priorato

  • Folliez, Mechelen

    Pin it!

    Elke wijnliefhebber kent dit probleem wel: geregeld worden we tijdens het weekend weggelokt door allerlei degustaties, vrouw en kroost eenzaam achterlatend, en mijn deelnames aan de World Wine Taster wedstrijden in Antwerpen waren dan ook meer een excuus om verwijtloos te ontsnappen dan een serieuze poging om iets te winnen. Dat dat dan toch een keertje lukte was aardig meegenomen, en zeker omdat zo Mme Rick niet alleen onrechtstreeks (ze geeft toe dat ze thuis toch lekkere wijn drinkt) maar ook rechtstreeks eens een positief effect van het wijnvirus kon ondervinden: een relaxmenu voor 2 personen bij Folliez in Mechelen.

    Nu, het moet gezegd, zelfs als ik Danny Vanderschueren, de sympathieke baas van Folliez, op voorhand zou gehersenspoeld hebben in verband met de finesses in de omgang van Mme Rick, wat ik niet heb gedaan, dan zou hij niet beter de gevoelige snaar geraakt hebben. Wij zijn zelden zo hartelijk verwelkomt, zo in de watten gelegd en zo persoonlijk verwend als deze avond en Rick kon de eerstkomende dagen niet veel meer verkeerd doen...

    Het relaxmenu startte met een soepje van kardoen en een glas Brut champagne van Thiénot, met dezelfde karaktertrekken als Mme Rick: mooi, elegant, zeer correcte structuur, een mooie fraîcheur en een frisse finish ** voor de champagne, ***** die avond voor Mme Rick. Na de erg lekkere aperitiefhapjes kwam er een bordje met kleine stukjes gerookte Oosterschelde-paling en wat werkjes rond rode biet, ganzenlever en groene appel, heel evenwichtig en heel fijn, met genoeg verrassing om opwindend te zijn en genoeg smaak om lekker te blijven. Wijnkenners onder elkaar zijn vriendjes en Danny vond het dan ook leuk om een paar franjes te breien aan de begeleidende wijnen. De geplande Sauvignon Blanc uit de Valle de Leyda in Chili van Montes (wat snoep en bloemen in de neus, in de mond rijk en fris en floraal, en in beide iets van hars, iets vlezigs dat goed bij de combinatie op het bord paste **) werd gekoppeld aan een andere sauvignon blanc met een compleet verschillend karakter, de Picol van Lis Neris uit de Friuli (ook 100%, een veel mineraligere wijn met een mooie fraîcheur en een interessante complexiteit, lekkerder maar volgens Danny ook wel duurder; ***).

    Elke gang kreeg hier zijn eigen wijn en dat zou eigenlijk een verplichting moeten zijn bij elk menu "met begeleidende wijnen". Als dat niet het geval is heb ik héél dikwijls de indruk dat ze er zich wat gemakkelijk van af hebben gemaakt. Hier was de keuze een schot in de roos: bij de St-Jacobsnootjes met wintertruffel en structuren van knolselder, kwam een voor mij heel originele Albariño uit de Riais Baixas van Valdamor, een 2008, heel fris en strak en droog, met heel mooie zuren en veel karakter, erg verschillend van de wel lekkere maar vaak wat wakke albariños die ik gewoon ben. Volgens de wijnmaker is dit hoe de druif écht smaakt...

    DSC00544

    De Grietvis met Udon noedels, koraal van zee-egel en bottarga, ging dan weer perfect samen met de witte Morgadio da Calçada 2007, een Douro van Dirk van der Niepoort, en één van mijn favoriete witte wijnen. Hij was veel breder en complexer dan de vorige en paste perfect bij dit alweer zeer lekkere gerecht (en de derde keer bottarga in een paar weken, ik wordt dit nog gewoon...).

    Tijd voor rood nu, en tijd voor vlees. Dat kwam er in de vorm van Maas, Rijn en Ijssel rundvlees met tapenade van eekhoorntjesbrood, sjalot en waterkers, en alweer was de keuze van de wijn perfect: én half Belgisch ook nog, want de Els Pics 2006, een Priorato, wordt gemaakt op een domein van Belgen uit Hulste en Wielsbeke, met ondermeer Philippe Lambrecht, een wijnhandelaar, als mede-eigenaar. Nu ben ik niet zo'n garnacha drinker, maar meer omwille van de zee van rommel, dan omwille van de druif, en af en toe komt er eens een wijn voorbij die me mijn mening doet herzien. Deze had een erg gecontreerde neus met een vleug balsamico en een echo van fruit, was heel intens en lang in de mond, met een mooi evenwicht. Ik vond het "a mushroomy wine", en hij paste dan ook perfect bij het gerecht. **(*)

    DSC00545

    Danny toverde nog even snel een interessante 100% bobal van Bodegas Mustiguillo in ons glas, een vlezige naar cassis verwijzende rode die erg rijk en rijp en zelfs zwoel was en dus wat minder mijn smaak *(*). Ondertussen, het was een paar dagen voor Valentijn, was Rick aan het verdrinken in de ogen van zijn wederhelft, kwam Danny nog een babbeltje slaan (hij heeft nu ook een wijnwinkel aan de overkant), en schoof het erg lekkere dessert notitieloos aan ons voorbij. Wij besloten alvast om hier nog terug te komen: gezellig, comfortabel (goeie akoestiek!), lekker en interessant, en dat smaakte allemaal naar meer...

    Nog even wat info. Folliez ligt op de Korenmarkt in Mechelen, in het centrum en vlakbij de kathedraal en de Markt. In de keuken zwaait Marc Clément de scepter, en ik heb de indruk dat je best reserveert. In het weekend is de zaak gesloten.