canada

  • Pinot Noir vs Spatburgunder: de match van de eeuw (of van de avond..)

    Pin it!

    Er mag binnen CSP al eens geëxperimenteerd worden. En op deze avond besloten we omdat maar eens te doen met een druif waar velen van ons fan van zijn: de pinot noir. Of de spätburgunder ? Of is dat dezelfde druif ? En gaan we daar verschil tussen proeven ? Ook als we dat blind doen ?

    Vandaar volgende premisse: 12 flessen, vijf Bourgondiërs, vijf Duitsers en twee vreemde eenden in de bijt. De techniek noemen we halfblind: we weten dat het pinot noir flessen zijn, maar zijn ze Duits of Frans of geen van beide ? En halfblind omdat we elke fles van haar verpakking ontdoen na het proeven, zo kunnen we zien of we bijleren ja dan neen.

    Laat de match beginnen !

    fightingcouples

    Duitsland mag de eerste mep uitdelen en slaat meteen raak: de Endinger Engelsberg van Weingut Knab uit Baden, 2006, is met zijn 8 euro de goedkoopste van de avond en maakt meteen indruk: de ideale zomerwijn. Kers, kruiden, chocola, fraîcheur en fruit en een mooie lange afdronk. Het Chateau de Santenay slaat terug met een Mercurey 2006, 9,6 euro in afslag, eerst heel vreemd en onzeker (kruidnagel, vegetale elementen), maar na wat oefenen kwamen er kruiden en een mooie minerale rokerigheid. Licht voordeel voor de spätburgunder, zeker wanneer de volgende Bourgondiër licht gekurkt blijkt. Weingut Knab ziet zijn kans met de Barrique versie van de Endinger Engelsberg: 12,7 euro voor een nu nog wat alle kanten opschietende maar zeer complexe, mooie en vooral lekkere wijn die volgens ons een hele grote gaat worden. Beide kwamen van Vinikus.

    Daarna kwam de eerste vreemde eend voorbij...gesukkeld, want hij bleek net iets te oud. De pinot noir van de Cherry Point Vineyards in Canada, Vancouver Island, bleek rokerig, wild en interessant maar ook wat ruw en dun: wij weten het aan de leeftijd. Net toen we Duitsland toch wel het voordeel begonnen te geven, kwam de revanche: de Clos Saint-Louis 2003, een Côtes de Nuits Villages, bracht frisse kruiden, een mooie structuur, secure tannines en een rijpe rokerigheid in het spel. Uitstekend dus (13,5 euro, Cora). De tweede vreemde eend zette iedereen op het verkeerde been: wat iedereen aanzag als een jonge Fransman, een Elzasser bijvoorbeeld, bleek van de andere kant van het Kanaal te komen. De Pinot Noir 2003 van Lamberhurst Vineyards was met zijn vers, krakend fruit natuurlijk een kind van een hete zomer, maar enige vooroordelen gingen op dit moment in rook op. Alleen de prijs was wat jammer (18,7 euro).

    De match ging dan verder: kampioen Bernard Huber werd gevloerd door kurk, maar de eer werd gered door Ernst Heinemann die met zijn Scherzinger Batzenberg 2003 de hoodvogel afschoot. Het ontlokte lid Gerd de opmerking (in de blinde fase!) dat deze wijn te lekker was om Frans te zijn, en gelijk had hij dus. Schitterend ! en voor 15 euro goed te doen ! De Franse eer werd gered door de La Justice, een Gevrey-Chambertin 2002 van Domaine Marey, zeer strenge en volgens diezelfde Gerd eerder een pinot nerd dan een pinot noir, kruiden, munt en stevige tannines. De twee toppers stelden teleur: de Spätburgunder B van Friedrich Becker uit de Pfalz was in een wat in zichzelf gekeerde fase alhoewel het potentieel er wel doorkwam. De Nuits Saint-Georges 2001 van Robert Sirugue was hoekig, gesloten, hard en zo goed als expressieloos.

    Moraal van het verhaal ? In deze prijsklasse is Duitsland ons inziens de overwinnaar, niet in het minst omwille van de smakelijkheid van de wijnen. Wij hadden sterk de indruk dat de Bourgogne echt het csp-prijsniveau achter zich heeft gelaten, maar ook dat deze wijnen weinig zekerheid geven: je weet gewoon niet wanneer je ze moet opendoen en er was uiteindelijk maar weinig drinkplezier aan te beleven. Bevooroordeeld ? Misschien (maar het was wel blind!). Maar waar zijn ze dan die lekkere Bourgondiërs aan gewone prijzen ?