barbera

  • Verliefd, verloofd, getrouwd.

    Pin it!

    Het valt me steeds meer op dat ik, als persoon, en wij, als wijnclub, terugvallen op die wijnen die in een wijnregio worden beschouwd als de fiabele middenmoters. We houden niet van Supertoscanen maar wel van Chianti Classico, niet van beleggingsbordelezen maar wel van een goed Haut-Médocske, niet van Bourgogne cru's maar wel van al het lekkers uit de Villages. En voor de Piemonte is dat vaak niet anders: wij proeven met rode oortjes dolcetto's en barbera's, en werken ons door de Barolo's.

    Ook tijdens de laatste CSP degustatie was dat weer zo. Precies in het midden van onze degustatie zaten drie Barbera's die ieders hart stalen. Hun prijzen varieerden tussen de tien en de twintig euro, betaalbaar voor idereen dus, en ze waren alledrie zeer lekker. Organiserend lid Danny, die ze uit de Piemontese coöperatieve supermarkten had bevrijd, had ze trouwens ook zo geordend dat ze elkaar heel mooi opvolgden.

    viberti.jpgDe eerste, de Vigna Clara, Barbera d'Alba, Eraldo Viberti, 2006, schiep onmiddellijk hoge verwachtingen. In de neus roken we wat eerst wat tabak en wat banaan, maar al snel werd hij vooral redelijk complex voor zo'n basiswijn. Ook in de mond was hij zéér mooi, met stevige tannines, mooie zuren en mooi volume, mooi lang ook, met een leuk ontwikkelend smakenpatroon. Een beetje als een nieuw lief vonden we, eentje dat je leert kennen en die na een paar dagen (nachten) wreed meevalt en waarvan je denkt "hier zit iets in...". Een iets grofgebekter lid vond dat "ze kreste in de afdronk" en zover wilden wij dan weer niet gaan (maar we begrepen hem wel). ***, dus. De wijngaarden van dit domein liggen in La Morra, en zijn eerder klein, zo'n 5ha groot. De fles kostte 10 euro in Italië. 

    burlotto.jpgDe tweede was de Aves, Barbera d'Alba, Burlotto, 2008. Een heel compacte, versmolten neus hier, heel rijk in de mond, mooie tannines en een zeer mooie afdronk. De eik (18 maanden) heeft hier het frisse Barbera fruit omkapseld (en je mist het het een beetje na de vorige) maar op een heel goed gelukte manier. "Een goed gerodeerd lief", zei iemand, en we begrepen opnieuw wat hij bedoelde, dezelfde vriendin maar die je dan al een jaar of twee kent. Evenveel ***, maar toch anders. 11,5 euro op het domein.

    roscaleto.jpgVeel jaren later en gelukkig getrouwd...zo werd de derde fles beschreven. De Roscaleto, Barbera d'Alba, Enzo Boglietti, 2006 kostte al 20 euro maar je kreeg er wel heel wat voor terug (tiens, nog een parallel ;-)). In de neus was de wijn prachtig complex, als een lange gerijpte vriendschap, en heel mooi gestructureerd (beetje als Mme Rick). Heel mooi versmolten, heel zacht, heel complex en af. Nu perfect op dronk en de beste wijn van de avond, beter dan de drie Barolo's die nog zouden komen. ***(*), niet gefilterd en geklaard. De 2007 is momenteel te koop bij Alegria in Mechelen. 

     

     

    Barbera is misschien niet de meest complexe wijn ter wereld, maar ze levert mij altijd veel drinkplezier voor een aanvaardbare prijs. Die combinatie van fris fruit, fraîcheur en toch al wat complexiteit die het vat aanbrengt is me heel aangenaam. Je zou er bijna mee trouwen...