mauro

  • Hilton Antwerpen, maart 2009: Wine World Taster of the year, pt II, pl IV

    Pin it!

    DSC00193
    Het heeft wel iets: terwijl een mens zit te zwoegen over drie glazen witte wijn (raad het land en de druif) gaat maatje Ghil rond om een selectie te maken van het beste rode van de zaal om "straks zeker geen tijd te verliezen". Hij sleepte me ondermeer mee naar de stand van La Riojana, waar ik drie wijnen mocht proeven. Twee van de drie waren van de hand van Mariano Garcia, de legendarische oenoloog van het nog legendarischer Vega Sicilia, maar in tegenstelling tot die laatste waren ze wél betaalbaar...en ongelooflijk lekker. Mariano Garcia, pour la petite histoire, werd dertig jaar geleden als hulpje "in de rapte" bij een degustatie gehaald om het cijfer rond te maken. Tot de stomme verbazing van de aanwezigen was hij de enige die erin slaagde om de twee identieke wijnen uit de hoop te halen en hij werd ter plekke gepromoveerd van plukker tot leerling-wijnmaker, met het gekende gevolg. Begin jaren 80 creëerde hij zijn eigen domein, net buiten de DO Ribera del Duero, en schiep er de Mauro, één van de beste landwijnen van Spanje. De wijn, een 2005, is een blend van tempranillo (tinto de toro) en syrah en komt van wijngaarden buiten de DO, vandaar de vinos de la tierra benaming. Deze hele mooie, nu nog ingetogen en heel evenwichtige schoonheid kost maar 25 euro en laat u dus niks wijsmaken: grote wijnen kosten géén fortuin. ***(*) overigens !

    Op dezelfde stand vonden wij ook de Bodegas Maurodos San Roman 2005, ***, een Toro DO van dezelfde wijnmaker, maar met een meerkost van 1,5 euro voor de Denominacion de Origen (grapje). Herkenbaar van dezelfde wijnmaker ! Een wijn die ook door de strenge Ghil selectie glipte was de Paisajes VII O4, ***, een cru uit de Rioja, heel goed gemaakt, zuiver, fris en lang. Collega Guy steekt al land de loftrompet van de importeur La Riojana en wel, deze eerste kennismaking was een positieve verrassing. Openflesdagen op 20 tot 24 maart !

    Al onze smaakpapillen en geurcaptoren stonden ondertussen wijd open. In de finale van Wine World Taster of the Year zit een bijzonder griezelig stukje: je mag naar voor komen, voor een 12 koppige jury (de sommelier van de Comme Chez Soi zit ze voor...help...of beter au secours!) en een 50-60 man publiek, die allemaal ofwel voor iemand anders supporterden ofwel kwaad waren dat ze er zelf niet stonden (dat maakte ik me toch wijs) een wijn bespreken die je zo, out of the blue, in de handen wordt gestopt. Na enig gesnuif en gespuug wist ik te vertellen dat hij lekker was (toch al de lachers op mijn hand) en wist ik met stellige zekerheid dat het een oostenrijker was, van Josef Pöckl zelfs, en met tamelijke zekerheid een blend. Het was een Australische shiraz...Ter mijner excuus weet ik aan te voeren dat de winnaar dezelfde fout maakte, maar hij wist wél waarover hij sprak. Maar een vierde plaats in zo'n finale is ook al mooi, en ik mag met eega gaan eten in Mechelen, bij Folliez. Mijn populariteit ten huize van steeg weer, net als die tijd en levervretende hobby van mij.

    Links en rechts proefden wij nog andere lekkere dingen: een witte Cuvée Fut de Chêne, Terroir de la Clape 2005 ** van Chateau D'Angles, het eigendom van een voormalige technisch directeur bij Lafite Rothschild. Een heel kruidige neus met koekjes uit Scherpenheuvel volgens compagnon G. (heel kruidig dus), en in de mond complex, mooi, wat vet zelfs, goed gestructureerd en diep, met een mooie afdronk. We proefden hem bij Justin Monard, waar we later niet meer teruggeraakten voor de rode. 

    Wij ergerden ons ook geel, groen en blauw aan de stands van SVI (wel lekkere wijnen maar geen proefbladen, dat is niet te deon als je noteert) en La BuenaVida (waar wij wanhopig met ons glas stonden te wapperen om de aandacht te trekken van een blijkbaar heel interessant gesprek voerende verkoper wiens fraaie rug minutenlang kon bewonderd worden door een eerst groeiende en dan terug afnemende groep wijnliefhebbers...de naam verkoper onwaardig, zoiets).

    Maar de strafste gast van de dag was Hans Van Tendeloo (foto hieronder) die ik een wijn hoorde ontleden met de precisie van een scheermesje. Misschien toch eens nadenken over een opleiding, ze leren daar precies toch wel wat...

                                                                                                                                                  

    wineworldhansvantendeloo