colmar

  • Gewürzel !

    Pin it!

    In een ver verleden, toen ik nog uitsluitend een anglofiele beerhunter was en niet echt bezig met wijn, had ik twee lievelingsdruiven: de riesling en de gewurztraminer. Koning riesling bleek (wijn)politiek correct te zijn, maar mijn gewurztraminer-passie werd door menig would-be wijnkenner op opgetrokken wenkbrauwen en een meewarige blik ontvangen. Oude geliefden blijft men echter trouw en ik bleef een boontje hebben voor deze hedonistische publieksvriend. Ik blijf het ook een van de grote food-wine combinaties vinden: een goede gewurztraminer en de exotische keuken.

    Aanleiding voor mijn laatste gewurzel was een bezoek aan een fellow-blogger, of beter gezegd un ami-bloggeur...Laurent Mélotte, of Mr Vinature, is een brouwingenieur, ex-Inbev, die licht teleurgesteld in Braziliaanse brouwethiek zijn eigen wijnzaak opstartte in Pécrot, bij Waver, in dat prachtige stukje België dat zich le Brabant-Wallon noemt. Hij concentreert zich op bio en natuurlijke wijnen (en weet dankzij zijn achtergrond ook echt waarover hij spreekt, da's mooi meegenomen) en is een begeesterd persoon. Naast zijn True Great Wines wijnhandel heeft hij ook L'Odyssée des Arômes waar hij bio-kruiden, -oliën, -theëen en -honing verkoopt.  

    Ik had Laurent om een stevig degustatiepakket gevraagd binnen CSP-prijzen en hoera! er zat een gewurztraminer tussen. Dat was een mooie aanleiding voor een ritje naar Leuven's beste afhaal-Thai, de Siam in Heverlee, waar we maar eens een keertje niet experimenteerden en onze lievelingsschotels meebrachten: Ped Himmapan en Kang Phed Kai. De wijn in kwestie was de gewurztraminer 2004 van Gérard Schueller, 12,4 euro bij True Great Wines, een erg originele wijn die bij het eten perfect paste, maar die bij het wat meer doorproeven ook zeer apart bleek. Hij had de voor zijn type normale goudgele kleur, maar met een lichte bruine zweem die normaal gezien wat alarmklokken zou doen afgaan. Ook het typische kruidige gewurz aroma had iets vreemds en vooral in de mond viel dit erg op. Hij was heel droog, tegelijk fruitig en levendig, erg goed gestructureerd (honing, meringue, citroentaart); mooie afdronk, volledig gespeend van plakkerigheid en zoet en droog tegelijk dankzij zijn uitstekend geplaatste zuren. Kortom elk glas was genieten én nadenken, een wat mij betreft uitstekende combinatie. 

    Wijnmaker Gérard Schueller heeft zijn domein in Husseren-les-Châteaux, in de Haut-Rhin, arrondissement Colmar. Het is maar 7ha groot en Gérard schuwt alle publiciteit, maar meer en meer staan er Japanse en Amerikaanse wijnhandelaren aan zijn deur aan te schuiven in de hoop een groot deel van zijn voorraad te kunnen bemachtigen. Voorlopig lukt hen dat nog niet en blijven zijn wijnen voor ons betaalbaar. Gérard werkt biodynamisch, maar wil geen certificaat omdat het hem te veel in een keurslijf dwingt (en Gérard houdt niet van keurslijven!). Hij gebruikt zo goed als geen sulfiet, maar als het echt nodig is wél. Hij is een tegenstander van de groene oogst en ontbladering omdat het de plant het jaar daarna dwingt tot overmatige compensatiegroei, maar hij werkt zoals zijn voorvaderen en snoeit om de opbrengsten in toom te houden. Radicaal tegen de evolutie in vinfieert hij zijn zeer rijpe druiven met hun hoge natuurlijke suikerconcentraties beendroog wat hem geregeld in conflict brengt met de instanties, maar zijn wijnen hebben allemaal karakter en persoonlijkheid. Wie Pécrot wat te ver vindt, kan ook terecht in Aalter, waar Wijnfolie een deel van zijn gamma invoert.

    schueller_portrait

    Bruno Schueller (foto Wineterroirs.com)