anjou

  • True Great Wines Vol.1

    Pin it!

    "Un bon vin doit avoir la gueule de l'endroit et la tripe du vigneron."

    Jacques Puissais.

    Laurent Mélotte, is brouwmeester, collega-blogger, kampioen van de natuurlijke wijn, gastrosensuel én sympatico, en hij baat in Pécrot, bij Grez-Doiceau (Waver), L'Odyssée des Arômes uit, een winkel voor thee, olijfolie, kruiden en, uiteraard, natuurlijke wijn, zodat wij Brabantse liefhebbers niet naar Dendermonde of Roeselare moeten voor onze vins naturels. Onlangs organiseerde hij zijn derde Weekend des Vignerons waarop hij bevriende wijnmakers uitnodigt om hun wijnen voor te stellen. De vorige twee keren moest Rick verstek laten gaan, maar het mooie weer, een opgenomen vakantiedag en veel good will omwille van Rick's verjaardag, bracht hem op een mooie zaterdagochtend in Laurent's tuin, waar vier zeer getalenteerde wijnmakers hun nieuwe oogst voorstelden.

    René Mosse, Jean-François Ganevat, Georges Descombes en Jérome Jouret zijn alle vier vertegenwoordigers van de natuurlijke wijnen, gemaakt zonder sulfiet en met minimale ingrepen in de kelder. Bij sommige wijnmakers leidt dit al eens tot ongelukjes en niet iedereen beheerst deze natuurlijke, maar ook o zo moeilijke manier van wijnmaken even goed. Drie van de vier zijn echter grootmeesters in deze discipline en de vierde speelde de rol van sympathieke nieuwkomer.

    DSC00311
     Van rechts naar links: Georges "Nounes" Descombes, René Mosse (zittend) en Laurent Mélotte.


    Wat me echter het meest opviel hier was de zo beruchte Tripe du vigneron. Allevier dezelfde filosofie, andere regio's weliswaar, maar toch ook zo verschillend. Allevier maken ze wijnen die in mijn ogen héél duidelijk het karakter van hun maker meedragen; en dat vond ik een leuk onderwerp voor een blogbericht waarin ik eerst de wijnen van René Mosse aan U voorstel.

    Het domein van Agnes en René Mosse ligt in Saint-Lambert-du-Lattay, in de Anjou, en was al eens het onderwerp van een blogbericht toen Vinama me een flesje cadeau deed voor de Vlaamse Wijnblogdagen. René was, denk ik, de oudste van de vier, en de meest rustige, de meest bedachtzame. Hij zat gewoonlijk rustig op zijn stoeltje met zijn verzameling flessen, voorzien van een stoppelbaard en een bierbuik waar je onder de vijftig niet aan moet beginnen en straalde een soort aardse kracht uit, zonder het extraverte van Ganevat of het wat massieve van Descombes. Zijn wijnen zijn superb maar hij hoeft het allemaal niet meer uit te leggen, ze spreken voor zichzelf. Aandacht vindt hij leuk, maar het hoeft niet, en wie zijn wijnen om de juiste redenen apprecieert wordt beloond met een wat vage glimlach en graag maar spaarzaam gegeven informatie.

    Wat ik vandaag proefde weerspiegelde deze persoonlijkheid. Zijn wijnen zijn ingehouden en krachtig, maar nooit extravert, en ze moeten het hebben van hun rijke complexiteit en grote diepgang. Op het eerste zicht lijken ze soms simpel en boers, maar zelfs jong zijn dit glazen waar je aan blijft snuffelen en draaien en met de jaren evolueren zelfs de basiswijnen naar een heel verrassende complexiteit. Ze zijn compleet maar hebben niks dat overbodig is, ze zijn "essentieel". Ze weerspiegelen sterk hun terroir maar ook het karakter van hun maker: rustig en eenvoudig en down-to-earth op het eerste gezicht, maar met zeer veel karakter en diepgang. Wijnen die ik zeer bewonder, dus...

    1: Blanc d'Anjou, 2007: 15,23 euro. Jonge stokken, een terroir van klei, kiezel en een beetje leisteen. 12 maanden rijping op foeders. Een aroma van gele appeltjes met iets apart dat wat aan een whiskey deed denken. Mooi fruit, een mooie structuur maar nog veel te jong. Nu al lekker maar alles zit nog te wachten achter de horizon.©©

    2: Le Rouchefer, Anjou, 2007: 19,85 euro. 35 jaar oude stokken met een erg lage opbrengst (20hl/ha). Uit de Le Rouchefer wijngaard met klei en kiezel in de ondergrond. 12 maanden opgevoed op foeders. Heel mooi aroma met appel en perzikbloesem; in de mond fris mooi fruit, mooi rond, heel vrolijk en sympa maar ook met voldoende diepgang. Nu al heel erg lekker en makkelijk, maar ook het wachten waard. De complexiteit zit hier nog weggemoffeld achter de rondeur. ©©

    3: Bonnes Blanches, Anjou, 2007: 20,86 euro. 40 jaar oude stokken. Terroir met veel meer leisteen, van de Bonnes Blanches wijngaard. 12 maanden opvoeding op foeders. Nog veel meer een echte terroirwijn, veel mineraliger en ernstiger, minder rond, maar veel complexer alhoewel dat allemaal nog verstopt zit. Veel meer diepgang en potentieel en echt een wijn om diep weg te stoppen in je kelder en er elk jaar eentje open te doen om de evolutie te volgen. Heeft nog veel tijd nodig maar wordt waarschijnlijk ooit hemels. ©©©

    4: Rosé Achillée, Anjou, 2008: 11,33 euro. Cabernet franc en sauvignon, grolleau en gamay. 25 tot 30 jaar oude stokken, 25 hl/ha. 58,8g restsuiker ! Heel licht parelend. Dit is een zoete Anjou rosé met forsballen. Zoet rijp fruit in de neus, evenwicht in de mond, nooit plakkerig. Niet echt mijn ding, maar heel correct en een goede dessert-rosé, heel verfrissend in de zomer ondanks de suikers. ©(©)

    5: Le Gros, Vin de Pays du Jardin de la France, 2007: 12,29 euro. 100% grolleau. 12 maanden op foeders. Aroma deed me denken aan een vakantie in de Cahors, aan de open ontbijtschuur waar onze clan 's morgens at. Mooi fruit, elegant, een mooie maaltijdwijn met terroir; mooie nadronk ook, heel onpretentieus en lekker; eigenlijk een ideale maaltijdwijn voor tijdens de week. Je mag me veroordelen om tijdens de week alleen nog maar dit te drinken...©©

    6: Cabernet Sauvignon, Anjou, 2007: 14 euro. Cabernet sauvignon en wat franc. 30 tot 50 jaar oude stokken, heel laat geoogst. Terroir met leisteen, kiezel en klei. Peperige, aardse wijn. Typische cabernet smaken maar met meer power dan finesse. Mooi samengaan van cab f en cab s toetsen, maar nog mooi naast elkaar, niet versmolten. Mooie tannines. Excellent. ©©©

    Als René Mosse niet bestond, moesten ze hem uitvinden...maar dat zou zijn alsof iemand de aarde uitvond of de sterrenhemel...Grote mijnheer, die René.

     

  • Suivre son chenin: CSP goes Loire

    Pin it!

    Soms is de pater familias van CSP liever lui dan moe, en dan staat er altijd wel een bereidwillige CSP'er op om eens een degustatie rond een bepaald thema te organiseren. Deze keer was dat Stichtend Lid Gert en hij richtte zich tot de wijnen van de Loire. Omdat de Loire als wijnregio zo groot en divers is, schiep hij een interessante beperking. Er zou alleen worden geproeft rond twee van de hoofddruiven van de Loire: de chenin blanc en de cabernet franc. Dat bleek een interessante premisse te zijn: beide druiven lieten zich hier zien in hun sterk uiteenlopende verschijningsvormen. En in één klap legden we ook de hand op één van de interessantste kanten van de Loire: de grote gevoeligheid van zijn druiven voor hun terroir en de omstandigheden.

    De chenin opende de dans. Zes droge chenin blancs passeerden de revue en we proefden zes maal een erg verschillende wijn. Dat vier van de zes werden aangeleverd door Troca Vins uit Roeselare speelde ook wel een rol. Deze wijnhandelaar is gespecialiseerd in biodynamische en natuurlijke wijnen die door een minimale interventie in de kelder het terroir zeer duidelijk te laten uitkomen. Eén van de leden vroeg naar het verschil tussen een biodynamische en een natuurlijke wijn. Grof gezegd komt dat hierop neer: het biodynamische aspect van een wijngaard eindigt aan de kelderdeur, waar het natuurlijke begint. Biodynamische wijnbouw houdt zich bezig met de wijngaard, het maken van al dan niet natuurlijke wijnen gebeurt in de kelder. In België zijn er twee die u daar alles over kunnen vertellen: Jacques Massy uit Roeselare en Laurent Mélotte uit Pécrot bij Wavre, beide fascinerende persoonlijkheden die uren over hun wijnen kunnen vertellen.

    Onze eerste wijn  was een heel klassiek gemaakte Chateau de la Guimonière 2005, een Anjou, aangekocht in de Auchan van Roncq aan 4,95 euro. Hij kaapte onmiddellijk twee hartjes weg door zijn peperige en kruidige noten, heel fris en origineel, en zijn prijs/kwaliteitsverhouding. De volgende chenin liet ons kennis maken met een wijn van een biodynamische wijngaard: de Le Chenin 2006, Domaine de la Garrelière, een Touraine (8,82 euro, Troca Vins), is het broertje van één van mijn favoriete sauvignon blancs. François Plouzeau is een ervaren wijnmaker die elegante en soepele wijnen wil maken daar wonderwel in slaagt. Deze wijn verwees naar heel rijp fruit (ananas) en zette ons de hele tijd op de verkeerde voet: het volle fruit dat telkens de eerste mondindruk opleverde deed een aanval van zoet vermoeden, maar die kwam er niet, de wijn was zeer droog. Schitterende afdronk. En dus opnieuw twee hartjes. Ook de volgende, de Suivre Son Chenin 2006, Domaine Lechartier, een Montlouis, kwam van Troca-Vins (14,4 euro) en bleek de ster van de avond. In de enorm complexe neus kwamen eerst eigenaardige elementen als polypropyleenkorrels en gesmolten plastic naar voor (ooit startte onze president zijn professionele loopbaan aan de lopende band in een plastiekfabriekske in Beerse, horresco referens), maar dan kwam wit fruit, peer, ijzerschaafsel, metaalfrees, highland whisky en des te langer er aan deze wijn gesnuffeld werd, des te beter hij werd. in de mond was hij kurkdroog en zeer sec, fris en mineralig en eveneens héél complex. Eigenlijk een wijn waarvan je er twaalf moet wegleggen en om het jaar eentje openen. Soms ontmoet je een mens die je beter wil leren kennen uit pure nieuwsgieirigheid: dit was zo een wijn. Goed voor drie-en-een-half hartje.   

    cheninsuivre

     

    De Lechartier was in volle conversie naar bio, maar het volgende domein werkt al sinds 1998 biodynamisch. De Les Fontenelles 2005, Chateau Tour Grise, is een Saumur, eveneens van Troca Vins (12,71 euro). Opnieuw een échte chenin, maar geen whisky deze keer, wél calvados. Zowel in neus als mond riep iedereen calvados, of pommeau, of farm-cider ! maar de wijn was ook complex en fris, fruitig en vol, en kreeg hiervoor twee-en-een-half hartjes. Op aanraden van Amaronese kwam Pierre Soulez, één van de grote namen van de appellation Savennières, aan de deurt kloppen met zijn Cuvée d'Antan, 2000, Chateau de Chamboureau (Auchan Roncq, 10,9 euro). Opnieuw een hele andere wijn: gekonfijte amandelen en rozijnen in de neus, in de mond hetzelfde maar met toetsen van melkwei, noot en een soort oxydatief element. Met mijn beperkte ervaring zag ik dit als een soort tussenfase voor een goede chenin. Binnen een jaar of twee gaat zo'n wijn richting honing en kruiden...denk ik toch. Twee hartjes. De witte afsluiter was eerder oranje van kleur: een vin naturel dus...En hier barstte een hele interessante discussie los...Wordt vervolgd.