• Ik hermitageer, gij hermitageert...

    Pin it!

    Vandaag een nieuw Frans werkwoord bijgeleerd: hermitager. In de 18de en 19de eeuw was het niet ongewoon om wijn uit de Bordeaux wat extra body en kleur te geven door er Hermitage wijn door te mengen. Toen de AOC regelgeving ontstond werd deze praktijk verboden. Vorig jaar hebben twee sterren van de Franse wijnwereld, Michel Chapoutier en Michel Rolland, de handen in elkaar geslagen om voor een goed doel een wijn te maken die gebaseerd is op deze techniek. Een blend van syrah uit de L'Hermite wijngaard van Chapoutier en merlot uit de wijngaarden van Château Le Bon Pasteur, beide uit het gezegende wijnjaar 2005, werd gebotteld in magnums en jeroboams en via internet verkocht ten voordele van de Chapoutier stichting Vin et Santé die kinderen met leukemie helpt. De flessen kregen de naam M² en werden uitgebracht als een Vin de Pays Pomerol-Hermitagé. Ik wil de prijzen niet weten en een echt sans prétention bericht is dit niet, maar een mooi werkwoord toch, hermitageren. Benieuwd wanneer dit in de eerste wijnkwis opduikt.   

  • Back from Zürich

    Pin it!

    Ik heb een boontje voor Zwitserse wijn sinds mijn frequente passages op de luchthaven van Zürich en de bezoekjes aan de winkel van Caviar House waar ik mij, à la Dickens, met grote hongerogen aan de etalage vergaap en smacht naar al dat onbetaalbare lekkers. Sommige lekkertjes zijn echter wél binnen mijn bereik en zelden passeer ik hier zonder een brokje kaas en een leuke fles wijn mee te slepen, beide Zwitsers uiteraard.

    Gisteren kwam ik thuis met Les Murettes, 2006, een witte fendant van het huis Robert Gilliard en die beviel me zo dat ik er deze post aan wijd. Fendant is een witte wijn die gemaakt wordt met de chasselas druif en die een droge, levendige wijn oplevert die gebotteld wordt voor het natuurlijke koolzuurgas verdwenen is. In het glas is die wijn dan ook altijd (of toch wanneer hij jong genoeg gedronken wordt) heel fijn en licht parelend, een beetje frizzante. Hij moet jong gedronken worden en past perfect bij harde kaas en noten. Ik combineerde hem met een ravioli met gorgonzola en noten, hmmmm... In het aroma vond ik vooral de bitterheid van het wit van pompelmoes met een zekere notigheid en ook wat vlagen bloesem; in de mond vond ik dezelfde bitterheid teug maar gepaard met een opmerkelijke fraîcheur en complexiteit.

    750_les_murettes_M
    750_dole_des_monts_M

     

    Vandaag bedacht ik me ineens dat ik van hetzelfde huis ook de Dôle des Monts uit 2004 had. Dôle is een zwitserse wijn uit de Valais en een blend van pinot noir, gamay en diolinoir, met een minimum van 80% pinot noir. In de neus herkende ik de kersen en een vleugje stal van de pinot noir. In de mond was dit een mooie lichte, evenwichtige wijn, het tegengestelde van een Rolland-bom. Fruitig, licht, rond en sappig, meer moet ik niet hebben op een vrijdagavond. De wijngaarden van Gilliard liggen in Sion, in de Valais en het 40ha grote landgoed bestaat al sinds 1885.

    Zwitserse wijnen zijn origineel én lekker, maar, helaas, driewerf helaas, ook duur. En daar helpt de tax-free maar in heel bescheiden mate mee. Prettig weekend !

     

  • glaasje troost met bedenking

    Pin it!

    Er zijn zo van die dagen waarop je 's morgens je ogen opentrekt en denkt: dit wordt het niet...om dan tien uur later te besluiten dat het het inderdaad niet was...een klotedag dus. Maar weinig dingen kunnen meer iemand meer opbeuren dan een goed gemaakt glas wijn. En dus, hier niks over die dag, maar alles over die wijn.

    Door Carrefour's, Cora's, Auchan's en Delhaize's struinend zijn er flessen waaraan ik met ijzeren wil kan weerstaan. Maar tweede wijnen van grote châteaux stellen mij telkens weer bloot aan grote verleiding. En met een (uitstekend) glas La Dame de Malescot uit het gezegende jaar 2000 in de hand stel ik mij de vraag: is dit verstandig ?

    Even door mijn nota's bladerend vond ik goede ervaringen met Les Charmes de Kirwan (zeker voor de 2000 uitstekend), L de La Louvière (wat boerser maar altijd lekker), Prieur de Meyney (my favorite hotel-wine), La Demoiselle de Sociando-Mallet (zuiver fruit) en slechte of minder goede met Les Terrasses de la Garde (bwerk) en Fiefs de Lagrange (teleurstellend simpel). De meeste (goede) vond ik ook altijd een goede illustratie van wat Bordeaux hoort te zijn: lekker, verteerbaar en smakelijk.

    Wat La Dame de Malescot 2000 betreft, hier even wat commentaar over één van de 3500 flessen die in 2000 gebotteld werden:

    mooie dieprode kleur, heel fijn en traag tranend; de neus is gamey en rokerig, met rijp pruimenfruit, ook wat kruiden, een beetje koude koffie, zeer aangenaam; in de mond is de wijn onmiddellijk tamelijk fris, met zachte tannines en dezelfde rokerige fruitigheid die naar het einde toe mooi overeind blijft, tot in de afdronk; een klein verwijtje is misschien wat gemis aan body…Super GB, 15,99 euro, aangekocht oktober 2004

    Hmmm...voorlopig blijf ik toch nog maar wat bezwijken voor de verleiding.  

  • No satyr

    Pin it!

    When they moved off again he suggested that unless Jack had any objection they would sup at Sittingbourne. 'Many an excellent meal have I had at the Rose, he said, 'and they have a Chambolle-Musigny of ninety-two which is one of the finest wines I have ever drunk. Then again, we shall be served by the daughter of the house, a young person I delight to contemplate. I am no satyr, but I do find that pretty creatures about one add much to the pleasure of life. By the way, 'he said after a pause, 'it is rather absurd, but I do not believe I have introduced myself: my name is Ellis Palmer, very much at your service.'

    'How do you do, sir ?' said Jack, shaking his hand. Mine is John Aubrey.'

    Uit The Reverse of the Medal, één van de meest atypische boeken van de Aubrey-Maturin reeks van Patrick O'Brain omdat het verhaal zich bijna volledig aan wal afspeelt.

    1792 is het jaar waarin de Franse revolutionairen de kloosters afschaften en de wijngaarden van de Bourgogne  overgingen in de handen van privé-eigenaars. Doordat Napoleon later het erfrecht aanpaste ten nadele van de oudste zoon werd een versnippering in gang gezet die leidde tot het lappendeken van eigenaars in deze regio. In Aubrey's tijd werden Bourgogne's bijna uitsluitend over land geëxporteerd, meestal naar streken met een goede reputatie voor textiel dat dan op de terugweg kon worden meegenomen. Engeland was in essentie een Bordeaux land vanwege de zeeverbinding. Ook de Bourgogne had toen echter al een grote reputatie en veel van de namen die wij vandaag gebruiken zouden ook in Aubrey's tijd een belletje doen rinkelen bij de aficionado's. De fles op de foto dateert uit de tijd van Napoleon.

    bottle

     

  • zonder nadenken

    Pin it!

    Vandaag een keer een dagje wijn zoals ik hem eigenlijk ook heel graag heb: eenvoudig, lekker en recht voor de raaps. Wijn met dezelfde functie als een (goed) pintje: het lessen van de dorst, het begeleiden van een maaltijd, het praten met vrienden. Als het om puur drinkplezier gaat ben ik een hele grote voorstander van de licht gekoelde rode wijnen uit Loire en Beaujolais. Ik en Anne leerden dit te appreciëren in Parijs en alhoewel het erg moeilijk is om dit soort wijnen in Vlaanderen te vinden breng ik geregeld wat flesjes mee uit Luxemburg. Deze avond was dat de absoluut pretentieloze maar fruitige, eenvoudige Domaine des Lys Sacrés, een Fleurie uit 2005 van Alain Chambard. Wijn voor de momenten dat je een keer géén zin hebt om na te denken.

    Toevallig (sic) praatte ik ook deze middag over dit onderwerp met de sympathieke eigenaar van een bureelmeubelzaak in Estaimpuis. We luchten in Moeskroen aan het station in een nieuwe zaak (Mets gusta, Rue du Phenix 29, Tf 056/344955), een menu voor 30 euro en een wijntje voor 22, een Anjou Villages Brissac 2004 van Lebreton. Ook hier dezelfde conclusie: eigenlijk is dat de perfecte lunch, een tamelijk eenvoudige keuken gebaseerd op verse streekingrediënten en een lekkere, portefeuille-sparende wijn die gemaakt is voor dit soort situaties. Alleen de zon ontbrak nog...Onze conclusie was dezelfde: des te meer wijnervaring we opdeden, des te meer ons verlangen voor gewone smakelijke eerlijke "real wines" toenam. Het is als de films van Ingmar Bergmann en die van  Louis de Funès: Bergmann mag dan intellectueel 1000x sterker zijn, maar de Funès makes me happy. En dat is geen verkeerd doel in het leven...

  • Natuurlijk ? of Natuurlijk !

    Pin it!

    Ik kreeg onlangs een mail van Stefaan Van den Bossche van Divino uit Dendermonde die me vroeg wanneer ik eens aandacht schonk aan 'echte' of natuurlijke wijnen. Een vraag die ik als jarenlang lid van de Campaign for Real Ale niet zomaar onbeantwoord kan laten.

    Als telg van de punk-generatie (Atelier Leuven, wie kent die dancing nog ? ) heb ik zo'n beetje een ingebakken afkeer van alles wat ruikt naar geitewollensokken en bio-wijnen waren daar vroeger geen uitzondering op. Twee degustaties als proever voor pur-pur bevestigden die vooroordelen: van een idioot met zo'n verzilverde Bourgogne tastevin die dan nog beweerde dat dat het ideale proefglas was tot een degustatie in het Antwerpse waarbij wij verbaasd constateerden dat de meeste wijnen erg geöxideerd waren. Toen we de importeur vroegen of dat een kenmerk van bio-wijnen was ging hij even polshoogte nemen en kwam dan terug om te zeggen dat ze met de geopende flessen van een degustatie altijd twee degustatieweekends deden om niets te verspillen...charlatan's !

    Maar toen kwam de bekering (of toch een eerste aanzet). Op aanraden van Danny nodigden wij Gerd Brabant van Vinikus uit en kregen de verrassing van ons leven toen hij ons veranderde van 12 sceptici in 12 enthousiastelingen. Je kan het verslag nalezen op de chateausanspretention site. Recent degusteerden we ook een achttal flessen van Trocadero die ons al evenzeer verrasten. Vandaar mijn goede voornemen: op 22 april naar het grote natuurlijke wijnen event in Zwijnaarde waar een 45-tal wijnbouwers hun wijnen voorstellen. In de kolom hiernaast vind je de link. Tot dan ?

  • Taking the air again

    Pin it!

    'If a duck lacks unction, it forfeits all right to the name,' said Stephen. 'Yet here are some aiguillettes - what is the English for aiguillettes? - from the creature's inner flank that will go down well enough with a draught of this Hermitage.'

    'I wish I could carve like that,' said Jack, watsching Stephen's knife slice along the long thin strips. 'My birds generally take to the air again, spreading fat in the most disastrous fashion over the table and the laps of my guests.'

    Uit The Commodore door Patrick O'Brian

    Dit deel is het zeventiende van de reeks. Eén van de zaken waardoor je merkt dat Aubrey nu een welvarend man is geworden zijn de wijnen die hij aan boord drinkt. Namen als Chambertin of Hermitage passeren nu de revue, ook toen al alles behalve goedkope wijnen.

    Hermitage was al in de 17de eeuw in Engeland bekend en populair. Aan het Russische hof was het begin 19de eeuw een favoriet van de tsaar en Thomas Jefferson, grondlegger van de VS, president van 1801 tot 1809 en befaamd wijnliefhebber, spreekt erover in brieven aan vrienden (alhoewel hij vooral van witte Hermitage hield). De heuvel van de Hermitage was ook een favoriete stopplaats voor rijke Engelse jongelui die bezig waren met hun Grand Tour van Europa.

    hermitage-1