bernard pivot

  • Beaujolais: Mijn Wijn

    Pin it!

    Soms lijken opinies samen te komen als zijarmen van een rivier. En vandaag leek het alsof de wereld plots besloten had om de Beaujolais terug in ere te herstellen. Het begon met een gesprek in een Brussels restaurant dat de klassieke Franse burgerkeuken aanbied: er stond geen Beaujolais op de kaart en en zowel ik als mijn gesprekspartner vonden dat eigenlijk jammer want een cru uit de Beaujolais wad volgens ons de ideale begeleider van een ongedwongen warm middagmaal (Chinon o Bourgeuil hebben dat ook).

    Een dag later stootte ik op een blogbericht bij Vinejo, mijn gewaardeerde voorganger en initiator die momenteel op zijn blog een schitterende reeks artkeltjes pleegt waarin hij wijnliefhebbers uitdaagt om een muziek-clip op YouTunes te combineren met een wijnverhaal. BDC deed dat hier op een mooie manier en praatte (en ik had dat eigenlijk niet van hem verwacht) over zijn liefde voor de Beaujolais.

    Het toeval kreeg zijn hoogtepunt met kerst toen ik van mijn familie het boek Mijn Wijn van Bernard Pivot, de presentator van het literaire programma Apostrophes, kreeg. Van pagina 23 tot 42 bezingt hij de Beaujolais-wijnen van zijn geboortestreek en verzet hij zich tegen de vooroordelen hieromtrent. Lees het boek, het is misschien wat ouderwets en wat "Frans", maar het is voor elk wijnliefhebber de moeite. Een heel kort citaat:

    Ik heb jeu de boules gespeeld, met hooiers en plukkers geluncht, heb in Lyon door de gangen en de stegen gerend, ben bevriend met Gnafron en houd nog steeds van een frisse, pittige en pronte beaujolais die naar steen en zwarte bessen smaakt, lekker naar binnen klokt en zijn aantrekkelijkheid niet verliest als de dorst gelest is.

    bernard pivot

    Dit artikeltje werd geschreven met een glas Beaujolais in de hand. Over de maker of de fles valt zo goed als niks te vertellen maar hij smaakte me, op een doordeweekse vrije middag, en meer dan tallozeveel prestigieuzere flessen. Ik breek dan ook een lans voor dit soort wijntjes, waarover niemand schrijft, maar die velen genot verschaffen.

    Domaine de Milleranche, Juliénas, 2006: Erg heldere kleur. Fijne, elegante maar erg gesloten neus met wat aardbei en iets interessants dat telkens weer lijkt weg te glippen. In de mond niet onaardige toetsen boerderij, lekker combinerend met charcuterie. Een lichte en frisse wijn, heel bescheiden maar met een varrassende smakelijkheid (krokant en zurig fruit). In het begin viel hij wat tegen maar bij elk glas werd hij lekkerder, niet complex of groots, maar gewoon lekkerder.