calamares

  • De Heilige Andrea van de groentenmarkt: Sicilië 2010.

    Pin it!

    's Avonds door de straten van Palermo dwalen, het heeft iets. En omdat J. een hekel heeft aan grote brede en saaie straten, én omdat hij, goed voorbereid, wist dat de Vucciria markt iets speciaals is, trokken wij via een omwegje door kronkelende en soms behoorlijk guur uitziende steegjes naar ons avondlijke restaurant. Palermo is tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd en staat nog steeds vol ruïnes van stadspaleizen en half weggebombardeerde achterkanten van woonblokken. Ter bescherming van de voorbijganger worden een soort schuine houten panelen aangebracht die de afbrokkelende gevelstenen opvangen, en vooral wanneer je in de buurt komt waar de Vucciria markt wordt gehouden is dat wel een apart gevoel, wanneer de steegjes smaller en smaller worden en het volk ruwer en ruwer, en op sommige plaatsen vond ik de omgeving bijna apocalyptisch.

    De naam Vucciria komt van "boucher", Frans voor beenhouwer en die staan hier nog te pronken met delen koebeest die je in België helaas niet meer ziet. Door de repuatie van deze markt werd de naam in het Italiaans een synoniem voor chaos, lawaai en desorganisatie en alhoewel wij er tegen de avond doorwandelden was het hier nog behoorlijk druk, niet in het minst met de stal- en winkel-houders die bezig waren met iets wat vaag wel kan doorgaan als een schoonmaak.

    DSCF9310

     

    Sant'Andrea ligt op de Piazza Sant'Andrea, in een half weggebombardeerd huis en is een klein en erg gezellig restaurant, vooral vermaard voor zijn vis. Wij begonnen onze avond met een fris-fruitig glaasje Murgo, een Siciliaanse schuimwijn van de nerello mascalese druif, geplukt op de hellingen van de Etna. Ondertussen liep het restaurant in een mum van tijd vol met families en groepjes vrienden (het was ondertussen vrijdagavond) en hadden wij op de wijnkaart opnieuw een vin naturel ontdekt, de Grillo van Barraco, met 15% alcohol een stevige knaap en een bijna stroperige "super"grillo met een leuke afdronk. De reepjes koud buikspek van de antipasti konden mij matig bekoren, maar het zal mij leren als een bronstig beest te reageren op het woordje maiolino (speenvarken). Mijn pasta daarentegen was het pasta hoogtepunt van de reis. De ravioli met vis en calamares was in één woord verrukkelijk en ik zag hem zo'n beetje als een verpersoonlijking van mezelf: hij ziet er niet uit, maar hij is wel lekker !

    DSC01405

                                                                                                                                

    Ondertussen begonnen wij licht verslaafd te geraken aan sardientjes en dat werd dan ook ons hoofdgerecht en het was spijtig dat de kok bij het maken van J's exemplaren het deksel van het zoutvat had laten uit zijn handen glippen, want de mijne waren perfect. De inktvis naast mij (ik bedoel uiteraard die in het bord) was één van de betere exemplaren die ik ooit zag voorbijkomen en de cannolo van het dessert was de beste die we ooit aten.

    DSC01408
     

                                                                                                                               

    Sant'Andrea heeft een hele goede reputatie in Palermo en dat is terecht. Qua finesse was dit één van de betere van Sicilië, maar het was jammer dat ze hier niet een klein beetje vriendelijker waren. Wij maakten dat goed door een tussenstop bij Mi Manda Picone en zwierven nog wat door het nachtelijke en zeer atmosferische Palermo.

    DSC01419

                                                                                                                               

     DSC01422