baden

  • Enderle & Moll: Tafelwein aus Baden

    Pin it!

    Wie deze blog volgt weet dat ik een boontje heb voor Ziereisen, een domein in het Markgräflerland in Baden. En wie mij een beetje kent weet dat ik ook een zwak heb voor veel wat uit Baden komt: Huber, Duijn, Bercher, Ziereisen, Shelter, ik volg ze zo goed en zo kwaad als ik kan. Wanneer één van mijn favoriete wijnwebsites, www.wineterroirs.com, dan ook aandacht schenkt aan een nieuwkomer is mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. En als er op het einde van dat artikel door die nieuwkomer ook nog verwezen wordt naar Ziereisen, whose wines he loves enormously, dan ben ik helemaal vertrokken.

    Elke wijnregio moet zijn Goden hebben, zijn Noeste Werkers, zijn Mainstream ook, en zelfs zijn Onderlaag, maar een wijnstreek is pas echt compleet als ze ook haar Rebellen heeft. Dat is de rol die Enderle & Moll, in Münchweier, tussen Oberberg en Freiburg, enthousiast speelt. Ik ga u hier over het domein niet veel vertellen, ik las zelf alles in dit prachtige en volledige artikel op de Wineterroirs website http://www.wineterroirs.com/2013/09/enderle_moll_munchweier_baden-wurttemberg.html, en eigenlijk lees je het beter zelf, het is zeer goed geschreven, met mooi beeldmateriaal.

    Tot voor kort waren de wijnen van Enderle & Moll niet te krijgen in België. Ondertussen worden ze ingevoerd door Hans Dusselier, helemaal terug van even weggeweest,  www.desolari.be, en dankzij een vriendelijke collega die ik al een tijdje geleden besmette met het vin naturel virus, lagen ze al een tijdje in mijn kelder, wachtend op een geschikte proefdag :-). http://csp.skynetblogs.be/archive/2014/09/19/when-wine-tastes-best-8285148.html 

     

    DSC_0011.JPG

     

     

     

    Müller, 2013

    100% Müller-Thurgau. 8,8 euro. Schoonste fles en etiket maar de minste wijn van de hoop. De neus is rond en zacht, nogal gesloten. In de mond fris, bijna een limonade, wat citrus wel, maar ook waterachtig en dun. Een dag later was de neus leuker, iets van gele pruimen, wat floraal ook. In de mond fris maar ook fruitig met na stevig walsen wat oude kelderappeltjes. Het waterachtige was weg. *(*)

    Müller Thurgau, Unplugged, 2013

    100% Müller-Thurgau, 8,8 euro. Troebel en geel. Een echte Rock'n Roll neus, heel mineralig, maar ook mooi fruitig. In de mond nerveus en zelfs spannend, vibrerend als electriciteit, heel mooie smaken, heel apart en ongewoon maar fascinerend en héél lekker. *** Op dag 2 nam dat mineralige de neus bijna helemaal over, het fruit werd meer honing en gedroogd fruit, heel mooi. Ook in de mond heel mooi en complex, heel intens, frisse levendige zuren, heel aparte maar mooie en levendige wijn. ***

    Auxerrois, 2013

    15,6 euro, 100% Auxerrois. Zelfde kleur als de Unplugged. Lijkt er eerst ook wat op maar is bedachtzamer, ernstiger, niet zo springerig. Ook in de mond veel breder en dieper, zéér mooi, indrukwekkend zelfs, wat een prachtige wijn en dat voor een Auxerrois, hééél lang ook. Een dag later boterig als een hele goeie eikgerijpte Chardonnay met een heel mooie en fijne mineralige toets. In de mond diezelfde boterigheid, maar met frisse zuren, heel lang en complex, heel mooie fruittoetsen; prachtig. ****

    Liaison, Pinot Noir, 2012

    24,5 euro. 100% Pinot Noir. De naam verwijst naar het niveau, tussen hun basis pinot noir en de twee toppers. Glashelder en licht van kleur. Prachtig aroma, helder als een klok, ongelooflijk complex, prachtig, doet dromen van ver weg gelegen landen in de zon, doet denken aan Utopia. In de mond idem, heel apart en tegelijk ook zo prachtig Pinot Noir, mooi, speels en fruitig, wat voor een unieke wijn is dit ? Heel lang ook, met een prachtige afdronk. Ontroerend mooi. ****(*)

     

    DSC_0002.JPG

     

     

  • Ontmoetingen met een druif: Chasselas

    Pin it!

    (Ofte Gutedel ofte Perlan ofte Fendant ofte Dorin ofte Marzemina ofte nog zo'n 200 andere benamingen, zoek maar eens op op Wikipedia.)

    chasselas.jpg

    http://tourisme.moissac.fr/chasselas-moissac/

    Chasselas is een druif met een niet al te goede reputatie. In Zwitserland wordt er Fendant mee gemaakt, een aardige witte wijn die de vele kaasfondues tijdens het skiseizoen begeleidt, in Frankrijk staat ze vooral aangeplant als tafeldruif en in Duitsland (vooral in Baden) is ze verantwoordelijk voor vele literflessen fruitige wegdrinkwijn. Ze heeft de neiging om overproductief te zijn en dan wordt de wijn nogal dun, heel fruitig en karakterloos. Ze houdt van hoogte en heeft een gematigd klimaat nodig. In de Elzas zou het bijvoorbeeld te warm geworden zijn en wordt ze alleen nog gebruikt in Edelzwicker, de simpelste wijn van de regio, een blend van verschillende druiven.

    Maar het is ook een druif met een hoog Sneeuwwitje-gehalte, en een paar wijnboeren hebben relaties met een wijngaardfee die hun druiven omtovert tot zeer interessante en soms ontroerend lekkere witte wijn. De laatste twee jaren heb ik er een paar zeer mooie geproefd, en nog onlangs liep ik er dankzij Mark Longin van Proef de Passie www.proefdepassie.be weer eens één tegen het lijf.

    Lady Chasselas, Vin de France, Mylène Bru

    Er zijn niet veel mensen die het weten, maar ooit was de Chasselas in de Languedoc breed aangeplant als tafeldruif. Vandaag blijven daar nog eilandjes van over, vaak verwaarloosd, en vaak in struikvorm, maar sommige van die stokken dateren uit het einde van de 19de eeuw en zijn vlak na de phylloxera crisis aangeplant. Mylène Bru, in Saint-Pargoire, bij Sète in de Languedoc bezit zo'n wijngaard en maakt er deze prachtige wijn mee. De stokken zijn 120 jaar oud. Het aroma is kruidig, met witte bloemen. In de mond heel aardig, heel droog, zelfs wat uitdrogend, maar met een heel mooie fraîcheur. Ook hier worden de witte bloemen geflankeerd door kruiden en zit er een heel leuk klein fruitje verborgen onder al die droogheid. Heel aangename wijn, heel lekker, en misschien wat te jong gedronken. Mme Rick vond hem eveneens gewéldig. *** 14,9 euro bij Proef de Passie.

    lady chasselas.jpg

     

    Gutedel, Steingrüble, Ziereisen, 2009

    Mijn eerste kennismaking met een écht goede Chasselas. 25 jaar oude stokken. De fermentatie wordt in gang gezet door de eigen gisten. 11 maanden op holzfass, sur lie. Deutscher Tafelwein, te apart om te worden erkend onder de appellatie, maar wijngaard en domein liggen in het Markgräflerland in Duitsland, tegen Basel. Geproefd in september 2012: zeer mooi en complex aroma, kruidig en mineralig. In de mond heel mooi en evenwichtig met veel body en structuur, een mooi bittertje met een mooi zuurtje en een heerlijke smaak, een beetje kweepeerachtig maar ook kruidig. Dag 2: iets versmoltener, nog steeds prachtig. Ook in de mond nog steeds schitterend, interessant en lekker, met een veel langere afdronk en een echt prachtige complexe finale. *** 17 oktober 2014: goudgeel, bijna stroperig. Een rond en versmolten aroma, maar na walsen komt er een prachtige en intrigerende complexiteit naar boven zoals alleen een oude witte wijn dat heeft. Ook in de mond complex en "edel" en zéér lekker, met prachtige fijne zuren, vleugjes exotische kruiden en kweepeer in de afdronk. Pracht van een wijn. Werd na een uurtje of drie licht oxydatief. Op beide dagen ging het over een klein flesje van 37,5 cl. Prijs ? 5,5 euro op het domein...

    Gutedel, Steingrüble, Ziereisen, 2011:

    Een fles van 75cl, deze keer. 6 november 2013: Mooi aroma, duidelijk hout nog, maar ook sinaasappel en mineraliteit. In de mond appelsienzeste, hout, heel mooie zuurtjes, heel zuiver en mooi in balans. **(*)

    Heugumber, Ziereisen, 2012

    Dit is de "simpele" Gutedel van Ziereisen. 50% op inox en 50% op holzfass. 8 maanden rijping. 5,4 euro, op het domein. Bloemekes, lentejurkjes en citrus. In de mond hetzelfde, eenvoudig en fris, maar met net genoeg mineraliteit (complexiteit) om de zaak leuk te houden. Eén van mijn favoriete no frills wijnen. **

    gutedel ziereisen.jpg

    Pouilly-sur-Loire, Jonathan Didier Pabiot, 2012

    Onder deze AOC worden 100% Chasselas wijnen gemaakt op een schamele en nog steeds krimpende 40ha wijngaarden. De neus is echt lactisch en doet denken aan botermelk, maar er hangt een mooie mineraliteit rond. Dag 2 kwamen daar laagje honing bovenop, en steeds weer die mooie minerale toetsjes. **(*) en waarschijnlijk wat te jong gedronken.13,5 euro bij Quality Wines in Veurne. www.qualitywines.be

    Omdat ik vroeger redelijk veel in de luchthaven van Zürich kwam heb ik redelijk veel Fendant's geproefd en die waren meestal aangenaam en lekker, maar vaak wat te mollig en met een gebrek aan zuren. Inderdaad lekker bij Zwitserse kazen, maar geen enkele bleef me echt bij. In de Savoie staat ook wel wat Chasselas, maar ik heb er nog geen geproefd. Proefflessen zijn uiteraard welkom :-) .

     

  • Spätburgunder ist mein Leben: Jacob Duijn

    Pin it!

    Tenmidden van al dat wijngeweld op die fameuze Rick-Vinejo avond lag een kern van rust en verrukking: de spätburgunder's van Duijn. Wine-buddy Venne houdt er een leuke gewoonte op na: op het einde van een degustatieke "ten huize van" mag iedereen op een briefje schrijven wat hij graag eens zou drinken en als iets in Venne's kelder in de buurt komt van wat er op het briefje staat duikt hij in zijn verzameling. Ergens vorig jaar, en het is me nog steeds een compleet mysterie waarom ik het eigenlijk gedaan heb, schreef ik het woordje Duijn op zo'n papierke. Openvallende mond bij Venne die zijn kelder instormde en met een magnum SD 2001 naar boven kwam...We vonden het die avond te laat om zoiets nog zinnig te proeven en besloten om op een latere datum mijn drie uit Freiburg meegebrachte Duijn's te combineren met zo'n magnum. Het was een gedenkwaardige ervaring.

    duijn_02

    Jacob Duijn is een Nederlander die met een schone Duitse huwde en dan als sommelier en verkoopsleider bij een grote wijnimporteur een carrière uitbouwde in Duitsland. Op een mooie zomeravond maakt hij een wandeling door Bühl wanneer hij aan de praat geraakt met Emil Hils, een oude wijnboer, ze kraken samen een fles wijn en worden vrienden. Wanneer Emil even later een beroerte krijgt en het werk in de wijngaard niet meer aan kan, vraagt hij Jacob om het van hem over te nemen en zo begon in 1994 het grote pinot noir avontuur van Jacob Duijn.

    Druiven telen is nog wat anders dan wijn maken en Jacob gaat onmiddellijk in de leer bij vriend Bernard Huber, een van de grootste spätburgunder-talenten van Baden, en in 1999 bottelt hij zijn eerste wijnen. Hij koopt percelen bij op de Engelsberg en de Sternenberg, met oudere (gemiddeld 25 jaar) wijnstokken, tot hij over een goede 8ha beschikt en hij gaat continu op studiereis in de Bourgogne, waar hij ondermeer veel bij Christophe Roumier werkt. De stokken die Jacob nieuw aanplant zijn dan ook eerder pinot noir dan spâtburgunder-klonen, maar zijn wijn wordt gemaakt van een mengeling van oude spätburgunder stokken en jongere aanplant en in deze regio is het niet altijd duidelijk of er nu pinot noir dan wel spätburgunder staat aangeplant (de twee zijn heel dicht familie). 

    Vandaag is Duijn uitgegroeid tot één van de topdomeinen van Baden en tot één van de allerbeste pinot noir domeinen van Duitsland, een echte specialist in complexe, houtgerijpte spätburgunders. Hij werkt biodynamisch, met lage opbrengsten, zonder kunstmest, en richt zich voor het werk in de wijngaard op de kalender van Maria Thun. De druiven worden met de hand geoogst in kleine bakjes en onmiddellijk gekoeld voor het transport naar de wijnmakerij. Daar worden ze met de hand ontsteeld en gekneusd. Na tien dagen schilweking ondergaan ze een eerste gisting van drie-vier weken met constante pigeage, deels op inox en deels in grote open houten kuipen. Die wordt gevolgd door malolactische fermentatie en rijping (24 maanden voor de SD) op een mix van verschillende barriques. Daarna gaan de wijnen ongefilterd de fles in. 

    Vandaag zijn Duijn's pinot noirs echte topwijnen geworden, behorend tot de pinot noir wereldtop. Vooral op Nederlandse site wordt wel eens wat gemopperd over de stevige prijzen maar ik daag elke liefhebber uit om in Frankrijk aan 35 euro een echte top-Bourgogne te vinden ! Eigenlijk zou wie slim is vandaag zijn kelder moeten vullen met spätburgunders, nu ze nog betaalbaar zijn.

    Wij dronken:

    1: Laufer Gut Alsenhof, Spätburgunder Trocken, Duijn, Baden, 2004: Ik kocht deze fles (en de anderen) in 2006 bij wijnhandel Zoller in Freiburg, op aandringen van de eigenaar. Het Gut Alsenhof is een 3,6ha grote Einzellage (een Cru, dus) met 20 à 25 jaar oude wijnstokken dat Jacob in 2000 verwierf. Het zijn lichtere wijnen (voor bij het middageten) die fermenteren op inox en daarna 12 maanden barrique zien er worden 20.000 flessen van gemaakt en het is een beetje de basiscuvée van Duijn. Ik betaalde toen 14,5 euro. In het glas kwam een al opvallend sterk verkleurde wijn, richting bruin zelfs. De neus was onmiddellijk heel typerend spätburgunder, heel smakelijk, en héél attractief en leuk. In de mond mooi fruit, lekker droog, strak en met genoeg frisse zuren en niet te veel restsuikers (Badische sp.b.'s hebben daar wel eens last van).  Heel mooi openplooiende finish, maar na een tijdje kwam er een zweempje kurk bovendrijven (in het begin niet, eigenaardig genoeg). *** hele leuke wijn, heel vriendelijke maaltijdbegeleider (eend, de betere kip...).

    2: Jannin, Spätburgunder Trocken, Duin, Baden, 2004: 24,5 euro in Freiburg. Dit is de al iets ambitieuzere cuvée van duijn, met druiven uit wijngaarden op steile hellingen op ongeveer 260m hoogte, op een granietbodem. 80% fermenteert op inox, 20% op holzfass, grote oude eiken vaten, en daarna rijpt hij 15 maanden op bariques van 225 liter. Onmiddellijk gezien als veel complexer dan de basiswijn, met meer diepgang en inhoud. De eerste slok was onmiddellijk heel complex, fijn en fris, droger nog dan de basiswijn. Opvallend mooi evenwicht en een schitterende finish. Deze wijn stal onmiddellijk ons hart en kan al wedijveren met de betere pinot noirs. **** ! voor bij gans (heerlijke Duitse traditie) of topkip !

    3: SD, Spätburgunder Trocken, Duijn, Baden, 2003: dit is de topcuvée van het huis. Met 36,9 euro niet meer echt goedkoop, maar verplaats deze fles naar Bourgogne en plots is hij het wél. Gemaakt met de beste druiven van het huis, van oudere stokken, en eveneens met de hand geplukt, ontsteeld en gekneusd. De fermentatie gebeurt nu volledig op holzfass, daarna krijgt de wijn 18 tot 21 maanden barrique. Heeft eigenlijk nog zeer weinig gemeen met de klassieke fruitige spätburgunders van de regio en benadert veel meer de grote Bourgogne's. Tot mijn immense spijt drie uur op voorhand gekarafeerd en dat was een vergissing. Mijn eerste proefglasje gaf heel mooi fruit en wat tijm, elegant en zuiver en mooi, maar drie uur later was hij zeer donker van toonaard, veel meer gericht op kruiden dan op fruit, en het was jammer dat de proevers de eerste fase misten. De kruiden en het gestoofde frui evolueerden later ook slecht, vooral in de neus. In de mond bleef hij wel héél fijn, met hele mooie pinot noir toetsen rond een hardere kern, en met een erg complexe finish. De proeftafel vond dit zeer interessant en sterk maar had de volgende fles nog niet geproefd...Toch goed voor *** in een warm en moeilijk jaar.

    4: 3: SD, Spätburgunder Trocken, Duijn, Baden, 2001: In Magnum, en afkomstig uit Venne's kelder. Wat een pracht van een neus ! Getoast hout, heel duidelijk, maar vooral héél evenwichtig, met vers en zuiver fruit, een prachtige fraîcheur en een enorme complexiteit. In de mond dezelfde indrukken, dit is een pinot noir die zingt en jubelt en bekoort en verleid ! Héél lang, héél complex, groots maar ook gewoonweg ongelooflijk zéér zéér lekker ! Kan schouder aan schouder met de beste pinot noir's van de wereld ! ****(*)  

    Duijn wordt een beetje ingevoerd door Langbeen en in zijn catalogus staan momenteel de 2005's. Elke pinot noir liefhebber moet dit geproefd hebben !

    DSC00526