• Gary Vaynerchuk meets Kermit Lynch !!

    Pin it!

    kermitlynch

    Een jong legende ontmoet een oude legende !!

    Kent U Kermit Lynch niet ? Koop dan zijn boek (het is vertaald) en wordt verliefd op wijn...

    Kermit Lynch is een oude rat in het Amerikaanse wijnvak en één van de eerste die aandacht creëerde voor wat ik "real wines" noem, ongefilterd, ongemanipuleerd en écht. Het is een fascinerend man die duizenden mensen heeft doen kennismaken met échte wijnen.

    http://tv.winelibrary.com/2010/04/28/legendary-wine-importer-kermit-lynch-visits-wine-library-tv-part-1-episode-853/

    http://tv.winelibrary.com/2010/04/29/legendary-wine-importer-kermit-lynch-visits-wine-library-tv-part-2-episode-854/

    http://tv.winelibrary.com/2010/04/30/legendary-wine-importer-kermit-lynch-visits-wine-library-tv-part-3-episode-855/

     

  • Revue libre de toute publicité

    Pin it!

    Als min of meer geïnteresseerd wijnliefhebber begin je op een gegeven moment wijntijdschriften te kopen. Je probeert Decanter (wijn voor rijke mensen), je abonneert je op het Revue de Vin de France (interessant maar eenzijdig) en je koopt het inmiddels terziele gegane WeinGourmet (sterk voor Duitsland en Middellandse Zee). In de Nederlandse taal kan je kiezen tussen een gedrocht als In Vino Veritas (gebrekkig Nederlands en een ouderwetse stijl) of een paar Nederlandse tegenhangers die een groot enthousiasme paren aan een even groot gehalte oeverloos gezwam. En wil het toeval dan ook nog eens dat je een liefhebber bent van "echte wijnen" uit de sfeer van de vins naturels, dan blijf je helemaal op je honger zitten.

    Maar als de nood het hoogst is, is de redding nabij ! Wanneer je net als ik graag weet wie waarom iets in een fles stak, is altijd wat gefrustreerd door de wijnhandelaar die vooral gefixeert is op de inhoud en niet op de mens erachter. Gelukkig bestaan er bloggers die hierin wél geïnteresseerd zijn en onlangs viel ik, ik geloof dat het op een engelstalige blog was, op een vermelding van een wijntijdschrift "zonder pretentie", dat een must zou zijn voor alle liefhebbers van goede Franse wijn zonder pretentie. Dat klonk interessant ! Ik abonneerde me en deze week viel het eerste exemplaar in mijn brievenbus.

    rougetblanc

                                                                                                                                                     

    LeRouge&LeBlanc beschrijft zichzelf als een "revue à petit budget mais à projet fort". Het werd in 1983 opgericht door een groep liefhebbers met veel passie en nog veel meer vragen, op zoek naar informatie zonder vooroordelen en zonder commerciële banden, uit frustratie rond het ontbreken van zo'n bron van informatie (we spreken pre-worldwideweb!). Ze zagen zichzelf als voorvechters van de strijd tegen de standaardisatie van smaken in de wijn en als verdedigers van het terroir, volgens hun het enige waardoor de Franse wijngaard (en elke andere) zich kan onderscheiden. Haast automatisch volgde een afkeer voor alles wat terroir maskeert en een grote natuurlijke interesse voor biologische en biodynamische teelt.

    Het tijdschrift wordt gedrukt in zwart-wit, zonder reclame, en op gerecycleerd, grijs papier. Ik vond in de laatste editie vreselijk interessante artikels over één van mijn wijnhelden, René Mosse, maar ook over biodynamie in Bordeaux en (h)eerlijke wijnen in Tavel. Het is uiteraard gericht op Frankrijk, maar het is niet bekrompen en schrijft over iedereen die eerlijk probeert goede wijn te maken, of dat nu met of zonder certificaat is. Het is niet het tijdschrift dat je koopt om meer te weten over de Grote (sic) Bordeaux of Bourgogne wijnen, maar het is een fantatstisch ding om meer te weten over wijnen die lekker, gezond en interessant zijn en die de modale wijnliefhebber nog kan betalen. Of om wijnmaker Elian Da Ros te citeren:

    Les grands vins, ce sont ceux que l'on boit, pas ceux que l'on regarde!

    Vrienden, abonneer U ! Het kost maar 58 euro voor vier nummers! En maak zo kennis met de leukste wijnen van Frankrijk*.

    * Wie ze wil kopen en proeven kan hier terecht: LeVinPassion, TrueGreatWines, TrocaVins, WijnFolie, Divino. Met mijn excuses voor degenen die ik vergeet of niet ken (waarom ken ik U eigenlijk niet ?).

      

  • Pour la Belgique...Ricque

    Pin it!

    Ik had, lang geleden al, eens een discussie met twee wijnhandelaren over het proeven en drinken van dure topwijnen. Eén van hen beweerde toen dat wanneer je palet daaraan was aangepast en meer ervaring kreeg, je automatisch terugdeinsde voor de goedkopere exemplaren en dat hij alleen nog maar in de echte grote barolo's echt plezier kon vinden. Ik vond dat toen, en nu nog, een gruwelijke uitspraak, maar toen ik ze wat later voorlegde aan Peter Leirens zei die daar iets heel zinnigs op: om een appellatie of een streek echt te begrijpen moet je ook haar toppers leren kennen. Daarna wordt je appreciatie er één van omstandigheden en "goesting". Je opent andere wijnen wanneer je moe van je werk thuiskomt dan op een rustige zaterdagavond met je favoriete wijnbuddies. Er zijn wijnen voor ontspanning, voor de lol, voor de studie en voor heel intense contemplatie of discussie, maar eigenlijk kan je pas echt kiezen als je met alle stijlen in een regio hebt kennisgemaakt en je de beide uiteinden van de maatstaf kent.

    Vandaar mijn grote vreugde op die avond met Jonas De Maere van Belgian Wines. Op een bepaald moment schonk hij ons een glas witte wijn uit dat ons allen sprakeloos achterliet. Een glas rood van hetzelfde domein deed later op de avond hetzelfde. Ik had mijn maatstaf gevonden.

    Château Bon Baron ligt in Wallonië, in Lustin, en heeft wijngaarden op de oever van de Maas. Het is een jong domein, pas in 2000 opgericht door een Nederlandse, Jeanette Vandersteen, en haar Poolse echtgenoot, Piotr. Hun aanplant is verdeeld over drie wijngaarden, alle drie met een verschillend terroir, en werd daar aan aangepast. De Saint-Heribert is de hoogstgelegen wijngaard van Wallonië en op zijn arme en dichte grond werd pinot précoce (ja hoor, de frühburgunder!) aangeplant. De Falmagne heeft dan weer een vruchtbare ondergrond met veel kalk, ligt echt op de oevers, en heeft een gemengde aanplant met chardonnay, pinot gris, müller thurgau, auxerrois, pinot noir, cabernet en acolon. De Terrasses de Valburnot wijngaard is heel zuidelijk, met muurtjes die de zonneschijn reflecteren en is vooral aangeplant met pinot noir. Het domein gebruikt geen kunstmest, herbicides of pesticides, wel groenbemesting en grondbewerking.

    Volgens Jonas is het grootste kenmerk van dit domein echter de intensiteit waarmee haar eigenaars hier wijn maken. Ze schijnen een ongelooflijk oog te hebben voor detail, zowel in de wijngaard als in de kelder, en niets gebeurt hier toevallig. Echte non-interventionistische wijnmakers zijn het niet, en ik denk dat dat in België bijna niet kan, maar ze begrijpen héél goed dat het voorbereidende werk het belangrijkste werk is, en wanneer de vinificatie begint is niets maar dan ook niets aan het toeval overgelaten.

    Wij proefden deze avond twee wijnen van dit huis. Ze deden verlangen naar meer.

    1: Pinot Gris, Vin de Pays de la Meuse, 2008: hele mooie neus met een prachtige mineraliteit. Heel geconcentreerde wijn, mooi vet aanvoelend, met een alleraardigst bittertje, helemaal de kruidige reputatie van pinot gris waarmakend, toetsen van bloemenruiker ook. Prachtige lange afdronk. 15,5 euro, maar elke eurocent waard. ***

    2: Acolon, Vin de Pays de la Meuse, 2007: Quelle audacité ! 19,4 euro vragen voor een Belgische wijn van de onbekende acolon druif, een kruising tussen blaufränkisch en dornfelder ? Hier worden echter maar 1000 flessen van gemaakt en de wijn verbleef een jaar op nieuwe eik. De neus was nog een beetje gesloten, met zuivere hinten van kruiden en zuiver zwart fruit, heel veelbelovend. De structuur was één en al elegantie en evenwicht, met hele mooie tannines. Nu al zeker **(*), maar ik denk binnen één of twee jaar nog beter. Zijn geld meer dan waard...

    Deze twee wijnen zijn maar een greep uit het gamma, en in mijn kelder ligt nog een Clos d'Opleeuw om aandacht te vragen, maar wij hadden de sterke indruk deze avond twee van de beste wijnen van België te hebben geproefd. Het wordt tijd dat CSP eens op uitstap gaat...

    bonbaron

  • Voor 't Belgikskse ... Rickske !

    Pin it!

    Het is alweer een tijdje geleden dat hier nog eens iets werd neergepend over de bijeenkomsten van CSP, alhoewel de proefverslagen hier nog altijd trouw worden neergepend. Toen CSP echter besloot om eens binnen de landsgrenzen te gaan proeven verdiende dat echter een apart blogbericht.

    De man achter Belgian Wines is Jonas De Maere. Ik ontmoette hem al een paar jaar geleden, en ook toen al was mijn nieuwsgierigheid gewekt, maar drukke beroepsomstandigheden (en ook wel wat scepticisme) verhinderden verdere contacten. Eén van onze leden wist hem echter te verschalken om in het hol van de Wezemaalse Leeuw (herberg In De Ster, achter de hoek van het Bezoekerscentrum voor Hagelandse Wijn) 12 dorstige en nieuwsgierige leden te laten kennismaken met Belgische Wijn.

    Scepticisme ? Jazeker, dat was er in overvloed. Er wordt al jaren Hagelandse wijn verkocht in het winkeltje van het Kasteel van Horst en ook op de Leuvense vrijdagmarkt vond je vroeger al wel eens een fles. Die eerste kennismakingen vielen eigenlijk altijd wat tegen (van absolute misbaksels tot restsuikerdraakjes) en onze interesse was dus stilletjesaan wat weggedeemsterd. Maar plots zwaaiden de poorten van Horst open, en daar kwam ridder Jonas, klaar om de Schone CSP Slaapster weer tot leven te wekken !

    Jonas begon met een interessant exposé over wijn in België. Met onze 120ha wijngaard komen we zo'n beetje in de buurt van de kleinste appellatie in Frankrijk, maar er wordt bij ons al lang wijn gemaakt en het is eigenlijk aan die vuige Napoleon te danken dat die tradite bij ons verdwenen is. Het terroir is er dus, het klimaat is een beetje opgewarmd, er is een markt, en dus komen er ook wijnmakers. Sommigen van hun zijn nog maar pas bezig, sommigen al veel langer, én, en dat wist ik niet, ze komen van elke goed gelegen helling in België, of die nu in mijn eigen Hageland ligt of op de oevers van de Maas.

    Zo'n hernieuwde kennismaking moet feestelijk worden gestart en schuimwijn is daar altijd geschikt voor, niet in het minst omdat de productie ervan in staat is om al eens een minder jaar te absorberen en ze dus bij uitstek goed is voor een regio die klimatologisch toch wel op het randje ligt. Old Faithful  Chardonnay Meerdael mocht de spits afbijten. Paul Vleminckx maakt al sinds 1994 wijn op de rand van het Meerdaelwoud en de kwaliteit is in de loop der jaren recht evenredig met de reputatie gestegen. De zeer zware vorstschade van de winter 2008-2009 maakt het er voor hem niet gemakkelijker op en wij vinden 15,5 euro al een fiks prijzeke, maar mogen wij ook eens chauvinistisch zijn ! Wij roken in deze 100% chardonnay kelderappeltjes en gist en vonden de wijn fris en fruitig en goed voor *. Nog iets duurder, 16,6 euro, maar eigenlijk ook net iets lekkerder was de Schorpion Zwart Brut uit Haspengouw, ook chardonnay maar met een derde pinot noir. In de neus opnieuw kelderappeltjes maar dan einde seizoen, in de mond veel karakter, fris en goed gestructureerd. De wijn verbleef drie jaar sur lattes wat hem nog wat interessanter maakte. Hij werd in 2009 verkozen tot beste wijn van België, van ons kreeg hij **.

    meerdael

     Domein Meerdael

    Eén van de nieuwe zaken die we deze avond leerden is dat er ook in West-Vlaanderen wijn wordt gemaakt, onder de appellatie Heuvelland. Martin Bacquaert maakt er sinds 2007 wijn onder de domeinnaam Entre-Deux-Monts, met 4,5ha wijngaard op de Rodeberg en de Zwarteberg. Hij is een bio-ingenieur en zijn vader is wijnhandelaar. Wij proefden een Chardonnay - Pinot Gris,2008 (70%, 30%) die 9,7 euro kostte. In den neus kaas, groene druiven, snoep en een vleug vuursteen. Later evolueerde het aroma richting kaneel. In de mond vonden we boter, zacht en fris tegelijk, een bittertje en een heel frisse afdronk. ** voor ons en dus een alleraardigst wijntje.

    Eén van de oudste wijnmakers van België komt uit de appellatie Hageland. Jos Vanlaer maakt al sinds 1983 wijn, sinds 1991 full-time, en zeker in het Brabantse zijn zijn Kluisberg etiketten een bekend zicht. Hij is één van de wijnmakers die het richting klassiek-Duits zoeken en die nog werken met veel restsuiker omdat hij ervan overtuigd is dat het dat is wat de klant zoekt. Wij zochten dat echter niet en vonden de Pinot Blanc, Hageland, 2008 eerder simpel, met weliswaar net genoeg fraîcheur maar wat saaie hintjes van fruit en snoep, een beetje zoals een literfles uit de Moezel. De fles kostte 8,3 euro en kreeg nog een *. 

    Als er één kasteel geslaagd is om in België echt een naam te krijgen dan is het wel dat van Genoelselderen. Jaap Van Rennes was de man die er in 1991 mee startte, vandaag is het dochter Joyce die de wijn maakt, en dit is het grootste, modernste en best gecommercialiseerde domein van België. Maar is de wijn lekker ? In alle eerlijkheid, ik vond dat in het verleden niet echt zo, maar telkens was de fles die ik proefde eerder bedorven dan slecht. Winkeldochters ? Openhaardburen ? Het was met grote nieuwsgierigheid dat ik mijn glas aan de neus zette.

    Wij proefden de Chardonnay Blauw, Genoelselderen, 2006. Deze chardonnay kreeg 12 maanden rijping, met 30% ervan op nieuw hout en kostte 12,5 euro. In de neus onmiddellijk leuk chardonnay fruit met wat boter en hout. In de mond best wel commercieel maar ook heel goed gemaakt en absoluut lekker, met een beetje een gebrande toets. Hij evolueerde heel mooi in het glas, en eigenlijk heeft deze wijn een hele goede prijs/kwaliteitsverhouding. Dit is niet de topper van het huis, maar ik vond het een verrassend goede wijn en hij kreeg zonder twijfel **. Toch eens meer proeven van dit domein !

    genoelselderen

    Eveneens in het verre Limburg en al evenzeer in de appellatie Haspengouw ligt het domein Aldeneyck. Karel Henckens komt uit een familie van fruittelers en kreeg een opleiding tot wijnbouwer in Trier. Het domein is modern uitgerust en bezit een klein maar mooi barriqe-park. Een oenoloog uit de Elzas komt er raad geven. Wij proefden een Pinot Noir, Aldeneyck, 2008. Hij kostte 13,89 euro en kreeg 9 tot 12 maanden barrique, een mengeling van nieuwe, eerste en tweedejaarse. In de neus kwam even wat putteke voorbij, daarna kers en tabak, nogal richting spätburgunder meer dan pinot noir. De mond was aangenaam en zacht, met een mooi bittertje en een fris fruitig stuk in het midden. Voor ons goed voor **(*).  

    aldeneyck

                                                                                                                                                                      

    In de kelders van Aldeneyck.                       

    In mijn hele scala van favoriete wijnstijlen heb ik altijd een zacht plekje gehad voor de typische maaltijdwijnen van de Beaujolais en de Loire: licht gekoeld te drinken bij een (h)eerlijke maaltijd vol terroirsmaken. Ik was dan ook aangenaam verrast om een wijn in die stijl te proeven van de hand van Herman De Troch uit Affligem. Herman begon in 1997 met het maken van wijn op het heel pittoresk gelegen domein De Kluizen en past moderne methodes als groenbemesting en grondbewerking toe. Helemaal bio gaat hij niet, ons vochtige klimaat laat dat volgens hem niet toe, maar hij gebruikt geen herbicides. Zijn Dornfelder - Zweigelt 2007 is een Vlaamse Landwijn, want hij valt onder geen van de appellaties. In de neus herkenden we kersen en een zekere aardshied, wat richting vin naturel. Dat aardse komt ook terug in de mond en het werd voortreffelijk gepaard aan fruit en een soort zijdezacht mondgevoel. Hij kostte 7,97 euro en kreeg van mij ** en een bestelling...

    Van dezelfde Herman proeden wij ook nog een Nobelzoet 2008, een zoete wijn van door botrytis aangetaste optima druiven. in de neus roken we tee, sinaasappelschil en frisse lucht. In de mond was hij zoet en fris, heel rijp, met een leuk bittertje, en deed hij wat aan honing denken. 16,9 euro, ***, en helaas uitverkocht...

    Tot nu toe waren wij vooral aangenaam verrast. In België worden goede wijnen gemaakt. Maar hele goeie ? hele hele goeie ? Daarover meer in volgend blogbericht...

     

  • De teleVinz-machine

    Pin it!

    Eén van de dingen die me blijven fascineren bij mijn favoriete wijnen is dat ze erin kunnen slagen om zo complexe aroma's aan te bieden dat ik ze niet langer kan vergelijken met concrete zaken. Ik grijp dan terug naar stemmingen en herinneringen en af en toe zijn die zo concreet dat ze bijna uncanny of griezelig worden.

    Wie mij beter kent weet dat ik eigenlijk een volbloed anglofiel ben die voor de geboorte van mijn dochter elke vakantiedag spendeerde aan het Land aan de Overkant (ik heb nog een abonnement bij Sally Lines gehad...). Ik vond het dan ook bijzonder aangenaam om een wijn in het glas te krijgen die ik eigenlijk maar op één manier kon beschrijven: een ochtend op het Engelse platteland, het moment waarop je uit de auto stapt en je eerste Engelse tuin van de dag binnenwandelt, het raam van je kamer van de B&B openzet wanneer je de vogels hoort fluiten 's morgens...een curieuze mengeling van zuurstofrijke lucht, planten, dauw en dat speciale dat je in Engeland altijd wel in een vleugje meekrijgt: de zee.

    Het gaat hier om de Stettener Stein, Silvaner Alte Reben "Vinz", 2007 van WG Am Stein in Franken (***). Ik kreeg hem van wijnmaatje Kris en ik noteerde eerst vers perzikenfruit, recht van de boom, met een laagje krijtstof erover, een prachtige viscositeit en heel lang, maar ik vond dat ik de wijn niet echt kon vatten. Bij het tweede glas sprong plots die herinnering aan ochtenden in Kent of Dorset naar voor en zo transporteerde hij me naar de overkant van het Kanaal. Even dacht ik in de verte Engelse kerkklokken te horen...

    Weingut Am Stein is één van de beste domeinen van Franken en wordt ingevoerd door Vinikus. Beiden zijn aanraders.

    DSC01136