cahors

  • Geen geduld gehad: The New Black Wine

    Pin it!

    De Engelsen hebben altijd iets met de Cahors gehad. Toen Engelse vorsten het nog als een deel van hun erfbaar patrimonium beschouwden, in de Middeleeuwen dus, was er naast veel oorlog ook een levendige handel tussen de regio en Engeland. De laatste twintig jaar waren er ook veel Engelsen die, verleid door de wisselkoers van het Britse pond en goedkope vliegtuigtickets, massaal huizen en domeinen opkochten in de regio. Dat sprookje is ondertussen weeral voorbij, maar de historische band tussen de twee gebieden blijft.

    De regio rond Cahors werd Engels toen Henri Plantagenet Eleanore van Aquitaine, toen de mooiste en rijkste vrouw van het Christendom, afsnoepte van de Franse koning en zijn en haar Franse bezittingen verenigde. Er kwam een intense handelsstroom tussen Engeland en zijn overzeese bezittingen op gang en in 1225 decreteerde Henri III Plantagenet dan ook dat die van Bordeaux niet het recht hadden om de wijnen uit Cahors tegen te houden. Gedurende heel de Middeleeuwen zou de wijn zeer populair blijven in Engeland en omwille van zijn donkere kleur (malbec!) bekend staan als Black Wine. De stévige tannines maakten de wijn erg geschikt voor zeetransport en als een echte bewaarwijn kon hij tegen een stootje. Warschijnlijk waren de fabricatiemethodes ook een beetje anders, en het is dat wat Jean-Luc Baldès heeft geprobeerd na te bootsen.

    The New Black Wine wordt gemaakt van de druiven van de beste stukjes van een 1,3ha groot perceel met héél oude stokken die heel lage en zeer geconcentreerde opbrengsten kennen. Als ze erg rijp zijn worden ze héél zorgvuldig met de hand geplukt en getrieerd, uitgespreid op paletten, op elkaar gestapeld en in warme ovens gezet. Deze techniek noemt men passerillage. Tijdens het proces concentreren de suikers zich nog doordat er vocht uit de druiven verdwijnt, terwijl de zuren blijven (wat bij een zgn. vendange tardive niet gebeurt). Hierna gebeurt de verdere productie klassiek, met fermentatie op inox, en zonder toevoeging van likeur, zodat het niet gaat om een versterkte wijn. Ook de Italiaanse Amarone in de Veneto wordt ongeveer op deze manier gemaakt. De rijping gebeurt 18 maanden op eik. Het hele proces is zo intens dat deze wijnen niet goedkoop zijn en deze jongen kost dan ook 45,27 euro, maar het voordeel is dat je er de volgende 20 à 30 jaar naar kan blijven kijken.

     

    newblack.jpg

     

    In de neus Schwarzwaldkirschtorte, rijk en fruitig. In de mond stevig maar zuiver, heel evenwichtig, helemaal niet plakkerig en de alcohol is heel goed ingekapseld (15,5%). De afdronk is zéér lang en, ik herhaal, heel puur en zuiver. Prachtig fruit. ***(*), maar eigenlijk moeilijk te kwoteren door gebrek aan ervaring. Maar ik kan me inbeelden dat deze wijn 20 jaar bewaart, ja. 

    Interessant man, die Jean-Luc Baldès !!

     

     

     

  • Vlaamse wijnblogdagen: wijndomeinen om te bezoeken tijdens de vakantie

    Pin it!

    "Et ça c'est notre blanc, un 100% viognier. Pascal l'aime beaucoup." zei mevrouw Verhaeghe zachtjes.

     cedreblanc

    Bij een bezoek aan een wijndomein proef je uiteraard waarvoor je gekomen bent, de vaste waarden en gekende namen van een domein. Wat me echter altijd erg interesseert is de vreemde eend in de bijt: de wijn die de wijnmaker eerder voor zichzelf en voor zijn directe omgeving maakt dan voor de verkoop. Bij de gebroeders Verhaeghe in de Cahors is dat een witte viognier. Pascal maakt hem omdat hij zelf bijzonder veel van goede witte wijn houdt maar nu eenmaal in een regio woont waar de Inao alleen rood toelaat. Hij leerde witte wijn maken bij Jean-Marie Guffens en tijdens stage in de VS. Hij plantte daarom in 1988 een hectare viognier. Ik kocht er helaas veel te weinig van, dus mocht u in de buurt zijn...

    Cèdre Blanc, Vin de Table: 17 euro, op het domein, 25 augustus 05. 100% viognier. 5000 stokken/ha. Klei en kalk. 15 hl/ha. Manuele oogst met triage. ¾ nieuwe eik, ¼ maceration pelliculaire. 9 maanden sur lies met batonnage tweemaal per week. Deze twee wijnen worden later geassembleerd. 

    25 december 06, kerstdag: heel gele, gouden kleur, stroperige tranen. Zeer complexe eigenaardige neus met eerst duidelijk kruidnagel, dan onderliggend rijp gekonfijt geel fruit, dat later ook evolueert naar pompelmoes. In de mond wat neutraler, wel een heel mooi rond vet mondgevoel, wat nerveuze finish en vooral mineralige elementen. Erg apart en een wijn voor kenners en liefhebbers.

    En dit zijn de adressen van de andere bloggende Vlamingen...als ze goesting hebben...

     

    orbis fratres organoleptici
    Vinama
    Alles proeven
    Disaster of wine
    Wijngerd
    Avonturen van een wijnmens
    Wijnblog
    Wijnkennis
    Winetasting

    Culinair atelier

                                                                         

  • Opinie 1

    Pin it!

    Als fan van het maandblad Revue de Vin de France kijk ik altijd uit naar het interview op de laatste pagina's waar Franse (wijn)persoonlijkheden hun mening spuien, en zoals de Fransen het graag hebben, liefst lekker controversie opwekkend. In februari passeerde Alain-Dominique Perrin die in mijn ogen de controverse ook in zichzelf verzamelt: langs de ene kant administrateur van Richemont, de N°2 van de wereld in luxe-producten (Cartier, Van Cleef & Arpels, Montblanc, Piaget...), langs de andere kant eigenaar van Chateau Lagrézette in de Cahors, niet bepaald een gemakkelijke wijnregio voor wie uit is op een fast buck. Hier volgen enkele citaten (en, of course, ook Rick's opinie !)

    alain_dominique_perrin-743773

    Foto afkomstig uit Wineanorak, een aanrader !

    ...A 1250 euros la bouteille de Château Ausone 2005, on n'est plus dans le vin. On est dans la spéculation, dans le produit financier, dans l'art. Notez le parallèle: les prix de l'art contemporain ont été multipliés par 7 ou 8 depuis 2000. Les grands vins, c'est pareil. Mais pas n'importe lesquels: ceux qui sont bien notés par Parker. Petrus, Margaux, Latour, Haut-Brion, Yquem, Lafite, Ausone, Angélus, Pavie...

    ...Fabriquer une bouteille de Château Mouton Rothschild ou équivalent, amortissement compris, revient entre 10 et 12 euros au maximum. Et je suis gentil ! Et ce vin est vendu en primeur à 400 euros...Mais je pense à tous les autres, les types comme Depardieu, Magrez, Dubrule, Descours...Des gens qui ont mis beaucoup d'argent dans leur vin, sans retour. Moi, j'achète les mêmes bouteilles que les plus grands, les mêmes bouchons, nous avons les mêmes marchands de capsules et d'étiquettes. Mais quand je vends Lagrezette à 19 euros prix de détail, je suis le roi du monde...

    Alhoewel het laatste met een klein korreltje zout kan worden genomen (er gebeurt ook in kelder en wijngaard nog wel wat dat tot een prijsverschil kan leiden) geef ik hem in deze gelijk. Er is iets eigenaardigs bezig dat er toe leidt dat een tweede wijn van een grote Médoc zonder probleem over de toonbank gaat aan prijzen waarvoor we in andere landen en appellaties de topcuvées van kleinere domeinen kunnen kopen...en die prijs dan weer percipiëren als duur. Vandaar dan ook mijn oproep: laat ons die wijnen niet vergeten! Zeker in minder populaire regio's als de Sud-Ouest of de Cahors (of Baden of de Marche of Rioja of de Veneto of de Côtes de Bourg etc etc) liggen de toppers voor het rapen aan prijzen rond de 15-30 euro. Koop ze, drink ze, geniet ervan. Ze maken het mogelijk voor de echte wijnboeren om te overleven. Ze hebben u ook nodig (in tegenstelling tot veel prestigieuze namen waar u vooral dient om de onderlaag af te nemen zodat de rijken nog rijker worden en nog meer kunnen vragen).

    En nog een laatste citaat van Alain-Dominique:

    Écoutez, on va s'amuser avec les 2007 car ce millésime est franchement mauvais. Les Bordelais peuvent raconter ce qu'ils veulent sur 2007, je les attends. C'est un vin mouillé, médiocre. Je suis allé voir les vendanges, je le sais. Vont-ils essayer de nous vendre des bouteilles à 500 euros ? S'il y une morale dans ce monde du vin, tous les plus grands devraient repasser sous les 100 euros. On verra !

    En laat dan de Chinezen en de Russen maar kopen. Of gaan de Bordelezen dan ineens weer België ontdekken ?