Sicilian Fast Food - Sicilië 2009

Pin it!

Door de capriolen van Allitalia 'Allways Late In Take-off, Allways Late In Arrival' landden wij met serieuze vertraging in Catania. Onze lunchafspraak in de Trattoria Majore in Chiaramonte Gulfi viel dus in het water en naar het befaamde speenvarken van dit etablissement konden wij fluiten (we waren er nochtans deze morgen om vier uur voor opgestaan). Gelukkig had onze gids-chauffeur-raconteur Gianni een alternatief: Sicilian Fast Food. Na een kennismaking met de grandeur (sic) van het Siciliaanse wegennet stopte hij voor een nogal miezerig uitziend etablissement waar nog wat mannen aan de toog snel iets naar binnen aan het werken waren. Er werd snel snel een gammel tafeltje afgeruimd, een fles wijn besteld en aan de toog mochten wij wat focacce uitkiezen: een soort gevulde broodjes. Het was misschien wel de honger, maar het smaakte en we maakten voor de eerste keer kennis met de verse produkten van het eiland.

DSC00089

                                                                                                                   

 
 

Enig Siciliaans onderhandel zorgde voor onze eerste fles Siciliaanse wijn, een 3 Carati van het wijngoed Avide. De wijngaarden van Giovanni Calcaterra liggen in het hart van de DOCG Cerasuolo di Vittorio, in en rond Comiso, en twee wijnrassen staan hier centraal, de nero d'avola en de frappato. De 3 Carati is een 100% nero d'avola en voor enkelen onder ons was het de eerste kennismaking met deze druif (maar niet voor J. en mij, nero d'avola fans van het eerste uur). Deze zwarte van Avola (een dag later reden we voorbij het dorp waar hij vandaan kwam) is een koppigaard die hard en gesloten kan zijn, maar die zich kan ontwikkelen in een fluwelen verleider, een beetje een Siciliaan dus...Deze 2002 was al wat geëvolueerd in kleur en neus, maar hij rook naar rijp fruit en oud leder, een combinatie waar ik wel van houdt. Genoeg fruit en zuren, en een allermooiste finish. Op één been kan je echter niet staan en wij dus naar de toog voor een fles frappato.

Dit initiatief werd op verontwaardigd handjesgewapper onthaald. Wij zouden teleurgesteld zijn na de vorige wijn en na wat uitleg over ons wijnliefhebberschap vroeg de baas of we geinteresseerd waren in een echt goede fles ? Dat was niet echt een moeilijke vraag, en de patron vroeg een minuutje tijd en verdween uit de gelagzaal. Even later zagen wij hem wegscheuren in een klein autootje en vijf minuten later holde hij binnen met een in papier gewikkelde fles die vervolgens met veel bombarie onthuld werd. De Barocco, is een cerasuolo di Vittoria en dus een blend van nero d'avola en frappato (hier respectievelijk 40 en 60%). Hij krijgt 8 tot 12 maanden eik en wordt dan nog twee jaar op fles gekelderd voor hij de deur uit mag. Na nog eens enkele jaren kelder moet hij dan ideaal op dronk zijn. Hij bleek complex en diep, héél mannelijk en viriel. De herkenbare nero d'avola tonen werden hier gekoppeld aan de frisse zuren van de frappato. Een indrukwekkende wijn, waarover Gianni de hele verdere reis zou praten, omdat we ze in zijn ogen wel heel goedkoop hadden gekregen...maar daarover later meer.

Omdat wij culinaire leken bleken te zijn, moesten wij absoluut kennis maken met een Siciliaans dessert: de cannoli. We zouden ze de volgende dagen bij ontbijt, lunch en dinner zien voorbijkomen.

DSC00090

                                                                                                                                      

Commentaren

  • Deze blog staat vanaf vandaag een week lang in de kijker op de Skynet-blogpagina's.

    Proficiat!

    Groeten,

  • dikke proficiat met je promotie naar eerste klasse...

De commentaren zijn gesloten.