jura

  • Excuses aan Stéphane Tissot

    Pin it!

    Ik zal maar direct, met het schaamrood op de wangen, alles op biechten: ik heb Stéphane Tissot laten zitten. Twee jaar geleden zat ik met mijn gezin, op weg naar Béziers, een paar dagen in de Jura, en twee dagen voor het vertrek had ik nog snel wat mails gestuurd naar enkele lokale wijnmakers. Die reageerden niet onmiddellijk en door het rotweer in België vertrokken wij een dag vroeger, maar met een paar telefoonnummers op zak zette ik mij de eerste avond aan de gsm en begon te bellen. "Vous êtes marchand ?" "Euh, non, bloggeur..." "Ah, monsieur n'a pas le temps." was kort samengevat de reactie van de eerste twee wijnmakers die ik belde. Een klein beetje kwaad heb ik toen mijn papierke in elkaar gefrommeld en gedacht dat diene Tissot wel hetzelfde zou zeggen, en ben gaan eten met mijn gezin. Terug in België, veertien dagen later, vond ik de beminnelijke mail van Stéphane terug waarin hij mij vriendelijk uitnodigde. Hij had me weliswaar gevraagd om te bevestigen, zodat ik hoop dat hij niet tevergeefs op me heeft zitten wachten, maar toch, voilà, hier gaat ie, mes excuses, Stéphane.

    En om het goed te maken heb ik toen besloten om een CSP degustatie aan Tissot te wijden, samengesteld in diens winkel in Arbois, in zeven haasten (van alles één fles, madame). In de hoop op vergeving...

    tissot
     

    Stéphane Tissot, de zoon van André en Mireille, wiens naam nog steeds op de etiketten staat, kwam in 1990 terug thuis van stages in Zuid-Afrika en Australië en begon op het domein van zijn ouders, in Montigny-les-Arsures. Rond 1994 kwam hij tot de conclusie dat de kwaliteit van een wijn eerst en vooral in de wijngaard tot stand komt en hij begon meer en meer biologisch en met rendementsbeperking te werken. In 1999 kreeg hij zijn bio-certificaat. Nog later schakelde hij over op biodynamische landbouw om nog oorspronkelijker te kunnen werken. In de kelder werkt hij alleen met de natuurlijke gisten die zich op de schil van de druiven bevinden en hij filtert nooit, ook niet voor wit. Vandaag is het één van de topdomeinen van de Jura. Elke wijnliefhebber moet ooit in zijn leven hier een paar dingen van proeven. In België vind je zijn wijnen bij Swaffou en Laurent Mélotte. In tegenstelling tot de wijnen van deze degustatie die te jong werden geslachtofferd zijn ze wat ouder en mooi op dronk. Hier vind je ook nog een interessante video over Stéphane.  

    Omdat lijstjes met degustatienota's wat saai zijn, vind je hier een gedetailleerd verslag. Wij werden eerst en vooral van onze sokken geblazen door de vier chardonnay's. Drie keer een 2006, één keer een 2005, en alle vier zo verschillend, maar toch ook weer herkenbaar Jura. Stéphane verleent ze bewaarpotentieel tot 20 of 30 jaar en ik geloof hem. Aan prijzen tot 15 euro op het domein zijn ze ook héél betaalbaar, zeker als je ze vergelijkt met chardonnay's uit de Bourgogne, en alhoewel ze anders zijn, zijn ze zeker even interessant. Bij de Belgische wijnhandel zijn ze duurder, maar het zijn al wat oudere jaargangen die meer dan onze exemplaren al wat op dronk zijn. Ik beloof u ernaar op jacht te gaan en deze degustatie nog eens over te doen met deze gerijpte flessen. Ik ben er zelf nieuwsgierig voor.

    Er zaten twee buitenbeentjes in de witte groep. Een Savagnin uit 2004 **** was mijn favoriet, maar lag moeilijk in de groep, zeker bij zij die niet zo voor sherry zijn. De Traminer 2007 ** daarentegen was droog en fruitig en had onmiddellijk afnemers wanneer iemand nog eens naar Arbois zou rijden, maar was eigenlijk erg atypisch voor de Jura. Het leuke eraan was wel dat het hier twee keer over dezelfde druif ging (savagnin en traminer schijnen identiek te zijn), maar de behandeling in de kelder was radicaal verschillend.

    Rood is in de Jura zo mogelijk nog complexer dan wit. Ik dronk ooit in een heel twijfelachtig Chinees restaurant in Luxemburg een Poulsard 1999 van Jacques Tissot, slecht bewaard, te warm en voor zo goed als geen geld en hij was verrukkelijk en complex. Hier flitsten proefnota's als verbrand bakeliet, griotto, bizar, aardolie, steen, bosgrond, oxo voorbij en ze lieten de meeste onder ons verbouwereerd na. Ooit moeten we toch eens naar de Jura met de club om met wat meesters te gaan spreken...Over één ding waren we het alvast eens: de Singulier Trousseau 2006 **** is een geweldige wijn die beter en beter werd in het glas en die iedereen charmeerde. Zelfs zijn prijs, 13,4 euro op het domein, werd aanzien als héél mooi. Ondertussen ben ik er achter gekomen dat de Trousseau familie is van de Touriga Nacional en hoe die hier verzeild is geraakt is weer een ander verhaal. Ik zoek het voor u op !  

  • True Great Wines Vol.3

    Pin it!

    "Un bon vin doit avoir la gueule de l'endroit et la tripe du vigneron."

    Jacques Puissais.

    Jean-Francois Ganevat wordt door het Revue de Vin de France het enfant terrible van Rotalier genoemd, en wie hem een tijdje bezig ziet kan dit alleen maar beamen. Jean-François, of Fanfan zoals iedereen hem noemt, is een groot blad, een provocateur, een stoker, een levensgenieter, een uitdager, een stoeferke ook wel én hij maakt geweldig lekkere wijnen.

    "Fanfan" Ganevat nam het 8,5ha grote familiedomein over in 1998 nadat hij tien jaar had gewerkt voor Jean-Marc Morey in Chassagne-Montrachet en hij moest dus niet al te veel meer leren over de chardonnay druif.In 2001 schakelde hij over op bio, in 2005 op biodynamische landbouw en hij probeert het gebruik van sulfiet tot een minimum te beperken. Hij werkt met heel beperkte rendementen, beschikt over heel wat oude wijnstokken en maakt heel zuivere, geconcentreerde karakterwijnen. Samen met mensen als Stéphane Tissot zorgt hij ervoor dat de Jura, die toch wat in slaap gevallen, "moeilijke" wijnregio terug hip wordt, en persoonlijk kan ik hier alleen maar achter staan. Het zal mijn drang naar het non-conformistische wel zijn, maar ik heb hier de laatste jaren werkelijk zéér mooie wijnen gevonden.

    Fanfan heeft een uitgesproken extraverte persoonlijkheid, vol stevige opinies, en hij houdt van het spelen met zijn publiek. In zijn wijnen vind je dat wat terug: ze zijn open, duidelijk, extravert, maar ze verraden ook het niveau van de man die erachter staat. Veel lawaai, maar ook veel fond, en dan mag dat. Zijn wijnen spreken onmiddellijk aan, maar wie ze proeft vindt als hij zoekt ook de dubbele bodem: ze zijn soms verrassend complex en hebben allemaal een serieuze diepgang.

    DSC00312
    Fanfan aan het werk (zittend)

    Ik proefde achtereenvolgens: 

    1: Rien que du Fruit, Vin de Table, 2007: 11,9 euro. 80% chardonnay en 20% enfariné (wat? enfariné ?); Zachte ingetogen neus. Licht, een chardonnay met een apart toetsje, deed me denken aan een mooi meisje met fond (in tegenstelling met één zonder fond: begrijpt u mij?) ©©

    2: Cuvée Florine, Chardonnay, Côtes du Jura, 2006: 13,24 euro. 23 jaar oude stokken, lage opbrengsten (20-25 hl/ha). Was wat mineraliger, geurde naar wit fruit en een vleug olie; in de mond daarentegen erg verrassend, zeer vol, rond en intens, vet zelfs; mooie diepgang, mooi geëikt, mooie lange afdronk. ©©(©)

    3: Les Chalasses Vieilles Vignes, Côtes du Jura, 2006: 18 euro. Chardonnay stokken uit 1972. In de neus noten en dennenhout, in de mond vooral mineralig met noten en kruiden en veel diepgang. Nu al ©© maar moet denk ik nog rijpen en daat dan nog beter worden.

    4: Les Chalasses Marnes Bleues, 2006: 21,81 euro. 100% savagnin. In de neus nootjes en wat boter, deed sterk aan een overdreven malolactische gisting denken; in de mond zeer complex, met fruit én fraîcheur, heel mooie frisse zuren en een mooie lange afdronk. Géén oxydatie en dat is verrassend voor een savagnin, vond ik. ©©©

    5: Savagnin Prestige: 21,81 euro. Oxydatieve stijl die sterk aan vin jaune doet denken. Stevige en erg intense neus; in de mond heel intens, veel diepgang met een fris en stevig raamwerk; een "grote" wijn, heel expressief ©©(©)

    6: Cuvée de l'Enfant Terrible, Poulsard Vieilles Vignes, 2007: 14,19 euro. Heel licht van kleur, als een donkere rosé; heel expressief aroma, echt waw!; ook in de mond heel mooi, levendig en vief, mooi kruidenpakket; een beetje zoals Fanfan zelf, onmiddellijk vatbaar, heel expressief, maar na even nadenken en proeven ook heel complex en diep...©©

    7: Plein Sud, Trousseau, 2007: 15,14 euro. heel fruitige neus; in de mond verrassend zacht, elegant en fruitig; Fanfan's Bourgondische achtergrond kwam hier boven.©©     Iemand vroeg Fanfan op dit moment over de poulsard en de trousseau en al die vreemde druivenrassen. Met luide stem verkondigde hij dat dit de Jura net zo interessant maakte, al die oude rassen, de tradities, de verschillende terroirs...NIET ZOALS IN DE BEAUJOLAIS MET HUN SIMPELE GAMAY...Georges Descombes, op het standje ernaast, glimlachte eens.

    8: Cuvée Julien SS, Pinot Noir, 2007: 16,1 euro. Werd voor mijn ogen geopend en leed wat aan bottleshock; mineralige neus (leisteenteroir), voor de rest nog wat gesloten; mooie structuur, veel diepgang, een fijne wijn met power ©© 

    Voor een deeltje verdenk ik de liefhebbers van de wijnen van Ganevat hiervan te houden omwille het dubbele weirdo effect: de Jura is al apart, en binnen in deze appellatie is Ganevat ook nog eens een buitenbeentje. Wie echter de Bourgondische link in het oog houdt ziet dit anders: voor een groot deel is dit Bourgondië met een apart terroir en chardonnay's met zo'n kwaliteit en karakter moet je in de Bourgogne al met een loep gaan zoeken. Ik heb tot nu toe nog maar één wat oudere chardonnay van zijn hand gedronken, de Grusse VV 2002, maar die was verbluffend. Iemand anders ooit oude Ganevat's geproefd ?  

     

  • Vers aangeschoten clichés over bewaarcapaciteiten: de degustatienota's

    Pin it!

    Op algemene aanvraag werd het aantal flessen deze keer wat beperkt: tien flessen, drie dezelfde in telkens drie jaargangen en één buitenbeentje. We vermeden bewust de basis-rosé en de ongeëikte chardonnay's die wat buiten de traditie van het kasteel vallen (maar uitstekend zijn! zie de degustatienota).  

    Informatie over Jura jaargangen vonden we in de vreselijk handige site millésime-vin.

    1996: excellent / 1999: excellent / 2002: bon / 2003: excellent / 2004: bon

    Er waren een paar verrassingen op komst...

    DSC00552

    Blanc, 2003: op het kasteel gekocht in augustus. 11 euro. 2/3 chardonnay, 1/3 savagnin, de witte druif van de Jura. Drie jaar (!) vatrijping op grote foeders. Gebotteld in 2007. In de neus noten, abrikoos, zeer rijpe groene meloen, mooie diepgang. In de mond fris, droog en toch rijk. Veel zuren, de hele mondindruk doorzinderend fruit, een hele mooie complexiteit, lekker lang maar nog niet versmolten en nog niet af. Ondanks zijn leeftijd leek deze wijn nog te jong... ♥♥

    Blanc, 2002: Gekocht op het kasteel in augustus van dit jaar. 11,5 euro. Zelfde blend. Drie jaar vatrijping op grote foeders. Gebotteld in 2006. Goudgeel. In de neus een vleugje noten over witte rozijnen en kweeperenconfituur, heel mooi fruitig; in de mond heel evenwichtig, fruitig en mooi fris, veel vriendelijker en meer sympa dan de 2003 (een jong en gewillig meiske; de 2003 zit nog in de illegaliteit...was de opmerking van ons aller "x") ♥♥♥

    Blanc, 1999: de eerste, grote verrassing van de avond. Gekocht bij De Coninck in Waterloo aan 13,5 euro. Zelfde blend, zelfde vatverblijf. Gebotteld in 2003. Heldergouden kleur. Het inde vorige flessen zo typerende notige was hier volledig verdwenen. In de plaats daarvan kwam iets dat nog het meest op nieuwe eik leek (maar deze 9 jaar oude witte heeft nooit nieuwe eik gezien), vuursteen en mineraliteit, gepaard aan iets heel aangenaams dat ik omschreef als de geur van een pas uit bad gestapte vrouw, een nogal aangename geur dus.In de mond zeer elegant, fijn en rijk, mooi fris, met een toetsje gedroogde vruchten van een sherry, en sterk lijkend op een hele goede bourgogne maar dan zonder diens boterigheid; een toetsje amandelen kwam naar boven in de echo. Ongelooflijk lekkere wijn. ♥♥♥♥

    Savagnin, Blanc, 2004: gekocht in augustus dit jaar op het kasteel, 12,5 euro. Gebotteld in 2008. Drie jaar vatverblijf, 100% savagnin. Eerste maal dat deze cuvée werd gemaakt. Tussen stro- en goudgeel. Had iets wrangs en zurigs in de neus, whisky zonder de alcohol, eerst zelfs wat after-shave? een heel vreemd aroma. In de mond extreem fris en droog, een zelfs ronduit wrange start, dan gewoon droog en neutraal maar tegelijk al met een zekere rondeur en vettigheid; zeker en vast nog veel te jong, maar de dame in het proeflokaal vond dat savagnin ofwel in de blend ofwel in de vin jaune moet. Ze heeft misschien wel gelijk...♥♥

    Corail, 2004: Gekocht op het kasteel in augustus dit jaar. Dit is de befaamde "rosé" van Armay, een blend van drie rode en twee witte druiven (pinot noir, poulsard, rousseau, savagnin en chardonnay). Hij rijpte twee jaar op grote foeders. Gebotteld in 2008. zalmkleurig; framboos, erg gesloten, met een duidelijke verwijzing naar rode wijn, veel meer dan naar een rosé; ook in de mond eerst even gesloten, dan kwam er fruit met veel fraîcheur én iets aards; begon als een pinot, eindigde als een savagnin; moet dit nog versmelten ? ♥(♥)

    Corail, 1999: op het kasteel gekocht in augustus dit jaar. 9,3 euro. Zelfde blend, zelfde rijping. Gebotteld in 2003. Veel donkerder dan de 2004; zeer aangename en lekkere neus, zoals een mooie jonge Bourgogne Premier Cru (iemand ontdekte ook wat single malt); in de mond zeer afgerond, droog maar fris en jong met licht fruit; een eigenaardige afdronk met amandelen en noten, die deed denken aan de blanc uit 2002 (is dit de savagnin ?); verdorie straf voor een rosé van 9 jaar oud ♥♥(♥)

    Corail, 1996: Gekocht bij De Coninck in Waterloo. Gebotteld in 1999. Zelfde blend, zelfde rijping. Nogal donker van kleur, weinig tekenen van ouderdom; in de neus de geur van hout zoals in een Zwitsers chalet, heel tertiair met toetsen van terpentijn; in de mond uitermate droog, nog drinkbaar maar net iets te oud en al erg kort geworden; geproefd na een 99 en een 2004. Wel verbazend dat dezer rosé na 13 jaar nog drinkbaar is ! Krijgt zelfs nog een (♥), uit respect voor zijn grijze haren.

    Rouge, 2003: Op het kasteel gekocht in augustus, ongeveer 13 euro. Deze wijn wordt al sinds de 15de eeuw min of meer onafgebroken gemaakt. 100% pinot noir. Drie jaar vatrijping. Gebotteld in 2007. Kruidnagel, krieken, aardbeien, mooi geparfumeerd met een rokerig, mineralig toetsje; in de mond uitbundig fruit, veel tannines, lekker; veelbelovend ! ♥♥

    Rouge, 2002: Gekocht in augustus op het kasteel. 100% pinot noir; drie jaar vat. putteke; groene twijgjes, gebroken takjes, stroef en moeilijk; onrijpe druiven ? Eerste en enige tegenvallende fles van de degustatie.

    Rouge, 1999: 13 euro, op het kasteel. 100% pinot noir, drie jaar vat. Gebotteld in 2003. Een rokerige, mineralige toets als een serranoham ! ook vruchtenconfituur; in de mond strak en ernstig, een beetje cool, fris en een beetje bitter, met stevige tannines; geen charmeur dit, zelfs beetje moeilijk ♥

    Een leuke, leerrijke, bijna onnatuurlijke degustatie: waar halen deze wijnen hun bewaarpotentieel vandaan? En twee opmerkingen: dit is pure traditie én geen enkele wijn kostte meer dan 15 euro...

      

  • Vers aangeschoten clichés over bewaarcapaciteiten: een Jura proeverijke met verrassingen

    Pin it!

    De laatste CSP degustatie was een specialleke: we proefden de witte, de "rosé" en de rode van het Chateau d'Arlay, telkens in drie jaargangen. Nu zijn de wijnen van de Jura al buitenbeentjes in Frankrijk, maar de wijnen van Arlay worden zelfs binnen de Jura beschouwd als "apart" en groot was mijn angst: zijn de teergevoelige keeltjes en geurcaptoren van CSP opgewassen tegen deze rariteiten ? Zouden de leden hun president niet ter plekke defenestreren ? Zou een wrede ostracisering mijn deel worden ?

    Ziehier het vuurpeleton. Binnenkort het resultaat.

    DSC00358

  • Room with a View

    Pin it!

    Ik schreef hier ooit al over in een reactie op een andere blog: wijn is een streekproduct, geen massaproduct, en mag eigenlijk niet worden geproefd zonder iets te weten over zijn herkomst. Toen de INAO, ter bescherming van de consument, ooit de Appellation d'Origine Controlée in het leven riep had ze niet alleen de bedoeling om de consument te beschermen, maar ook om het streekproduct zelf te beschermen tegen namaak. Eigelijk drinken wij dan ook allemaal verkeerd: bij elke fles zouden we gerechten uit dezelfde streek moeten eten.

    Waarom schrijf ik dit ? Toen ik na vijf dagen vakantie in de Jura neerstreek op de camping in Portiragnes-Plage (bij Béziers) was mijn eerste reflex om mijn in de Jura gekochte flessen te consumeren. Waar ik geen rekening mee hield was dat de kokkin van dienst ondertussen kookte met ter plekke gekochte, mediterrane ingredienten (venkel, olijfolie, pastis etc ) en al snel merkte ik dat mijn jurassiense rosés danig vloekten. Enig herstelwinkelen later vloeiden de langeudocese rosés en kleine roden terug naadloos samen met de schotels uit de keuken.

    Mijn eerste premisse ? Wijn is slechts een deel van een regionaal pakket voedingsmiddelen. Het is alleen maar het "mythische" aspect van de grote bewaarwijnen dat een extra dimensie verleent en eigenllijk zijn dat ook de enige wijnen die we apart mogen drinken: alle anderen zijn niets meer als ze uit hun context getrokken worden. OK, dat is een beetje overdreven (en nu kijk ik naar het glas Crozes-Hermitage en het schoteltje Gouda naast mij), maar er zit zeker een kern van waarheid in.

    Een wat bredere conclusie ? Een veel gestelde vraag is, welke wijn combineren we met welke schotels ? Er bestaan tientallen boekjes met tips, waarvan ik, ongelukkige, er een paar van bezit, en mijn belangrijkste conclusie tot nu toe was dat deze boekejs ofwel werden geschreven door nederlanders ofwel vertalingen zijn uit een andere taal…en laat ons Belgen nu toch even andere tradities hebben. Kunnen we de zaak simplifieren ? Een poging: witte wijnen uit het noorden passen bij boter, witte uit het zuiden bij olijfolie (probeer dit; het werkt). Rode Wijnen uit regio's waar koeien grazen houden van rund. Wijnen uit andere regio's gaan voor wild, of gevogelte en sommige wijnen gaan voor frissere combinaties van groenten, azijnen en balsalmico en vlees. Ik besef dat dit een gruwelijke simplificatie is maar probeer dit eens ! Combineer uw potteke rilette uit de Loire met een wijn uit dezelfde streek, probeer uw cassoulet eens met een stevige rode uit de regio, combineer uw civet de sanglier à l'ardennais met een Rochefort 10: hier zit een paar eeuwen ervaringsdeskundigheid achter.

    Aanleding tot dit artkeltje was een verblijf in de Jura, in het mij door een vertegenwoordiger (Jean ? ) van Rabotvins aangeraden Domaine de Revermont. Ik dronk er op het terras van het uitgelezen restaurant een wijn van Grand Freres met zicht op de wijngaarden waar de wijn vandaan kwam; een extra dimensie, maar ook een rechtstreekse link met wat er in mijn bord lang. Niet iets wat ik snel zal vergeten … Wie overigens op zoek is naar een thuisbasis voor zijn wijnreis in de Jura kan ik het Domaine de Revermont van harte aanraden: hartelijke bediening, leuk gelegen restaurant met een mooie kaart, een leuk terras en een mooi zwembad. Wat de wijnen van Grand betreft, ik probeerde ze aan te kopen bij Rabotvins, die ze verdeelt in België: ik faalde.

    DSC00555