lekker eten

  • Water leeft !

    Pin it!

    Met Michelin-sterren heb ik een moeilijke relatie. Maar al te veel kwam ik buiten met een volle maag, een lege portefeuille en een serieus gevoel van teleurstelling. Gelukkig zijn er ook uitzonderingen en vrijdag maakten we kennis met eentje: het restaurant Eau Vive in Rivière, een deelgemeente van Profondeville bij Namen (verduiveld mooie streek trouwens, ik was het weer vergeten). Lang geleden dat ik nog zo lekker had gegeten. Erg sans pretention ook, maar wat een kwaliteit ! Bevooroordeeld was ik ook niet, want het was pas toen ik mij bij het dessert liet ontvallen dat het restaurant een ster verdiende dat iemand er mij attent op maakte: hij had er al één.

    Pierre Résimont, topchef en sympathieke pee par excellence zwaait hier de pollepel en hij zwaait hem goed. Ik heb eigenlijk een hekel aan al dat gesmos met smaakjes en schuimpjes en combinatiekes omdat dat vaak alle aandacht afleidt van de waarde van de ingrediënten op zichzelf, maar hier gebeurde het op zo'n meesterlijke manier dat ik me gewonnen gaf. Het was heerlijk van de eerste tot de laatste gang. Wij betaalden 65 euro voor een Menu Découverte van vijf gangen en reserveerden de table d'hôte in de keuken. Het maakte de ervaring nog leuker.

    De erg mooie wijnkaart deed me vermoeden dat hier een sommelier bezig was die zijn vak kende. In zo'n geval ga ik graag voor de begeleidende wijnen, in dit geval voor de découverte waarbij men wat onbekendere, minder voor de hand liggende namen aanbiedt. Hieronder kan je lezen wat we dronken (en wat we erbij aten!). In maart openen de eigenaars op drie kilometer van het restaurant een hotel: geen fout idee voor een weekendje !

    1: Four A Chaux de Combe, Roussanne-Viognier, Domaine La Combe Blanche, Vin de pays des Côtes de Brian, 2006 

    Een originele blend dit, maar heel lekker. In de neus vooral bloemen, maar in de mond fris met een ziltig bittertje dat perfect combineerde bij het eerste gerecht, de Huitres de Gillardeau avec Croque Tartiné, Tomates, Bette et Lome et Ecume Iodée. De wijn was fris maar tegelijk ook vol en dat deed hem mooi combineren met het tweede gerecht, de Saint-Jacques Grillées, Croquettes de Cochon, Haricots, Emulsion au Parmesan et Cerfeuil. Het frisse zilte toetste mooi aan de sint-jakobsschelp, het volle aan het vleeskroketje (een sublieme combinatie !).

    2: Pelatos, Descendentos de Palacios, Bierzo DO, 2005

    Een 100% mencia, de typische druif voor deze Castilaanse DO. Kruidige, erg aangename neus en in de mond fruitig, kruidig maar ook verrassend zoet, zelfs wat plakkerig. Maar de sommelier waarschuwde ons: deze wijn was echt uitgekozen voor de volgende gang, daarna gingen we over op een andere rode. Dat zoete element combineerde dan ook uitstekend met de Foie Gras Poêlé avec citron confit, ramonas, pain d'épices et figue caramélisée au vinaigre. Alle wat meer elegante en droge wijnen zouden hier roemloos ten onder zijn gegaan. En voor de rest mag Gaia zoveel koeien en hondjes redden als ze willen, mijn zegen hebben ze, maar van de foie gras blijven ze af!! Schandalig lekker was dit...

    3: Côtes du Rhône Villages, Domaine Depeyre, 2006

    Deze wijn was op zichzelf meer mijn ding. Een blend van syrah, grenache, mourvèdre en carignan. Een hele mooie zuivere neus en een zachte, frisse en elegante mond, perfect passend bij het zeer verfijnde Noisettes de Chevreuil et chicon caramélisé, noix, dattes et chips de topinambour. Na het vuurwerk van de vorige gang nu de ingetogenheid van een perfect evenwichtig samenspel.

    4: Domaine de Lascours, Vin de Pays d'Oc, 2001

    Ik heb de blend van deze wijn niet genoteerd maar ik gok nogal klassiek en hij combineerde mooi met de al even rijpe collectie kazen. Hierna volgden nog een reeks desserten die wel, euh, nogal indrukwekkend waren.

    Nog niet vaak zo goed gegeten in 2007.

    eauvive