knack

  • Weekend Food Awards 2011

    Pin it!

    Het leven van de burgerjournalist is een constante uitdaging ! En voor een stevig stukje onderzoeksjournalistiek moet een mens al eens zijn stoute schoenen aantrekken, zijn valse snor opplakken en zich in de wereld wagen van de geschreven pers (of moet ik zeggen gedrukte), geheel op eigen risico en klaar voor de plotse scherpe pennesteek in het hart uit de handen van de professionele journalist. Ik kan u echter onmiddellijk gerust stellen: ik schrijf dit stukje vanachter mijn bureel, niet vanuit een universitair ziekenhuis. Wij pasten immers een oud principe toe, "het is vaak niet wie je bent, maar wie je kent, dat belangrijk is.", en werden op deze manier vlot binnen gesluisd in een als parkeergarage vermomd culinair walhalla waar Knack Weekend en le Vif Weekend zijn jaarlijkse food awards zou gaan uitreiken. Voor we het goed en wel beseften zaten we in aangenaam gezelschap en vol verwachting te staren naar een menu dat zelfs de meest geharde culi de tranen in de ogen zou doen krijgen.

    Eigenlijk is het een fantastisch concept. Een aantal van de beste chefs van België wordt hier samengebracht, ze maken elk één hapje (maar dan wel een "signatuur"hapje), en zo kan je op één avond kennismaken met 10 verschillende chefs en hun meesterwerkjes. Daarnaast wordt er, en dat vind ik héél sympathiek, ook aandacht geschonken aan de producenten, en om de hele avond wat luister en bestaansreden te geven worden er ook een paar mensen van het jaar gekozen: beste chef, meest beloftevolle chef, beste sommelier, beste ambachtsman en beste producent.

    Deze avond brachten de volgende mensen het beste van hun keuken naar voor:Bart Desmidt (Bartholomeus), Kwinten De Paepe (Trente), Geert van Hecke (De Karmeliet), Yves Mattagne (Sea Grill), David Martin (La Paix), Christophe Pauly (Le Coq aux Champs), Pieter Lonneville (Tête Pressée), Pascal Devalkeneer (Le Chalet de la Fôret), Sang-Hoon Degeimbre (L'Air du Temps) en Araballe Meirlaen (Li Cwerneu).

     

    foodawards 002.jpg

    Wijting, zeesla, kokkels, sesam, door Bart Desmidt

    foodawards 004.jpg

    Zeetong van bij ons, schaaldieren, Thaise bearnaise, van Yves Mattagne van de Sea Grill

     

    Een onvaste hand, een nogal vreemde verlichting en een versleten gsm zorgden ervoor dat het merendeel van mijn foto's mislukte, maar het geheel was een bombardement van succulente schoteltjes, een zelden meegemaakt culinaire explosie van talent. Ondertussen werden ook de prijzen uitgereikt, en zie, alweer werd het culinaire trendsettend vermogen van CSP gewaardeerd: chef van het jaar werd Kobe Desramault van De Wulf, een beslissing die op wild gejuich werd onthaald door mij en mijn partner in crime. De geweldige avond en nacht die we er doorbrachten een paar weken geleden staat nog in mijn geheugen gebeiteld. www.indewulf.be Beste  wine & dining experience (in het Nederlands werd dat wat verwarrend Beste Sommelier) werden Laury en Nadia Zioui van l'Eveil des Sens in Montigny-le-Tilleul. Mevrouw Zioui is een uitermate getalenteerde sommelier die geen wijn drinkt...ze spuugt, want haar godsdienst verbiedt het drinken van alcohol. Ik moet steeds aan haar denken als ik me weer eens door een menigte moet vechten op zoek naar het spuugemmertje. www.leveildessens.be

     

    foodawards 001.jpg

     

    De meest beloftevolle chef was Mathieu Beudart van het restaurant Table d'Amis in Kortrijk, ooit Hobbychef van het Jaar. www.tabledamis.be Beste Ambachtsman was Hendrik Dierendonck, een slager uit Sint-Idesbald, die ondermeer de Rouge de Flandres, een runderras mee uit de vergetelheid probeert te redden. En laat dat nu net het koebeest te zijn geweest dat we datzelfde weekend bij Kobe zagen...en in de kelder ligt een gelijknamige fles bier te rijpen...hebben we dan toch goede smaak ? www.dierendonck.be   De producent van het jaar was Daniel Cloots, een kaasmaker uit de Condroz. www.groschene.be  

    Was het echter allemaal rozengeur en maneschijn ? Helaas niet. Ik vind het vreemd dat zo'n waterval aan culinaire creativiteit werd begeleid door een wijnkeuze die inspiratieloos, ouderwets en vlak was. Een verdienstelijke poging wel om van wat onverkoopbare Bordeaux uit 2007 af te raken ? En wie zit er nu godverdomme nog te wachten op inspiratieloze en vlakke massaproducten van Drouhin en Jaboulet Ainé ? Voor mij echt een gemiste kans, heren, en het viel me erg op dat u déze wijnen vooral niet zal terugvinden in de restaurants die hier vandaag excelleerden. Nu ik aanvaard best dat een publiek van Jaguar eigenaars misschien niet de grootste avonturiers in wijn zijn, en wanneer de showroom van de wijnhandelaar-sponsor in Waterloo zit, houdt die misschien ook wel meer rekening met de opinie van de kapitaalkrachtige etikettendrinker dan met die van de jonge wijnavonturier. Maar toch, als je na twee glazen als wijnliefhebber je notaboekje wegbergt, dan vind ik dat voor zo'n gelegenheid toch wel wat triest... En die Jaguar-rijder tegenover me deelde mijn mening...