pompoen

  • De coloribus of over het begeleiden van pompoenen

    Pin it!

    Ik kook graag, maar veel te weinig en als een natuurtalent kan ik mezelf niet beschouwen, daarvoor moet u bij Mme Rick zijn. Maar proeven kan ik wel, en wanneer ik een hele goede spijs-wijn combinatie tref tijdens mijn culinaire weekend-gestuntel schrijf ik de naam van de wijn met potlood bij het recept. een goede gewoonte, vind ik, en afgekeken van het kookboek van de Comme Chez Soi. Maar er moet steeds ruimte blijven voor een experiment, en dit weekend draaide dat rond een schoonmoederlijke pompoen.

    Jamie Oliver leerde zijn volk koken, maar mij leerde hij risotto maken. Voor ons is zijn pompoenrisotto dan ook een jaarlijkse traditie geworden, een heraut voor de herfst, zoiets als het vallen van de bladeren. De geweldige smaak van die risotto is gebaseerd op de in de oven geroosterde en in kruiden gewentelde pompoenschijven die nadien in het gerecht worden verwerkt (en ze vullen het huis met prachtige aroma's). Het geeft de risotto ook een mooie oranje kleur en ik besloot dan ook om deze keer eens te combineren met kleur in plaats van met smaak.

    pompoen

                                                                                                                                       

    Ik heb op deze blog al een paar keer geschreven over oranjekleurige, natuurlijke witte wijnen, wiens sterk oxydatieve smaak indien hij gekoppelt is aan mooi fruit mij zeer aanstaat. In dit geval was de combinatie tussen de Panier de Fruits 2005 van het Domaine de la Coulée d'Ambrosia in de Loire, een absoluut schot in de roos. Ik schreef er hier al over, maar vaak vind ik sommige van die natuurlijke wijnen wat moeilijk te combineren met een maaltijd. Hier was de combinatie perfect, tot en met het metalige kruidnagel toetske dat ook in de groentebouillon heel sterk aanwezig was. Geen alledaagse combinatie, en misschien zou ik ze niet aan iedereen durven voorzetten (alhoewel, waarom niet, lekker is lekker), maar de twee smaken gleden naadloos in elkaar over. Heel mooi hoe kleur en smaak bij elkaar gingen.

    By the way, mijn "normale" beste keuze voor dit recept is een mooie eikgerijpte chardonnay. Ook heerlijk, maar wat minder avontuurlijk. Wie het pompoenrisotto receptje wil moet me maar een mail sturen. En, by the way, nog een supertip: je kan de pompoenpitten met goed grof zeezout roosteren in een kleine braadpan. 1000maal lekkerder dan alle chips of hapjes die je voorverpakt koopt.