• Zonder pretentie prettig gestoord: deel 4

    Pin it!

    Her en der begon al een csp-lid last te hebben van lamgeslagen papillen (en in de toekomst gaan we het aantal flessen toch écht wel beperken) maar wij gingen vrolijk verder en hier komen dus de laatste nota's (de volgende post zal wat lichtvoetiger zijn en gaan over alcoholcontrole's...maar dan lichtvoetige).

    13: Basaltique, Le Conte des Floris, Coteaux du Languedoc, 2004: 9,35 euro

    Over het domein sprak ik al in een vorige blog maar deze wijn was opmerkelijk door zijn samenstelling: 80% carignan, syrah, grenache en cinsault voor de rest. Door de lage opbrengsten laat assepoester carignan zich hier van zijn best kant zien en de wijn geurde naar rubber, olie en zwart donker fruit. Het overheersende element in deze hele wijn was een bijna bovenaardse zuiverheid en precisie. Tannines en afdronk waren zacht en mooi.  

    14: Cuvée Passion, Minervois, Domaine du Roc, 2004: 12,15 euro

    Ik waardeer de wijnen van Alain Vies zeer en ik experimenteerde reeds met de decanteerkaraf. Ik wist dan ook wat we hier mistten en deze wijn viel door gebrek aan zuurstof erg tegen. Het is een 100% syrah (officieel 99% syrah en 1% grenache, anders mag hij geen Minervois AOC zijn..sst!!!) en dat proef je, maar als je deze fles decanteert dan krijg je een ongelooflijk fruitige powerwijn die een geweldig lekker glas wijn geeft voor een zondagavond in de winter, bijvoorbeeld. Zo recht uit de fles was hij gesloten en stroef.

    15: Le Carissa, Domaine des Chênes, Côtes du Roussillon, 2003: 14,95 euro

    Leaving the theatre with a bang ! is een goede techniek en de laatste fles van deze degustatie was dan ook de beste. Alain Razungles, de oenoloog van het domein en de zoon van de eigenaar is lid van het proefpanel van het Revue de Vin de France en professor oenologie en dat merk je aan de quasi-perfecte zuiverheid van zijn wijnen. Deze blend van 60% syrah, 20% grenache, 10% mourvèdre en 10% carignan omzeilde perfect de grote roussillon-val: die van wijnen die weliswaar zeer lekker zijn, maar ook zo zwaar dat ze na één glas al tegensteken. Elegantie gaat hier dan ook gepaard met zuiverheid en complexiteit en een enorme diepgang. De heel mooi omfloerste tannines en de schitterende afdronk maakten van deze wijn de koning van de avond (goed gekozen Marc !).

     

  • Zonder pretentie prettig gestoord: deel 3

    Pin it!

    In zijn witte wijnen apprecieer ik Cavopro misschien wel het meest, maar het is in zijn rode dat het kantje prettig gestoord het meest naar boven komt en de verzameling enfant terrible's die Marc vandaag vertegenwoordigd wordt indrukwekkender en indrukwekkender.

    9: Rosé, Coteaux du Langeudoc St Georges d'Orgues, Domaine Henry, 2005: 8,75 euro

    Met deze stevige, aardse rosé probeerde Marc ons te verrassen, maar ha! wij zijn geroutineerde drinkers van Tavel, Clairet en Cerasuola di Vittoria dus wij kennen wat af van stevige maaltijdrosé's. Deze blend van grenache, carignan, cinsault, syrah en mourvèdre combineerde fruit met mineralen en wat complexiteit en een zekere rokerigheid. Karaktervol en aangenaam dus.

    10: Rouge, Coteaux du Languedoc St Georges d'Orgues, Domaine Henry, 2005: 14,25 euro

    Het was nooit mijn cup of tea deze Henry, maar objectief: een blend van grenache vieilles vignes, mourvèdre, syrah en cinsault vieilles vignes; een mineralig aroma met gestoofd rood fruit en een zekere vlezigheid; fruitig, elegant en zuiver, maar ook een raar prikkeltje (dat verdween na een uurtje wel). Volgens Marc te decanteren en zeer veel bewaarpotentieel.

    11: Les Schistes, Saint-Chinian AOC, Domaine Borie La Vitarèle, 2005: 10,35 euro

    Ik proefde dit domein al bij Leirovins in Wetteren waar Peter Leirens er ook hoog mee op liep en waar me vooral de kwaliteit van zijn basiswijn opviel, altijd een goed teken vind ik. Het domein is biodynamisch en een goed voorbeeld van de biodynamische hamvraag: is het nu de theorie of de waanzinnige gedetailleerde zorg voor het hele proces die erbij hoort dat het verschil uitmaakt? Voer voor oenologen... Wij maakten hier kennis met een aardig geprijsde wijn die rond en zacht, zuiver en elegant geurde (wat melkchocola en rood fruit) en die ook in de mond rond en fruitig en heel aangenaam was.

    12: Les Volcans, Vin de Pays de Cassan, La Tour Penedesses, 2001: 10,9 euro.

    Alexandre Fouque heeft zijn naam niet gestolen. Volgens Marc is deze terroirist zo gek van zijn eigen wijngaarden dat hij bezoekende wijnhandelaren klompen grond onder de neus steekt met de woorden Proef ! en u zal mijn wijnen beter begrijpen! Hij vinifieert dan ook in heel kleine oplages, vaak per mini-perceeltje omdat hij zelf zijn terroir beter wil begrijpen, en hij is een groot liefhebber van wat minder bekende druivenrassen als terret, chenançon noir en counoise noir. Deze fles is een blend van 51% syrah, 27% carignan, 12% mourvèdre en 10% grenache. Hij geurde naar bramen en rubber en dropveter en die elementen kwamen ook terug in de mond, maar daar werden ze geflankeerd door de eigenaardige maar voor wie het kenden erg herkenbare smaak van saucisson d'âne. Zware tannines, maar een prachtige afdronk. Geen wijn voor doetjes !! Ik dronk later nog de Clos Marignan, een 100% syrah van hetzelfde huis en nu moet ik er meer van proeven ! Wordt vervolgd dus...

    Voor één keer dan ook een link naar een website van een domein (daarvoor moet je normaal gezien bij chateausanspretention zelve zijn). Gewoon op de foto klikken.

    alexandre_fouque_barriquetourpenedesses

  • Zonder pretentie prettig gestoord: Deel 2

    Pin it!

    En het beste moest nog komen ! Het is een opvallende constante bij Marc: indrukwekkende witte wijnen met karakter, echt een kuur voor eenieder die wit onderschat.

    5: Les Pléiades, Domaine Stella Nova, 2005: 12,5 euro

    Philippe Richy is misschien niet het type wijnbouwer waar we gek op zijn. Na een geslaagde carrière als zakenbankier in Parijs gaf hij er op 45-jarige leeftijd de brui aan en kocht hij zich een domein in de Languedoc. Over het algemeen houdt CSP zo niet van de geur van geld in wijn, maar deze heer geven we het voordeel van de twijfel: rijke idealisten bestaan ook zeker ? Én hij maakt alvast lekkere wijn! Deze blend van 50% grenache en 50% clairette (hmmm, twee lievelingsdruiven in één fles), met zéér lage opbrengsten (20hl/ha) is één van die wijnen waarvoor we grepen naar beschreven als pure energie, electriciteit en een grote mineraliteit (zoals één van de leden zei: een cartouche in a bakkes!). Complex, fruitig, droog, intens, een lange afdronk...wat wil je nog meer?

    6: Lune Blanche, Domaine Le Conte des Floris, Vin de Pays de Cassan, 2004: 14,75 euro

    Daniel Le Conte des Floris (wat een naam!) is een ex-journalist van het Revue de Vin de France die leidt aan een ernstige beroepsziekte die vele wijnjournalisten sporadisch overvalt: het zelf wijn willen maken. In sommige gevallen zijn we daar echter blij om en dit is er zo eentje. Deze Lune Blanche is gemaakt met 80% witte carignan blanc, een niet zo vaak voorkomende druif, aangevuld met grenache, terret blanc en roussanne. In de neus een curieus aroma dat deed denken aan turf, rokerige whisky, maar dan besprenkeld met veldbloemen (beeld u dit maar liever niet in...). In de mond was hij nog een beetje hoekig, met een duidelijke grenache toets, maar ook al vol en rond met een lekkere frisse toets: een wijn die nog wat mag liggen, dachten wij.

    7: Mas Lumen Blanc, Domaine Mas Lumen, Vin de Pays de Cassan, 2004: 13,2 euro

    Dat niet alleen wijnjournalisten vatbaar zijn voor bovenvermelde ziekte bewijst Pascal Perret, een wijnfotograaf, die in 2001 bezweek aan de ziekte en 3ha wijngaard kocht. Sindsdien zag hij vooral af, maar hij maakt originele wijn die hun weg zoeken en alhoewel ik persoonlijk niet altijd een liefhebber was heb ik het grootste respect voor de man (en andere houden wél van zijn stijl). Deze witte bestond uit 95% terret blanc en 5% ugni blanc, met 45% van de terret op nieuwe eik, de rest ervan op éénjaarse. Dit verleent aan de wijn een overheersend aroma van broche, vers frans brood en een bepaald soort kruiden (we konden er niet op komen). Dankzij zijn mineraliteit en goede structuur werd dit op het nippertje niet eentonig. Pascal maakt er maar 650 flessen van (en leeft op het randje van de economische levensvatbaarheid: respect dus !!!).

    8: Lirac Blanc, Cuvée Conidentielle, Chateau Saint-Roch, 2005: 14 euro

    Een witte Lirac ! dat kenden we nog niet. Maxime en Patrick Brunel zijn eigenlijk de eigenaars van het bekende Chateau de la Gardine in de Châteauneuf-du-Pape en de wijnen van dit kasteel worden dan ook daar gevinifieerd. Dit domein kochten ze pas in 1998 maar het draait nu al op topniveau (geld maakt, helaas, soms wél een verschil...). Met 50% grenache blanc, 30% clairette en 20% bourboulenc ook hier een mooi klinkende bezetting en dit bleek voor mij de meest af zijnde witte van de degustatie,  de perfectie benaderend. In de neus gedroogde bloemen (de clairette?) en noten (de grenache), maar in de mond werd daar nog een vleug pompelmoes aan toe gevoegd. Uitermate elegant en bijna perfect gestructureerd. Een indrukwekkende wijn met nog veel potentieel (volgens Marc tien jaar).

    En om toch één fotooke te hebben: de familie Brunel op de muur van Chateau de la Gardine.FamBrunelMur

  • Zonder pretentie prettig gestoord: deel 1

    Pin it!

    Temidden van de grand cru goudkoorts die nu woedt in de Carrefour's en Auchan's, doet het me bijzonder veel deugd om het verslag te maken van het eerste deel van wat nog eens een echte CSP proeverij was: geen enkele wijn van meer dan 15 euro en toch was elke geopende fles een revelatie met een verhaal en véél drinkplezier.

    Het was Marc van Cavopro die deze avond onze gast was en hij bracht 15 wijnen mee die zijn persoonlijkheid moesten weerspiegelen. Met zijn eigen woorden prettig gestoord dus, en allemaal wijnen die ofwel zelf ook zo waren of waarvan de makers over deze karaktertrek beschikten. We hoorden zoveel verhalen dat veel van de besproken wijnmakers en domeinen eigenlijk een blogbericht op zichzelf verdienen, maar om het wat overzichtelijk te houden heb ik dit rapportje opgesplitst in vier delen: twee wit en twee rood. Hier komt de witte lijst, deel 1:

    1 Fié Gris, Corps de Garde, Ghislaine en Jean-Hughes Goisot, 2004: 12,45 euro 

    De perfectionistische Goisot's zijn bij de beste wijnmakers van de Auxerre (het "goedkope" deel van de Bourgogne) en ze maken ondermeer een pinot noir die in mijn ogen bij de beste prijs/kwaliteits pinot noir's van Europe hoort. Deze Fié Gris (zie het bericht hieromtrent van 15 deptember) was een originele start van een originele degustatie.

    2: Mouratus, Vin de Pays des Vendées, J.Mourat & fils, 2006: 10,95 euro

    Het Chateau Marie du Fou (prettig gestoorde naam, niet?) is het huis van de Mourat's, al decennia bezig met het uit de doden doen heropstaan van de wijnen van de Vendée. Deze Mouratus is gemaakt met pinot noir druiven, maar dan wit gevinifieerd. Tot nu ontmoette ik deze praktijk alleen in Duitsland en Zwitserland en het waren bijna altijd interessante wijnen. Het aroma van deze wijn deed denken aan zilte zeelucht en in de mond was hij fris en droog, met opvallend zuivere zuren.

    3: OVNI, Vin de Pays de Vendées, J. Mourat & fils, 2006: 9,4 euro

    Van dezelfde prettig gestoorden kwam dit Objet Viticole Non Identifié (in 't Vloms Engels ne W.U.F.O.), een blend van sauvignon blanc en chenin. Roze pompelmoes, autosnoepjes en abrikozen stoven uit het glas en in de mond werd deze halfzoete wijn erg mooi gesteund door frisse zuren. Moet een hele goede begeleider zijn van een fruitsla.


    Mourat père & fils

    4: Grenache Blanc Vieilles Vignes, Domaine Mas Crémat, Vin de Pays des Côtes Catalanes, 2003: 12,15 euro

    Catherine Jeannin is afkomstig uit de Bourgogne en leidt dit domein samen met zoon en dochter. Overwegend zwarte (crémat) leisteen. Het domein heeft een erg goede reputatie en dit is mijn favoriet: een 100% grenache blanc en in mijn ogen zowat het summum van wat je met deze druif kan bereiken in een mono-cépage. Bij mij gerangschikt onder het hoofdstuk: verslavend. Zuiver en droog en tegelijk vol, vettig en heel geconcentreerd (75 jaar oude stokken). Grenache blanc, ik hou van u !

  • Kurkdroog de beste !

    Pin it!

    Een maandje geleden trok iemand nog eens mijn aandacht op de website van Kurkdroog en plots viel me op dat in het lijstje toch wel erg originele wijnen stonden: een chenin blanc, een Portugees, een albariño...toch wel mooie namen in wijnland.

    Wij naar de supermarkt dus en voorwaar! kurkdroog heeft er een fan bij. Even een bespreking van de drie favorieten die me even met de ogen deden knipperen:

    1: JBG, Vin Rare, Touraine Blanc, 2005: 6 euro, Colruyt.

    Mooie gele kleur; bloesems, honing, een vleugje kweepeer, maar alles mooi elegant; in de mond verrassend vettig, zelfs wat stroperig, met veel body, erg consistent en eigenlijk echt verrassend lekker. Mooi geprijsd, hele goede prijs/kwaliteit en een héle mooie kennismaking met chenin blanc ♥(♥)

    2: Orballo, Albariño, Bodegas Laval, Riais Baixas, 2006: 6,85 euro, Spar

    Bleekgeel; witte bloemen, wat limoen, verrassend aromatisch; in de mond fris maar ook goed gestructureerd, mooi mineraal toetsje, heel fruitig en fris, zeer lekker, hele goede p/k verhouding. Een heel goed geprijsde kennismaking met de albariño druif. ♥

    3: Duque de Viseu, Sogrape, Dão Branco, 2005: 5,99 euro, Super GB 

    Helder met groene schijn; zweempje anijs en wit fruit; aangenaam gestructureerde mond, erg origineel (maar typisch portugees), licht zilt. ♥

    (Nog een welgemeende sorry voor al wie dit het opentrappen van een open deur is, maar ik ben in een zonder pretentie mood en kurkdroog is een initiatief dat het waard is om af en toe eens in het zonnetje te worden gezet).

  • BelgianWines

    Pin it!

    Ik volg al een tijdje de Belgische wijnen op de voet en ik ontmoet vaker en vaker flessen die meer dan gewoon "interessant" zijn. Af en toe drink ik er zelfs eentje waarvan ik kan zeggen dat het een echt goede wijn is (en welkom in mijn kelder dus). Dat er dan ook een wijnbeurs plaatsvindt rond dit thema is goed nieuws, en vandaar dus deze blog.

    Op zaterdag 27 oktober vindt in het kasteel van Horst (bij Aarschot) de 1ste beurs voor Belgische Kwaliteitswijnen plaats. Er zijn twee goede redenen om hier naar toe te gaan:

    1: Belgische wijn wordt onderschat: er is echt heel wat lekkers op de markt, maar ze zijn niet gemakkelijk te vinden.

    2: het kasteel van Horst is echt de moeite (uitgebaat door de StichtingVlaamsErfgoed, onze eigenste National Trust).

    3: in deze moeilijke communautaire tijden is het de moeite om ook eens kennis te maken met de wijnen uit Wallonië.

    Allen daarheen, dus. Als u niet uit de regio bent kan ik u ook het Bezoekerscentrum van de Hagelandse wijn in Wezemaal, een alleraardigst dorpje tegen Leuven, aanraden (open van 14 tot 18uur). De inwendige mens kan op zeer aangename wijze versterkt worden in hetzelfde dorp, bij Boeres, een schitterende herberg, weliswaar meer bier dan wijn, maar echt een aanrader.

    Tot dan !!

    poster-nl

  • Ontmoetingen met een druif: de Fié Gris

    Pin it!

    De fié gris, ook bekend als sauvignon gris of sauvignon rosé omwille van de roze vlekjes op de schil, is een druif die nog maar op enkele tientallen ha voorkomt in Bourgogne, Bordeaux en Chili. Het is een naast familielid van de sauvignon blanc en sommigen zien de druif als de voorvader ervan, maar ampelografisch onderzoek heeft nog geen uitsluitsel gegeven. De druif is bijna verdwenen omwille van de veel lagere opbrengsten (40 hl/ha is zowat het maximum) maar ze heeft nog een paar fans, zoals Jacky Preys of Hean-Hughes Goisot.

    Wij proefden de Fié Gris 2004 van Goisot, zowat de meest getalenteerde wijnbouwer van de Auxerre en indien u hem nog niet kent een absolute aanrader. De wijn had een citroengele kleur met een hele lichte roze schijn en geurde naar citrus, een beetje geplukt gras en veel mineralen (bij opwarmen deed dit zelfs denken aan gips). In de mond had hij een erg vette start, volgens Marc Franck van Cavopro zeer typisch voor de druif en de manier om hem te herkennen in een blinddegustatie. Ook hier citrus maar daarnaast veel andere elementen, zowel wat grassig als mineralig. Mooi lang en een hele frisse finale, een erg aparte wijn. Ik proefde zelf in 2005 dezelfde fles, jaargang 2002 en noteerde hier het aroma van rijpe, kruidige berghoning, bijna als een zoete wijn, die dan in de mond verrassend droog bleek. Volgens Marc is het dan ook een wijn die nogal wat verandert tijdens de flesrijping. Cavopro is volgens mij de enige importeur van fié gris: echt een aanrader voor al wie geïnteresseerd is in de wat zeldzamere druivensoorten.

    sauvignon-gris