jacob s creek

  • Steingarten Riesling

    Pin it!

    Ik ga hier eens iets strafs zeggen, zie. Ik heb een boontje voor Jacob's Creek (drie bloglezers verslikken zich nu in hun glas wijn). Jacob's Creek is zoals iedereen weet één van de grootste wijnmerken van de wereld, zowat overal te vinden, en de nagel aan de doodskist van de Franse wijnwereld die plotseling zich er mee geconfronteerd zag dat een snoodaard uit het verre Australië de wat in slaap gevallen wijnconsumenten wijsmaakte dat je voor een redelijk bedrag lekkere wijn kon krijgen, en dan nog wel in de supermarkt, mijnheer ! en in grote hoeveelheden, mijnheer ! en elk jaar opnieuwe herkenbaar, mijnheer ! en helaas voor hen, genen brol, mijnheer !

    Frank Van Der Auwera selecteert de wijnen bijna elk jaar in zijn bestseller en ook ik constateerde bij een paar vergelijkende degustaties van supermarktbestsellers dat Jacob's Creek er keer op keer als beste uitkwam: geen groot geweld, geen bakken eikkrullen, maar een elegante, vriendelijke, gemakkelijke stijl, die door iedereen geapprecieerd kan worden, zelfs door kenners (smokkel ze maar eens in een blinde degustatie binnen !). Nu wil het toeval dat een schoonbroer bij de importeur, Pernod Ricard, werkt. Dat maakt de schuimwijn van dit merk zowat de vaste apero bij familiefeesten (ik kan hierdoor proefondervindelijk getuigen dat zelfs na grote consumptie er geen onaangename bijverschijnselen optreden), maar het maakt ook dat ik bij Jan al wat minder gemakkelijk te vinden flessen als de Chardonnay Reserve, de Riesling Reserve en de Shiraz Reserve proefde, alledrie misschien wat overweldigende wijnen, maar alledrie mooi gemaakt, hedonistisch lekker en een beetje Australisch van karakter: gruet lawaat, maar wel sympa en best wel OK. Het zijn dan ook alledrie flessen die ik met veel plezier soldaat maak en die mijns inziens alleen hun naam tegen hebben.

    Tijdens één van onze familiebijeenkomsten viel de discussie op bloggers en pers. Wij bloggers en internetwijnschrijvers worden door zo goed als alle importeurs en wijnpromotoren straal genegeerd en één van de nadelen is dat je vaak moet proeven op evenementen voor het grote publiek, samen met de gevreesde zatte nonkel, de ik-weet-er-alles-van buurman en God en klein pierke (vechten voor de spuugemmer die niemand gebruikt maar die meestal op een onbereikbare plaats staat, geen plaats om iets op te schrijven, allemaal nog al vervelend als je twee dagen later je proefnota's verwerkt). Mijn schoonbroer bleek dit niet vergeten te zijn en er viel dan ook een uitnodiging voor een Pernod Ricard degustatie in de bus en ... ik mocht tijdens de pers-uren komen, ideaal dus voor een babbel met de marketing managers van Sogrape (komt nog...) en Jacob's Creek.

    Bij Jacob's Creek kon ik uitgebreid praten over hoe het merk de wijnwereld ziet (een zeldzame mengeling van commercieel denken, goede marketing en gezond boerenverstand, gekruid door een geniale wijnmaker, Phil Laffer). Ik maakte er echter ook kennis met de wijnen van de Heritage reeks waar Jacob's Creek zijn toppers in onderbrengt. De meest opvallende fles hier was de Steingarten Riesling. De steile wijngaard van Steingarten ligt in het westen van Barossa en werd in 1962 voor het eerst aangeplant, toen op een halve hectare. In 1968 werd er voor het eerst wijn mee gemaakt. Vandaag is de wijngaard ongeveer 1,23 ha groot en is de produktie goed voor ongeveer 2 à 3000 kisten, een peulschil naar Jacob's Creek normen. Niet alle druiven komen van de Steingarten zelf en dat blijft toch wel een curieuze manier van denken, maar elk jaar wordt de proportie groter gemaakt. Ik proefde twee jaargangen op dit event:

    Riesling Steingarten 2006: veel zeste, veel fraîcheur, citrus, pompelmoes; ook in de mond zeer fris, met veel fruit en veel power, maar ook met net genoeg mineralige elementen; hedonistisch lekkere riesling en hier zit dan ook direct het verschil met de meeste Duitse die veel ingetogener en gereserveerder zijn.

    Riesling Steingarten 2003: en hoe veroudert dat dan, zo'n fles, was mijn vraag en Mr Jacob's Creek toverde onmiddellijk een andere fles te voorschijn. Boter, toast en petrol vielen het meest op in de neus; in de mond bleef de wijn fris en krachtig, met dezelfde smaakpatronen; de petrol was petrol, maar andere petrol dan in Europa (en beter kan ik dit niet uitleggen...). Ook hier hedonistische pretwijn, maar met een dieper laagje.

    Een fles Steingarten kost 20 euro en dat is niet duur voor deze wijn. Hij maakt echter deel uit van een Heritage pakket Collection Box met vijf flessen die je samen moet kopen (125 euro). Ik proefde ze niet allemaal maar de twee andere die ik wél proefde waren ook erg goed. De Box is te koop in België maar je moet er achter vragen. Wat ik het leukste vind aan dit pakket is dat het de topwijnen van Phil Laffer en Jacob's Creek zijn, in heel beperkte produktie gemaakt, maar nog steeds met prijzen die de gewone wijnconsument met net iets meer interesse kan betalen. Helemaal in lijn met hun strategie dus...

    phillaffer

     

    Phil Laffer

    steingarten

    De Steingarten wijngaard.