clos d'opleeuw

  • Auf wiedersehen, mein freund !

    Pin it!

    Iemand zien vertrekken voor een carrière in het buitenland heeft altijd iets bitterzoets: enerzijds gaat hij het Grote Avontuur tegemoet, en da's leuk, anderzijds ga je hem wel een hele tijd niet meer zien, en wie mist er nu graag zijn vrienden ? Ons trouwe Duitse CSP lid vertrekt naar verre oorden en verzachtte de pil voor ons met een wijnfeestje te huize van, en met een leuk thema: welke wijn past het best bij kip ?

    We brachten allemaal een exemplaar mee, zorgvuldig ingepakt uiteraard, zodat etiket of naam geen invloed konden uitoefenen. Om de kelen en de magen wat te smeren begonnen we met twee buitenbeentjes: een rosé en een kakelfrisse witte. Eigenlijk hadden we die rosé moeten raden (het leven is soms simpeler dan je denkt): het was de Bandol, Rosé, Domaine du Gros Noré, 2005, en het was Venne, who else, die hem meebracht. Alleen G. haalde er de mourvèdre uit, en wij vonden hem vet en breed, maar zo goed als fruitloos, en wat voorbij. Nu is Alain Pascal, de maker, net bekend voor het bewaarpotentieel van zijn wijnen, maar dronken we deze nu op een slecht moment, of was hij al voorbij de top, we bleven het antwoord schuldig. Wel nog één * vanwege toch nog lekker en de fles leeggedronken...

    Om maag én keel te smeren had Stefan ons een fris lenteslaatje gemaakt en hij zou zichzelf niet zijn als daar geen witte uit de Pfalz bij werd geserveerd. De Weissburgunder, Jürgen Leiner, Pfalz, 2008 leek veel jonger dan hij was en had nog wat spritz, eigelijk overbodig in deze wijn maar wel bij het gerechtje passend. Wat nerveus, veel wit fruit, wat restsuiker, een sprankeltje en dus goed voor een *etje.

    Ondertussen gaarde de kip langzaam voort en ging de eerste fles van het examen open. Zo goed als iedereen plaatste hem in het warme zuiden, en er werd vooral Italië ! en Languedoc ! geroepen, tot er iemand Portugal...fezelde, en dat bleek correct. Kon iemand de druiven raden ? Neen, de woordjes codega, rabigato, donzelinho of viosinho zaten veilig opgeborgen in ons geheugen dat collectief dienst weigerde. Van der Niepoort stamelde nog iemand, en dat was wél correct: de wijn bleek de Redoma, Douro Branco, Niepoort Vinhos, 2009, vers gebotteld én lekker. In de neus overheersten wit fruit en heel mooie peper, in de mond was hij mooi vet, een wijn met een schitterende structuur, *** waard, meegebracht door D. waarvoor dank, maar géén perfecte begeleider voor de kip.

    Poging twee kwam uit een kelder in Wijgmaal, of beter gezegd Nieuw-Zeeland, en werd gelanceerd door ons wandelende wijngeheugen, G. Ook nu weer bracht hij een mooie fles mee, de Riesling, Pegasus Bay, Waipara Valley, 2006. Het was een zeer verdienstelijke poging om een wijn te koppelen aan de saus en niet aan de kip (citroenzeste), en hij paste perfect bij het uitschrapen van het bord en de restjes schil die veel intenser smaakten. In de neus was hij zeer herkenbaar als riesling van aan de andere kant van de wereld, met zijn pakken exotisch fruit en limoen, en ook in de mond was hij uitermate fruitig, maar ook wat prikkelend. Erg lekker, vonden we in blok, **(*) dus, maar deze wijn vroeg naar een kreeft of een langoustine, en tot nader order kunnen kippen niet zwemmen, dus ook deze was niet de ideale kipwijn.

    Bij het kiezen van mijn fles moest ik even nadenken. ik had iets in gedachten, iets leuks, maar ik dacht eigenlijk ook aan iets héél speciaals. Dat speciaals was echter ook zeldzaam en duur, en wat doe je dan ? eenzaam in een hoekje de fles leeglurken en alle lekkers voor jezelf houden ? Neen, echte goeie flessen moet je drinken met hele goede vrienden die genoeg van wijn kennen om te appreciëren wat je doet en dat je dan zelf minder drinkt maak je op een andere manier goed. Wijn is speciaal omdat het of herinneringen kan oproepen, of omdat het momenten kan creëren die het waard zijn om herinnerd te worden.  En om herinneringen te creëren moet je delen.

    Ik ontkurkte dus zonder gewetensbezwaar mijn Clos d'Opleeuw 2006, één van de mooiste flessen wijn die ik al gedronken heb. Dit is een top-chardonnay zoals er maar weinig gemaakt worden, op een schitterende manier geëikt, perfect op dronk (kon hij nog liggen ? ja, dat ook), en zonder enige twijfel momenteel de beste Belgische wijn. Bovendien was mijn gok ook de juiste: deze wijn paste pèrfect bij de kip. **** dus. Ere wie ere toekomt, G. met een t had door dat het een Belg was (maar dacht aan de topper van Genoelselderen), en werd gefeliciteerd, en ik had de beste fles en de best passende bij !

     

    opleeuw.jpg

    Om als het ware te bewijzen hoe flexibel de chardonnay druif is, was de volgende fles er ook eentje, de Fleur de Marne, En Chalasse, Côtes du Jura, Domaine Alain Labet, 2004. Op dit domein in Rotalier wordt gewerkt met lage rendementen en zonder gebruik van commerciële giststammen, in heel kleine oplages, en deze cuvée kreeg 18 maanden vatrijping. Het was een echte Jura wijn, mooi wit chardonnay fruit met die nootjes toets van de Jura, goed gestructureerd en lang, en de fles hield van een kippetje, maar dan wel van een ander kippetje. Hij kreeg wel **, en was op dronk, en ik doe dus binnenkort mijn fles ook open !

    Ik had in mijn kelder lang staan twijfelen tussen een Pommard of een rode uit Baden of een Chardonnay, en ik was dus blij dat er iemand met een spätburgunder opdook. En omdat dat dan nog eens de Spätburgunder, Christmann, Pfalz, 2009 was, waren wij allen zéér tevreden, te meer omdat niemand van ons besefte dat Christmann, een riesling-prins, ook rode wijn maakte. Spätburgunder is ongeveer goed voor 16% van zijn aanplant. Vinikus voerde hem nog maar pas in, en het was een echt mooie pinot noir, als ik hem zo mag noemen, met een grote complexiteit en genoeg karakter om hem interessant te maken. Ik gaf hem **, hij paste niet zo goed bij de kip, een gewone braadkip had beter gegaan, maar het was ondertussen al laat, ik was de spuugemmers vergeten, het was een zware week geweest, en afscheid nemen is eigenlijk altijd wat triest, dus wij vertrokken in stoet naar één van de café's aan het station van Leuven, en kieperden alle verdere verfijning en intellectualiteit overboord. 

     

    ...