gezonde wijn

  • Real Wines 2: Panier de Fruits, La Coulée d'Ambrosia, Anjou, 2005

    Pin it!

    Er is over het fenomeen Natuurlijke Wijnen al heel wat inkt gevloeid, ook op deze blog. Alhowel ik de eerste ben om toe te geven dat niet alle flessen die ik al proefde voltreffers waren (maar dat is bij gewone wijnen ook zo), heb ik er al heel wat geproefd die ik erg lekker vond. De betere hebben iets dat ik moeilijk kan omschrijven: iets zuivers, iets gezonds, iets natuurlijks, dat na een tijdje bij mij het eigenaardige effect heeft dat ik klassieke wijnen minder begin te appreciëren (Jacques waarschuwde me hiervoor). Toen tijdens onze Loire degustatie een door mij erg geapprecieerde natuurlijke wijn van de chenin druif werd geserveerd verwachte ik me dan ook aan erkenning, of zelfs applaus. Niets was minder waar...

    Tot mijn niet geringe verrassing ontstond hier heel snel een sfeertje dat op de gemiddelde Commanderij (sorry, guys) niet had misstaan. Hoongelach, spot, en kreten als belachelijk, limonade, brol, mislukt, "geen wijn" vulden de proefruimte. Ik was even als door de hand Gods geslagen, maar toon mij een jonkvrouw in nood en ik zadel mijn ros en wee de windmolen die in mijn weg staat.

    Het aspect dat de leden het meest choqueerde was het frizzante dat deze fles heel duidelijk had. Ook het nogal typische "ijzerzaagsel" aspect dat zo'n natuurlijke wijn vaak heeft stootte duidelijk af. "Dit is géén wijn", werd bijna unisono geroepen. Na wat onhandig stamelen van mijn kant (ik was echt verrast) en wat terugroepen in de trant van Ongelovigen ! Ouden van Dagen ! bedaarden de gemoederen en begon de discussie. Iemand had Geuze als smaakverwijzing geroepen (het was als een belediging bedoeld), maar ergens had hij gelijk. Het gebruik van wilde gisten en minimale interventie is een techniek die ook voor gueuze wordt gebruikt. En is gueuze een bier ? Ja. En zo is wijn uiteindelijk niet meer dan gegist druivensap, en als dat hier op een aparte, wat andere manier gebeurt, dan is het verschil tussen de twee uiteindelijk hetzelfde. Natuurlijke wijn is wijn.

    Ondertussen waren de belletjes uitgebubbeld en was de wijn stil geworden. Het herproeven gaf nu smaakpatronen als sinaasappel met kruidnagel weer, maar tot mijn grote spijt waren de vooroordelen nu zo stevig geworteld dat hij van velen geen tweede kans meer kreeg.

    panierdefruits

    De Panier de Fruits, Domaine La Coulée d'Ambrosia, 2005 werd gemaakt door Jean-François Chéné, een jonge man die in Beaulieu-sur-Layon 4,5ha wijngaard bewerkt. Zeer tegen de zin van zijn vader, die nog steeds "en chimie" werkt, wil hij zijn wijngaarden omvormen naar biologische en zelfs biodynamische wijnbouw, wat papa compleet onbegrijpelijk vindt. Ook in de kelder gedraagt zoonlief zich behoorlijk rebels door natuurlijke wijn te maken. "La singularité et l'authenticité avant tout" is zijn slogan en hij doet dat door minimaal te intervenieren. Hij maakt zich trouwens behoorlijk kwaad op wijnboeren die leuteren over "le goût du terroir" terwijl ze zelf naar hartelust chaptaliseren, bijgisten, zwavelen etc etc

    Ik vond deze wijn heel speciaal: boers en exotisch tegelijk en bijna een moelleux in de neus. Sinaas en kruidnagel. In de mond echter heel droog, met gekonfijt fruit, honing, kruiden, en de geur van de bloemenweide in Sissinghurst. Een inderdaad heel aparte wijn, een typische vin naturel wel, maar schitterend ! We dronken op zaterdagavond ook zo'n fles bij een mediterrane visschotel, en omwille van het kaarslicht, zonder vooroordeel vanwege de kleur: hij werd algemeen geapprecieerd voor zijn fruit en structuur door de niet "wijnkennende" dames.