cabernet franc

  • Duetje Hagel: de verbannenen van Domaine Jousset

    Pin it!

    Titulus (www.titulus.be) is een wijnbar / caviste op het eerste stuk van de Chaussée de Wavre in Brussel, en via facebook volg ik de enthousiaste bende eigenaars al een heel tijdje. Toen er onlangs plots een afspraak wegviel en ik toch al in de buurt was besloot ik er een bordje charcuterie te gaan binnenspelen met een goed glas wijn. Uiteindelijk dronk ik er één, maar degusteerde er een zestiental en ging er buiten met een mooie voorraad nieuwe wijnen voor de in aantocht zijnde kerstvakantie. De zaak is gespecialiseerd in vins naturels, maar biedt ook een wonderlijke mengeling specerijen en foodie-goodies aan en je kan er ook een broodje laten maken of een bordje met een selectie uit het charcuterie-aanbod binnenspelen. Er staan altijd een zestal mooie wijnen open, en de eigenaar, een Fransman uit de Loire, is een wijnenthousiasteling sans pretention.

    Eén van de domeinen die ik hier leerde kennen was Domaine Jousset van Lise Girard, sommelier, en Bertrand Jousset, wijnmaker, uit Montlouis in de Loire. Ze begonnen in 2004, beschikken vandaag over een 23tal percelen in Montlouis en Touraine, en ze maken deel uit van de jonge garde in de regio. Indien je ze wil klasseren mag dat bij de "natuurlijke" school omdat ze erg non-interventionistisch te werk gaan. Zelf zeggen ze vooral te zoeken naar tension in hun wijnen. Ik proefde die middag een paar erg mooie dingen, maar deze nam ik mee naar huis om beter te beoordelen:

    exile.JPG

    1: Exilé, Blanc, 2012:

    Toen zware hagel in 2012 een groot deel van de oogst vernietigde hadden de Jousset's niet veel keus. Een jong domein zonder veel reserves kan het zich moeilijk veroorloven om een jaar geen wijn te maken, en er werd dus gezocht (en gevonden) naar boeren in de omgeving die biologisch werkten en een deel van hun oogst wilden verkopen. Voor de Jousset's was het interessant om eens met andermans druiven aan de slag te gaan. Voor de witte kwamen de druiven van verschillende wijnmakers uit de Anjou, en waar het koppel normaal gezien heel terroirgericht te werk gaat werden ze hier verplicht om een meer generieke cuvée te maken, en dat deden ze zonder hun ziel te verliezen.

    In de neus vooral gedroogde bloemen, maar naarmete de wijn ademde werd hij kruidiger en kruidiger. In de mond startte alles ook met die droogbloemen, met wat citrus erdoor gesprenkeld, maar het was leuk te proeven hoe de spanning in het glas toenam tot hij bijna leek te vibreren, iets wat wel eens gebeurt met natuurlijke wijnen. Er zat wel nog een vreemd stomp dipje in het midden van de mond, misschien toch een gevolg van een iets mindere kwaliteit van de druiven ? Een dag later was dat wel weg en vervangen door aroma's van gedroogde perzik en kruidenkast. **(*) en 18,2 euro bij Titulus.

    2: Exilé, Rouge, 2012

    Dit was de wijn die me verrast deed opkijken. De cabernet franc druiven kwamen van wijnboeren in Saint-Nicolas-de-Bourgeuil en werden gevinifieerd via maceration carbonique, een beetje zoals in de Beaujolais dus. In de neus rook deze als een echte natuurlijke wijn, fris, fruitig en krokant, maar dan kwamen er meer aardse cabernet franc tonen door en begonnen er allerlei andere leuke toontjes op te duiken en door elkaar te duikelen. In de mond licht tintelend, fris en zuiver, met een heel mooi en constant fruit dat lang bleef hangen. Naar het einde toe begon de wijn bochtjes en buitelingetjes te maken, echt plezierig. Eigenlijk echt een valse simpele zoals je die wel vindt bij dit soort wijnen: startend als een vrolijk fruitgedreven koel te drinken pretwijn, maar eindigend als iets waar je uren met je neus in gaat snuffelen om de complexiteit ervan te ontrafelen. ***, 15,72 euro bij Titulus en puur plezier.

    Ik proefde die dag ook een paar andere witte wijnen van Domaine Jousset, gemaakt met hun eigen druiven, maar maakte geen notities, het gesprek was te leuk en interessant, maar op dit domein kom ik nog wel eens terug. www.domaine-jousset.fr

    Tot bij Titulus !!

     

  • Even tussendon: Didier Chaffardon

    Pin it!

    Eigenlijk had hier, ik weet het, oostende deel 2 moeten staan, en zo was het ook gepland. Maar ik drink deze avond een wijn die ik zo goed vind, waar ik zo wild van ben dat ik het niet kan laten! Hier komt de proefnota van Le Vigne du Moulin, Vin de Table Français, van Didier Chaffardon.

    Didier Chaffardon bezit 3ha in de Anjou, in St Jean des Mauvrets, voor ongeveer de helft aangeplant met chenin, de andere helft met cabernet franc. Hij is een vriend en volgeling van Mark Angeli, één van de goeroes van de natuurlijke wijn. In de wijngaard volgt hij de principes van de biodynamische wijnbouw en in de kelder is hij non-interventionistisch, wat eigenlijk wil zeggen dat hij zo weinig mogelijk probeert te veranderen aan het natuurlijke karakter van de wijn. Natuurlijke wijnen als deze hebben ook nadelen: soms zijn ze onevenwichtig, ze ruiken nogal eens naar paard en putteke, ze bewaren vaak moeilijk. Deze fles blies mij echter compleet van de sokken. (ik stop even met schrijven om te genieten....)

    (....)

    (.....)

    DIDIER_CHAFFARDON

    Didier Chaffardon 

                                                                                                                        Startte onmiddellijk met een heel speciale neus: wat ik noteerde was skieënde framboos, een wervelwind van rood fruit; ontwikkelde zich dan razendsnel naar iets complexer en aparter, maar bleef heel precies. In de mond was de eerste indruk fruit, zuiverheid, maar dan komt een fluweligheid met weerhaakjes, heel zuiver maar wel met stevige tannines, een beetje zoals wanneer je op de pit van pitfruit bijt, heel zuiver maar ook heel stevig en karaktervol. Werd over heel de lijn complexer en complexer, intenser ook en evolueerde tot een "verdomd verslavend fleske". Mijn lever dankt de Heer dat alle wijnen niet zo zijn. Kreeg van mij, ondanks of misschien dankzij, zijn gebrek aan pretentie een vlotte ***(*) ofte ©©©(©) en da's veel !

    Over natuurlijke wijnen kan worden gediscussieerd. En er zijn zeker en vast mislukkingen, wijnen die onstabiel zijn, en die goed gevonden worden omdat ze gewoon anders zijn, en niks meer. Maar dit is een fles die ik iedereen aanraadt. Het is een tijdje geleden dat ik nog zo een naakt, exuberant en hedonistisch plezier beleefde aan een fles rode wijn..Ik betaalde hem 11,62 euro bij Laurent Melotte (www.truegreatwines.com) .

    And I loved every inch of it.

     

  • Suivre son Cabernet Franc: CSP goes Loire dl II

    Pin it!

    Na de verhitte discussie over de fles natuurlijke wijn goot moderator Gert olie op de golven door de eerste rode door te geven. Ik had de Les Arpents 2005, Domaine de l'Aumonier uit de Touraine (Dulst, 7,62 euro) al een paar maal geproefd in andere jaargangen en de wijn bleek in dezelfde lijn te liggen: warm rijp fruit, licht en toegankelijk, wat vanille en duidelijk een fles uit een goed jaar (in 2001 vond ik deze cuvée nogal hard). Dit bracht ons op één van die typische kenmerken van cabernet franc (in deze fles ontbrekend): groene paprika ofte patattenkelder. Voor velen is dit een element dat zo typisch is voor cabernet franc uit de Loire dat het erbij hoort, voor anderen alleen maar een teken dat de druiven niet perfect rijp waren. We zitten hier immers al flink naar het noorden en in de Loire zijn de verschillen tussen de jaren beduidend. Ikzelf moet toegeven dat ik de smaak in de juiste omstandigheden wel apprecieer: een burgerrestaurantje in Parijs, een confit de canard, een fles gekoelde chinon...dan lijken die patattenkelderaroma's er bij te horen. De volgende fles, de La Pierre Frite 2006 Domaine du Pas Saint-Martin, een Saumur van bij TrocaVins (7,89 euro), had dat in de mond een beetje (een patattenkelderzweempje...één letter vergeten en je krijgt iets heel anders...). In de neus zuiver rood fruit en chocola, in de mond een mooi wijntje, lekker fruitig met groene paprikatoetsje, leuke tannines en een redelijk mooie afdronk. Wat simpel misschien, maar zuiver en leuk. Anderhalf hartje waard.  

    Yannick Amirault is één van de perfectionisten van de Loire. Hij nam het domein over van zijn vader en is een meticuleus wijnbouwer, zeer zorgvuldig in de wijngaard en heel voorzichtig in de kelder. Hij filtert noch klaart en heeft een beetje een hekel aan de patattenkelder-bourgeuil's. Hij laat zijn druiven dan ook zo lang mogelijk hangen om een perfecte rijpheid te verkrijgen. Wij proefden de La Mine 2006, Yannick Amirault, een St-Nicolas de Bourgueil (12,25 euro, Auchan) en kregen eerst de vrolijke aroma's van paardenzweet, putteke en koude tee ("een slecht gewassen cowboy op een dampend paard drinkt een tas koude tee...", die even later plaats maakten voor gekookt fruit (pruimen). In de mond was deze wijn echter erg mooi: heel mooi fruit, mooie stevige tannines, heel mooie structuur, lekker kruidig, heel goed gemaakt. Deze cuvée is een beetje een uitzondering bij Yannick vanwege het terroir (zand en kiezel) en het feit dat tussen de cabernet franc ook wat cabernet sauvignon geplant staat. Ik heb geen idee of hij er ook in verwerkt wordt. Van ons kreeg hij twee-en-een-half hartje. Op de bijgaande foto zie je Yannick met zijn zoon.

    amirault

    In elke degustatie moet een tegenwringer zitten. De Tradition 2003 Domaine du Prieuré, een Anjou Villages Brissac 7,26 euro, Dulst), maakte alle clichés terug waar. Een extreem mannelijke wijn die zelfs naar tannines geurde (nog nooit meegemaakt), met pakken patattenkelder en zelfs cabernet sauvignon elementen als grafiet. In de mond echt een ridder in zijn harnas, weliswaar met voldoende fruit, maar zuren, stevige tannines en patatten sprongen het meest naar voren. Waarschijnlijk wel lekker bij een echt vettige schotel als een confit, maar zo los een bekwringende koppigaard (die toch nog anderhalf hartje in de wacht sleepte). Om de degustatie in schoonheid af te sluiten volgde een fles van één van mijn favoriete grote Loire-huizen. De Clos de l'Echo 2001, Domaine Couly-Dutheil, een Chinon (Dulst, 16,3 euro) maakte alles waar wat hij beloofde. Deze cuvée wordt gemaakt met de druiven van een groot perceel aan de voet aan de voet van het kasteel van Chinon, zeer goed gelegen met klei en kalkbrokken en 60jaar oude stokken. Wij decanteerden deze wijn op aanraden van Tom en werden beloond door het aroma van aardappelkelder maar dan wel omwikkeld door een heel mooie rokerigheid, de geuren van framboos en bosaardbei en vlokjes caramel. In de mond was hij fijn gestructureerd, elegant, edel, mooi gemaakt en compleet versmolten. Een heel mooi voorbeeld van een grote, op dronk zijnde cabernet franc, klaar voor de grote feesttafel. Drie hartjes en daardoor meteen de tweede beste wijn van deze avond. Ik denk dat ik er een paar ga halen...