grieken en romeinen

  • Ontmoetingen met een druif: de muscat blanc à petits grains

    Pin it!

    Het is met de muscat druif zo'n beetje als ooit met Abba: goede muziek maar het is bepaald niet hip om het toe te geven. Wanneer je zo voor de vuist weg naar mijn opinie zou gevraagd hebben over deze druif zou ik termen gebezigd hebben als lekker maar simpel, zoet, wat plakkerig...Het was mijn laatste vakantie die mij er echter toe verplichtte om mijn mening te herzien en de druif nog eens wat beter te bekijken: mijn kennismaking met de muscat de rivesaltes varieerde van uitermate aangenaam tot complex en interessant. Toen ik mijn oudere degustatienota's er op na keek kwam ik tot mijn verrassing tot dezelfde conclusie: in de meeste geval stonden er naast termen als lekker, fruitig ook zaken als complex, diepgang, kruidig, evenwichtig.  

    De muscat familie is waarschijnlijk één van de oudste druivenrassen van de vitis vinifera, de europese druivensoort. Ze was al bekend onder Grieken en Romeinen en in de meeste regio's waar ze vandaag gebruikt wordt werd ze waarschijnlijk ooit door één van die twee geïmporteerd. De muscat blanc à petits grains is één van de 200 verschillende soorten muscat, maar wordt algemeen beschouwd als de beste. Het aroma is zeer herkenbaar: voor de droge muscat's zijn de geuren van druiven en rozen typisch (het is de enige wijn die echt naar druiven geurt), voor de zoete zijn het vooral fruitige elementen als sinaasappel die opvallen. Betere exemplaren kennen ook vaak een grote kruidigheid en elementen als honing. De druif is ook bekend als muscat d'alsace of muscat de frontignan en veel Italiaanse moscato is eigenlijk ook de muscat blanc. Ook de Duits-Oostenrijkse muskateller is een nauwe variant. De muskat ottonel en de muscat d'alexandrie zijn familie, maar hebben beduidend minder structuur en complexiteit.

    Wat zijn momenteel de interessantste wijnen van deze druif ? In mijn ervaring zijn muskatellers heel vaak erg interessant, en muscat d'alsace is een echte lentewijn die geurt naar bloemenweide en druiven nog voor die twee er echt zijn. Moscato d'Asti en Clairette de Die zijn schuimwijnen die worden geapprecieerd door oudere mensen omwille van hun lage alcoholgehalte en zeer fruitige en zoete aroma's, maar het zijn echt hele goede begeleiders van fruitsla als dessert (of als aperitief in de zomer). De klassieke, eerder op zout gebaseerde aperitiefhapjes als kaas of vis combineren absoluut niet dus dat is een fout die je niet mag maken.

    Het is echter vooral in de zoete wijnen dat ik de druif leerde apprecieren. De Muscat de Beaumes de Venise en de Muscat de Frontignan zijn wijnen met 100% muscat blanc à petits grains en ze zijn fruitig en hedonistisch maar zeer vaak ook complex en veelgelaagd. De Muscat de Rivesaltes (mijn eye-opener) is dat ook indien hij voldoende muscat blanc bevat. En hier komen we dan ook op het grote zwakke punt: omdat in Frankrijk het nog steeds niet verplicht is om de samenstelling van je wijn te vermelden voegen veel producenten de muscat d'alexandrie toe aan de blend (veel gemakkelijker in de wijngaard, maar veel vlakker van smaak). Dit maakt dat Muscat de Rivesaltes in erg veel verschillende kwaliteitsniveau's bestaat (en de zwakke broertjes maken helaas het cliché waar: kleverig zoet...).

    Momenteel zijn er echter twee gemakkelijk te vinden muscat's die echt de moeite zijn. In de Cora zou je de Chateau de Stony nog moeten vinden, een muscat de frontignan die in de Guide Hachette én Coup de Coeur werd én drie sterren meekreeg: een gewoonweg héél lekkere wijn die zo goed gestructureerd is dat je vergeet dat hij zoet is. In Colruyt en Spar ligt een andere Guide Hachette laureaat: de muscat de rivesaltes van Croix Milhas (twee sterretjes). Hij is enorm fruitig maar eveneens nooit kleverig (hij deed me denken aan pompelmoes: ook vaak dat evenwicht tussen suikers en zuren). De wijn heeft ook iets heel fris, het deed me denken aan zilte zeelucht, dat hem erg apart maakt. De prijs is bijna belachelijk, tussen de vijf en zes euro. De Fransen drinken deze wijn als apero en daar is hij zeer geschikt voor, maar de eigenares van het Château de Valmy gaf me de tip om zo'n fles in de ijskast te bewaren om er een glas van te drinken voor het slapengaan: volgens haar blijft zo'n fles geopend tot zes weken goed. Ik heb het nog niet kunnen testen: mijn fles was elke keer weer leeg na een paar dagen...

    muscat