franken

  • De teleVinz-machine

    Pin it!

    Eén van de dingen die me blijven fascineren bij mijn favoriete wijnen is dat ze erin kunnen slagen om zo complexe aroma's aan te bieden dat ik ze niet langer kan vergelijken met concrete zaken. Ik grijp dan terug naar stemmingen en herinneringen en af en toe zijn die zo concreet dat ze bijna uncanny of griezelig worden.

    Wie mij beter kent weet dat ik eigenlijk een volbloed anglofiel ben die voor de geboorte van mijn dochter elke vakantiedag spendeerde aan het Land aan de Overkant (ik heb nog een abonnement bij Sally Lines gehad...). Ik vond het dan ook bijzonder aangenaam om een wijn in het glas te krijgen die ik eigenlijk maar op één manier kon beschrijven: een ochtend op het Engelse platteland, het moment waarop je uit de auto stapt en je eerste Engelse tuin van de dag binnenwandelt, het raam van je kamer van de B&B openzet wanneer je de vogels hoort fluiten 's morgens...een curieuze mengeling van zuurstofrijke lucht, planten, dauw en dat speciale dat je in Engeland altijd wel in een vleugje meekrijgt: de zee.

    Het gaat hier om de Stettener Stein, Silvaner Alte Reben "Vinz", 2007 van WG Am Stein in Franken (***). Ik kreeg hem van wijnmaatje Kris en ik noteerde eerst vers perzikenfruit, recht van de boom, met een laagje krijtstof erover, een prachtige viscositeit en heel lang, maar ik vond dat ik de wijn niet echt kon vatten. Bij het tweede glas sprong plots die herinnering aan ochtenden in Kent of Dorset naar voor en zo transporteerde hij me naar de overkant van het Kanaal. Even dacht ik in de verte Engelse kerkklokken te horen...

    Weingut Am Stein is één van de beste domeinen van Franken en wordt ingevoerd door Vinikus. Beiden zijn aanraders.

    DSC01136

     

  • Convento Master Class, De Nieuwe Generatie Duitse Wijnbouwers: Ludwig & Sandra Knoll

    Pin it!

    Ik herinner me het nog goed, mijn eerste wijncursus. Hij werd gegeven in De Wijnkraal in Leuven, door de vorige eigenaar, en het merendeel van zijn Europese wijnen kwam gewoon uit Delhaize of GB. En net zoals vele anderen leerde ik toen om de witte druiven uit de koele delen van Frankrijk en Duitsland te minachten: de sylvaner, de müller thurgau, de pinot blanc, wij proefden alleen aangezoete, quasi geurloze en waterige monstertjes. Vol van onszelf gingen we naar huis, we hadden iets bijgeleerd ! En een paar jaar ging ik vol dédain voorbij aan de rekken met Elzasser en Duitse wijnen. Alleen de riesling mocht nog op enig eerherstel hopen.

    Ik weet ondertussen niet meer of het bij Vinikus of Langbeen was, maar ik herinner het me wel: plotseling stond daar een fles op tafel die me qua vorm deed denken aan Matheus rosé en waar het verfoeide woordje op stond: sylvaner. Niets deed me vermoeden dat ik op het punt stond om één van de beter bewaarde geheimen van de wijde wijnwereld te ontsluieren: witte wijn uit Franken.

    Franken ligt ten oosten van Frankfurt en dus op een degelijke afstand van ons, wat zeker één van de redenen is waarom we deze wijnen niet kennen. Een andere is dat de egoïsten ! uit de regio hun wijn nog het liefst van al zelf opdrinken en dat de produktie redelijk beperkt is. Een derde is dat de voor hier karakteristieke bocksbeutelfles nu eenmaal moeilijk stockeerbaar is in een traditionele kelder. Maar ooit waren de wijnen van de Würzbürger Stein duurder dan de beste Bordeaux en ooit wil ik ernaar toe: het schijnt een mooie en interessante streek te zijn met een erg lekkere keuken.

    Deze avond had Gerd voor ons geen sylvaner bij, de koningin van de Frankische wijnen, maar een scheurebe, een kruising tussen sylvaner en riesling. Ze wordt het vaakst gebruikt voor zoete wijnen (eiswein of TBA), maar wij maakten kennis met een droog exemplaar, de Scheurebe VINZ 2008 van Weingut Am Stein. Alleen al het aroma deed iedereen eerst scherp opkijken: prachtig complex en heel breed, met wat sinaasappelschil en een zekere rokerigheid. Ook in de mond was hij diep en breed, heel complex en interessant, met een heel lekkere en interessante kruidigheid. Toegegeven, voor 16,3 euro, mag je ook al iets verwachten, maar het is eigenlijk even schrikken dat je vooroordelen ervoor kunnen zorgen dat je zo'n lekkere dingen kunt missen.

    knoll2

    De tovenaars die verantwoordelijk zijn voor al dit lekkers zijn Ludwig en Sandra Knoll en de naam VINZ komt van Vinzent, hun zoontje. Ze namen in 1990 het domein over van papa Knoll en trokken een hypermodern gebouw op, met restaurant en gastenverblijf, om een echte "Frankische erlebnis" te scheppen. Ze oogsten hun druiven laat en doen aan opbrengstbeperking, maar hun wijnen worden het meest getypeerd door de bodem, die vooral uit mosselkalk bestaat. Ik houd van al hun wijnen. Ze zijn breed en vriendelijk en intelligent, het zijn eche "big hug wines", die je stevig vastpakken en knuffelen. Je vind hier de besprekingen van de andere wijnen (even edit - find doen!).

    knoll3

     

    Wordt vervolgd !