revue de vin de france

  • Un plaisir charnel

    Pin it!

    Des te meer ik drink en des te meer ik proef, des te meer ik merk dat ik een moeilijke wijnmens aan het worden ben. Wat ik vroeger lekker vond, vind ik nu al snel vervelend, en meer en meer betrap ik me er op dat ik op zoek ga naar aparte smaken en wijnervaringen, naar ervaringen buiten de klassieke gebieden. Dit gevoel werd bevestigd in een erg interessant panelgesprek van het Revue de Vin de France (editie april 08), waar sommelier-wijnmaker-journalist-blogger Hervé Bizeul het volgende zei: Mais pour moi, le vin est un plaisir charnel qui passe par les sens et non par l'intellect. On le voit bien; plus on déguste, plus on a d'experience, plus notre goût évolue, plus on aime être surpris. Het was deze constatatie die ik wil gebruiken als begin voor onze laatste CSP degustatie, die van Chileboutique.

    Ik ontmoette Koen Batsleer van Chileboutique tijdens het Wine World Taster of the Year event in Antwerpen en was onmiddellijk onder de indruk van het enthousiasme en de openheid van de man én van de kwaliteit van de geproefde wijnen. Een CSP uitnodiging volgde uiteraard, en daarna een CSP avond die een wig(je) dreef in onze eensgezindheid. Chileboutique is gespecialiseerd in wijnen van kleinere (boetiek)domeinen uit Chili en ontwijkt dus de Chileense massaproducten. Koen heeft zowat alles geproefd wat er in Chili te proeven viel en stelde een heel evenwichtig gamma samen. Onze avond begon met drie bodybuilders van Villard Estate: gespierde, stevige witte wijnen, zwoel exotisch fruit, een mooie concentratie, maar even subtiel als de buitenlandse politiek van George Bush…Ook de pinot noir die mij persoonlijk meer lag omwille van zijn spätburgundertrekjes was een beetje een schreeuwertje. Maar, zoals al gezegd, hier waren ook de eerste leden het niet met me eens en enkelen onder ons hielden duidelijk van deze stijl! De drie rode Viña San Esteban's waren de eersten van een hele reeks mooie rode wijnen: heel consistent scorend, bijna té consistent scorend vonden sommigen achteraf, maar telkens foutloos, zeer goed gemaakt en zeer extravert. De Rio Alto Carmenère 2004 vond iedereen een erg typerende carmenère, karaktervol en een heel aardige wijn voor elke dag aan tafel: zo evenwichtig vind je ze niet vaak in Europa. De In Situ Gran Reserva Carmenère 2006 was het tegenovergestelde: hij rook als de doos waar je je sinterklaassnoep in stak: een wonderlinge mengeling van chocola, marsepein en speculaas, kruidig, overweldigend, straf, complex (nog niet versmolten) en een wijn om 's avonds één glas van te drinken, in een dichterlijke bui. Een groot glas welteverstaan, of, allé, toch nog eentje…goede voornemens en wijn, een moeilijke combinatie.

    Over de wijnen van Odfjell Estate schreef ik vroeger al. Bij deze flight proefde ik de voor mij beste wijn van de avond: een carignan uit 2003, gemaakt met 120 jaar oude stokken. Zuiver fruit, een heel erg mooie zuivere neus; ook in de mond mooi, fruitig, fris, erg aangenaam en de meest Europese van de hele avond; een grote ambassadeur voor de carignan druif. De Von Siebenthal's die hierna kwamen waren de toppers van de avond: een hele evenwichtige bordelese Parcela 7, eerst in het glas erg stroef en bijna wrang, maar na een half uurtje wonderlijk mooi opengekomen, een erg mooie carmenère reserva uit 2005, met een smakenpatroon dat uitwaaiert als een demonstratie van de Frecce Tricolore en een krachtige Montelig 2002, één van de beste wijnen van Chili, zeer complex en krachtig, maar zo subtiel als een waterstofbom, en wat mij betreft er wat over.

    De eindconclusie van deze avond (die zeer vrolijk eindigde in het gezelschap van Koen, met duvel en trappist galore…) was uiteenlopend: sommige leden roemde de zeer consistente en hoge kwaliteit van de wijnen, allemaal zeer correct, zeer lekker, zeer Nieuwe Wereld. Anderen vonden de wijnen inderdaad bijna perfect, maar precies daarom ook wat saai: ze zochten (en vonden niet) naar terroir en het gevecht tegen de natuur en de omstandigheden die Europese wijnen zo interessant maken. En hier kom ik terug op mijn woorden in het begin van deze blog: aan deze wijnen viel niks te verwijten, en het merendeel van de wijnliefhebbers zal dit zeer goed vinden, en alles was meer dan correct, en dáárom hebben de Fransen dus zo'n schrik van de Nieuwe Wereld: maar de geoefende proever vindt zijn grootste genoegens in de imperfectie, de buur van de genialiteit: de hoekige, moeilijke cuvées van Europa, waar de ervaren proever zo verslaafd aan wordt, uitdagingen voor het wijn-intellect en de reden waarom elke fles van een goede wijnmaker telkens weer zo'n uitdaging is. En als dat een pretentieuze bewering is, tant pis. Trek ik mij niks van aan…

    Chileboutiqe opent op 26 en 27 april zijn nieuwe bedrijfslokalen in Mariakerke. Dit is een aanrader ! Een weekend vol Zuid-Amerika: vloeibaar, muzikaal en smakelijk. Wie weet zie ik u daar…

    Copia_de_1_Voorflap