ChateauSansPretention

Fondillon is één van de historische wijnen van Europa. Ooit was dit wijn voor koningen en prinsen, heel populair en tamelijk duur (vier keer zoveel als sherry), maar vandaag is hij zo goed als vergeten. In de meeste bronnen wordt hij alicante genoemd, afgeleid van zijn volle naam Fondillon de Alicante en dat is dan ook de streek waar hij vandaan kwam. Hieruit werden namen als aligaunt, alycaunt, allecant, aligaunte, allegaunte, alegaunte, alligant en alicant afgeleid, maar in alle gevallen ging het om stevige, zoete dessertwijnen. Het is een 100% monastrell, gemaakt met zeer suikerrijpe druiven (16 tot 18° Baume) die in de zon op stromatten worden ingedroogd en dan worden vergist tot wijn. Daarna wordt de wijn bewerkt tot Fondillon, wat een rijpingsperiode van minimaal acht jaren vraagt. Dit gebeurde meestal volgens het solera-systeem zoals bij sherry, maar in topjaren worden er vintagewijnen mee gemaakt. Sommige fondillon's krijgen twintig jaar vat of meer.

In historische bronnen wemelt het van vermeldingen en ik beperk mij dan ook tot enkele van de meest veelzeggende. Fondillon was heel lang bekend om zijn versterkende eigenschappen en was een beetje zoals de vitaminepreparaten van vandaag: het zou energie en levenslust geven. Het maakte dan ook deel uit van de proviand tijdens de ontdekkingsreis van Magellaan en was bekend als een remedie tegen scheurbuik, de grote vijand van de 16de eeuwse ontdekkingsreiziger, omdat het citroenzuur bevat. De combinatie van dit zuur en de alcohol verleende het ook licht ontsmettende capaciteit zodat het gemengd werd met water om ook dat een langere levensduur te geven. De wijn wordt geregeld in bronnen vermeld, van Shakespeare tot de Graaf van Montecristo in 1844, en het was de wijn die de laatste dagen van Louis XIV, de Zonnekoning, verlichtte. De phylloxera crisis en smaakverschuivingen deden hem zo goed als verdwijnen en één van de zeldzame degustaties op het net sprak over een ratjetoe van jaargangen uit vaten die ergens vanachter in de bodega waren teruggevonden op aanduiden van de schoonvader, of tiens wat zou hier nog inzitten ? tot gevonden en gekocht bij een lokale kleine wijnboer die er al lang mee gestopt is.

Fondillon kan tot zes weken geopend bewaren en wat ik die avond proefde stond al enkele weken open. De neus was erg notig en verrassend fris. Heel opvallend in de mond waren de frisse, bijna scherpe zuren (dat had hij van in het begin, volgens Gert) die alle kleffe zoetheid wegnamen zodat de wijn bijna droog leek. Daarbij kwam een zeer mooie smaak van noten en amandelen en een hele lange afdronk.