ad bibendum

  • Ceci n'est pas un rosé: blindproeven en nederigheid in rood

    Pin it!

    Ook in rood was er deze keer gestuntel maar dat druiven als de Chatus of de Jaén niet onmiddellijk herkend worden is misschien wel des mensen. Maar er waren een paar verduiveld interessante wijnen bij !

    1: Natur, Château Penin, Bordeaux, 2010: Kijk, hier ben ik nu eens blij mee. In het veelgeplaagde Bordeaux zijn altijd mensen geweest die voor relatief weinig geld uitstekende wijnen maakten voor elke dag, echte maaltijdwijnen waarvan de prijs/kwaliteitsverhouding buiten kijf staat en die in elke kelder thuishoren. Dat die regio nu zo in crisis is beland heeft ze zogezegd aan zichzelf te danken, maar eigenlijk vooral aan een groep zeer hebzuchtige enkelingen of instellingen die de boel voor de rest verzieken. Wij waren dan ook meer dan verheugd om deze fles te proeven. En daar heeft het feit dat schrijver dezes er als eerste de druif herkende (100% merlot) niks mee te maken ! Eerst zette de uitgesproken kruidigheid van het aroma wat mensen op het verkeerde been, maar dat bittertje en die structuur verwezen toch naar iets frissere regionen dan de Languedoc. Een zekere monotonie verwees naar een monocépage, maar het dient onmiddellijk gezegd dat het wel een heel lekkere monotonie was. Wij waren dus zeer blij met deze niet gesulfiteerde Bordeaux, een bewijs dat er voor weinig geld (9 euro) prachtige wijn kan worden gemaakt. Gert bracht hem mee en baadde de rest van de avond in het warme licht van onze waardering. Wij danken trouwens de heer Anton Roobaert voor de sponsoring ! **, en een geweldige zomerwijn. http://www.chateaupenin.com/fr/index.php?option=com_content&view=article&id=43&Itemid=32

    2: Nero d'Avola, Noto DOC, Marabino, 2009: Er zijn van die clichées waaraan je als wijndrinker moeilijk ontsnapt, en het aroma van rubber voor nero d'avola is daar één van. De chocolade en het frisse rode fruit van deze wijn zette dus iedereen op de verkeerde voet en we zijn er nog nit uit of deze wijn al dan niet iets mankeert. Leker was hij wel, stevig en pittig en met een mooie afdronk. ** en van bij Pasqualinno.

    3: Gestad, Syrah, Deutscher Tafelwein, Ziereisen, 2009: Meegebracht door de schrijver die toen hij de fles zag liggen bij de wijnmaker een ideale BYOBB fles zag. Tot mijn verrassing eigenlijk zeer herkenbaar als Duits en zeker in de neus, met die karakteristieke geur van holzfass (16 maanden), maar dan moest de druif worden geraden en dat was een ander paar mouwen. Koffie, chocola, heel lang en rond maar toch met frisse zuren (typisch voor Ziereisen) en in de neus ook met een zekere rokerigheid (toch ook 25% barrique gehad) en vlezigheid (het enige element dat echt naar het ras verwees). De stokken werden in 1999 aangeplant. Een **** wijn en de president-fondateur had met de Pabiot en deze Syrah goed gescoord ! In september gaan we nog eens naar Ziereisen, wie wil bestellen mag (er komt nog een blog aan hun gewijd). Wel 22 euro maar hij is het waard.

    4: Cuvée Palaio, Côtes de Provence, Château de Palayson, 2004: Syrah en cabernet, en met de verzamelde inspanningen vna de groep werden de twee min of meer geraden. Jaar of regio was al moeilijker, alhoewel iedereen wel erg zuidelijk dacht. In de neus vleesjus, zadelvet, leder en munt. Zacht en afgerond maar ook nog hevig en karaktervol. Mooi strak met een mooie afdronk. Proeft nog heel jong (alleen de neus gaf de leeftijd wat weg). *** 

    5: Quinta das Maias, Dão, 2003: Dat niemand hier de Jaén herkende mag niet echt verbazen, tot slot van rekening zijn wij ook amateurs, maar Dão was eigenlijk wel herkenbaar. Tot onzer verdediging misschien wel dat een wijn moeilijker wordt te herkennen naarmate hij ouder word en dit exemplaar was vermoeid en dof, alleen in de mond nog min of meer ok met een leuke afdronk.*(*)

    6: Chatus, Vignerons Ardechois, 2007: Chatus is een bijna verdwenen druif uit de Ardèche, en de kans dat iemand dit juist zou raden is zo groot als de kans dat u wordt getroffen door een meteoriet. In de hele lichte neus komen zweempjes chocola en karton naar voren, en in de neus is de wijn kort en karakterloos. De Chatus zou familie van de nebbiolo zijn...

    7: Celebratory Blend, Margaret River, 2005: Gemaakt ter gelegenheid van de 10e verjaardag van Ad Bibendum. Heel typisch Aussie Shiraz, heel kruidig; in de mond confituur en kruiden, een BBQ wijn van niveau, niet enorm complex maar wel stevig. Een dag later was de wijn nog intenser, maar ik zou hem graag jong geproefd hebben. Ik weet niet of deze cuvée gemaakt is om te ouderen. **

    Ondertussen waren wij weer al eens overtuigd van onze onkunde en werd een nieuw en wereldschokkend initiatief onder de doopvont gehouden door uw aller president. Enthousiaste leden sprongen onmiddellijk op de kar, maar net zoals Syeve Jobs dat deed, houden wij alles nog supergeheim...