amerikaanse wijn

  • Bottle Shock

    Pin it!

                                                                                                                                         

    Het is ondertussen al een heel tijdje geleden dat ik kennis maakte met (goede) Amerikaanse wijn, toen de man van Vinam uit St.Amandsberg een degustatie kwam doen om de kaart van de Leuvense wijnbar PurPur samen te stellen. Ik was toen positief verrast en alhoewel enkele cliché's werden bevestigd werden er ook veel ontkracht. Ik ben sindsdien een fan van bijvoorbeeld Parducci, hele goede en evenwichtige wijn voor een redelijke prijs. Helaas geraak ik nog zelden in St-Amandsberg, en onlangs vond ik dat weer eens zonde. Een beetje onopgemerkt (ik had tot gisteren géén idee dat die film uit was) kwam in oktober de film Bottle Shock op de markt (de DVD zou in februari uitkomen).

    De film doet het verhaal van de blinddegustatie die in 1976 in Parijs plaatsvond en waarin een reeks Amerikaanse wijnen de grote Franse namen voorbijstaken. Voor de Californische wijnmakers was dit het uur van de waarheid waarop alles veranderde en een aantal van hen, zoals Stag's Leap, deden hun intrede in het Pantheon van 's werelds grootste en duurste wijnen. Tegelijk veranderde er veel voor de consument: op zoek naar oplossingen voor dit "probleem" dat er in feite geen was begonnen Franse wijnmakers te zoeken naar meer concentratie en power, dingen die het goed doen bij blindproeven. In de VS en de hele Nieuwe Wereld stonden honderden jonge wijnmakers op met een nieuw zelfvertrouwen en ze gaven ons duizenden goede wijnen, wat vooral in hun eigen land het wijnlandschap drastisch veranderde. Ondertussen blijven de resultaten én de gevolgen voor controverse zorgen (lees er Wikipedia ook maar eens op na).

    Van het event worden trouwens twee verfilmingen gemaakt. Bottle Shock won de race en is nu al op de markt, The Judgment of Paris zou onderweg zijn. Leuk is voorts wel dat de hoofdfiguur, Steven Spurrier, nog leeft en nog steeds een gewaardeerd wijnjournalist bij ondermeer Decanter is. Hij wordt in Bottle Shock gespeeld door Alan Rickman (Professor Sneep in de Harry Potter reeks), iets waar hij naar het schijnt niet 100% gelukkig mee is...In besprekingen op het net las ik dat in de film wat teveel nevenverhaaltjes zitten, maar dat hij best leuk is. Ik kijk er naar uit...

  • Le Cigare Volant

    Pin it!

    In 1954 vaardigde het gemeentebestuur van Chateauneuf-du-Pape een wet uit die vliegende schotels verbood om de wijngaarden van de gemeente te overvliegen of er op te stijgen of te landen. Tot vandaag is deze wet nog steeds geldig en hij heeft zijn deugdelijkheid ruim bewezen: tot nu toe landde geen enkel ruimtewezen binnen de grenzen van de appellation en sinds 1954 werd er geen enkel ruimteschip meer gesignaleerd in het Chateauneufdupaapse luchtruim.

    Randall Grahm, vitizen of the world, Rhone Ranger en stichter eigenaar van Bonny Doon Vineyards gebruikte deze anekdote om zijn icoon-wijn, een ode aan de Chateauneuf-du-Pape, de naam Le Cigare Volant mee te geven. Het etiket toont een wijngaard in het dorp waardoor een eenzame wijnbouwer met kar en paard rijdt, terwijl een geheimzinnig luchtschip hem probeert op te stralen. De hals van de fles is voorzien van een sigarenbandje met het logo en de schroefdop kreeg een mooi alienhoofdje mee, dat je op de foto van vorig blogbericht nét kan onderscheiden. Het adres van deze wijn luidt: Santa Clara, California, USA, Earth. Wie meer wil weten kan het mothership contacteren op een telefoonnummer.

    Randall Grahm is één van de meest opvallende wijnmakers van de VS, met een waanzinnig gevoel voor vinofiele humor, waarvan namen als Old Telegram, Cardinal Zin of Riesling Asylum getuige zijn, maar hij weet ook erg goed waar hij mee bezig. Laat Le Cigare Volant u meevoeren naar zijn wondere wereld...

    cigare volant

                                                                                                                                     

  • A not very French wine-experience: a whale of a wine in Wales

    Pin it!

    Goede wijn drink je met goede vrienden en alhoewel wij op onze jaarlijkse trip over het Kanaal ons vooral ontpoppen als real ale hunters is er gewoonlijk toch ook wel een avond waarop wij ons culinair laten gaan in één van de talloze uitstekende gastro-pubs die Engeland rijk is. Op zo'n moment is real ale best wel een aardig pre- of post-dinner drankje, maar tijdens de maaltijd gooien wij ons dan liever op het in Engeland traditioneel sterke aanbod van wijnen uit de Engelstalige Nieuwe Wereld: Australië, Nieuw-Zeeland en de VS. Deze avond werd heel speciaal omwille van de aanwezigheid van één cultwijn op de kaart: alle principes van CSP werden na een korte discussie overboord gezet en (ondertussen al behoorlijk bleekjes uitziende) credit cards verder uitgeperst om deze unieke avond nog meer glans te verlenen.

    De plaats waar deze uitspatting plaats vond was een schitterende pub op het eiland Anglesey, voor de kust van Noord-Wales.

    Ye Olde Bulls Head ziet er langs de buitenkant uit als een oude inn waar de tijd een beetje is blijven stilstaan. Het gebouw dateert dan ook uit 1472 en is al sinds mensenheugenis in dienst als een afspanning. Links ligt de pub, een traditionele dorpskroeg met niveau, een heel typisch fenomeen in Engeland, waar je zelfs in de sjiekste gastropubs ook nog gewoon terecht kan voor een pint bier. Rechts ligt de lounge, de ingang voor het gastronomische restaurant.

    De details van de uitstekende maaltijd bespaar ik U (ah! Maar de herinnering aan die pigeon's breast ! die risotto ! die Gwaen Coch Farm Black Beef fillet !), maar hier volgt een lijst van onze wijnen. Wij verbanden deze avond elke wijn die van de verkeerde kant van het Kanaal kwam. En we werden daar rijkelijk voor beloond.

    DSC00825

    1: Julius, Riesling, Henschke, Eden Valley, 2006: De Henschke familie stichtte deze wijngaard in 1868 nadat ze uit Silezië gevlucht waren om hun religieuze overtuiging te kunnen beoefenen. Vandaag wordt het domein geleid door Stephen en Prue Henschke, die ondermeer (samen) studeerden in het wijninstituut van Geisenheim in Duitsland. Alhoewel één van de beste rode wijnen van Australië, Hill of Grace, hier gemaakt wordt, brengt dit fascinerende domein dankzij hun Duitse ervaringen ook een schitterende riesling voor. Citrus, limoen en leisteen, met een erg mooie mineraliteit en een "petrol" die mooi in het glas ontluikt. In de mond eerder fruitig, wat minder mineraal, maar erg zuiver en fris, mooi afgerond in de finish met een erg sterk evenwicht. ♥♥

    2: Pinot Noir, Au Bon Climat, Santa Maria Valley, California, USA, 2006: Jim Clendenen is één van Amerika's woeste wijnmakers die zich afkeren van de zware Parker-wijnen en die een meer Europese stijl aanhangen. Jim is een groot liefhebber van Bourgogne en probeert zelf wat hij noemt pre-Bourgogne Bourgogne te maken met druivenrassen als pinot blanc en pinot gris al lang verdwenen in Bourgondië zelf. Hij werd in 2004 wijnmaker van het jaar bij het Duitse tijdschrift WeinGourmet. Zijn Au Bon Climat wijnen zijn puur pinot noir en ik kende ze tot nu alleen van naam. In België worden zijn wijnen ingevoerd door Swaffou. Uitbundig, meer naar Baden dan naar Bourgondië refererend fruit; heel evenwichtig, vrolijk en extrovert; érg mooie afdronk; geen wonder van diepgang maar een zeer sterke maaltijdwijn met karakter, een beetje Amerikaans in zijn uitbundigheid, maar geweldig lekker (lijkt een beetje op zijn maker, Jim Clendenen) ♥♥♥

    3: Le Cigare Volant, California, USA, Earth, 2003: Randall Grahm is een in 1953 geboren filosoof en oenoloog en wordt beschouwd als het enfant terrible van de Amerikaanse wijnwereld. Door een vroeg begonnen fascinatie voor Italiaanse en Franse wijnen begon hij met de aanplant van 11ha Europese varieteiten, eerst die uit de Rhône (de pinot noir pakte niet), onder de naam Bonny Doon, later in Monterey die uit Italië onder de Ca’del Solo naam. Zijn wijnen zijn zeer eigenzinnig maar ook zuiver en goed gemaakt. Hij haat kurk en heeft het grappigste anti-kurk videootje ooit gemaakt (je kon het een paar blogs geleden bekijken). Le Cigare Volant is zijn icoon-wijn die hij vanaf 1984 maakt. Gebruikt géén irrigatie, wél maximale diversiteit (in druivenrassen en klonen), mineraliteit (volgens Randall de beste garantie voor bewaarpotentieel), géén gebruik van kunstmatige super-klonen (ze missen volgens hem het potentieel om grote wijnen te maken omdat grote wijnen altijd ook iets tragisch moeten hebben: het risico op mislukking). In België verdeeld door S.WA.F.F.O.U. Wij betaalden deze cultwijn in Engeland 43 pond, wat veel geld is, maar het was het waard. 35% mourvèdre, 32% syrah, 26% grenache en 7% cinsault. Het verhaal achter de naam is een blog apart waard (volgt zo snel mogelijk!) Heel complexe, erg frans aandoende neus, met zuiver fruit en een fijn laagje kruidigheid; heel rijp en volledig in de mond, zeer goed gestructureerd, heel evenwichtig en ijngemaakt; beantwoordde volledig aan mijn (hooggespannen) verwachtingen. ♥♥♥♥

    4: Riesling Late Harvest, Cordon Cut, Mount Horrocks Winery, Clare Valley, Australië, 2006: Dit domein van 10ha wordt geleid door Stephanie Toole, die het in 1982 oprichtte. Stijgende kwaliteit en goede marketing en nu een van de betere kleine domeinen van Australië. Redelijk beperkte produktie maar veel export. Altijd met de hand geplukt. In België verkrijgbaar bij Matthys Wijnimport in Brugge. Gekonfijte sinaas en abrikoos. Héél poëtisch door één van mijn reisgezellen beschreven als "zoals de regen die 's morgens zachtjes op je raam tikt", opent magnifiek in de mond en wordt nooit plakkerig; knap gemaakte, erg zuivere dessertwijn ♥♥♥

    Die avond zagen wij Bordeaux héél even als tijdverlies…