• Communautaire asperges - Asperges Communautaires.

    Pin it!

    Ondanks het druilerige herfstweer, ondanks de lage temperaturen en ondanks het gebrek aan zon, weet elke foodie dat de lente er weer is wanneer hij zijn groentehandel binnenstapt en ze ziet liggen, die mooi verpakte busseltjes wit goud: de asperges zijn weer in het land !!

    Ik heb geprofiteerd van het lange Pinksterweekend om me eens te laten gaan en dat betekende twee maal een aspergerecht en éénmaal aspergeroomsoep, allemaal gemaakt met de uitstekende bio-asperges van Bioplanet. En omdat ik op mijn werk had laten vallen dat ik een alternatief zocht, eens met een nieuw receptje !

    1: Asperges à la Flamande

    Mijn aspergeplannen waren ten huize van onthaald op groot gejuich, maar ook op groot geweeklaag toen duidelijk werd dat ik ze eens een keer op een minder klassieke manier wou gereedmaken. Twee bambi-ogen later werden er wat extra busseltjes in de winkelkar geladen en werd het weekend begonnen met deze klassieker uit de Vlaamse keuken. Het recept was echt klassiek, met bio-aardappelen en eieren, en startte een discussie op over de gaartijd van asperges: moeten ze mooi mals zijn of nog lekker krokant ? En eigenlijk is dat wel grappig, want blijkbaar is deze discussie momenteel erg in trek bij veel van onze vrienden. Rare jongens, die Belgen.

    In het glas hoort bij zo'n Vlaams recept uiteraard een Franse wijn, en het werd de Pinot Blanc, 2011, Domaine Jean-Luc Mader uit de Elzas. Jean-Luc's domein ligt in Hunawihr en hij verliet al in 1981 de coöperatieve om zelf wijn te maken, maar zijn grote kwaliteitssprong voorwaarts kwam er in 2000 toen hij bio ging en enherbement en grondbewerking invoerde. Sinds 2005 is het zoon Jérôme die de wijn maakt en hij slaagt er heel goed in om de restsuikers in toom te houden (mijn probleem met de Elzas...). Frisse, lichte en zuivere wijn, perfect bij deze schotel, en ik zou u willen kunnen vertellen hoe de fles evolueerde, maar daar kreeg ze de kans niet voor ! ** alvast, en 11,8 euro in de Vinothek van Restaurant Delcoeur in Eupen, een wreed interessant adres voor wie mooie bio-wijnen zoekt.

     

    DSC_0100.jpg

    Asperges op z'n Frans (asperges sautèes aux grenailles, jambon de parme croustillant et crème d'ail)

    Een Waalse vriendin stuurde me dit recept door nadat ze hoorde van mijn speurtocht naar een minder klassieke manier om asperges klaar te maken. Zoals alle goeie recepten is het heel eenvoudig en het belangrijkste zijn de ingrediënten die van topkwaliteit moeten zijn.

    De ingrediënten:

    12 asperges

    500g krielaardappelen van goede kwaltieit

    6 sneden parmaham (twee per persoon)

    een paar takjes thijm

    olijfolie

    twee lookteentjes, het groene midenstuk verwijderd

    2,5 dl room (light volgens het recept, maar ik vond geen bio-light en gebruikte gewone)

    Eén eetlepel parmezaan

    Waterkers

    Alle ingrediënten kwamen opnieuw van Bioplanet.

    Warm de oven op op 150°C. Leg er bakpapier in en spreid er de schellen parmaham op uit. Na 20 minuten moeten ze mooi krokant zijn. Leg ze opzij op keukenpapier zodat ze eventueel kunnen afdruipen.

    Breng de room aan de kook met de teentjes look en reduceer tot de helft. Op smaak brengen met peper en zout en aan de kant zetten.

    Schil de asperges en verwijder de basis.

    Kuis de krielaardappeltjes en snijd ze in twee. Zorg ervoor dat alle stukken ongeveer even groot zijn.

    Warm de oven op op 180°C.

    Leg de aardappeltjes in een ovenschotel en besprenkel ze royaal met olijfolie, hussel ze dan goed door elkaar.

    Laat ze 15 minuten in de hete oven en hussel ze af en toe door elkaar. Voeg er dan de asperges en de thijm aan toe en laat ze nog eens 30 minuten in de oven. Op het einde moet je echt proeven of de aardappels gaar zijn, soms duurt het wat langer. Leg helemaal op het einde de parmaschellen nog even bovenop zodat ze terug opwarmen. Werk de schotel af met peper en zeezout.

    Warm de room terug op en meng er de geraspte parmesaan door tot je een mooie saus krijgt.

    Leg asperges en aardappelen op een voorverwarmd bord (even in de afkoelende oven bijvoorbeeld) en leg er de krokante parmaschellen op. Versier alles met de saus, ofwel door de asperges mooi te bedruppelen (de esthetische variant) of door er kwistig mee de hele schotel te bewerken (voor privé-gebruik in Bourgondische huishoudens).

    Geniet !

    Zelfs mijn kieskeurige tienerdochter (eikes ! asperges !) vond dit een heel lekkere schotel en ik heb het receptje zorgvuldig bewaard voor volgend jaar.

    Bij zo'n Frans recept hoorde een Duitse wijn, en in het glas kwam de Blanc de Noir, Weingut Adeneuer, 2011 uit Baden, een wit gevinifieerde pinot noir. In de neus was de wijn erg mineralig met weinig fruit, maar in de mond was hij wel fruitig, met een redelijk mooie lange afdronk. Een zeer lekkere wijn op zichzelf maar een beetje botsend met de room, en hier was een chardonnay (uit de Jura bijvoorbeeld) gepaster geweest. Toch **, en 9,5 euro bij Vinikus (en een hele leuke voor blindproeverijen).  

     

    DSC_0109.jpg

     

     

     

     

     

     

     

  • Here Come the Red Summer Wines !

    Pin it!

    Ondertussen had er zich een zekere opwinding meester gemaakt van de CSP-leden. Zelfs degenen die initieel wat gesakkerd hadden (wat ! moeten we nu al zelf dingen verzinnen ook !) begnnen sporen van opwinding te vertonen wanneer hun wijn aan de beurt kwam. De hele verdere avond zou er een groot contrast zijn tussen leden die op wolkjes van erkenning door de week zouden zweven en minder fortuinlijken wiens keuze werd neergesabeld en verworpen als waren het iets minder geslaagde inzendingen van het Eurovisiesongfestival. De persoonlijke witte inbreng van schrijver dezes werd omwille van plots stemverlies afgevoerd (kurk!) en ook ik was daar op een vreemde manier eigenlijk niet goed van.

    Om direct met de deur in huis te vallen was ook hier in de categorie Zomerwijn een duidelijke winnaar: de Brune, Coteaux du Languedoc, 2010, Vignerons de Fontès. Opnieuw een wijn waar onze CSP zieltjes eigenlijk heel blij mee waren, want hij had a/ een heel aanvaardbare prijs (8,5 euro bij Dulst), b/ een nederige, pretentieloze afkomst (een coöperatieve) en c/ alle kenmerken van een vriendelijke goedgemutste zomergast. Bij het openen was er even een geur van soep die echter heel snel plaats maakte voor die van vlees en rood fruit, en in de mond was hij heel evenwichtig en smakelijk en erg lekker. **(*). Niks groots of grandioos aan deze wijn, maar perfect om op een zomerdag met familie en vrienden in grote hoeveelheden soldaat te maken.

    De runner-up kwam vreemd genoeg opnieuw van Magnus en van hetzelfde huis: de Santa Julia, Malbec, 2010 uit Argetninië, heel zuiver fruit, koffie en zwarte chocolade, en een wijn voor een zomeravond in de late, na de koffie en de koekjes, en liefst licht gekoeld. **

     

    024_21A-004.JPG

    Waren dit de beste rode wijnen van de avond ? Neen, maar het waren wel de beste zomerwijnen.

    Heel sterk was ook de Plénitude, Cheverny, Domaine de Montcy, 2009 van bij Mostade (10 euro en dus op de grens en daarom eigenlijk al gediskwalificeerd), een blend van cot en pinot noir, met een heel speciaal aroma (roet, civetkat (uit de geurkoffer) en net genoeg fruit) en strak en droog en lang in de mond. Nog wat jong maar veelbelovend. *** en die Laura Semeria, een in de Loire werkende Italiaanse, wil ik wel eens leren kennen.

    Onze andere zondaar ("courant in de handel verkrijgbaar") bracht niet minder dan twee flessen mee die hij courant verkrijgbaar vond (maar dan wel bij de wijnmaker en na een dag rijden), maar zijn witte was zonder meer de interessantste, en ook de rode stak er bovenuit. De Trilogie, Domaine de Viranel, 2011, was met zijn 6,9 euro perfect geprijsd indien je de benzine niet meetelt, maar hij was ook prachtig complex, perfect gestructureerd en heel lekker wegdrinkend. ***

    Volgend jaar laten we de wijnhandelaars eens werken !

    PS Zowel deze als de vorige foto werden genomen in Canada, de eerste op Vanouver Island, de tweede in de Rocky Mountains.

  • Here Come the Summer Wines !

    Pin it!

    "Sans Pretention, het was Sans Pretention ! Niet Avec !!! ", zo galmde het nog na in de oren van de voorzitter toen hij na de zoveelste uitmuntende proefavond naar huis reed, de verwijten van enkele leden en het wanhopige gesmeek van de penningmeester nog vers in het geheugen. Na slapeloze nachten, hoogoplopende discussies met bezorgde echtgenote's en angstige blikken van prestigieuze wijnhandelaren, doemde er echter een idee op aan de horizon. Als de leden er dan zo op gebrand waren, laat ze dan maar eens zelf hun sans pretention wijn uitkiezen !!

    De voorzitter kroop in zijn pen, nodigde iedereen uit om tegen de volgende proefavond twee flessen mee te brengen die in de handel verkrijgbaar zijn, maximaal 10 euro kostten en voor het lid de ideale zomerwijn was, en verplaatste zijn "slapeloze nachten"-probleem zo naar de leden.

     

    016_13A.JPG

     

    Alle wijnen werden in flight van zes per kleur geproefd, anoniem verpakt en zonder uitleg.

    Hier komen de zomerwijnen van CSP:

    Wit.

    Tot onze grote verbazing zonder discussie gewonnen door een witte wijn van 4,5 euro, de Grillo, 2011 van Botter, een grote Italiaanse fabrikant uit de Veneto. Lelijk etiket, maar een mooi, licht rokerig neusje met wit fruit en in de mond mooi fruitig met voldoende volume en redelijk lang. Absoluut ongeschikt als bewaarwijn en die fles moet léég, maar voor op het terras in de zon een onklopbare prijs/kwaliteitsverhouding. Dé Zomerwijn Sans Pretention van het Jaar... **(*) Per 12 leverbaar door www.utaste.nl  

    Een aardige runner up aan bijna dezelfde prijs (4,95 euro) was de Torrontès 2011 van Santa Julia, aangekocht bij Magnus in Deurne, een perfecte zomerwijn (en prijsbreker) bij exotische schotels op warme dagen. Heel kruidig en geparfumeerd in de neus, maar fris en fruitig en heel duidelijk in de mond. ** www.magnuswijnen.be

    Twee witte wijnen waren prachtig en interessanter en beter, maar ongeschikt als zomerwijn. De Ericka, Pacherenc-du-Vic-Bilh, 2010, Domaine Laffitte-Testeron, 7,95 euro, is een mooi voorbeeld van de verrassingen die zaken als het Wijnfestival van de Cora met zich mee kunnen brengen. Deze originele druif leverde een complexe en opulente wijn op, geurend naar opgelegde Marokkanse citroenen. Schitterend voor een herfstige avond, en een heel mooie wijn, maar op het terras zou die complexiteit verloren gaan en opwarming maakt deze wijn wat lomp.**(*)

    Uit de Languedoc kwam de Blanc, Domaine les Roques, 2010, Domaine La Truffière, met hetzelfde probleem. Deze wijn is een experiment van Jean-Marc Boillot, een wijnmaker uit de Bourgogne (Pommard), die zich graag eens bezig houdt met mediterrane druivenrassen, "voor de verandering". Hij werd gemaakt van roussanne en viognier, geurde naar caramel en vanille en was vet, erg rijk en intens en heel lang, maar perfect in balans. Maar bij deze vis hoort een roomsaus en hij hoort bij een zomer zoals we hem niet graag hebben: nat en koud. Kopen doe ik hem echter wél...aan 9,7 euro bij Venne, die hem dan nog wel even moet gaan halen. ***

    Rosé

    Er waren maar twee rosé's, en één van de twee viel wat door de mand, maar iedereen was het er mee eens: de René Couly, Chinon, 2011, Couly-Dutheuil, 9,26 euro bij Dulst, was dé rosé voor een zwoele zomeravond, vergezeld van ijsemmer en charmant gezelschap, en het viel op hoe de woorden  "met een kippetje onder een boom op een hete dag" heel anders geïnterpreteerd werden door de verschillende leden. Een wijn die iets kan losmaken, met andere woorden (herinneringen, woorden, kledingstukken...).  **(*) en hij deed wat denken aan een lichte spätburgunder (maar het was een 100% cabernet franc). www.dulst.be

    Volgend bericht komen de roden...

      

     

  • Never Mind the Bollocks !

    Pin it!

    Hier zou eigenlijk iets serieus moeten staan, maar het is morgen verlof en dus

    DSC_0080.jpg

    !!!!

    Excellente PetNat trouwens van Pascal Simonutti ! een handvol frambozen, kersen en grond, mét bubbels: ik kreeg er niet genoeg van !!! 12,29 euro bij Laurent Mélotte, 100% gamay.

     

  • Rioja: the classics

    Pin it!

    Na de fascinerende trip door wit en rosé kwamen de rode Rioja's aan de beurt. We hadden het geluk om oude flessen te kunnen kopen bij Sacacorchos die naast zijn erg aangename commerciële gamma's ook beschikt over een schatkamer vol oude of meer zeldzame Spaanse topwijnen. Het was dan ook onze eerste échte kennismaking met de beste Rioja huizen. Een echte eye-opener moet ik zeggen...

    1: Reserva, Marques de Murrieta, 2005:

    Marques de Murrieta werd gesticht als wijndomein in 1852 en behoort dus tot de oudste wijnhuizen van de Rioja. Vicente Cebrian, de graaf van Creixell, nam het in 1983 over en moderniseerde het. Onder leiding van Vicente Dalmau nu op zoek naar een wat modernere stijl met minder hout. Uitsluitend eigen druiven. Sacacorchos. 84% tempranillo, 13% garnacha, 3% mazuelo. 22 maanden Amerikaanse eik. 14% alcohol. Zeer donker. Harde neus met veel eik, houtzagerij, oud hout; redelijk veel alcoholgloed, stevige tannines en een straffe wijn Dag 3: een wat gesloten maar zachte en elegante neus; in de mond nog steeds redelijk wat tannines, een beetje fris, maar zacht en mooi en tamelijk complex; erg lekker; typisch voor zijn jaar en was het lekkerst na drie dagen; een beetje te vroeg geopend dus **

    2: Reserva, Bai Gorri, 2003:

    In tegenstelling tot de vorige een zeer jong wijnhuis, opgericht in 1997 door Jesus Baigorri. Heel moderne gebouwen. Dit is nog maar de tweede jaargang, maar het domein heeft al een sterke reputatie opgebouwd. 25,49 euro; Sacacorchos. 100% tempranillo, met 18 maanden vatrijping of nieuwe Franse eik. Animale, vlezige neus, veel Franser qua stijl dan de Murrieta. Wel wat alcoholgloed. In de mond nogal mollig met een mooie rokerigheid, soms een beetje te zoet. Dag 3 heel mooi en complex aroma; in de mond fruit en tertiaire elementen, echt lekker en prachtig geëvolueerd. Heel lekker ***

    Allende, 2004:

    Ook een jong bedrijf, uit 1995, opgericht door Miguel Angel de Gregorio, de vroegere wijnmaker van Bodegas Breton en opgegroeid op het domein van Marques de Murrieta waar zijn vader de wijngaarden beheerde. Veel oude wijnstokken. 17,5 euro, Sacacorchos. 100% tempranillo. 22 dagen fermenetatie op inox, dan 13 maanden op eik, met 98% Franse. Ongefilterd. Het eerste aroma verwees naar zure melk maar vervloog gelukkig snel, om de plaats te ruimen voor geuren als leder en koebeest (zonder de stal). In de mond heel klassiek, zuiver, elegant en lekker, mannelijker dan de Bai Gorri. Ondanks de 14,5% alcohol nauwelijks gloed. Zeer goed gemaakte Rioja met aangenaam prijskaartje. **(*)

    4: Carlos Serres, Onomastica, Rioja Reserva, 2001:

    Klassiek en mij totaal onbekend domein dat echter een grote verrassing bleek te zijn. Opgericht in 1896 door Charles Serres, een Franse inwijkeling. 50ha groot familiedomein. 19,97 euro, Sacacorchos. 80% tempranillo, 10% graciano, 10% mazuela. 18 dagen fermentatie op inox, 24 maanden op Franse en Amerikaanse eik. Prachtige complexiteit in de neus met tertiaire toetsen als leder, vlees en zadel, echt schitterend. In de mond licht en subtiel en zéér lang. Dit was de eigenlijk heel onverwachte topper van de avond. **** !

    5: Carlos Serres, Onomastica, Reserva, 2004:

    19,97 euro, Sacacorchos. Zelfde blend, zelfde rijping. Klassiekere, meer donkere neus, met maar een beetje van die vlezige toetsen. In de mond subtiel en elegant en zacht, heel klassiek met mooie tannines maar zéér lekker; smeekt om een mooi stuk rood vlees ***

    6: Viña Cubilla, Crianza, Bodegas Lopez de Heredia, 2005:

    15,5 euro, Matthys Wines. 65% tempranillo, 25% garnacha, mazuelo en graciano. 3 jaar vatrijping. Opgelegd fruit, heel klassiek. In de mond fris en fijn, een beetje zanderig vond iemand, heel herkenbaar Spaans. Mooie wijn. ***

    7: Viña Tondonia, Reserva, Bodegas Lopez de Heredia, 2001:

    23,95 euro, Sacacorchos. 75% tempranillo, 15% garnacha en 10% graciano en mazuela. 6 jaar eik. Licht gekurkt, vedorie...

    8: Viña Ardanza, Reserva, 2000, La Rioja Alta:

    Wijnhuis uit 1890 en nog steeds een familiedomein. Klassiek, traditioneel, maar niet ouderwets, met nog in 1996 volledig vernieuwde kelders. Groot domein (425ha) dat alleen Amerikaanse eik gebruikt, met een vatenpark van 51000 vaten die zelf maken. Sacacorchos. 80% tempranillo en 20% garnacha. 36 maanden Amerikaanse eik. Complexe, oude en edele neus, heel elegant en interessant, een fles voor bij een boek en een open haard, om heel langzaam leeg te drinken. In de mond fris met een mooie kruidigheid en zeer zachte fluwelen tannines. Heel mooie wijn. *** maar sommigen vonden dit de topper van de avond.

    We proefden een paar prachtige wijnen aan heel aanvaardbare prijzen en het event van de avond waren de ons totaal onbekende Onomastica's die prijs/kwaliteit een absolute verrassing waren. Soms liggen in kleine hoekjes grote ontdekkingen...

    Image0628.jpg Eén van de leden was zwaar onder de indruk van de Onomastica's en bekeek Rioja echt door andere ogen...