duitse wijnen

  • Convento Master Class, De Nieuwe Generatie Duitse Wijnbouwers: Ludwig & Sandra Knoll

    Pin it!

    Ik herinner me het nog goed, mijn eerste wijncursus. Hij werd gegeven in De Wijnkraal in Leuven, door de vorige eigenaar, en het merendeel van zijn Europese wijnen kwam gewoon uit Delhaize of GB. En net zoals vele anderen leerde ik toen om de witte druiven uit de koele delen van Frankrijk en Duitsland te minachten: de sylvaner, de müller thurgau, de pinot blanc, wij proefden alleen aangezoete, quasi geurloze en waterige monstertjes. Vol van onszelf gingen we naar huis, we hadden iets bijgeleerd ! En een paar jaar ging ik vol dédain voorbij aan de rekken met Elzasser en Duitse wijnen. Alleen de riesling mocht nog op enig eerherstel hopen.

    Ik weet ondertussen niet meer of het bij Vinikus of Langbeen was, maar ik herinner het me wel: plotseling stond daar een fles op tafel die me qua vorm deed denken aan Matheus rosé en waar het verfoeide woordje op stond: sylvaner. Niets deed me vermoeden dat ik op het punt stond om één van de beter bewaarde geheimen van de wijde wijnwereld te ontsluieren: witte wijn uit Franken.

    Franken ligt ten oosten van Frankfurt en dus op een degelijke afstand van ons, wat zeker één van de redenen is waarom we deze wijnen niet kennen. Een andere is dat de egoïsten ! uit de regio hun wijn nog het liefst van al zelf opdrinken en dat de produktie redelijk beperkt is. Een derde is dat de voor hier karakteristieke bocksbeutelfles nu eenmaal moeilijk stockeerbaar is in een traditionele kelder. Maar ooit waren de wijnen van de Würzbürger Stein duurder dan de beste Bordeaux en ooit wil ik ernaar toe: het schijnt een mooie en interessante streek te zijn met een erg lekkere keuken.

    Deze avond had Gerd voor ons geen sylvaner bij, de koningin van de Frankische wijnen, maar een scheurebe, een kruising tussen sylvaner en riesling. Ze wordt het vaakst gebruikt voor zoete wijnen (eiswein of TBA), maar wij maakten kennis met een droog exemplaar, de Scheurebe VINZ 2008 van Weingut Am Stein. Alleen al het aroma deed iedereen eerst scherp opkijken: prachtig complex en heel breed, met wat sinaasappelschil en een zekere rokerigheid. Ook in de mond was hij diep en breed, heel complex en interessant, met een heel lekkere en interessante kruidigheid. Toegegeven, voor 16,3 euro, mag je ook al iets verwachten, maar het is eigenlijk even schrikken dat je vooroordelen ervoor kunnen zorgen dat je zo'n lekkere dingen kunt missen.

    knoll2

    De tovenaars die verantwoordelijk zijn voor al dit lekkers zijn Ludwig en Sandra Knoll en de naam VINZ komt van Vinzent, hun zoontje. Ze namen in 1990 het domein over van papa Knoll en trokken een hypermodern gebouw op, met restaurant en gastenverblijf, om een echte "Frankische erlebnis" te scheppen. Ze oogsten hun druiven laat en doen aan opbrengstbeperking, maar hun wijnen worden het meest getypeerd door de bodem, die vooral uit mosselkalk bestaat. Ik houd van al hun wijnen. Ze zijn breed en vriendelijk en intelligent, het zijn eche "big hug wines", die je stevig vastpakken en knuffelen. Je vind hier de besprekingen van de andere wijnen (even edit - find doen!).

    knoll3

     

    Wordt vervolgd !