lerougeetleblanc

  • Revue libre de toute publicité

    Pin it!

    Als min of meer geïnteresseerd wijnliefhebber begin je op een gegeven moment wijntijdschriften te kopen. Je probeert Decanter (wijn voor rijke mensen), je abonneert je op het Revue de Vin de France (interessant maar eenzijdig) en je koopt het inmiddels terziele gegane WeinGourmet (sterk voor Duitsland en Middellandse Zee). In de Nederlandse taal kan je kiezen tussen een gedrocht als In Vino Veritas (gebrekkig Nederlands en een ouderwetse stijl) of een paar Nederlandse tegenhangers die een groot enthousiasme paren aan een even groot gehalte oeverloos gezwam. En wil het toeval dan ook nog eens dat je een liefhebber bent van "echte wijnen" uit de sfeer van de vins naturels, dan blijf je helemaal op je honger zitten.

    Maar als de nood het hoogst is, is de redding nabij ! Wanneer je net als ik graag weet wie waarom iets in een fles stak, is altijd wat gefrustreerd door de wijnhandelaar die vooral gefixeert is op de inhoud en niet op de mens erachter. Gelukkig bestaan er bloggers die hierin wél geïnteresseerd zijn en onlangs viel ik, ik geloof dat het op een engelstalige blog was, op een vermelding van een wijntijdschrift "zonder pretentie", dat een must zou zijn voor alle liefhebbers van goede Franse wijn zonder pretentie. Dat klonk interessant ! Ik abonneerde me en deze week viel het eerste exemplaar in mijn brievenbus.

    rougetblanc

                                                                                                                                                     

    LeRouge&LeBlanc beschrijft zichzelf als een "revue à petit budget mais à projet fort". Het werd in 1983 opgericht door een groep liefhebbers met veel passie en nog veel meer vragen, op zoek naar informatie zonder vooroordelen en zonder commerciële banden, uit frustratie rond het ontbreken van zo'n bron van informatie (we spreken pre-worldwideweb!). Ze zagen zichzelf als voorvechters van de strijd tegen de standaardisatie van smaken in de wijn en als verdedigers van het terroir, volgens hun het enige waardoor de Franse wijngaard (en elke andere) zich kan onderscheiden. Haast automatisch volgde een afkeer voor alles wat terroir maskeert en een grote natuurlijke interesse voor biologische en biodynamische teelt.

    Het tijdschrift wordt gedrukt in zwart-wit, zonder reclame, en op gerecycleerd, grijs papier. Ik vond in de laatste editie vreselijk interessante artikels over één van mijn wijnhelden, René Mosse, maar ook over biodynamie in Bordeaux en (h)eerlijke wijnen in Tavel. Het is uiteraard gericht op Frankrijk, maar het is niet bekrompen en schrijft over iedereen die eerlijk probeert goede wijn te maken, of dat nu met of zonder certificaat is. Het is niet het tijdschrift dat je koopt om meer te weten over de Grote (sic) Bordeaux of Bourgogne wijnen, maar het is een fantatstisch ding om meer te weten over wijnen die lekker, gezond en interessant zijn en die de modale wijnliefhebber nog kan betalen. Of om wijnmaker Elian Da Ros te citeren:

    Les grands vins, ce sont ceux que l'on boit, pas ceux que l'on regarde!

    Vrienden, abonneer U ! Het kost maar 58 euro voor vier nummers! En maak zo kennis met de leukste wijnen van Frankrijk*.

    * Wie ze wil kopen en proeven kan hier terecht: LeVinPassion, TrueGreatWines, TrocaVins, WijnFolie, Divino. Met mijn excuses voor degenen die ik vergeet of niet ken (waarom ken ik U eigenlijk niet ?).