chili

  • Casa Marin: Chili met een hoek(ske) af

    Pin it!

    Ik ga het hier direct toegeven: ook ik heb in wijn een paar vooroordelen. En één daarvan is mijn gebrek aan interesse in Chili als wijnland. Ik hou niet van anonieme massawijnen, ik hou niet van Bordeaux-lookalikes en ik hou niet van gladde, perfect gemaakte wijnen zonder ziel en zonder karakter, wiens enige bestaansredenen de portefeuille of de trots van hun eigenaar is. Maar vooroordelen zijn er ook om op hun kop te worden gezet, en twee van de onlangs tijdens een Chili proeverij geproefde wijnen deden dat met gusto !!

    CSP lid G., onbevoordeeld wijnliefhebber en wereldreiziger eerste klas, was redelijk enthousiast teruggekomen uit Chili, sloot een tijdelijk bondgenootschap met de belangrijkste Belgische invoerder (www.chileboutique.be) en verraste me met twee witte wijnen van Casa Marin, waar ik eerst kop nog staart aan kreeg maar die me meer en meer begonnen te fascineren.

    Maria Luz Marin is een nogal bekende wijnmaakster in Chili, werkend voor ondermeer het grote San Pedro concern en als broker voor massaproduktie uit Central Valley ("waar niks moeilijk is, maar alles gewoon"). Ze kocht gronden in San Antonio Valley in Lo Abarco, op 4km van de kust, waar mist en zeewind de druiven koel houden en de opbrengst véél kleiner is dan in het binnenland. Iedereen raadde het haar af maar zij zette door omdat ze dacht dat dit land schitterende witte wijnen kon opleveren. En van dat soort mensen houden wij wel...

    De 50ha wijngaard is opgedeeld in 38 blokken, met sterk uiteenlopende ondergrond, en ze maakt ook wijn met syrah en pinot noir, maar het zouden de witte zijn, uit wijngaarden met veel kalk en andere mineralen die de toppers voortbrengen. Het bedrijf is technisch perfect uitgerust, maar overal overheerst de passie, iets dat je niet kan kopen, en sustainability wordt hier serieus genomen (ze beschikken net als mijn werkgever, over een GRI rapport, en dat is geen kattepis).

    Wij proefden deze avond twee witte wijnen.

    Cipreses Vineyard, Sauvignon Blanc, Casa Marin, 2010:

    Ondergrond met rode klei en kiezel, op een helling. 100% sauvignon blanc, met de hand geplukt. Zeer kruidige, wat vegetale neus, maar erg interessant. In de mond heel veel kruisbes, citrus, paprikasap. Eerst redelijk laag gequoteerd (*(*)), maar bleef hem fascinerend vinden, heel anders van veel Chileense witte en dus geherwaardeerd met een extra *. Toen haar consultant vroeg welke stijl ze van hem verwachtte, moet ze geantwoord hebben dat ze het liefst had dat hij de druiven liet voor zichzelf spreken. Aan 20 euro is dit geen goedkope wijn, de omstandigheden zijn dan ook moeilijk, maar ik kan me inbeelden dat je mooie avonden kan doorbrengen met deze fles. Dit is het soort fles dat me nieuwsgierig maakt naar zijn maakster.

    Estero Vineyard, Sauvignon Gris, Casa Marin, 2012:

    Onvruchtbare grond aan de rivier, met een toplaag van klei op een onderlaag van zand. 100% sauvignon gris, maar 30% inox en 70% eik gedurende 6 maanden en dus helemaal anders qua stijl. In de neus eerst en vooral citrus en bloemetjes en iets van kattepis ? In de mond ontzettend zuiver, mooi fris, heel complex maar op een heel elegante manier. Prachtige fles wijn die ik vanaf het begin **(*) kwoteerde. Zelfde prijs als de vorige en gek genoeg, zijn geld waard (en dat zeg ik maar heel zelden van een Nieuwe Wereldwijn). Als deze twee flessen allebei een facet zijn van de persoonlijkheid van Maria Luz moet het een fascinerende dame zijn.

    Dit was één van de wenige keren dat ik na het proeven van Chileense wijn zin heb om in de auto te stappen en naar Mariakerke te rijden om eens een serieus gesprek te hebben met Koen Batsleer, de invoerder van deze pareltjes. Moet ik toch ooit eens doen...

    Maria-Luz-Marin2.jpg

    Maria Luz Marin

    www.casamarin.cl

  • Un plaisir charnel

    Pin it!

    Des te meer ik drink en des te meer ik proef, des te meer ik merk dat ik een moeilijke wijnmens aan het worden ben. Wat ik vroeger lekker vond, vind ik nu al snel vervelend, en meer en meer betrap ik me er op dat ik op zoek ga naar aparte smaken en wijnervaringen, naar ervaringen buiten de klassieke gebieden. Dit gevoel werd bevestigd in een erg interessant panelgesprek van het Revue de Vin de France (editie april 08), waar sommelier-wijnmaker-journalist-blogger Hervé Bizeul het volgende zei: Mais pour moi, le vin est un plaisir charnel qui passe par les sens et non par l'intellect. On le voit bien; plus on déguste, plus on a d'experience, plus notre goût évolue, plus on aime être surpris. Het was deze constatatie die ik wil gebruiken als begin voor onze laatste CSP degustatie, die van Chileboutique.

    Ik ontmoette Koen Batsleer van Chileboutique tijdens het Wine World Taster of the Year event in Antwerpen en was onmiddellijk onder de indruk van het enthousiasme en de openheid van de man én van de kwaliteit van de geproefde wijnen. Een CSP uitnodiging volgde uiteraard, en daarna een CSP avond die een wig(je) dreef in onze eensgezindheid. Chileboutique is gespecialiseerd in wijnen van kleinere (boetiek)domeinen uit Chili en ontwijkt dus de Chileense massaproducten. Koen heeft zowat alles geproefd wat er in Chili te proeven viel en stelde een heel evenwichtig gamma samen. Onze avond begon met drie bodybuilders van Villard Estate: gespierde, stevige witte wijnen, zwoel exotisch fruit, een mooie concentratie, maar even subtiel als de buitenlandse politiek van George Bush…Ook de pinot noir die mij persoonlijk meer lag omwille van zijn spätburgundertrekjes was een beetje een schreeuwertje. Maar, zoals al gezegd, hier waren ook de eerste leden het niet met me eens en enkelen onder ons hielden duidelijk van deze stijl! De drie rode Viña San Esteban's waren de eersten van een hele reeks mooie rode wijnen: heel consistent scorend, bijna té consistent scorend vonden sommigen achteraf, maar telkens foutloos, zeer goed gemaakt en zeer extravert. De Rio Alto Carmenère 2004 vond iedereen een erg typerende carmenère, karaktervol en een heel aardige wijn voor elke dag aan tafel: zo evenwichtig vind je ze niet vaak in Europa. De In Situ Gran Reserva Carmenère 2006 was het tegenovergestelde: hij rook als de doos waar je je sinterklaassnoep in stak: een wonderlinge mengeling van chocola, marsepein en speculaas, kruidig, overweldigend, straf, complex (nog niet versmolten) en een wijn om 's avonds één glas van te drinken, in een dichterlijke bui. Een groot glas welteverstaan, of, allé, toch nog eentje…goede voornemens en wijn, een moeilijke combinatie.

    Over de wijnen van Odfjell Estate schreef ik vroeger al. Bij deze flight proefde ik de voor mij beste wijn van de avond: een carignan uit 2003, gemaakt met 120 jaar oude stokken. Zuiver fruit, een heel erg mooie zuivere neus; ook in de mond mooi, fruitig, fris, erg aangenaam en de meest Europese van de hele avond; een grote ambassadeur voor de carignan druif. De Von Siebenthal's die hierna kwamen waren de toppers van de avond: een hele evenwichtige bordelese Parcela 7, eerst in het glas erg stroef en bijna wrang, maar na een half uurtje wonderlijk mooi opengekomen, een erg mooie carmenère reserva uit 2005, met een smakenpatroon dat uitwaaiert als een demonstratie van de Frecce Tricolore en een krachtige Montelig 2002, één van de beste wijnen van Chili, zeer complex en krachtig, maar zo subtiel als een waterstofbom, en wat mij betreft er wat over.

    De eindconclusie van deze avond (die zeer vrolijk eindigde in het gezelschap van Koen, met duvel en trappist galore…) was uiteenlopend: sommige leden roemde de zeer consistente en hoge kwaliteit van de wijnen, allemaal zeer correct, zeer lekker, zeer Nieuwe Wereld. Anderen vonden de wijnen inderdaad bijna perfect, maar precies daarom ook wat saai: ze zochten (en vonden niet) naar terroir en het gevecht tegen de natuur en de omstandigheden die Europese wijnen zo interessant maken. En hier kom ik terug op mijn woorden in het begin van deze blog: aan deze wijnen viel niks te verwijten, en het merendeel van de wijnliefhebbers zal dit zeer goed vinden, en alles was meer dan correct, en dáárom hebben de Fransen dus zo'n schrik van de Nieuwe Wereld: maar de geoefende proever vindt zijn grootste genoegens in de imperfectie, de buur van de genialiteit: de hoekige, moeilijke cuvées van Europa, waar de ervaren proever zo verslaafd aan wordt, uitdagingen voor het wijn-intellect en de reden waarom elke fles van een goede wijnmaker telkens weer zo'n uitdaging is. En als dat een pretentieuze bewering is, tant pis. Trek ik mij niks van aan…

    Chileboutiqe opent op 26 en 27 april zijn nieuwe bedrijfslokalen in Mariakerke. Dit is een aanrader ! Een weekend vol Zuid-Amerika: vloeibaar, muzikaal en smakelijk. Wie weet zie ik u daar…

    Copia_de_1_Voorflap

  • Wine World Taster of the Year 2008: Part 3

    Pin it!

    Na de Oude Wereld de Nieuwe: Ghil wou absoluut langs bij een rijtje Chilenen en alhoewel enig scepticisme van mijn kant opborrelde, was dit zoals gewoonlijk, een goed idee. Nochtans was de start niet erg geslaagd: de twee eerste wijnen die we proefden, de Cabernet Sauvignon 2004 en de Carmenère 2005 van Santa Carolina, één van de oudste wijnmakerijen van Chili, waren bedroevend slecht en smaakten naar ruwe eik, een beetje alsof je op een stukje hout zou sabbelen. Godzijdank was de petit verdot 2005 een beetje beter, maar net toen ik begon tegen te spartelen en richting andere regionen te schuiven, ontmoeten we een jonge importeur uit Oosterzele...

    Koen Batsleer van Chileboutique heeft jaren doorgebracht in Chili en dat merk je. De manier waarop hij gedurende de korte tijd die we bij hem doorbrachten over zijn wijnen vertelde was zo aanstekelijk dat we hem op slag inviteerden voor een csp sessie. Van de enkele flessen die we hier proefden bevielen ons de twee Odfjell's het meest. De Babor Cabernet Sauvignon 2006 geurde naar een bos in de lente en had een mooie structuur. Een erg leuke instapwijn. De Orzada malbec 2005 was echter nog van een ander niveau. Ongefilterd ! en dat is meestal het mooiste compliment dat een wijnmaker aan zijn wijn kan maken, en heel mooi fruit, zeer goed gepaard met eik, wat in de mond een heel elegant, lekker en toch ook karaktervol resultaat gaf. Heel sterk. Voor wie zich afvraagt waar de rare naam vandaan komt: Odfjell is een Noorse scheepsmagnaat die begin jaren 90 viel voor het landschap en hier een wijndomein annex kwekerij van Fjord-ponies opzette. Hence the horses...het is eens iets anders dan een fles wijn of een wijngaard.

    horses

    Hebben wij een boontje voor jonge en beginnende wijnhandelaren ? Uiteraard ! Hebben wij iets tegen grote en commerciëlere wijnhandelaren ? Niet noodzakelijk ! Ik vond het dan ook erg leuk dat in het Chileense rijtje het kleine Chileboutique werd gevolgd door het toch wel even wat grotere Rabotvins uit Gent. Hier werd het gamma van Terra Noble voorgesteld. Dit huis heeft wijngaarden in de Maule en Colchagua valleien, en net als zoveel andere is het erg jong (1994 was het eerste oogstjaar). Zelden proefde ik een zo constante kwaliteit (en prijs/kwaliteit!). Ik gaf zowel de twee instapcuvées (merlot en cabernet sauvignon, vineyard selection) als de twee Gran Reserva's twee hartjes, allevier omdat ze lekker, niet te duur, kortom sans pretention waren !

    Dit was het even over het Wine World Taster event; ik proefde ook lekkers uit Georgie: hierover volgt nog een blogbericht. Ik vertrek nu naar mijn volgende festival: dat van Hoegaarden: schol !!!