marco de bartoli

  • The Sicilian Tasting: Marco

    Pin it!

    Marco De Bartoli is ontegensprekelijk dé wijnfiguur van Marsala. Hij was een landbouwingenieur en autoracer die in 1978 de Baglio Samperi, de boerderij van zijn moeder, overnam. Tot dan had die haar oogst doorverkocht aan de coöperatieve maar Marco wou zelf wijn maken en vooral dan Marsala, de wat verguisde en vergeten versterkte wijn van Sicilië, ooit beroemd als dessertwijn maar nu vaak gedegenereerd tot goedkope bucht voor keukengebruik. Zijn intense passie voor deze wijn maakte dat hij één van de beste wijnmakers van Sicilië werd. De druiven komen van twee domeinen, de Azienda Samperi en de Azienda di Pantelleria, op het gelijknamige eiland voor de kust van Sicilië.

    Door zijn werk rond marsala werd Marco een groot liefhebber van de lokale grillo en zibibbo rassen, en al snel maakte hij ook stille witte en rode wijnen. De stille wijnen komen uit onder de IGT Sicilia, maar ook voor de marsala's durft hij wel eens afwijken van de regels. Marco is een verzamelaar van oldtimers en was een tijdje president van de vereniging van Siciliaanse wijnmakers. Dat laatste kwam hem duur te staan toen een jaloerse concurrent hem aankloeg en zijn productie liet stilleggen. Hij won het proces echter en is vandaag terug helemaal top. Zijn zonen Renato en Sebastiano zijn vandaag al erg actief op het domein. Alle deze avond geproefde wijnen kwamen van Swaffou.  

    marco

                                                                                                                                         

    De eerste wijn die we proefden was de Solo e Vento 2007, een 50/50 blend van grillo en zibibbo, gevinifieerd op inox. De neus opende heel kruidig, ging dan naar citrustonen en evolueerde erg positief. In de mond droog, maar tegelijk een beetje plakkerig. Iemand suggereerde wasabi als begeleider. Kreeg van ons *(*), maar aan 16,49 euro een beetje duur.

    Mijn favoriet was de erg originele Grecanico Dorato, Integer, 2007. In de neus kwamen onmiddellijk kaneel, marsepein en kruidnagel, maar ook overrijpe banaan. De geur van gebrande amandelen schijnt voor deze druif, eigenlijk een variant van de garganega, dan ook typerend te zijn. Een beetje deed de geur ook denken aan een natuurlijke wijn, iets dat in de mond nog sterker terugkwam en in de afdronk bijna aan geuze deed denken. Tegelijk was hij fris en lekker maar ook met een zoet element dat opnieuw aan die heel rijpe banaan deed denken, maar dan gebakken. Van mij kreeg hij *** maar de anderen vonden zijn 25,71 euro veel te duur en hielden er niet van.

    Bekend zijn voor je witte wijnen en dan het sterkst scoren met je rode...Deze wijn blies ons allemaal van de sokken. De Rosso di Marco 2006 is een blend van 50% syrah en 50% merlot, gefermenteerd op inox maar 24 maanden opgevoed op eik. De neus is complex en eindeloos met een heel fijne frisse syrah geur die wel uit de noordelijke Rhône lijkt te komen. In de mond een prachtige openingsbeweging, bijna als een aanzwellend orkest zoals in de Sacre van Stravinsky of in sommige symfonieën van Bruckner. Een wow!, een halleluia! en een maginficat! ontsnapten aan onze monden. Een indrukwekkende wijn, met 35,21 euro wel wat duur maar elk glas geeft hier genot. Voor ons ****.

    Een De Bartoli degustatie zonder zijn Marsala zou belachelijk zijn en daarom zondigde CSP deze keer tweemaal tegen zijn prijzenpolitiek. Ook deze Marsala Superiore Riserva 10 anni was immers met zijn 38,88 euro behoorlijk duur. Het is een blend van 50/50 grillo en inzolia, waarbij de grillo fermenteert op eik en de inzolia wordt verrijkt met acquavit om de mistelle voor te bereiden die aan de wijn gaat worden toegevoegd. In de neus noten en kruiden maar ook iets rokerigs. In de mond zoet maar erg evenwichtig met noten en kruiden en gekonfijte dadels van bij de marokkaanse winkelier. Apart maar complex en lekker en een gigantisch verschil met goedkope marsala, maar geen makkelijke wijn om te verkopen... Kreeg van mij ***.