chenin blanc

  • Suivre son chenin: CSP goes Loire

    Pin it!

    Soms is de pater familias van CSP liever lui dan moe, en dan staat er altijd wel een bereidwillige CSP'er op om eens een degustatie rond een bepaald thema te organiseren. Deze keer was dat Stichtend Lid Gert en hij richtte zich tot de wijnen van de Loire. Omdat de Loire als wijnregio zo groot en divers is, schiep hij een interessante beperking. Er zou alleen worden geproeft rond twee van de hoofddruiven van de Loire: de chenin blanc en de cabernet franc. Dat bleek een interessante premisse te zijn: beide druiven lieten zich hier zien in hun sterk uiteenlopende verschijningsvormen. En in één klap legden we ook de hand op één van de interessantste kanten van de Loire: de grote gevoeligheid van zijn druiven voor hun terroir en de omstandigheden.

    De chenin opende de dans. Zes droge chenin blancs passeerden de revue en we proefden zes maal een erg verschillende wijn. Dat vier van de zes werden aangeleverd door Troca Vins uit Roeselare speelde ook wel een rol. Deze wijnhandelaar is gespecialiseerd in biodynamische en natuurlijke wijnen die door een minimale interventie in de kelder het terroir zeer duidelijk te laten uitkomen. Eén van de leden vroeg naar het verschil tussen een biodynamische en een natuurlijke wijn. Grof gezegd komt dat hierop neer: het biodynamische aspect van een wijngaard eindigt aan de kelderdeur, waar het natuurlijke begint. Biodynamische wijnbouw houdt zich bezig met de wijngaard, het maken van al dan niet natuurlijke wijnen gebeurt in de kelder. In België zijn er twee die u daar alles over kunnen vertellen: Jacques Massy uit Roeselare en Laurent Mélotte uit Pécrot bij Wavre, beide fascinerende persoonlijkheden die uren over hun wijnen kunnen vertellen.

    Onze eerste wijn  was een heel klassiek gemaakte Chateau de la Guimonière 2005, een Anjou, aangekocht in de Auchan van Roncq aan 4,95 euro. Hij kaapte onmiddellijk twee hartjes weg door zijn peperige en kruidige noten, heel fris en origineel, en zijn prijs/kwaliteitsverhouding. De volgende chenin liet ons kennis maken met een wijn van een biodynamische wijngaard: de Le Chenin 2006, Domaine de la Garrelière, een Touraine (8,82 euro, Troca Vins), is het broertje van één van mijn favoriete sauvignon blancs. François Plouzeau is een ervaren wijnmaker die elegante en soepele wijnen wil maken daar wonderwel in slaagt. Deze wijn verwees naar heel rijp fruit (ananas) en zette ons de hele tijd op de verkeerde voet: het volle fruit dat telkens de eerste mondindruk opleverde deed een aanval van zoet vermoeden, maar die kwam er niet, de wijn was zeer droog. Schitterende afdronk. En dus opnieuw twee hartjes. Ook de volgende, de Suivre Son Chenin 2006, Domaine Lechartier, een Montlouis, kwam van Troca-Vins (14,4 euro) en bleek de ster van de avond. In de enorm complexe neus kwamen eerst eigenaardige elementen als polypropyleenkorrels en gesmolten plastic naar voor (ooit startte onze president zijn professionele loopbaan aan de lopende band in een plastiekfabriekske in Beerse, horresco referens), maar dan kwam wit fruit, peer, ijzerschaafsel, metaalfrees, highland whisky en des te langer er aan deze wijn gesnuffeld werd, des te beter hij werd. in de mond was hij kurkdroog en zeer sec, fris en mineralig en eveneens héél complex. Eigenlijk een wijn waarvan je er twaalf moet wegleggen en om het jaar eentje openen. Soms ontmoet je een mens die je beter wil leren kennen uit pure nieuwsgieirigheid: dit was zo een wijn. Goed voor drie-en-een-half hartje.   

    cheninsuivre

     

    De Lechartier was in volle conversie naar bio, maar het volgende domein werkt al sinds 1998 biodynamisch. De Les Fontenelles 2005, Chateau Tour Grise, is een Saumur, eveneens van Troca Vins (12,71 euro). Opnieuw een échte chenin, maar geen whisky deze keer, wél calvados. Zowel in neus als mond riep iedereen calvados, of pommeau, of farm-cider ! maar de wijn was ook complex en fris, fruitig en vol, en kreeg hiervoor twee-en-een-half hartjes. Op aanraden van Amaronese kwam Pierre Soulez, één van de grote namen van de appellation Savennières, aan de deurt kloppen met zijn Cuvée d'Antan, 2000, Chateau de Chamboureau (Auchan Roncq, 10,9 euro). Opnieuw een hele andere wijn: gekonfijte amandelen en rozijnen in de neus, in de mond hetzelfde maar met toetsen van melkwei, noot en een soort oxydatief element. Met mijn beperkte ervaring zag ik dit als een soort tussenfase voor een goede chenin. Binnen een jaar of twee gaat zo'n wijn richting honing en kruiden...denk ik toch. Twee hartjes. De witte afsluiter was eerder oranje van kleur: een vin naturel dus...En hier barstte een hele interessante discussie los...Wordt vervolgd.