heel lekkere wijn

  • Vinejo meets Rick: Rick's Reds

    Pin it!

    Het zal je als wijn maar overkomen. Je staat als eerste in de rij van een degustatie omwille van je bescheiden afkomst, je onbekende druivenras en je democratische prijsje, en dan komen de Drie Koningen binnengewandeld met flessen als Clos De La Dioterie 1998, de Bandol Bunan 1998 en tot overmaat van wow La Mission Haut-Brion 1997. Het was dan ook met knikkende kurkentrekker dat fles nummer 1, 8,25 euro bij Cavopro, aan zijn tafelronde begon (blind, uiteraard).

    1: Braucol, Robert Plageoles, Gaillac, 2002: over de Braucol druif sprak ik reeds hier, en godzijdank was er aan tafel geen enkel wijngenie dat de druif herkende. Iedereen herkende wel fruit, tabak, wat vleesnat, kortom een mooi aroma en vond de mondindruk misschien wat eenvoudiger dan de Mission, maar toch wel verrekte lekker. Hij kreeg **(*), maar met de felicitaties van de jury en veel proevers die even druk waren met het opschrijven van het adres van de wijnhandelaar. Of hoe kleine wijnen groot kunnen zijn...Robert Plageoles maakt overigens ook wijn met mauzac, len de l'ehl, ondenc, duras en prunelart. 

    vinejorick

    Tegen het einde van de avond begonnen Rick en Vinejo elkaar al wat hartelijker te begroeten...Venne en Ghil hielden het al enigszins voor bekeken.

    2: Haïtza, Domaine Arretxea, AOC Irouléguy, 2005: Ik daag u uit om na al die flessen achtereenvolgens de namen Irouléguy, Arretxea en Michel Riouspeyrous (de wijnmaker) vlot uit te spreken. KK geraakte nog aan Domaine Erectia, maar hij was in gedachten al ergens anders, vermoed ik. Toch was deze blend van 60% tannat en 40% cabernet sauvignon best wel indrukwekkend en Vinejo doopte hem tot een "CSP topper voor gevorderden". Eén en al gebalde power, strak, donker en zwart maar uitermate veelbelovend (en veel te jong). *** dus. Gekregen van Cavopro "om te proeven" en waarvoor onze gemeenschappelijke dank !

    3: Château Sociando-Mallet, Haut-Médoc, 1999: Ook bij deze fles aangename reacties: eerst een glimlach, dan een frons, dan steeds nadrukkelijker gesnuif, gegorgel en gemompel...waren wij opnieuw in de omgeving van een Grote Bordeaux ? Ja hoor, en nog wel van een wan de weinige min of meer consequent normaal geprijsde exemplaren. Over Jean Gautreau en zijn domein kan je een boek schrijven, en ooit leest u op deze blog dat verhaal nog wel eens (een verticale wordt voorbereid...). Dit mooie exemplaar kreeg van Parker 89+ en ik betaalde hem toen 26,9 euro. Woorden als potlood, ceder, grafiet, rokerigheid, fruit wandelden hier zij aan zij door de kamer en iedereen bewonderde vooral het evenwicht van deze toch al tienjarige: cabernet spieren met een fluwelen mantel. ****(*) en dat geven we niet veel.

    4: Si Mon Père Savait..., Côtes du Roussillon, Bernard Magrez, 2004:  Wie kan wijn maken, moet overal wijn kunnen maken, en Bernard Magrez kan overal wijn maken. Sinds hij zijn Bordelese merk Malesan verkocht concentreert hij zich op een beperkt aantal domeinen, waar onder Château Fombrauge, maar Bernard maakt ook wijn in de Roussillon en de Languedoc. Deze blend van 46% carignan, syrah, grenache en mourvèdre was de eerste van de avond die de wonderen van de carignan liet zien. Een verguisde druif, en een meerderheid carignan is normaal gezien geen goed teken, maar twee keer deze avond was het dat wél. Donker, edel, rond, harmonieus, goed gemaakt, complex, dat waren de sleutelwoorden voor deze wijn met twee conclusies: Magrez kan blenden, Magrez weet wat hij moet doen met een eiken vat. Wreed lekker, ***, en een gelukkige Venne (die bij mij ook altijd eens de En Silence mag komen proeven).

    5: Cuvée Romain Pauc, Château la Voulte-Gasparets, Corbières, 2003:  Dit werd de tweede carignan verrassing van de avond, met niet minder dan 60% van het spul, en met dezelfde aanvulling (GSM, hebt u hem?). In 2009 schreef ik over de neus van deze wijn "ik staar dromend uit het raam naar een zonsondergang boven de velden", vandaag schreef ik eerlijk gezegd niet veel meer dan lekker, lekker, lekker...en fris en bijzonder evenwichtig voor een 2003. *** dus.

    6: was godzijdank gekurkt en dus op naar

    7: Don Nicanor, Nieto Senetiner, Mendoza, 2001:  aan 12,5 euro opnieuw een CSP topper, maar dan één op dronk. Een cabernet, malbec en merlot blend die ik in juni 2005 nog beschreef als "een blokje wijn" en die zo hard en gesloten was dat hij bijna ondrinkbaar was, maar die dankzij zijn kern van zwart fruit, zijn stevige tannines en zijn evenwicht ons toen toch veelbelovend leek. Nu, ***, en we kregen dus gelijk, en ik schreef ongetwijfeld allerlei interessante dingen op, maar ik kan ze niet meer lezen.

    Rest mij nog een laatste citaat, dat ik ook vroeger al eens in de originele versie gebruikte, maar dat goed de rest van de avond weergeeft:

    "Oh! a melancholy thing it is to deprive oneself of reason, and even to render ourselves beasts!...We drank health and success to His Majesty and the Royal Family, de Marc van Cavopro, the King of Prussia, Bernard Fouquet, Stéphane De Backer, Prince Ferdinand of Brunswick, Luc Hoornaert, Jérome Jouret, Lord Anson, de Ghil en de Gert en la Belle Elke, his Grace the Duke of Newcastle and his Duchess, Lord Abergavenny, den Tom en zijn madam en zijne kleine, Admiral Boscawzen, Mr Pelham of Stanmore, the Earl of Ancram, de prachtige dochters van Rick en Vinejo, Lord Gage, Marshall Keith, alle wijnliefhebbers zonder pretentie, and several more loyall healths About ten I deserted, and came safe home; but to my shame do I mention it, very much in liquor."