la buena vida

  • Wine World Taster of the Year 2008: Part One

    Pin it!

    Eénmaal per jaar gaan wij eens graag op onze bek. Eénmaal per jaar laten wij nog eens goed tot ons doordringen hoe weinig we er eigenlijk wel van afweten. Eénmaal per jaar aanzien we vloekend dat sommigen (of beter gezegd véél sommigen) er toch nog wel een pak meer van afweten dan wijzelf. Maar, zoals mijn oud leraar Frans altijd zei over het existentialisme, is dat een reden om droevig te zijn ? NEEN !

    Want in de zaal naast de Wine World Taster wedstrijd bevindt zich een keur aan uitgelezen wijnhandelaren die op je wachten en een groot voordeel van het niet de finale halen is dat je naar hartelust kan gaan proeven. En dat was ook deze keer een opmerkelijke belevenis, met veel nieuwe wijnen, enkele nieuwe inzichten en enkele nieuwe handelaren. Hier volgt een eerste overzicht, de rest volgt later deze week:

    1: Mijn niet deelnemende wine-buddy Ghil was uiteraard onmiddellijk de zaal ingedoken en ik vond hem (geen wonder na onze Porto reis) terug bij de stand van Wijnhuis Jeuris, waar onze positieve vooroordelen over Portugal bevestigd werden. Schitterende, originele wijnen aan nog redelijke prijzen en dit onder begeleiding van iemand die er iets van kent. Wij proefden heel wat, maar sprongen eruit: een erg originele Maria Gomes van de Qta de Cozinheiros (hier bloggen we nog over), een koel geserveerde fruitig-elegante rode Esboço die me deed wensen dat de zomer al was begonnen en een elegante, zuivere Vinha Paz uit de Dão. Het was echter de spirit van Dirk van der Niepoort die hier het meest rondwaarde en die ons tot vervoering bracht: de porto's van de Morgadio da Calçada verzoenen zelfs mij met deze niet-echt-mijn-favoriete wijnsoort en de Meruge 2005 van de Lavradores de Feitoria is zonder veel discussie één van de beste wijnen die ik dit jaar proefde (en aan 26 euro nog menselijk van prijs). Voor de van onder de tafel getoverde O Mouro 2005 en Poeira 2005 alleen maar diep respect. Betalen kan ik (wil ik) ze niet, maar verdraaid wat een wijnen... Wie graag eens kennis wil maken met Portugal moet echt eens met Kris Jeuris gaan praten. Dat kan je trouwens in Kampenhout, in Heusden-Zolder en in Roeselare.

    2: Naast Portugal ligt Spanje en dus moest er ook even gestopt worden bij La Buena Vida, waar de immer enthousiaste Stijn echt een voorbeeld was van hoe het verhaal er rond een wijn zo ongeveer 1000x interessanter maakt (ik weet het, het is een stokpaardje, maar hoe dikwijls ik mij die dag weer geërgerd heb aan géén verhaaltje bespaar ik U...). We proefden wijn van drie domeinen die elk op zich al een blogbericht waard zijn, maar u mag de volgende namen onthouden: Rafael Palacios die in Valdeorras riesling-achtig mineralige dingen doet met de Godello druif op zowat de moeilijkst gelegen wijngaarden van Spanje (we proefden de louro, de tweede wijn, zeer mooie prijs/kwaliteitsverhouding); Albert en Gerard Ventura uit de Penedès die met hun witte en rode uit de Finca Els Camps bewijzen dat er meer uit de Penedès komt dan supermarktwijn (de witte macabeu noteerde ik zo: fris! mineralig! lang! elegant! krachtig! geconcentreerd! en toen viel ik zonder !s); en last but not least de monastrell gekken Juan Carlos Lopez Delacalle (van het domein Artadi in de Rioja) en Agapito Rico (van het domein Carchelo in de Jumilla) die oude monastrell stokken dwingen tot toveren in Alicante.  Weet u, af en toe heb ik een natte droom...opgesloten worden in de kelders van La Buena Vida bijvoorbeeld...met hun geweldige catalogus, één van de meest informatieve die ik ken...een paar Riedel glazen...wat lomo, wat jamon, wat manchego...een mooie censuur...misschien ga ik vandaag maar eens wat vroeger slapen.