begeleidende wijnen

  • 't Zwart Fabriekske

    Pin it!

    Het was eigenlijk enigszins somber dat ik zaterdagavond binnenwandelde in Luzine, het trendy restaurant van VTM kok Jeroen Meus. Als RestaurantZonderPretentie man houd ik niet van die trendy zaken die via een bekende TV-kop even het culinaire firmament doorschieten, om daarna weer snel uit te doven. Een paar verhalen van mensen waarin de woordjes "duur", "opgeklopt" "chichi" "stoefers" en "incompetente sommelier" voorkwamen maakte mij niet bepaald veel vrolijker. Maar goed: een open geest is noodzakelijk, die verhalen dateren uit de beginperiode van het restaurant en dat is nu toch al een paar jaar geleden, en vooringenomenheid is een slechte tafelgenoot. Dus ! de geforceerde glimlach boven gehaald, eraan gedacht dat het gezelschap van goede vrienden ook de slechtste maaltijd goed maakt en, hop, aan tafel.

    Eigenlijk begon het niet slecht. Luzine is gevestigd in het oude fabriekspand van Marie Thumas aan de Leuvense Vaart en het is een behoorlijke uitdaging om daar iets moois van te maken. De brandende kaarsen aan de ingang werden geflankeerd door twee moto's die er euh…echt uitzagen. Met dikkenekkerij vloekte dat al wat. Eenmaal binnen moet ik zeggen dat ik gecharmeerd was door het interieur, weliswaar ontzettend trendy en waarschijnlijk het werk van de een of de andere dure binnenhuisarchitect, maar het werkte wél. Toen een bevallige jonge dame ons het huisaperitief voorstelde werd ik voor de eerste keer aangenaam verrast: geen stoeferig coupke met iets zoets bij, maar een glas rosé schuimwijn van Filipa Pato, een dame die ons tafelgezelschap nauw aan het hart ligt. En eigenlijk werd hiermee de toon voor de hele avond gezet.

    Jeroen zelve kwam het menu voorstellen. Ik verwachtte een leeghoofd en een TV-personaliteit, ik kreeg een gedreven, nerveuze chef die in elk woord bezieling legde en die met zijn woorden over terroir en eerlijke ingrediënten recht naar mijn ziel greep. Zelden iemand zo vol liefde over varkenwangetjes horen vertellen… Die behoorden weliswaar tot het full-monty menu van een vlotte 90 euro inclusief wijn, maar leve de verjaardag ! leve de goede vrienden ! en zo passioneel voorgestelde varkenswangen weigeren, dat kregen we niet over ons hart. Dat de chef tjdens het begin van de avond overal zelf het menu voorstelde vond ik een mooie persoonlijke toets en de hele avond bleef de rest van het personeel op dezelfde hoogte fungeren (Jeroen verdween na een tijdje). Perfecte en zeer menselijke, warme service, gevoel voor humor, ongedwongen en tegelijk zéér professioneel, ge ziet het niet vaak. Het viel me zéér op dat de zaal hier continu (gemeend) glimlachte en dat iedereen hier graag leek te werken.

    We aten en dronken deze avond (ik laat de wijn de rode draad vormen):

    1: Riesling, Josef Leitz, Rheingau, 2006: Johannes Leitz (°1965) werd opgeleid in Eltville, Johannisberg en Meursault. Josef Leitz, zijn vader, overleed al in 1965 op 33 jarige leeftijd en het was de bloemenhandel van Johannes moeder die het gezin op de been hield, terwijl de 3ha wijngaard voor wat extra inkomsten zorgden. Op 22 jarige leeftijd nam Johannes de wijngaard over. Hij droomt er vandaag van om op de oude, verlaten terrassen tussen Rüdesheim en Assmannshausen terug druiven te kweken omdat daar naar verluidt ooit de beste Rheingau vandaan kwam. Kon ondertussen wat mooie wijngaarden bijkopen en heeft nu 15 ha met alleen riesling. Bijna volledig geëxporteerd naar de USA. Nota: Eerder gesloten eerst, er kwam later een beetje citrus door; start zeer droog, bijna kiezel, gaat dan open met een scherp zuurtje van een fruit dat we niet vonden (witte bessen ? ); elegant en licht en paste erg goed bij het gerecht: een nog wat te jonge, eerder ernstige wijn ♥(♥). Gedronken bij een carpaccio van Charolais en nobashi, in tataki met salsa van gember, komkommer en radijs in nem met quinoa-daikon-ponzu salade. Vreselijk lekker en fris gerechtje.

    2: Pierre à Feu, Blanc, Coteaux du Vendômois, Patrice Colin, 2006: 23ha groot domein in Thoré-la-Rochette, al 8 generaties in dezelfde familie. 6ha chenin blanc met veel oude wijnstokken van 80 jaar oud. Patrice is een gepassioneerde wijnbouwer die zijn terroir wilt leren kennen en appreciëren door de wereld. Bekend voor zijn levendige, zuivere, evenwichtige en gastronomische witte, met een zeer aangename prijs/kwaliteitsverhouding. Nota: Oxydatietoetsen à la Jura, appel-cider uit Asturiaz, na walsen een duidelijke rokerige toets, heel mooi; in de mond mooi rond en fruitig, een zoet element dat tegelijk droog is (!), nooit plakkerig, heel goed gebalanceerd, met een mooie wat rokerige afdronk; perfect gekozen bij het gerecht ! ♥♥(♥) Gedronken bij zalm en foie gras, licht gerookt met slaatje van zeekraal en granny smith, kort gebakken in beurre blanc.

    3: Kadarka, Szekszard, Vesztergombi, Hongarije, 2004: Elke sommelier die zijn geld waard is kijkt vandaag verder dan de klassieke wijnlanden en alhoewel ik niks tegen de Nieuwe Wereld heb vind ik het altijd leuk als men zijn inspiratie zoekt in de "oude" wijnlanden van het oostblok. Ferenc Vesztergombi en zijn zoon Csaba komen uit een familie die al sinds 1790 op dit domein woont, maar die in 1992 jun kans grepen en begonnen met de produktie van kwaliteitswijnen. Vooral loessgronden. Nota: licht scharlakenrood; lichte neus met wat gestoofd fruit; fijn, licht, elegant, een beetje kers in de afdronk, met een scherp tinteltje achteraan; lijkt wat op een pinot noir uit noordelijke gebieden als de moezel of luxemburg; een beetje te warm geserveerd ♥(♥) Gedronken bij varkenswang en jabugo, gelakt met asperges, morieljes, zoete ui en jus "naturelle".

    4: La Ferme Saint-Pierre, Cuvée Véronique, Côtes du Ventoux, 2006: liever een goede wijn van een kleine appellatie dan een middelmatige van een grote naam. De Ferme Saint-Pierre is sinds 1990 eigendom van Paul Vendran, een jonge oenoloog. Het 16ha grote domein heet 4ha syrah, waarmee deze cuvée werd gemaakt. Hij is genoemd naar de levensgezellin van Paul. Nota: Rood fruit (rode pitvruchten), munt, cacao; in de mond fruit en heel geprononceerd melkchocolade à la merlot; kruidig middenstuk, zachte finish, te warm gereserveerd ♥ Gedronken bij 3 x lam, in roulade met pastrami, duxelle en artisjok, zwezerik met wortelstoemp, chiffonade van Romeinse sla, Navarin 'St Bernardus Abt 12'.

    5: Blanc, Domaine des Corbillères, Touraine, 2006: domein in Oisly met 13ha witte druiven. Familie Barbou. Een goed bestuurd domein dat elk jaar opnieuw toont dat het zich een vaste waarde van de AOC Touraine mag noemen. Nota: Luzine, 24 mei 08. Fris, lekker fris, heel typerend, mooi fruitig met limoen, pompelmoes. Zoals het hoort. Zeer lekker bij een heel apart afgewerkte geitenkaas. ♥♥

    Besluit ? We kregen hier meer waar voor ons geld dan in menig sterrrenrestaurant. De omgeving, de bediening, de smaak, de royale porties, de sommelier die er iets van af wist, de combinaties, alles zat hier goed. Ik ken alvast één sterrenrestaurant in het Leuvense dat zich zou moeten schamen voor zijn begeleidende wijnen, hier zat dat perfect. Moet er toch nog kritiek zijn? Ok, het was er erg warm, en dat maakte de rode wijn ook wat te warm. Laat Luzine daar nog een oplossing voor zoeken en de perfectie lonkt om de hoek. Een echt RestaurantZonderPretentie is het niet, daarvoor is het te gastronomisch, maar uit eten gaan bij Luzine is een avondvullende eetbelevenis die zijn geld waard is.

    meus2