burgerjournalistiek

  • Het Storende Gezoem van de Wijnblogmug

    Pin it!

    ...As a result the strategic importance of an independent wine press continues to have a growing and dramatic role. I see no softening or dilution of that influence, even with the advent of many free Internet wine blogs, which usually do little more than raise the level of useless white noise* to a deafening and confusing level of nonsense.

    * statische ruis

    Robert Parker Jr, Parker's Wine Buyers Guide N°7.

    Nadat een paar van mijn beste vrienden mij dit boek cadeau deden (het was weer een zeer aangename avond, heren), waren dit de regels die mij het eerst opvielen. Als wijnblogger kan je niet anders dan hierop reageren, vond ik.

    Mijn allereerste reactie was er één die de meeste wijnbloggers wel kunnen onderschrijven. Ik heb vaak de indruk dat de "ernstige" wijncritici ons bekijken als lastposten, vervelende dilettanten die de aandacht wegnemen van de Echte Wijnjournalisten, sukkelaars die op zolderkamertjes zitten te tokkelen uit frustratie en vooral als kleine, gemene concurrentjes die "als we niet oppassen" ons wel eens overbodig zouden kunnen maken. En het woordje free of gratis is denk ik heel belangrijk in het citaat...

    Aan de andere kant heeft Bob ook gelijk. Wij zijn géén echte wijnjournalisten die zich full time kunnen bezighouden met het onderwerp. En het kan niet worden ontkent dat wijnschrijvers die zich jarenlang, dag in dag uit, continu bezighouden met wijn er meer van gaan weten dan wij, verlichte amateurs. Ik lees dan ook de artikels van mensen als Parker, Jancis Robinson, Bruno Vanspauwen en ja, zelfs Van Der Auwera, wiens schrijfstijl ik minder lust, met zeer veel aandacht omdat ik leer, leer en leer. En nog in geen duizend jaar zal ik de proefervaring bijeensprokkelen die deze heren hebben, daar is mijn gezins- en professioneel leven gewoon te zwaar voor.

    Maar waarom stoort deze opmerking me dan zo ? Wel, wie iets verder nadenkt, weet uiteraard dat wij, ondanks onze "literaire" activiteit eigenlijk geen journalisten zijn en zeker geen professionele wijnschrijvers. Wat zijn we dan wel ? Wel wij zijn de stem van de consument, van de klant. En dat is nu precies waarom wij zo vaak worden gezien als de vervelende muggen van de wijnwereld: wij zeggen wat veel consumenten denken en we kijken naar wijn zoals de consument dat doet. En daar hebben specialisten uiteraard een hekel aan, en zelfs wijnhandelaren reageren vaak vreemd op ons omdat we een factor zijn die ze niet kunnen controleren. Die statische ruis waarover den Bob het heeft is het gezoem van duizenden wijndrinkers die een opinie hebben en die niet langer, zoals het vroeger was, in stille aanbidding naar de wijngoeroe's opkijken, maar die oprecht proberen zich een eigen opinie te vormen.

    Dit gezegd zijnde, ben ik overigens heel blij met het boek, dat in het voorwoord een aantal héél zinnige dingen zegt over de wijnwereld. Dus respect!, Bob, maar denk niet dat het gezoem zal stoppen. En als er tussen dat gezoem al eens wat valse klanken zitten, tja, ik lees af en toe ook al wel eens wat onzin in de geschreven pers. En die mensen worden ervoor betaald...