champaign bar

  • Memory 4 1

    Pin it!

    Het is één van die kleine theorietjes die ik ooit ergens heb opgepikt en die in mijn hoofd verder zijn blijven fermenteren: elke mens creëert zijn eigen set herinneringen en des te ouder je wordt des te meer dat je naar die set teruggrijpt. Jijzelf bent de enige auteur, de enige verantwoordelijke, de enige censor, de enige creator. Tieners en twintigers maken die set nog grotendeels onbewust, wie al wat ouder is begint ze te herkennen en later zelfs te creëren. 

    Toen ik onlangs om 11u Belgische tijd (GMT +1) in London aankwam, in het pas vernieuwde en mooie St Pancras station keek ik naar de langste champagne bar ter wereld en dacht ik…aha, tijd voor het maken van een herinnering…

    Even later vond ik mezelf terug aan de toog van een bar met russisch uitziende bartenders in grijze pakjes, een glas goede champagne in de hand en kijkend naar het indrukwekkende plafond van St Pancras. De champagne die mijns inziens best bij de gelegenheid paste (ze hebben er een twintigtal per glas) was Bollinger, aan 12£ per glas niet echt cheapo maar is een mooie herinnering geen 12 £ waard ? Bollinger of Bolly, zoals de Ab Fab ladies hem noemen, was de champagne van James Bond (Moore, Brosnan en Dalton, Connery dronk Dom Perignon). In Evelyn Waugh's Decline and Fall speelt de Bollinger Club in Oxford een belangrijke rol en sindsdien is Bolly de absolute champagne voor snobs.

    Het huis Bollinger werd in 1829 gesticht door de Duitse immigrant Joseph Bollinger en is tot vandaag geleid door een afstammeling in de persoon van Ghislain de Montgolfier, achter achter kleinkind. Ik proefde de basis Bollinger (Grande Annee ging mijn financiële reikwijdte te buiten). Mooie belletjes en een leuke toasty neus; mooi fruit, in de mond een champagne om op te kauwen, een beetje als een sandwich met verse zalm op een mooi engels grasveld. Een omeletje met kaviaar zou een perfecte begeleider geweest zijn, maar de keuken was nog niet open… hmmm, benieuwd of deze herinnering uit zichzelf gaat blijven hangen.

    DSC00016

    I drink it when I'm happy and when I'm sad. Sometimes I drink it when I'm alone. When I have company I consider it obligatory. I trifle with it if I'm not hungry and drink it when I am. Otherwise I never touch it - unless I'm thirsty.

    Mme Jacques Bollinger in de Daily Mail, 17 oktober 1961.