• Drie gezichten van de Elzas: Bott-Geyl, Albert Mann en Marc Kreydenweiss

    Pin it!

    Sommige van onze beste degustaties zijn het resultaat van reizen van één of ander CSP-lid, en dit was er zo eentje. Ze werd zorgvuldig voorbereid door G., die drie van de allerbeste wijnmakers van de Elzas selecteerde en bezocht. Omdat de drie er een heel andere stijl op na houden, maakten wij kennis met drie facetten van het wijnmaken in de Elzas. Na afloop hadden we allemaal onze favoriete flessen, maar beweren dat één bepaalde stijl beter was dan de anderen ? Nee, daarvoor is de regio te complex, eigenlijk zijn het als facetten van een diamant, en elk facet is nodig voor het geheel.

    Domaine Bott-Geyl

    Het domein ligt in Beblenheim, een beetje boven Colmar, en werd gesticht in 1953 door Edouard Bott (de naam Bott-Geyl is al oud en gaat terug op een Jean-Martin Geyl uit 1795. In 1960 begon het domein zelf te bottelen en in 1993 nam Jean-Christophe Bott het roer over nadat hij het vak leerde bij Zind-Humbrecht, toen al één van de topdomeinen van de Elzas. Hij is een heel dynamische wijnmaker die laat oogst en wijnen maakt in een eerder volle stijl, en op dat vlak proeven zijn wijnen als  de meer klassieke van de drie, vaak met nog wat merkbare restsuikers. Toch zijn ze droog maar hij is er zeer goed in geslaagd om het typische Elzas-karakter goed te behouden. In deze stijl is hij geweldig en absoluut top. De grote kentering gebeurde rond de eeuwwisselling, toen hij eerst bio (in 2000) en dan biodynamisch (in 2002) begon te werken. Hij kocht toen ook grote fusten om de wijn te laten rijpen en houdt van een nogal lange fermentatie om de wijn krachtig te maken. De laatste jaren wordt hij preciezer en preciezer en hij werkt uitsluitend met natuurlijke gisten. Zijn 70 percelen liggen verspreid over 7 gemeentes en vijf Grand Cru's. Het is één van de lievelingsdomeinen van Robert Parker, die er in 2008 over schreef dat het "will probably be one of the more talked-about Alsace domaines in the coming decade". www.bott-geyl.com


       

    Domaine Albert Mann

    Domein in Wettolsheim, onder Colmar, met wijngaarden verspreid over 8 dorpen, en met percelen in vijf Grand Cru's. geleid door de broers Jacky en Maurice Barthelmé. Maurice is gehuwd met Marie-Claire Mann, maar ze komen allebei uit families die al sinds de 17de eeuw in de wijn zitten. In 1984 namen de twee koppels het domein over, met Maurice in de wijngaard en Jacky in de kelder. Al in 1997 begonnen ze biodynamische principes toe te passen in de Grand Cru wijngaarden en ze weren bio gecertifieerd in 2000 en biodynamisch in 2010. Er wordt (uiteraard) met de hand geoogst, maar er wordt heel sterk gelet op optimale rijpheid. Ze gebruiken geen vreemde gisten. De instapcuvées worden gebotteld met schroefdop omdat dat de consument meer zekerheid geeft. De wijnen zijn elegant, fijn en droog, met geen spoor van restsuikers (als die er zijn worden ze heel goed weggwerkt), en wij vonden ze erg beschaafd, klassiek en absoluut top. www.albertmann.com


     3: Domaine Marc Kreydenweiss

    Domein in Andlau, hoger, nog voorbij Sélestat. Opgericht in 1850 door Alfred Gresser wiens dochter huwde met René Kreydenweiss. In 1971 nam Marc Kreydenweiss het domein over. Zijn eerste grote veranderingen waren opbrengstbeperking in de wijngaard en temperatuurcontrole in de kelder. In 1989 begon hij als één van de eersten in de Elzas biodynamisch te werken. In 1986 creëerde hij ook een blend, de Clos du Val d'Eléon, met riesling en pinot gris, toen in de Elzas ook absoluut not done. Vandaag is het vooral zoon Antoine die de wijnen maakt. Hij leerde het vak bij grootmeesters als Jean-Louis Trapet en Pierre Morey in Bourgogne. Werkt met zeer beperkte toevoeging van sulfiet en vaak zelfs helemaal zonder maar komt daar niet echt voor uit. Excellente maar ook erg karaktervolle wijnen, vaak wat reductief bij het openen. Heeft ook een domein in de Costières de Nîmes (nooit geproefd). www.kreydenweiss.com
     

     Volgende week de proefnota's !

  • Eindelijk ! Surlie ! Rood !

    Pin it!

     

     

    danilomarcucci.JPG

    Danilu Marcucci

     

    7: Alpino, Rosso, Furlano, 2012:

    Gemaakt van de lokale Turca druif en nog wat andere. In de neus eerst een stinkerke, heel reductief, later met aroma's van grond, aarde en, gek genoeg, lichte Pinot Noir. Zeer fris, sappig, aards en ook hier weer die Pinot Noir kersen. Een vrolijke fruitige wijn met veel karakter, koel te drinken, tégen de dorst en voor het plezier. 12,5 euro. **(*)

    8: Rosso, Cancelli, Rabasco, 2013:

    40 jaar oude Montepulciano stokken, na de alcoholische fermentatie opgeborgen in  Damigiani (demi-johns), en dan verder opgevoed op botti en cement. Mooie, vriendelijke neus. Tintelt een beetje op de tong, fruitig als een gamay, bijna als een bojonovo... 11 euro. ** maar beterde wel in het glas. Voor bij charcuterie en goei maten, onder een boom in de zomer ! 

    9: Rosso da Tavola, Vigneti Campanino, 2012:

    Kleine, biodynamisch geleide wijngaarden in het Subasio gebergte, bij Assisi. Pied franc stokken (geen Amerikaanse onderstam, dus), op 800m hoogte, Sangiovese. Deels gemaakt op Dame-Jeanne, rijping op glasvezel en cement. Klassieke, licht rokerige neus. Lekker en uitermate smakelijk, met mooie tanninekes...Véél smaak en weinig pretentie ! Eén van de meest toegankelijke van de reeks deze avond. 12,5 euro. **

    Damigiani worden gebruikt voor de fermentatie nadat die is opgestart op inox of glasvezel, ze zijn te klein om de fermentatie goed op te doen starten. Vanaf dat die echter goed bezig is wordt de wijn overgeheveld en borrelt hij vrolijk verder, en dit geeft aanleiding tot cirkelvormige stromingen die de contouren van de damigiani volgen. Volgens Danilu geeft dat unieke smaakpatronen.  

     

    damigiani.JPG

    De fameuze Damigiani, met hun collega's in glasvezel of hout.

     

    10: Rosso dei Cavalieri, Vigneti Campanino, 2012:

    Opgevoed op houten vaten van 250l. Sterke houttoets, nogal rokerig, een beetje "kijk mama, ik heb hout !". In de mond klassiek maar goed, een wijn voor mijn moeder, mooie prijs ook. 10,5 euro. **(*)

    11: Le Cese, Colecapretta, 2011:

    Sangiovese op inox en cement. Peper en bramenconfituur in de neus. Bramenconfituur, mist wat structuur, nogal zwaar. 16,5 euro. *

    12: Selezione Le Cese, Colecapretta, 2008:

    Twee jaar cement, twee jaar eik, één jaar fles. Sangiovese met heel lage opbrengsten. Stinkerke, reductief, maar onmiddellijk ook wel fascinerend, met allerlei smaken die je, als door een rookgordijn, maar half gewaarwordt. In de mond complex, animale toetsen, leder, heel intrigerend. Geef hem een karaf en een lange, lange avond. 32,5 euro. *** 

    13: Rosso del Salice, Vigneti Campanino, 2012:

    Gamay Perugino, 10 dagen schilweking, opvoeding op 500 l botti. In de neus boer zonder mest, stalgeur zonder paard, heel aangenaam. In de mond mooi gestructureerd, heel mooi evenwicht. 15 euro. ***.

    14: Rosso Damigiana, Rabasco, 2012:

    Montepulciano d'Abruzzo. Geen eik, alleen Damigiani. Zeer complexe, zeer veelbelovende, broeierige en broedende neus, als een onweer dat nog vlak achter de horizon hangt maar dat je al voelt; Zeer lekker, heel complex, heel krachtig ook, met een nogal harde finish (hoort bij eten). Misschien wat branderig en straf zo apart. 20 euro. ****

    Ondertussen hadden wij bewezen dat we brave jongens waren en werd vooral onze gewoonte om met zes glazen te proeven zodat we sommige wijnen op hun evolutie kunnen testen geapprecieerd, en kwam er dus nog een extraatje:

    15: Stella Retica, Valtellina Superiore, Chiavannesca Riserva, 2006:

    Nebbiolo, hier gekend als Chiavannesca. Fermentatie op inox, dan twee jaar op vaten van 500l en dan nog een half jaar op fles. Fijne en zeer elegante neus. Klassieke nebbiolo elegantie. Heerlijk, maar het late tijdstip riep om Orval en de proefmoeheid sloeg al bij velen toe en deze beschrijving doet de wijn eigenlijk niet genoeg eer aan. 26 euro. ***

    CSP kan u de wijnen van surlie hartelijk aanbevelen !

     

     

     

     

     

  • Eindelijk ! Surlie !

    Pin it!

    surlie.jpg

     

    Het is al jaren een persoonlijke frustratie dat er in Leuven geen "natuurlijke" wijn kon worden geproefd en gekocht, maar daar is nu eindelijk verandering in gekomen. Weliswaar alleen op vrijdag- en zaterdag-namiddag, maar vooruit, wie zijn wij om daarover te zeuren, en als de zaak genoeg succes heeft zullen de openingsuren wel volgen. CSP moet zo'n zaken steunen en omdat wij ondanks onze vuile bek en scherpe tong eigenlijk ook toffe peren zijn werd de CSP degustatie eens een keertje op verplaatsing gespeeld.

    Surlie (www.surlie-natuurwijnen.be) is een webwinkel die zich specialiseert in natuurlijke wijnen, maar onlangs opende het ook een wijnbar in de Wandelingenstraat in Leuven. Stichtend lid G., op zoek naar een chacoche, kwam er per ongeluk op uit, kocht een fles wijn(van Salvo Foti, the Sicilian wizard), en bracht die op een mooie avond mee naar zijn vrienden, tot hun grote tevredenheid (zie hier http://csp.skynetblogs.be/archive/2013/12/03/het-toetje-8003930.html).

    De unanieme enthousiaste reactie leidde tot een afspraak met de eigenaar en CSP trok dus welgemutst nog eens naar het centrum van Leuven, waar het ooit voor ons begon, om er een reeks natuurlijke Italianen te proeven. Rode draad ? Danilo Marcucci, een wijnconsulent die zich specialiseerde in dit soort wijnen, en een vriend van Salvo Foti. Hier volgen de proefnota's voor wit en rosé.

    1: Furlani Metodo Interrotto Bianco Brut 2009:

    Matteo Furlani bezit een hele reeks kleine wijngaardjes in Povo, een dorp boven Trentino, en op het domein, dat al vier generaties in de familie is, werden nooit chemische bestrijdingsmiddelen of kunstmest gebruikt. Vandaag wordt er biodynamisch gewerkt. De ondergrond bestaat uit klei op leisteen en verbrokkeld graniet. Er is geen automatische temperatuurcontrole, en er wordt geen gebruik gemaakt van exogene gisten of sulfiet. De wijnen worden gevinifieerd en gerijpt in cementen kuipen en glazen kruiken, beter bekend als demi-johns of dame-jeanne's, die buiten in de sneeuw worden geplaatst om ze te klaren. Deze schuimwijn werd gemaakt van Chardonnay (80%) en Pinot Noir, speciaal daarvoor aangeplant. Hij werd eerst gevinifieerd als een gewone wijn en dan terug in gang gezet door toevoeging van delen van de oorspronkelijke most. Niet gedegorgeerd. In de neus peer, citrus, zeer veel fruit, leuk. In de mond mooi fris, zeer dorstlessend. 16,5 euro. **

    2: Furlani, Bianco Alpino, 2012:

    100% Müller-Thurgau. Eveneens gemaakt in dame-jeanne's. Kruidig (venkel), fruitig en vet (een beetje als olie); in de mond kruidig, strak, fris, met citrus en een vet randje. Heel positieve evolutie in het glas. **(*) 12,5 euro.

    3: Collecapreta Vigne Vecchie 2012:

    Domein in Spoleto, met 4ha wijngaard op 500m hoogte. Vittorio Mattioli en familie. Gemengd boerenbedrijf dat ook kleinvee, varkens, graan, olijven en wijn heeft. Bottelen zelf sinds 2008. Greco en 60 jaar oude Trebbiano Spoletino voor wit, Sangiovese, Barbera en Merlot voor rood. Kalk en ijzerrijke klei. Bio, geen vreemde gisten, geen sulfiet. Fermentatie op cementen kuipen die aan de bovenkant openzijn, zonder temperatuurcontrole. Nooit hout. Slechts 8000 flessen per jaar. 100% Trebbiano Spoletino. Donkergeel. In de neus eerst gedroogd fruit, dan een eindeloze complexiteit die zelfs overgaat naar iets vlezigs. In de mond topkwaliteit gedroogd fruit, boenwas, complex, lang en fascinerend. ***(*) 16,5 euro.

    4: Rosato, Umbria, Cantina Margo,2012:

    4ha groot domein in Perugia. Biodynamisch. Sangiovese. 45 jaar oude stokken, met de hand geperst en dan gevinifieerd in de kelder van grootvader zodat de daar aanwezige gisten de fermentatie in gang konden zetten. Carlo Tabarini vind dan ook dat je de herinnering of de geest van zijn opa kan proeven. In de neus een echt stinkerke, vooral na walsen, pre-walsen vooral krenten. Droge en heel aparte rosé. **(*) 15 euro.

    5: Rosato, Rabasco Cancelli, 2013:

    Planella, in de provincie Pescara in de Abruzzi. Klein domein, met 3,5 ha nooit chemisch behandelde wijngaarden. 40 jaar oude Montepulciano stokken en een paar rijen Trebbiano. Omdat Danilo hier vooral zoekt naar fraîcheur niet echt op zoek naar lage rendementen. In de neus poepegatjes en kersen met een snuifje lijm. In de mond fris en zelfs wat scherp, maar ook uitermate smakelijk, met een afdronk die wat aan goeie geuze deed denken. Oenologisch niet perfect, maar geef ons een boom en wat vrienden en vriendinnen en hier wordt je heel gelukkig van...*** in het juiste gezelschap. 10,5 euro.

    6: Buscaia, Collecapretta, 2012:

    100% Malvasia Bianca en Malvasia Candida met tien dagen schilweking. Zeer reductief gemaakt. Amberkleurig. Intrigerende, aardse geuren. In de mond heel apart, zeer droog (niet zuur), tannines als een lichte rode? Een echte snuffelwijn die goddelijk moet zijn bij makreel of gerookte paling. 16,6 euro. ***  

  • Domaine Léonine: de wilde perfectie van Stéphane Morin.

    Pin it!

    Léonine Vins.JPG

    De tweede rode die mij op de camping verblufte was de Carbone 14 van Domaine Léonine. Op het domein ben ik die vakantie niet geraakt, maar een bereidwillige lokale wijnhandelaar wou er wel even om rijden en gecombineerd met een fles (of twee) van bij A Taste Affair, www.atasteaffair.com, was er genoeg voor een klein degustatieke. 

    Stéphane Morin is van opleiding fotograaf. In 2005, na een stage bij Jean-François Nicq (http://csp.skynetblogs.be/archive/2010/07/04/movers-and-shakers-jean-francois-nicq.html), nam hij vijf percelen over van een bejaarde boer die nooit bestrijdingsmiddelen had gebruikt, in totaal goed voor 13ha. Hij werkt biodynamisch en voor de wijngaard van de Carbone 14 bewerkt hij de grond met paard en ploeg. Geen pompen in de kelder, hij werkt uitsluitend met zwaartekracht, het domein noemt zichzelf trouwens pompophobe. Geen klaring of filtering en geen of beperkte toevoeging van sulfiet. Er worden geen vreemde gisten toegevoegd.

    Que Pasa ?, Blanc, Vin de France, Domaine Léonine, 2012:

    Meegebracht uit Argelès. Grenache Blanc, Grenache Gris en Macabeu. Lange schilweking, op z'n Italiaans om een "oranje" wijn te bekomen. De neus geurt naar kruidenlikeur en kruidnagel. Heel droog, maar ook heel breed, met een zeer interessante en erg kruidige mond, als een mengeling van Marokkanse kruiden en schillen gedroogde sinaas. De finish is een beetje droogtrekkend, met wat tannines. ***

     

    roussillon.jpg

    Van links naar rechts: de witte Laïs van Olivier Pithon, de "witte" van Léonine en de rosé van Léonine.

     

    Le P'tit Scarabée, Rosé, Vin de France, 2012:

    Oudroze van kleur. Leuk neusje, met vooral snoep. In de mond fris, ok, maar een beetje dun in het midden. Dag 2: veel interessanter, veel mineraliger en breder. **

    Fond de Tiroir, Vin de France, 2011:

    Meegebracht uit Argelès. 60% Grenache (12 tot 22 jaar oude stokken), 40% Carignan (100 jaar oude stokken), 20% eik. Beetje sulfiet toegevoegd. Van een intrigerende zuiverheid, uitermate complex, barstend van energie. Prachtig, zuiver, fris, schitterend fruit; maakte zeer zwaar indruk op sommige CSP'ers. **** Ik wil u echter ook mijn eigen proefnota's van een paar weken ervoor niet onthouden: wilde neus, een zomernacht vol sterren, geluiden en geuren, een dronken wandeling door een tuin in goed gezelschap, momenten die nooit mogen eindigen. Prachtige fraîcheur, pas geplukte kruiden, sterrenstof, avondbries, stiltes en diepe gedachten en verliefdheid, heel lang en intens. Dag 2: diezelfde avondlucht maar nu door het raam naar binnenwaaiend en gemengd met de licht zilte geur van een vrouwenhuid, vloeibare dronken liefde...of pure sex.

    Carbone 14, Vin de France, 2011:

    16,2 euro bij A Taste Affair. 60 jaar oude stokken op graniet, Grenache Noir, Gris en Blanc. 3 weken macération carbonique. Geen sulfiet toegevoegd. Rijping op oude houten vaten. Duidelijk van hetzelfde jaar en dezelfde maker als de vorige, maar ernstiger, wat aardser, indrukwekkender. Magnifieke, grootse wijn met een magnifieke finish. CSP was opnieuw zwaar onder de indruk. De eerste keer gedronken op de camping in Argelès, waar hij ontroerde en me van de sokken blies. Groots. ****

     

    Léonine.JPG

     

    Entre Coeurs, Vin de France, 2006:

    25,6 euro bij A Taste Affair. 100% Grenache. Veel lichtere kleur, sterk geêvolueerd. Rozijnen, druiven, wijnazijn, heel sterk lijkend op de Fond de Tiroir, maar dan veel verder geëvolueerd, maar ook met dat frisse openlucht-aroma. In de mond als heel goeie oude porto, zoethout en zelfs wat cognac. Duidelijk familie van de twee vorige. Heel apart en speciaal maar ook heel erg lekker. ***(*)

    De meeste van deze flessen zijn nog in voorraad bij A Taste Affair. Ze geven voor weinig geld immens drinkplezier. www.atasteaffair.com