• Salon van de Natuurlijke Wijn Deel 2

    Pin it!

    Het is altijd een plezier om de eeuwig enthousiaste Gert van Vinikus te zien en opnieuw kennis te maken met zijn wijnen. Op dit salon waren Viret en Jean-Claude Lapalu aanwezig, maar door tijdsgebrek proefde ik alleen de dingen die Gert me echt aanraadde. Ooit moet ik toch eens tijd maken om boeiende wijnmakers als deze twee te interviewen en me doorheen hun gamma te proeven. Het komt er nog wel van.

    Bij Jean-Claude Lapalu was ik opnieuw zeer gecharmeerd door de kwaliteit van zijn Beaujolais wijnen. Ik houd van de gamay druif, meer en meer eigenlijk, en vind ze, indien professioneel gevinifieerd, interessanter en interessanter. Daar was Gert mee akkoord en ik denk dus dat we in de toekomst bij CSP wel eens een gamay-proeverij gaan lanceren (of moeten we dat eens doen onder bloggers, wijnwebmasters en gamay-lovers onder de wijnhandelaren ? ). Ik vond hier de Brouilly VV 2006 zeer eerlijk en zuiver, soepel en rond en erg lekker (12,55 euro). Mijn favoriet was echter de 100% Pur Jus 2006, eveneens 100% gamay, zeer verfrissend, fruitig, helder en mooi (10,27 euro). Nu hoor ik u al 'plagiaat!' roepen (tenminste dat deed ik toch) omdat Viret ook een 100% Pur Jus maakt, met syrah dan, maar de twee stonden hier naast elkaar en ja, ze weten het van elkaar.

    Bij de Renaissance 2004 van Viret proefde ik veel fruit en kruiden in een frisse, goed gestructureerd wijn, maar ook wat teveel alcohol, volgens Gert het resultaat van de iets te hoge temperaturen in de zaal. Ik mocht op de valreep (het 'kletske') nog proeven van de Amphora 2006, een blend van vier druiven die in een grote amfoor uit gebakken klei werd gemaakt (schilweking én fermentatie). Of het nu autosuggestie was of niet maar wat me meest opviel was de afdronk die mij aan natte klei deed denken. Op Viret wordt trouwens de cosmoculture toegepast, een ver gevorderde vorm van Biodynamie (bezoek vooral de echt erg interessante maar een beetje space website: www.domaine-viret.com). De kelder (foto hieronder) werd gebouwd volgens de gulden snede, maar zowat alles op dit domein is nogal speciaal. Om een wijnbouwer wiens naam ik vergat te citeren: ik snap er niks van, vind het allemaal wat vergezocht en overdreven, maar...het werkt wél.

    viret

     

  • Salon van de Natuurlijke Wijn Deel 1

    Pin it!

    Op 22 en 23 april vond in Zwijnaarde het Salon van de Natuurlijke Wijn plaats, een evenement dat werd georganiseerd door vier Vlaamse wijnhandelaars: Troca Vins, Vinikus, Divino en Wijnfolie. Ooit was mijn weerzin tegenover bio-wijnen en aanverwanten groot, maar twee recente degustaties brachten mij op het rechte pad (zie de post van 13 maart).

    Vooral de kennismaking met Troca-Vins in Hoegaarden schiep duidelijkheid (en hoge verwachtingen) rond het fenomeen natuurlijke wijn. Voor de eerste keer vond ik in mijn proefnota's begrippen terug als electriciteit of vond ik dat een wijn vibreerde van energie. Natuurlijke wijn bleek dan ook helemaal niet hetzelfde te zijn als bio, het door mij zo gewantrouwde gezondheids-stempeltje (gezond, maar niet te zuipen...). Beide maken gebruik van druiven die werden geteeld zonder gebruik van pesticides, herbicides of kunstmest. Sommige bio-wijnen worden echter in de kelder nog aan allerlei marteltechnieken als sulfiet en chaptalisatie onderworpen en verliezen zo opnieuw hun eigenlijke doel. Makers van natuurlijke wijn brengen hun gezonde en zuivere oogst naar de kelder en laten daar het pure fruit en de lokale giststammen hun werk doen, zonder verdere interventie. Meer informatie vind je op http://users.skynet.be/fa958965/Watisnatuurlijkewijn.pdf of op de Franse website van de organisatie Les Vins Naturels: http://www.lesvinsnaturels.org/.

    In deze en de volgende twee posts vindt u een overzicht van mijn degustaties, beperkter dan ik hoopte door tijdsgebrek (een weekendje Madrid doorkruiste mijn plannen) en dus maar de weerslag van twee uurtjes proeven. Ik vermeld hier alleen wat ik echt erg goed vond, voor volledigheid verwijs ik u naar de degustatienota's van de website.

    Ik begon met enkele wijnboeren die worden geïmporteerd door Jacques Masy van Troca Vins, de man die mij in Hoegaarden grote ogen liet trekken door zijn toen kleine maar spectaculaire selectie. Pascal Sumonutti is een kleine wijnboer maar ik wist vooral zijn Gamay 2005 zeer te smaken: zeer fruitig maar met een gronderig element dat hem interessant maakte en dat me deed denken aan de geur van hete rolkeien in het zomerzand en een boerderij in de blakende zon (zonder dieren). Ik dronk er ook voor de eerste keer een wijn gemaakt met Gascon, een zo goed als uitgestorven druivensoort waarvan alleen in de Loire nog een ha staat.

    De wijnen van Le Briseau stelden me een beetje teleur, alhoewel ze best lekker waren en ik er de cépage Pineau d'Aunis leerde kennen. Ik had wat meer verwacht omdat ik precies door dit domein één van mijn eerste Natuurlijke Wijnen - experience kreeg: de Kharakter 06, een chenin blanc, die volgens mijn proefnota's in het glas vibreerde van energie, iets dat ik nog maar zelden noteerde.

    Herve Villemade daarentegen scoorde met zijn Domaine du Moulin héél sterk en niet minder dan drie van de zeven hier geproefde wijnen mogen direct in mijn kelder! De witte Les Acacias 2005, een monocépage van Romorantin, deed mij denken aan de koele kelders op de boerderij van mijn grootouders waar mijn grootvader ondermeer zijn mispels bewaarde. Het meest verrast werd ik echter door iets wat ik altijd zeer bewonder bij een wijnmaker: een hele sterke basiscuvée. De rode Cheverny 2006 (pinot noir en gamay) was een bron van helder en zuiver fruit en een wijn die echt smeekte om gedronken te worden, licht gekoeld zelfs (Hervé was de enige wijnboer in mijn ronde die zijn rode wijnen op de correcte temperatuur serveerde). Aan 8,23 euro een perfecte fles voor elke dag. Zijn Les Ardilles 2005 was wat ambitieuzer met zijn 80% pinot noir en had meer diepgang en een grote complexiteit (en een toekomst), maar was aan 14,36 euro ook op prijsvlak wat ambitieuzer. Terwijl ik het schrijf valt me echter op dat ik veel wijnen ken van 14 euro die een pak minder goed zijn...én 14 euro is nog altijd CSP !

    Troca Vins is gevestigd in Roeselare en is gespecialiseerd in Natuurlijke Wijnen uit de Loire, ook mijn favoriete regio. Op het fotootje ziet U Mr Villemade. Hij weet waar hij mee bezig is.

    villemade

     

     

  • Constantia

    Pin it!

    Then the Commodore would surely taste a little of this Constantia and toy with an Aleppo fig: Clonfert conceived that they made an interesting combination. Or perhaps a trifle of this botargo?

    'I am infinitely obliged to you, Clonfert,' said Jack, 'and I am sure your wine is prodigious good; but the fact of the matter is, that Sirius gave me a great deal of capital port and Néréide a great deal of capital Madeira; so what I should really prize beyond anything at this moment is a cup of coffee, if that is possible.'

    Uit The Mauritius Command van Patrick O'Brian.

    Constantia is vandaag een wijnregio ten Zuiden van Kaapstad, maar het is ook de geboorteplek van de Zuid-Afrikaanse wijntraditie. Die begon toen Jan Van Riebeeck in 1659 wijn maakte met muscat-druiven uit een botanische tuin. In 1685 selecteerde goeverneur Simon van der Stel een mooie op de zee gerichte vallei met verbrokkeld graniet en noemde het domein Constantia naar de kleindochter van een lid van de Verenigde Oostindische Compagnie die hem de grond verkocht. Tegen 1709 had hij 70.000 stokken aangeplant. In 1719 werd de boerderij en haar grond verkocht aan Hendrik Cloete en ze bleef in de familie tot 1885. In 1818 werd het domein opgesplitst in Klein en Groot Constantia. Deze wijndomeinen bestaan nog steeds onder dezelfde naam.

    Begin 19de eeuw was Constantia een bekende naam in de wijnwereld en door de Britse bezetting van de Kaapprovincie tussen 1795 en 1803 ook in Groot-Brittannië populair (een bezetting die zo goed als permanent werd na 1806). Constantia was ondermeer de wijn die Napoleon kreeg tijdens zijn verblijf op St Helena.

    De aangeplante druiven op Constantia waren vooral steen en muscadel varianten en de wijn die Lord Clonfert aanbiedt is dan ook een zoete witte, die inderdaad interessant moet zijn bij opgelegde vijgen uit Aleppo, een stad in Syrië.

    Botargo is, voor de volledigheid, gedroogde en gezouten kaviaar van de kuit van tonijn of harder, in bijenwas gedompeld, en dan geraspt of in schijfjes opgediend. De smaak lijkt op die van zoute ansjovis en is zeer dorstopwekkend. Vroeger was het een overal verkrijgbaar luxeprodukt, nu wordt het nog vooral gebruikt op Sicilië en Sardinië.

    poutargue-bottarga-pasta-06-500

     

      

  • Ola

    Pin it!

    Professionele bezigheden brengen mij heel af en toe eens naar leuke plaatsen en als ik kan brei ik daar dan al wel eens een dagje verlof aan vast. Het voorbije weekend kon ik zo twee dagen doorbrengen in Madrid, hoofdstad van Spanje, en in alle eerlijkheid voor mij, op de bomaanslag in het Atocha station en het Prado na, eigenlijk een grote onbekende.

    Het bleek echter één van de boeiendste city trips te worden van de laatste tien jaar. Prachtig weer, vriendelijke mensen, schitterende architectuur (veel moderner en afwisselender dan ik dacht), een hele aangename keuken...én zowat de leukst geprijsde wijnkaarten die ik in mijn leven al ontmoette. Hier geen marges van 200 of 300% maar een opslag die vaak slechts luttele euro's bedroeg. Zo kostte de La Planta 2005, een heel lekkere rode die ik van bij Leirovins kende, op restaurant een bijna onnozele 12,5 euro. Bij de wijnhandelaar in België kost deze wijn 9,4 euro ! Aangename Rueda's staan hier aan 10 euro op de kaart, Reserva's uit 99 (Marques de Murrieta) of 95 (Baron de Ley) kan je op restaurant drinken aan 25 of 30 euro. Het paradijs voor de wijndrinker ! Da's pas een oplossing voor de wijncrisis: aan zo'n prijzen bestel je dus al vlug nog een flesje meer (of beter).

    Voor wie nu al met bevende handen en in anticipatie opengesperde geurcaptoren naar het internet wil snellen om te reserveren, twee leuke adresjes. Hotel Las Meninas is een recent en zeer leuk, niet te duur en modern uitgerust hotel op 10 min van de Plaza Mayor (www.hotelmeninas.com). Een vreselijk plezant restaurant dat een instituut is in Madrid (maar zonder pretentie!) is het Casa Ciriaco op de Calle Mayor. Een prachtige wijnkaart, geweldig lekker eten en een van geschiedenis zwanger zijnd interieur: wat moet een mens meer hebben ?

    Nog één tip: op restaurant of in de tapas bar telkens minstens twee schotels nemen waarvan je absoluut niet weet wat ze inhouden: spannend, verrassend, lekker !! Okee, die kouwe patrijs in opgestijfd vet (perdiz escebachada) was misschien niet echt voor herhaling vatbaar...maar het was de enige minder geslaagde schotel van de twee dagen...

    casaciriaco

     

    casaciricao2

     

  • In Gumpoldskirchen

    Pin it!

    Er zijn flessen wijn die lekker zijn en er zijn flessen wijn die lekker zijn én een verhaal hebben. In mijn ogen geeft dat een extra dimensie aan een fles en nog meer genot dan alleen het pure hedonistische.

    Een fles die mij toen ik ze voor het eerst rook lyrisch maakte en dan achteraf ook nog bleek een heel verhaal mee te hebben is de In Gumpoldskirchen 2004 van Schellmann. Gumpoldskirchen is een wijndorp in de Oostenrijkse wijnstreek Thermenregion, ten zuiden van Wenen. Gumpoldskirchen heeft de mooiste terroirs en de grootste Burgundhaftigkeit en de op het zuidoosten gerichte flauw aflopende hellingen worden wel eens vergeleken met die van de Côte d'Or. Gottfried 'Friedl' Schellmann was de ouderdomsdeken van de wijnmakers uit de Thermenregio, zeer gerespecteerd door zijn collega's, waaronder ook jonge goden als de zeer getalenteerde Fred Loimer die al een tijdje in de streek aan het experimenteren was onder Loimer & Friends.

    Toen Schellmann in de winter van 2004 plots overleed, zag zijn zoon Ossi de opvolging niet zitten. Onder impuls van Fred Loimer werd echter een ploeg samengesteld die het 300 jaar oude domein zou verderzetten. Deze fles is de eerste jaargang van de 'basiscuvée', een droge blend van chardonnay en de lokale druiven zierfandler en rotgipfler. De architect Andreas Burghardt die ook Loimer's nieuwe gebouwen ontwierp, is verantwoordelijk voor het hippe etiket. De wijn wordt gemaakt bij Loimer zelf omdat diens installaties moderner zijn, maar het transport van de druiven gebeurt voorzichtig en goed gekoeld. Met een prijs van 12,3 euro was dit in 2006 één van de grootste wijnverrassingen voor mij.

    Het eerste wat echt uit het glas springt is de mooie complexe neus, heel duidelijk gemarkeerd door het vat, maar op een mooie manier.  Na walsen komen echt heel mooie complexe tonen vrij met ook heel wat fruit; in de mond een even mooie, complexe aanzet, zeer rijk maar ook zeer droog met een mooie twang en een fijne complexiteit. Geen wijn voor iemand die niet van eik houdt, maar erg goed gemaakt. Veel eik maar geflankeerd door frisse zuren (afkomstig van de zierfandler en rotgipfler?). Mooie lange afdronk.

    Gekocht bij Leirovins in Wetteren, waar ondertussen ook de 2005 is aangekomen (duidelijk minder eik, een bespreking volgt later).

    schellmann

     

  • Goose-grease and long corks

    Pin it!

    ...'I have also seen to it that Monsieur Bretonnière's wine and comforts have been transferred: to these I thought fit to add his late captain's stores; foie gras in jars, truffles in goose-grease, pieces of goose in goose-grease, a large variety of dried sausages, Bayonne hams, potted anchovies; and among the rest of the wine, twenty-one dozens of Margaux of '88, with the long cork, together with an almost equal quantity of Château Lafite. Sure, I cannot tell how we shall ever get through them all; yet it would be the world's shame to let such noble wine go back, and in these conditions another year must see it the mere ghost of itself.'

    The claret never saw another year, however, nor did that splendid vintage go to waste: with steady application and with some help from Bretonnière and other guests from the gunroom Jack and Stephen drank almost every drop as the days went by...

    Uit The Mauritius Command door Patrick O'Brian. 1788 was het jaar voor de Franse revolutie maar ik heb geen enkele verwijzing gevonden naar de jaargang. Lafite en Margaux waren samen met Haut-Brion, Mouton en Yquem de vijf toppers uit de Bordeaux die toen al bekend waren. Voor een Lafite betaalde je toen al twintig keer meer dan een gewone Bordeaux en al in het midden van de 18de eeuw wordt hij vermeld bij de openbare verkoop van de inhoud van een gekaapt Frans schip.

    Geschreven met een glas Vacqueyras van Gabriel Meffre, de Grands Cyprès 2001 in de hand, uitstekend op dronk:

    een mooie, rijke neus met bloemen, confituur van cassis, een beetje munt en kruiden uit de keukenkast, dan evoluerend naar verse pas geplukte paddestoelen; weinig body, fris maar goed gestructureerd, met een heel fruitige golf achteraan, zachte, versmolten tannines en een rijpe afdronk; absoluut op dronk ♥(♥)

    .

  • 30 excuses

    Pin it!

    Een mens klaagt pas over de schraalheid van het Leuvense restaurantaanbod en de dag erop sleuren ze hem al mee naar een uitzondering...het is godgeklaagd.

    Elke Rue des Bouchers verliest zijn reden van bestaan als er niet minstens één echt goed restaurant in ligt, en voor de Muntstraat in Leuven was het bijna zover toen de Oesterbar de deuren sloot na het jammerlijke ongeval van de eigenaar. Gelukkig besloot Kwinten De Paepe die er al drie jaar meedraaide zeer snel om tegenover de deur een  nieuw restaurant te openen met de naam Trente, op basis van zijn leeftijd. In alle eerlijkheid moet ik hier trouwens toegeven dat dit ondertussen ook al weer even geleden is. Na een paar toch wel niet zo vleiende kritieken van vrienden en kennissen (te duur, te weinig, te trendy...) had ik besloten de beker aan mij voorbij te laten gaan. Louter toeval (we wilden eigenlijk ergens anders gaan maar dat was volzet) zorgde er echter voor dat we hier het allerlaatste tafeltje (op het terras!) kregen en ik heb het mij niet beklaagd.

    De ietwat aparte formule, een vast vier-, vijf- of zesgangenmenu, de hippe jonge kelners, het koele interieur maakt dit uiteraard géén RestaurantZonderPretentie, maar we verlieten dit etablissement zéér tevreden. Gedurfde maar ook zinnige combinaties, quasi perfekte bediening en de excellente begeleidende wijnen maakten hier een zeer te pruimen culinaire ervaring van. Toch is de algemene sfeer ook ongedwongen en je kan hier bij de huidige zomerse temperaturen zonder problemen in jeans en t-shirt terecht. Meest indrukwekkend vond ik de combinatie spijs en drank. Hier is een sommelier aan het werk die zijn vak kent. Toen de bediening zag dat ik mijn wijncommentaren noteerde brachten ze op het einde van de maaltijd ook de kaartjes van de wijnleveranciers. Een mooi voorbeeld voor de oplettendheid waarmee hier gewerkt wordt. We dronken de volgende wijnen:

    Schlossberg, Riesling Spätlese Trocken, Weingut Sander, Rheinhessen, 2005

    Zeer licht strogeel, helder. Zeer droog aroma met veel citrusfruit en erg mineralig; vangt aan met heel fruitige tonen met een minerale toets, wordt dan zeer fris en droog maar blijft goed gestructureerd. Zeer zuivere lange afdronk. Ik kocht deze wijn bij Vinikus, maar Trente kocht hem in bij Quality Bunch. ♥♥

    Aligoté, Bourgogne, Château de la Maltroye, 2005: Strogeel; de neus lijkt wat eik te verraden, zeker ook verse munt, gedroogde bloemen, en na een tijdje in het glas zou je blind gezworen hebben een rode Côtes du Rhône te drinken; in de mond een beetje kruidnagel en vooral citrus, goed gestructureerd en fris, met duidelijke boterige toetsen in de afdronk; één van de beste en interessantste aligotés die ik al dronk. Interessantste fles van de avond. Kwam van bij De Wijnmakelaarsunie.  ♥♥

    Sercial, 5yrs Old, Blandy's:  Caramelkleurig; in de neus overwegend noten, in de mond duidelijk cashew noten; droog en zoet tegelijk, goed gestructureerd; indrukwekkend lange en aangename afdronk (bij ossestaart in inktvis) ♥(♥)

    100% Pur Jus, Domaine Viret, 2005: Trente Leuven, één van de begeleidende wijnen, 13 april 07. Syrah, grenache, mourvèdre van een domein dat een beetje alternatief is (sic), zie hun website www.domaine-viret.com. Lekker complex aroma, aards en fruitig, veel peper ook, maar ook kruidig (dacht ook even aan peperkoek); zeer frisse mond met veel rood fruit à la cassis; korte maar aanwezige tannines; combineerde zeer goed met het lam; kwam van bij S.W.A.F.F.O.U. ♥

    Steinriegel, Muskateller, WG Wohlmuth, 2005: Trente, begeleidende wijn, 13 april 07. Herkenbaar muscat aroma maar zeer fijn, elegant, licht mineralig; ook in de mond vederlicht, fijn en elegant, boesem, een beetje citrus, met een, droge lange wat mineralige afdronk (ik bedoel niet petrol !); kwam van bij Pasqualinno: minstens ♥