engelse wijn

  • Goodbye to all that ortega...

    Pin it!

    Op 4 augustus van dit jaar wijdde ik er al een post aan: de ortega-druif. Ik en Eric, my welsh-wine-buddy, vielen ooit als blokken voor deze excentriekeling, maar helaas, helaas, het blok lijkt nu wel definitief te vallen. Eric kwam onlangs weer terug van een wijnreisje in Duitsland en de reacties van de wijnmakers waren unaniem: ortega, mein herr ? vorig jaar gerooid, mijnheer...we zijn hem aan het rooien, mijnheer...we hebben nog een paar flessen, mijnheer, maar we hebben hem al een tijdje geleden gerooid...

    Hier dus nog even, als einde van een mooi verhaal onze laatste degustatieverslagen die helaas de trend ook bevestigden: het was allemaal wel lekker, maar spannend was het niet meer.

    Ortega, Medium Dry, Biddenden Vineyards, Engeland, 2005: druiven, meloen, bloemen; in de mond net genoeg gestructureerd, zeker niet te zoet, lekker fruit; aangename wijn, eenvoudig maar aangenaam

    Flonheimer Rotenpfad, Ortega, Auslese, Weingut R. Christ, 2003: stekelbessen, héél rijpe meloen, een beetje honing; in de mond erg zoet met te weinig zuren, wel lekker maar na één glas was de goesting over...

    Ortega Auslese, Weingut Gebrüder Kauer, 2004: in de neus honing en meloen; erg fris en nerveus naast de zoete toetsen, zindert in de mond, in de finish pure suiker. Eigenaardig.

    Ortega Beerenauslese, Weingut Gebrüder Kauer, 2005: bloemen en een vleugje botrytis; zéér zoet, onevenwichtig.

    DSC00326