Belgische vestigingen ligt. In ieder geval de moeite om even de afrit te nemen (autostrade richting Esch-sur-Alzette). Veel lag er trouwens niet meer, geloof ik. Laat er een paar liggen voor mij, ik kom er pas midden februari terug...

    pacherenc

  • Faut-il brûler le Guide Michelin ?

    Pin it!

    In Trends/Tendance las ik een erg kritisch artikel over de Michelin-gids en de dictatuur die hij uitoefent op de restaurantwereld. Het is iets dat me al jaren bezighoudt omdat ik zelf een heel dubbel gevoel heb tegenover dit instituut: Ja, ik heb al erg goede restaurants leren kennen via de Michelin; Nee, ik ben al even vaak bij een Michelin-restaurant buitengegaan met een gat in mijn portefeuille en een onvoldaan gevoel.

    Het is mijn persoonlijke stokpaardje geworden dat veel drie sterren - instituten (net als sommige topwijnen trouwens) hun feeling met de realiteit verloren hebben. Je ziet het vaak aan de populatie van zo'n etablissement: oud en rijk. Het is niet voor niets dat zaken als De Karmeliet een brasserie openen naast hun restaurant.

    Ik kon onlangs genieten van de heerlijke terroir-keuken van de Auberge de la Gaichel in Luxemburg (dé bloedworst van het millenium voor mij). Héél aardige beknopte wijnkaart ook. Deze herberg ligt naast het luxe-hotel en één-ster restaurant Restaurant de la Gaichel. Ik heb de twee gedaan en ik prefereer veruit de ongedwongen sfeer, het eerlijke eten, de perfecte maar wat gemoedelijkere service van de Auberge. De stijve sfeer, de alleen voor zwart of oud geld toegankelijke wijnkaarten, het soms geforceerde chouwspel op het bord, de snobs aan andere tafels, het is niets meer voor mij.

    Vandaar deze oproep aan alle eters: help mij een online gids te creëren, naar analogie van de volledig door lezers samengestelde Good Pub Guide in Engeland. Voor alle restaurants die Zonder Pretentie, met eerlijke slow food ingrediënten, produkten die zich hun terroir nog herinneren, veel goede wil, weinig dikkenekkerij, hun klanten verwennen. Waar je buiten komt en constateert dat je lekker hebt gegeten én je geamuseerd hebt. Waar je voelt dat er moeite is gedaan om een wijnkaart te maken die binnen redelijke prijzen leuke wijnen aanbiedt. Waar men zich nog herinnert dat er ook in de Beaujolais en de Loire lekkere betaalbare wijn gemaakt wordt en die de moeite hebben gedaan om hem te vinden. Waar je je vrienden, je kinderen, je ouders, je wederhelft mee naar toe kan nemen. Waar je voelt dat iedereen in het restaurant verliefd is op wat men er serveert. Kortom een RestaurantZonderPretentie.

    Meld me ze op erikdekeersmaecker@chateausanspretention.be en ik zal ze op de website plaatsen. Ik probeer zo snel mogelijk iets te vinden dat commentaren toelaat. Zo'n gids bestaat voor zover ik weet niet: laat ons er één maken. We gaan er allemaal lekkerder door eten !

  • Priorato

    Pin it!

    'Allowe to fill your glass,' said Jack, with the utmost benevolence. 'This is rather better than ordinary, I believe?'

    'Better, dear joy,and very, very much stronger - a healthy, roborative beverage,' said Stephen Maturin. 'Tis a neat Priorato. Priorato, from behind Tarragona.'

    'Neat it is - most uncommon neat. But to go back to ...

     

    Uit Master and Commander, Patrick O'Brian, het eerste deel van de geniale reeks verhalen rond Jack Aubrey en Stephen Maturin.

     

    Priorato is een koppige, viriele en vaak alcoholrijke wijn uit Catalonië. Patrick O'Brian is de door mij zéér bewonderde schrijver van de historische romanreeks die internationaal een zeer grote groep fanatieke liefhebbers kreeg. Ik ben er één van, en ik zal u geregeld op een stukje tracteren waarin een opmerking over wijn voorkomt. O'Brian was een groot wijnkenner en liefhebber.   

  • Aldo, Elio, Angelo...en Johan

    Pin it!

    Dit bericht gaat over een degustatie waarvoor ik laatste zondag werd uitgenodigd en die me zo ondersteboven achterliet dat ik er een gedetailleerd verslag aan wou wijden. Terwijl ik er aan werk zink ik dieper en dieper in het onderwerp weg en daarom het besluit om hier alleen maar wat lyrisch te doen en de details thuis te brengen onder rick's place, mijn persoonlijke stukje van de chateausanspretention site. Ik zal hier een berichtje posten als het zover is.

    Nu, waar heb ik het in godsnaam over ?

    Een hele tijd geleden, op Megavino (voor het verslag, zie 21 oktober), maakte ik kennis met Johan Janssens van Het Moment in Aalst (www.hetmoment.com). En, zoals af en toe gelukkig nog eens gebeurt, leerde ik een gedreven wijnliefhebber kennen, zonder Pretentie maar met veel enthousiasme en kennis. Ere wie ere toekomt en in zo'n blog moet je volgens mij geselen wie gegeseld verdient te worden en ophemelen wie opgehemeld dient. Blijkbaar werd dit gewaardeerd en een maandje geleden viel er dan ook een uitnodiging in mijn mailbox voor een degustatie zoals ik er nog maar weinig meemaakte (om niet te zeggen nooit).

    Barolo.

    Kennis maken met de wijnen van Elio Altare, Angelo Gaja, Aldo Conterno. Dit doen in een gezelschap wiens wijnkennis met kop en schouders boven mij uitstak. Bijleren. Véél bijleren. Genieten. Véél genieten. Bewonderen. Ontroerd zijn. Technisch degusteren. Kruiscombinaties. Terroirs leren kennen. Nog meer bijleren. Dankbaar zijn. De rest van de avond doorbrengen met het aroma van de Barolo Sperrs in de neus. De groten bewonderen maar ook vinden dat de kleinere (sic) zeer mooie wijnen maken.

    We proefden het volledige gamme van Massolino (heel goede prijs-kwaliteit-verhouding) en wijnen van Aldo Conterno (groots), Fontanin, Bovio, Elio Altare (indrukwekkend), Fontanafredda en Angelo Gaja (buitenaardse klasse).

    Dank u, Johan...

  • Alento !

    Pin it!

    Er zijn een aantal redenen om het wijnland Portugal te volgen:

    * De prijs: veel van Portugal's domeinen werden gerenoveerd met geld van de Europese gemeenschap zodat ze konden investeren maar dit niet direct moesten door rekenen in de prijs. Portugese wijn drinken is dus eigenlijk ook een beetje van je belastinggeld recuperen.

    *De druiven: het land barst van de erbuiten compleet onbekende soorten en is een ampelografische schatkamer. De gewoonte om porto te maken met druiven uit wijngaarden waar alle varianten door elkaar staan én het vroegere gebrek aan geld om die oude varianten te rooien en te vervangen maken dat er nu ongelooflijk veel onbekende soorten staan. Sommige, als de Touriga Nacional, zijn goed voor grootse bewaarwijnen.

    * De mensen: een hele generatie rebelse en koppige wijnmakers heeft sinds enkele jaren zoveel ervaring dat hun wijnen topniveau bereiken en ook regelmatig werden in hun niveau. Omdat de markt dat nog niet weet zijn de prijzen nog redelijk. Namen om in het oog te houden zijn João Portugal Ramos, Anselmo Mendes, Luis Pato en zijn dochter Filipa, Domingos Alves de Sousa, de Douro Boys (Cristiano van Zeller, Dirk Niepoort, Miguel Roquette, Francisco Spratley Ferreira), maar ik zou er zo nog een vijftiental kunnen bijvinden.

    Vandaag vind je een heel mooi aanbod bij Wijnhuis Jeuris. Ik koop ze in hun filiaal in Kampenhout, TastToe.

    Deze week dronk ik een heerlijke witte, de Loureiro van Muros Antigos, uit de Minho regio waar ook de vinho verde vandaan komt. Aroma's van laurier en limoen, in de mond citruslimonade en zuurtjes. Heel verfrissend, met een duidelijk zoetje dat nooit plakkerig werd. 8,05 euro is ook een heel redelijke prijs.

    Heel interessant maar veel moeilijker was de Alento 2004, de eerste wijn van Luis Lauro, de zoon van de eigenaar van de Quinta de Mouro. Gemaakt met de druiven (een blend van aragones, trincadeira en cabernet sauvignon) van een 14ha grote wijngaard die hij huurt. Bij het openen veel sulfiet en uitermate gesloten, bijna ondrinkbaar zelfs. Een uurtje later wat fruit. Pas een dag later (12 uur ijskast met de kurk erop) erg lekker, met zwart fruit, een grote kruidigheid en de ledertoets van tempranillo die zuurstof zag. Nog eens 36u later nog altijd erg lekker. Enige opmerking: wat teveel zuren in de finish: wat minder trincadeira gebruiken ? Of kan er een andere reden zijn ? Of was het gewoon de bedoeling ? Kostte 9 euro bij Jeuris en goed genoeg om de naam Luis Lauro toe te voegen aan het lijste.