niepoort

  • Fred!

    Pin it!

    Donna Rick in Valencia, miss Rick met de scouts op kooktocht: tijd voor enige zelfverwennerij dus ! En sinds een collega, tussen twee kantoorstoelen door, de lof had gezongen van de Seeberg Riesling van Fred Loimer, én sinds ik doorhad dat ook in mijn kelder nog zoiets lag te wachten…mocht er nog eens iets schoons sneuvelen. Begeleidend hierbij waren de sushi doosjes van den Delhaize die me wel een goede begeleider leken voor een schone riesling (en waarnaar ik al een tijdje curieus was...mevrouw Rick vind ze te duur).

    loimer

    Fred Loimer is een jonge wijnmaker uit Kamptal in Oostenrijk. Hij studeerde oenologie in Klosterneuburg en deed dan stages in de Nahe in Duitsland en in Carneros in Californië. Hij nam het domein over in 1998 en ontpopte zich in tien jaar tot één van de grote mijnheren van de Oostenrijkse wijnbouw, actief als consultant in verschillende projecten, naar verluidt zelfs tot in China. Hij is verliefd op de riesling en de grüner veltliner die hij zeer droog vinifieert en is gefascineerd door de manier waarop deze twee rassen zich gedragen in het terroir van Kamptal. Hij grijpt dan ook niet teveel in en laat bijvoorbeeld de fermentatie op gang komen met de natuurlijke gisten, maar hij zegt zelf dat geen twee jaren hetzelfde zijn. In een interview verklaarde hij een traditionalist te zijn, maar tegelijk niet te weten wat dat precies inhoudt. Tegelijk heeft hij ook een goed oog voor marketing en zijn basiscuvées Lois en Fred zijn zeer aantrekkelijk verpakt. In het midden van het gamma zit de Terrassen reeks, gemaakt met de druiven van kleine steile percelen in Langenlois, te klein om een aparte wijn mee te maken, te goed om te laten opgaan in de basiscuvée. De toppers vinden we terug bij de single vineyards (Seeberg, Kaeferberg en Steinmassel zijn de beste) waar alleen de oudere stokken worden gebruikt. De wijnen geven hier heel sterk hun terroir weer. Fred is ook een groot liefhebber van pinot noir en maakt er ondermeer de Dechant mee, één van de beste pinot noirs van Oostenrijk. Hij bouwde bovenop de oude kelders van het domein ook een hypermodern en architecturaal waardevol gebouw ("traditie zit bij mij in de kelder"), waar hij eerst veel kritiek voor kreeg, maar wat velen hem nu na doen. Andreas Burghardt, zijn architect, maakt ook de sobere, moderne etiketten van Loimer en de prachtige van Schelmann, een zijproject van Loimer and Friends, waarvan de In Gumpoldskirchen nog steeds mijn lievelingswitte is. Wat ik trouwens zelf niet wist (het is een kleine wereld) is dat Burghardt ook nog voor een andere wijnmaker bouwde: voor Dirk Niepoort…

    Wat ik deze keer dronk was een fles Riesling 2005 van de Seeberg (19,8 euro). De wijngaarden liggen tamelijk hoog, op 300m, op een bodem met veel leisteen. Er zijn grote verschillen tussen dag en nacht en dat geeft de wijnen van dit stukje land gewoonlijjk veel fruit en fijne aroma's mee. Ik proefde hem voor het eerst in november 2006 toen hij nog piepjong was. In de neus overweldigend kiezel: deed mij enorm denken aan mijn kennismaking met riesling 30 jaar geleden bij nonkel Jan toen het mij verbaasde dat een wijn naar iets anders kon ruiken dan …wijn. Briljante, zuivere wijn die fruit en mineraliteit perfect combineert. Fantastische afdronk. ♥♥♥(♥) Vandaag (18 mei 08) vond ik: een prachtige goudgele kleur, heel helder en schitterend; zeer fijne, elegante neus met pakken fruit en een heel mooi zweempje van mineraliteit; in de mond heel stevig gestructureerd, zeer fruitig, mannelijk, frisse zuren, heel mooie structuur, zeer fijn; veel diepgang en intensiteit en een mooie afdronk ♥♥♥

    In België verdeeld door Leirovins in Wetteren. Klik hier voor mijn degustatienota's van de rest van het gamma.

  • Dirk!

    Pin it!


    Als historicus ben ik bekend met de theorie dat elk tijdsgewricht een aantal personen kent die, als ze al niet wezenlijk bijdroegen tot de eigenheid van het hunne, er op zijn minst symbool voor staan. Zoals altijd in geschiedenis is de werkelijkheid oneindig veel complexer, maar het theorietje heeft wel wat. Ook in wijn mag dit vliegertje dus opgaan. Na de Parker - Roland periode is het vandaag een nieuwe generatie die het voor het zeggen heeft. Telkens wanneer ik de naam van bijvoorbeeld een Stéphane Derenoncourt zie opduiken op een technische fiche slaat mijn hart dus een tikje sneller. Er zijn nog een paar van die mensen (Denis Dubourdieu bijvoorbeeld) en een tijdje geleden werd ik mij bewust van iemand die zich ook ontpopt tot zo'n tijdsgetuige: Dirk Niepoort. Het was dan ook meer dan leuk dat tijdens onze Douro degustatie de naam Niepoort een aantal keer opdook, weliswaar niet met zijn eigen wijnen maar toch met enkele flessen waar hij als raadgever fungeert.

    De Douro regio is al eeuwenlang verbonden met port en de weinige "gewone" tafelwijnen die er gemaakt werden waren bestemd voor lokaal gebruik, alhoewel de oudste cultwijn, de Barca Velha, al in 1952 zijn eerste botteling zag. Mensen als Miguel Champalimaud, Domingos Alves de Sousa en Jorge Roquette bouwden tijdens de jaren 80 verder aan de stijl en boekten steeds meer successen. Vandaag zijn ondermeer Dirk Niepoort en Jorge Moreira de sterren, maar het is Dirk Niepoort die zijn schaduw het breedste werpt.

    dirk2

    Dirk, geboren in 1964, met Nederlandse voorouders, is één van die gedreven wijnfanaten-zieners-doeners, movers & shakers, die de wijnwereld veranderen. Hij is gepassioneerd door wijn, maakt dure topflessen als de Batuta, maar werkt ook mee aan supermarktwijnen zoals het in Nederland verkochte Gestolen Fiets en is als raadgever-oenoloog actief op verschillende domeinen. Even belangrijk is dat hij één van de eerste is die werkelijk optreedt als een ambasadeur voor de Douro en die er niet voor aarzelt om flessen van kleine domeinen zoals dat van Moreira in het buitenland te promooten. Ik heb de man nog nooit ontmoet maar het moet een fascinerende persoonlijkheid zijn. Zijn favoriete witte wijnen zijn rieslings van de moezel en hij houdt ook erg veel van de Bourgogne (ik vind dat je dat merkt). Een veelgeciteerde uitspraak van hem: I like wines that have acidity, wines that are not boring. Kom in mijn armen, Dirk.

    De wijnen die deze avond de revue passeerden en iets met Dirk te maken hadden waren de volgende (het waren tegelijk ook de beste van de degustatie, dus…).

    Van de Lavradores de Feitoria (een coöperatief van een vijftiental wijnboeren, met Dirk als consulterend lid dat geen druiven aanlevert maar wel een grote rol speelt in de selectie en de blend en later ook in de distributie), een drietal wijnen:

    1: Vinho Tinto, Lavradores de Feitoria, Douro, 2005 :

    8 euro. In de neus eerst sulfiet of mineralen, in ieder geval een vleug putteke, dat wel omsloeg in iets vlezigers en animalers dat ook op zijn beurt terug verdween, slechts wat tabak bleef over; rood fruit, ook hier iets animaals en vlezig, besjes met ietwat scherpe zuren, een prikkeltje maar wel ronde tannines.OK voor zijn prijs. ♥

    2: Tres Bagos, Lavradores de Feitoria, Douro, 2005:

    12,29 euro. Tinta roriz, tinta barroca, touriga nacional, touriga franca. Vlezig, deed wat denken aan rauw gehakt, maar ook morescokersen, peper en iets zuivers, bijna zeelucht; heel mooi rijp fruit, mooi volume, erg zuiver, duidelijke tannines, een erg goede structuur. ♥♥♥ Dag 2: een iets geslotener maar nog steeds erg mooi en rijp aroma; heel zacht en zuiver, iets nerveuzer misscien, nog steeds erg lekker; mooie afdronk met specerijen en amandelen ! ♥♥♥♥

    3: Meruge, Lavradores de Feitoria, Douro, 2005:

    26,18 euro. 70% tinta roriz, 10% touriga nacional, 20% andere. Half ontsteeld. 12 maanden nieuwe en gebruikte eik: een voor mij erg mooie bourgondische neus met specerijen, getoaste eik en zoete pijptabak; ook in de mond erg toasted, geroosterde koffiebonen, fruitig en ook elegant; evolueert van zoet naar fruit naar melkchocola en landt dan heel zachtjes; was sterk onder de indruk, écht mijn wijn, maar niet elk lid was hiervan overtuigd; heel hedonistische stijl, maar niet klassiek ♥♥♥♥

    Van de Morgadio de Calçada kwamen twee toppers. Deze wijnen komen van het historische landgoed Casa da Calçada in Provezende. Dirk sloot een akkoord af met de familie om hun porto's en wijnen te vinifieren en verdelen en ik proefde voorheen al enkele porto's, maar dit zijn de twee tafelwijnen:

    4: Morgadio da Calçada, Douro Branco, 2006:

    14,08 euro. Gouveio, codeio, rabigato, viosinho, ook wat zeer oude malvasia fina. Met de hand geoogst en getrieerd in de kelder. 7 maanden op inox en eik, geen malolactische fermentatie. 14,08 euro. Vandeze fles werden 8200 exemplaren gemaakt. Boter en eik, maar alles nog wat compact en gesloten; opende zich wel maar bleef sterk eikgedomineerd; in de mond opnieuw die eik maar zeer elegant, ook duidelijk abrikozen, zeer zuivere en frisse afdronk; zeer goed gestructureerd en een wijn met veel toekomst: een beetje kindermoord vandaag, maar al wel verduiveld lekker ! ♥♥♥

    5: Morgadio da Calçada, Douro Tinto, 2005:

    16,5 euro. Tinta roriz, touriga franca en touriga nacional; 15 maanden franse eik. Eerst vet, olie, maar heel complex, eik maar dan getoaste, nog absoluut niet versmolten, na een half uurtje mokka, caramel (roothoofd caramellekes); in de mond zeer mooi geëikt, rijp fruit, een beetje gekonfijt, een beetje vrouwelijk en elegant, in de afdronk specerijen; ziel en karakter; na enkele seconden komt er terug een echo naar boven; opmerkelijk lekker en de topper van de avond ♥♥♥♥(♥)

    Alle wijnen zijn verkrijgbaar bij Wijnhuis Jeuris in Heusden-Zolder, sommige ook bij Tasttoe in Kampenhout. De wijnen van Dirk Niepoort zelf zijn niet goedkoop maar schijnen geweldig goed te zijn. Mocht u in de verleiding komen om er te kopen of nog beter, ze ook te openen, dan ken ik nog een klein wijnbloggerke zonder pretentie…dat nog wel wat tijd kan vrijmaken…

    Je vindt het volledige verslag van de Douro degustatie hier.