fuck you

  • Kempense kelderrestjes

    Pin it!

    Ongeveer 400kg wijnliefhebbers in mijn omgeving hadden me het al aangeraden: ge moet eens binnenspringen bij van Eccelpoel in Herentals. En onlangs kwam het er eens van: ik ben nog maar zelden zo verrast geweest. Op het eerste gezicht is dit een superette zoals er in Vlaanderen honderden zijn. Op het tweede gezicht is dit een foodie schatkamer zoals er maar weinig zijn.

    Ik bespaar u mijn commentaar over de verrukkelijke kazen, de geweldige "pottekes pesto" en de charcuterie-toog uit een andere, betere wereld, maar over het wijnrekje in de winkel kan ik niet zwijgen: dit is zowat de natte droom voor elke liefhebber. Grote en kleine namen, grote en kleine jaren, het staat hier allemaal bijeen, compleet drempelloos, compleet toegankelijk. Zelfs de wetenschap dat in de kelder van dit huis een echte wijnschatkamer staat doet hier niks aan af: het is één van de weinige plaatsen in België waar je anoniem kan binnengaan en er terug buitenwandelen met een winkelkar vol culinaire goodies.

    De aanleiding voor deze blog was een Italiaan die ik er onlangs kocht (april 09): een Augenta 1997, Dolcetto D'Alba, Pelissero. In elke andere winkel had ik deze fles laten liggen. Een dolcetto uit 1997 ? Dat is toch veel te oud ? De dolcetto is toch de tegenhanger van de gamay ? een simpele druif in een regio vol sterren ? Maar men had dit al in mijn oor gefluisterd: ze kopen hier soms oudere wijnen die commercieel opgegeven werden maar die door het palet van de eigenaar nog waardig werden bevonden.

    Augenta is de naam van de wijngaard rond de kelders van Pelissero. Deze dolcette rijpte zes maanden op grote botti. Vandaag, bijna twaalf jaar later, zijn dit de proefnota: "droesemvliesje onder de kurk; er is wel wat veroudering zichtbaar maar de kern is mooi kersenrood; mooie, evenwichtige en echt elegante neus van een al wat oudere wijn, met toetsen als zoethout, drop, boenwas (een oud boerenmeubel). Een wijn om aan te ruiken en dan te walsen en aan te ruiken en dan te walsen en aan te ruiken en dan te walsen...in de mond rustiger, minder complex maar heel evenwichtig. Heel smakelijk en vriendelijk, als iemand die je graag aan je zijde zou hebben op een moeilijk moment. Hij deed me wat denken aan dit liedje (met eeuwige dank aan vinejo voor het idee).