lirac

  • Zonder pretentie prettig gestoord: Deel 2

    Pin it!

    En het beste moest nog komen ! Het is een opvallende constante bij Marc: indrukwekkende witte wijnen met karakter, echt een kuur voor eenieder die wit onderschat.

    5: Les Pléiades, Domaine Stella Nova, 2005: 12,5 euro

    Philippe Richy is misschien niet het type wijnbouwer waar we gek op zijn. Na een geslaagde carrière als zakenbankier in Parijs gaf hij er op 45-jarige leeftijd de brui aan en kocht hij zich een domein in de Languedoc. Over het algemeen houdt CSP zo niet van de geur van geld in wijn, maar deze heer geven we het voordeel van de twijfel: rijke idealisten bestaan ook zeker ? Én hij maakt alvast lekkere wijn! Deze blend van 50% grenache en 50% clairette (hmmm, twee lievelingsdruiven in één fles), met zéér lage opbrengsten (20hl/ha) is één van die wijnen waarvoor we grepen naar beschreven als pure energie, electriciteit en een grote mineraliteit (zoals één van de leden zei: een cartouche in a bakkes!). Complex, fruitig, droog, intens, een lange afdronk...wat wil je nog meer?

    6: Lune Blanche, Domaine Le Conte des Floris, Vin de Pays de Cassan, 2004: 14,75 euro

    Daniel Le Conte des Floris (wat een naam!) is een ex-journalist van het Revue de Vin de France die leidt aan een ernstige beroepsziekte die vele wijnjournalisten sporadisch overvalt: het zelf wijn willen maken. In sommige gevallen zijn we daar echter blij om en dit is er zo eentje. Deze Lune Blanche is gemaakt met 80% witte carignan blanc, een niet zo vaak voorkomende druif, aangevuld met grenache, terret blanc en roussanne. In de neus een curieus aroma dat deed denken aan turf, rokerige whisky, maar dan besprenkeld met veldbloemen (beeld u dit maar liever niet in...). In de mond was hij nog een beetje hoekig, met een duidelijke grenache toets, maar ook al vol en rond met een lekkere frisse toets: een wijn die nog wat mag liggen, dachten wij.

    7: Mas Lumen Blanc, Domaine Mas Lumen, Vin de Pays de Cassan, 2004: 13,2 euro

    Dat niet alleen wijnjournalisten vatbaar zijn voor bovenvermelde ziekte bewijst Pascal Perret, een wijnfotograaf, die in 2001 bezweek aan de ziekte en 3ha wijngaard kocht. Sindsdien zag hij vooral af, maar hij maakt originele wijn die hun weg zoeken en alhoewel ik persoonlijk niet altijd een liefhebber was heb ik het grootste respect voor de man (en andere houden wél van zijn stijl). Deze witte bestond uit 95% terret blanc en 5% ugni blanc, met 45% van de terret op nieuwe eik, de rest ervan op éénjaarse. Dit verleent aan de wijn een overheersend aroma van broche, vers frans brood en een bepaald soort kruiden (we konden er niet op komen). Dankzij zijn mineraliteit en goede structuur werd dit op het nippertje niet eentonig. Pascal maakt er maar 650 flessen van (en leeft op het randje van de economische levensvatbaarheid: respect dus !!!).

    8: Lirac Blanc, Cuvée Conidentielle, Chateau Saint-Roch, 2005: 14 euro

    Een witte Lirac ! dat kenden we nog niet. Maxime en Patrick Brunel zijn eigenlijk de eigenaars van het bekende Chateau de la Gardine in de Châteauneuf-du-Pape en de wijnen van dit kasteel worden dan ook daar gevinifieerd. Dit domein kochten ze pas in 1998 maar het draait nu al op topniveau (geld maakt, helaas, soms wél een verschil...). Met 50% grenache blanc, 30% clairette en 20% bourboulenc ook hier een mooi klinkende bezetting en dit bleek voor mij de meest af zijnde witte van de degustatie,  de perfectie benaderend. In de neus gedroogde bloemen (de clairette?) en noten (de grenache), maar in de mond werd daar nog een vleug pompelmoes aan toe gevoegd. Uitermate elegant en bijna perfect gestructureerd. Een indrukwekkende wijn met nog veel potentieel (volgens Marc tien jaar).

    En om toch één fotooke te hebben: de familie Brunel op de muur van Chateau de la Gardine.FamBrunelMur