hotel

  • Beierhaascht of the Restraint of Beasts

    Pin it!

    beierh
     

    Een kleine samenloop van omstandigheden zorgde ervoor dat ik onlangs de nacht doorbracht in hotel Beierhaascht in Bascharage, net over de Luxemburgse grens. Ik kom hier graag omdat het nog één van die plaatsen is waar van alles tegelijk wordt gedaan: het is zowel brasserie als hotel als brouwerij als beenhouwerij. Het bier is uitstekend en zelf gebrouwen, de charcuterie is ronduit magnifiek en ook zelf gemaakt (mét een grote zeer verleidelijke winkel) en de brasserie heeft mij nog nooit teleurgesteld.

    Pre-med-check zou ik mij hebben laten gaan in bier en mixed grills, maar helaas dwingt onze verfijnde smaak en de vermanende woorden van den doktoor ons tot lichtere zaken. Het werd dus een paté richelieu (ok, dat is niet licht), gevolgd door asperges met twee soorten ham van het huis. Dat alles werd begeleid door een Luxemburgse pinot noir 2006 van Mathis Bastian, uit de wijngaard Wellenstein Foulschette. Lokale keuken met lokale wijn, u weet het, dat is een stokpaardje van me, maar het werd hier wel weer eens bevestigd: schitterende combinatie.

    Mathis Bastian heeft 13,6ha in Remich en Wellenstein en heeft een goede reputatie: je vindt zijn wijnen al wel eens op wijnkaarten van goede restaurants in de VS en de UK. In België vrees ik dat Luxemburg, de laatste tijd onterecht, nog steeds een slechte reputatie heeft en je dus nog makkelijker een fles uit Noord-Timboektoe kan aantreffen. Het is vandaag Anouk, zijn dochter, die de wijn maakt en ze doet dat goed, in een tamelijk ernstige stijl. Pinot Noir, Wellenstein Foulschette, Mathis Bastian, Luxembourg, 2006:  Een handvol krieken, takjes inclusief, in een bakje gegooid en een beetje beregend; in de mond fruit maar wat ruw en hoekig, met wat wat lijkt op een houttikje, voldoende zuren, wat tannines, een goede structuur; uit de ijsemmer gedronken bij asperges met twee soorten ambachtelijke ham: zeer sterke combinatie ♥(♥)

    Het aangename gezelschap waarin ik deze avond verbleef was een boek, en een goed zelfs ! The Restraint of Beasts is geschreven door Magnus Mills, genomineerd voor de Booker Prize, en toen een hot item in de pers omdat Magnus Mills toen hij het schreef werkte als buschauffeur en als een echte outsider en illustere onbekende plotseling een plaats kreeg aan het literaire firmament. Het boek is tragikomisch en lichtjes absurd op een sluipende manier die je in het begin niet door hebt. Het gaat over Tam en Ritchie, twee Schotse niksnutten, die met hun ploegbaas hekken moeten gaan bouwen in Engeland en daar geheel per ongeluk een paar klanten naar de andere wereld helpen. Helemaal absurd en zelfs wat onheilspellend wordt het als ze terecht komen in de fabriek van de Hall Brothers, concurrerende hekkenbouwers-slagers-worstendraaiers. Het laatste stuk speelde zich af in de enorme slagerij, tussen de witte jassen van de slagers, en eindigt nogal spooky. Toen ik 's morgens rond het hotel wandelde zag ik plots overal van die slagers in witte jassen die op hun werk arriveerden en plotseling begreep ik dat ik had geslapen in een plaats die wel héél dicht bij de atmosfeer van mijn boek kwam. Even liepen de koude rillingen me over de rug. Het was alsof je zo door een boek werd opgeslorpt dat je plotseling zelf in het verhaal terecht gekomen was…