dirk niepoort

  • Bericht uit Oostende 3: La Vie en Rosé

    Pin it!

    Zomer, vakantie, zon en zee "rijmen" op rosé en omdat rood die twee weken bijna zo goed als verbannen werd van onze vakantietafel kwam er af en toe een edele rosé naar voor, kwestie van eens af te wisselen, en omdat sommige schotels nu eenmaal vragen om een vleugje tannine, een schepje rood fruit of, gewoonweg, wat bredere schouders dan de gemiddelde witte.

    Twee flessen staken er hier met kop en schouders bovenuit. De eerste bracht ik mee uit Luxemburg waar de aankoper van de Auchan plotseling iets heeft met de Provence (Ott, Pibarnon, Pradeaux), de tweede kwam van het Bretoentje, de beste kaaswinkel van Oostende. Op de foto zie je één van de boeken die ik op het strand las. Ik ben meer en meer verzot op dat soort geschiedsschrijving die vooral in Engeland furore maakt: een tamelijk banaal "klein" onderwerp, dat helemaal wordt uitgewerkt door iemand die kan schrijven en geschiedenis kan doen leven. Dit boek, van de hand van Bella Bathurst, ging over de Stevenson's, een Schotse ingenieursfamilie die vuurtorens bouwde op de meest ontoegankelijke plaatsen, maar vorige jaren las ik zo al The Dinosaur Hunters van Deborah Cadbury of Cod. A Biography of the Fish that Changed the World. van Mark Kurlansky.

    DSC01259

                                                                                                                                        

    Hier komen de proefnota's.

    1: Lampe de Méduse, Rosé, Coteaux du Provense, Chateau Sainte-Roseline, 2008:

    Deze blend van grenache, tibouren, cinsault, mourvèdre en syrah, zit in een sierfles die ik normaal gezien zeer wantrouwend zou bekijken, maar in dit geval was ik mis: schijn bedriegt soms, ook in wijn. Het Chateau Sainte-Roseline ligt in Les-Arcs-sur-Argens, in de Provence, en is het eigendom van Bernard Teillaud. Zijn dochter Aurélie Bertin, een marathonloopster, baat het momenteel uit. Sinds 1993 werd het 100ha grote domein compleet gemoderniseerd en gerestaureerd, zowel in de wijngaard als in de kelder, het gebruik van herbicides werd vaarwel gezegd en consultants als Michel Rolland en Pascal Chatonnet brachten het op het niveau waar het momenteel staat. De Lampe de Méduse is hun basiscuvée, waar ik enigszins wantrouwig een fles van had aangeschaft, maar hij bleek te verrassen. Hij had een licht, zalmkleurig voorkomen. De neus was licht, elegant, fruitig en zomers, met vooral agrumes. In de mond startte hij met een mooie volle attaque, veel fruit en een hele mooie structuur. Kortom een knap gemaakte, evenwichtige en elegante zuiderse rosé met een mooie naar rozen verwijzende afdronk. ©©(©)

    2: Redoma, Rosé, Douro, 2007:

    De in 1964 geboren Dirk Niepoort is één van de grote mijnheren van Porto en bij logische uitbreiding van de Douro. Hij was in 1990 één van de eerste die in de Douro een droge rode wijn maakte (quasi ondrinkbaar volgens hemzelf) maar vandaag maakt deze duizendpoot zowel porto als witte, rosé en rode wijn. De Redoma reeks is zijn "normale" wijn, net boven de basis-Vertente's, maar onder de cultwijnen als Batusta, maar wie meer wil weten over Dirk kan hier terecht.

    In tegenstelling tot de Lampe was deze wijn een diep snoepjesroze, een heel andere kleur dus. In de neus was hij héél fruitig, met framboos en aardbei maar ook met kreupelhout en iets mineraligs. Hij dronk fris en lekker fruitig, goed gestructureerd en heel evenwichtig, een echte maaltijdrosé met ballen en verfijning, complex genoeg om niet te vervelen en met een mooie afdronk. Een halve dag later was hij nog beter geworden, nog verfijnder en complexer (waaruit ik afleid dat hij ook nog even had mogen liggen).  ©©©

  • Dirk!

    Pin it!


    Als historicus ben ik bekend met de theorie dat elk tijdsgewricht een aantal personen kent die, als ze al niet wezenlijk bijdroegen tot de eigenheid van het hunne, er op zijn minst symbool voor staan. Zoals altijd in geschiedenis is de werkelijkheid oneindig veel complexer, maar het theorietje heeft wel wat. Ook in wijn mag dit vliegertje dus opgaan. Na de Parker - Roland periode is het vandaag een nieuwe generatie die het voor het zeggen heeft. Telkens wanneer ik de naam van bijvoorbeeld een Stéphane Derenoncourt zie opduiken op een technische fiche slaat mijn hart dus een tikje sneller. Er zijn nog een paar van die mensen (Denis Dubourdieu bijvoorbeeld) en een tijdje geleden werd ik mij bewust van iemand die zich ook ontpopt tot zo'n tijdsgetuige: Dirk Niepoort. Het was dan ook meer dan leuk dat tijdens onze Douro degustatie de naam Niepoort een aantal keer opdook, weliswaar niet met zijn eigen wijnen maar toch met enkele flessen waar hij als raadgever fungeert.

    De Douro regio is al eeuwenlang verbonden met port en de weinige "gewone" tafelwijnen die er gemaakt werden waren bestemd voor lokaal gebruik, alhoewel de oudste cultwijn, de Barca Velha, al in 1952 zijn eerste botteling zag. Mensen als Miguel Champalimaud, Domingos Alves de Sousa en Jorge Roquette bouwden tijdens de jaren 80 verder aan de stijl en boekten steeds meer successen. Vandaag zijn ondermeer Dirk Niepoort en Jorge Moreira de sterren, maar het is Dirk Niepoort die zijn schaduw het breedste werpt.

    dirk2

    Dirk, geboren in 1964, met Nederlandse voorouders, is één van die gedreven wijnfanaten-zieners-doeners, movers & shakers, die de wijnwereld veranderen. Hij is gepassioneerd door wijn, maakt dure topflessen als de Batuta, maar werkt ook mee aan supermarktwijnen zoals het in Nederland verkochte Gestolen Fiets en is als raadgever-oenoloog actief op verschillende domeinen. Even belangrijk is dat hij één van de eerste is die werkelijk optreedt als een ambasadeur voor de Douro en die er niet voor aarzelt om flessen van kleine domeinen zoals dat van Moreira in het buitenland te promooten. Ik heb de man nog nooit ontmoet maar het moet een fascinerende persoonlijkheid zijn. Zijn favoriete witte wijnen zijn rieslings van de moezel en hij houdt ook erg veel van de Bourgogne (ik vind dat je dat merkt). Een veelgeciteerde uitspraak van hem: I like wines that have acidity, wines that are not boring. Kom in mijn armen, Dirk.

    De wijnen die deze avond de revue passeerden en iets met Dirk te maken hadden waren de volgende (het waren tegelijk ook de beste van de degustatie, dus…).

    Van de Lavradores de Feitoria (een coöperatief van een vijftiental wijnboeren, met Dirk als consulterend lid dat geen druiven aanlevert maar wel een grote rol speelt in de selectie en de blend en later ook in de distributie), een drietal wijnen:

    1: Vinho Tinto, Lavradores de Feitoria, Douro, 2005 :

    8 euro. In de neus eerst sulfiet of mineralen, in ieder geval een vleug putteke, dat wel omsloeg in iets vlezigers en animalers dat ook op zijn beurt terug verdween, slechts wat tabak bleef over; rood fruit, ook hier iets animaals en vlezig, besjes met ietwat scherpe zuren, een prikkeltje maar wel ronde tannines.OK voor zijn prijs. ♥

    2: Tres Bagos, Lavradores de Feitoria, Douro, 2005:

    12,29 euro. Tinta roriz, tinta barroca, touriga nacional, touriga franca. Vlezig, deed wat denken aan rauw gehakt, maar ook morescokersen, peper en iets zuivers, bijna zeelucht; heel mooi rijp fruit, mooi volume, erg zuiver, duidelijke tannines, een erg goede structuur. ♥♥♥ Dag 2: een iets geslotener maar nog steeds erg mooi en rijp aroma; heel zacht en zuiver, iets nerveuzer misscien, nog steeds erg lekker; mooie afdronk met specerijen en amandelen ! ♥♥♥♥

    3: Meruge, Lavradores de Feitoria, Douro, 2005:

    26,18 euro. 70% tinta roriz, 10% touriga nacional, 20% andere. Half ontsteeld. 12 maanden nieuwe en gebruikte eik: een voor mij erg mooie bourgondische neus met specerijen, getoaste eik en zoete pijptabak; ook in de mond erg toasted, geroosterde koffiebonen, fruitig en ook elegant; evolueert van zoet naar fruit naar melkchocola en landt dan heel zachtjes; was sterk onder de indruk, écht mijn wijn, maar niet elk lid was hiervan overtuigd; heel hedonistische stijl, maar niet klassiek ♥♥♥♥

    Van de Morgadio de Calçada kwamen twee toppers. Deze wijnen komen van het historische landgoed Casa da Calçada in Provezende. Dirk sloot een akkoord af met de familie om hun porto's en wijnen te vinifieren en verdelen en ik proefde voorheen al enkele porto's, maar dit zijn de twee tafelwijnen:

    4: Morgadio da Calçada, Douro Branco, 2006:

    14,08 euro. Gouveio, codeio, rabigato, viosinho, ook wat zeer oude malvasia fina. Met de hand geoogst en getrieerd in de kelder. 7 maanden op inox en eik, geen malolactische fermentatie. 14,08 euro. Vandeze fles werden 8200 exemplaren gemaakt. Boter en eik, maar alles nog wat compact en gesloten; opende zich wel maar bleef sterk eikgedomineerd; in de mond opnieuw die eik maar zeer elegant, ook duidelijk abrikozen, zeer zuivere en frisse afdronk; zeer goed gestructureerd en een wijn met veel toekomst: een beetje kindermoord vandaag, maar al wel verduiveld lekker ! ♥♥♥

    5: Morgadio da Calçada, Douro Tinto, 2005:

    16,5 euro. Tinta roriz, touriga franca en touriga nacional; 15 maanden franse eik. Eerst vet, olie, maar heel complex, eik maar dan getoaste, nog absoluut niet versmolten, na een half uurtje mokka, caramel (roothoofd caramellekes); in de mond zeer mooi geëikt, rijp fruit, een beetje gekonfijt, een beetje vrouwelijk en elegant, in de afdronk specerijen; ziel en karakter; na enkele seconden komt er terug een echo naar boven; opmerkelijk lekker en de topper van de avond ♥♥♥♥(♥)

    Alle wijnen zijn verkrijgbaar bij Wijnhuis Jeuris in Heusden-Zolder, sommige ook bij Tasttoe in Kampenhout. De wijnen van Dirk Niepoort zelf zijn niet goedkoop maar schijnen geweldig goed te zijn. Mocht u in de verleiding komen om er te kopen of nog beter, ze ook te openen, dan ken ik nog een klein wijnbloggerke zonder pretentie…dat nog wel wat tijd kan vrijmaken…

    Je vindt het volledige verslag van de Douro degustatie hier.