wijn

  • Ontmoetingen met een wijnland: Moldavië

    Pin it!

    Het was vanaf het prille begin een rode draad door de geschiedenis van CSP: nieuwsgierigheid. Naar druivenrassen, naar regio's en zelfs naar landen, en wanneer stichtend lid Gert dan ook werd geconfronteerd met de vraag om eens een degustatie Moldavische wijnen los te laten op CSP, vond ik als president dat we dat niet mochten weigeren, en het waren dan ook zéér nieuwsgierige leden die die woensdagavond de verantwoordelijke voor Moldavische wijnen in België ontvingen. Met eerlijk gezegd geen flauw idee wat te verwachten...

     

    Stamps_of_Moldova_001.jpg

     

    Moldavië ligt tussen Roemenië en Oekraïne, tussen de rivieren Dnjestr en Kroet. Er wordt Roemeens gesproken en tot 1991 was het een deel van de Sovjet-Unie. Het is een zeer arm land, en het voornaamste exportproduct is wijn, heel lang vooral naar Rusland, alhoewel dat voor het moment om politieke redenen zo goed als stil ligt. De wijn blijft echter een heel goede reputatie hebben bij de Russen en wordt zeer veel gedronken op alle plaatsen waar ze met vakantie gaan. Het klimaat is gematigd mediterraan, en wijn is goed voor 50% van de export van dit voor de rest zeer arme land, zonder noemenswaardige industrie en zonder toegang tot de zee. De wijngaarden liggen ter hoogte van die van Bordeaux en er is veel aanplant van de Bordelese druivenrassen.  

    We begonnen met twee schuimwijnen en twee witten, en volgden dan met rood.

    C-Gold, Brut, Domaine Cricova

    Tweede grootste keldercomplex van Moldavië en eigendom van de Russische staat. De Russen zijn trouwens heel enthousiaste drinkers van schuimwijnen en behoren tot de grootste importeerders van Europa. De kelders bevatten 1,25 miljoen flessen wijn waaronder historische verzamelingen als die van Göring, maar zo goed als elk Europees staatshoofd heeft er een kelder. Het grootste deel van de productie ging naar Rusland, en schuimwijn is de specialiteit. 7,99 euro. Methode Charmat. Licht goudgeel met fijne lichte belletjes. Wat druivig aroma. Onfris en nogal flets. *

    Cricova Brut, Domaine Cricova 

    10,49 euro. Methode Champenoise. Een vreemd maar niet onaangenaam aroma, vooral gist. Leuk en met goed evenwicht, fijn schuimend. Aangename schuimwijn voor elke dag. **

    Pinot Gris de Purcari, 2011

    10,49 euro. Purcari is het oudste wijnhuis van Moldavië en werd opgericht in 1827. Eind 19de eeuw was het befaamd voor zijn Negru de Purcari die prijzen won op wedstrijden in Parijs, maar oorlogen, phylloxera en het Communisme drongen het de vergetelheid in. Wat wel bleef waren de enorme kelders, de Krasnodarvaten van 20.000 liter, het terroir en de herinnering en in 2003 begon het domein terug wijn te maken. Het leeft van de export, en vooral in het Oosten is het een erg populaire naam en zie je het vaak op restaurantkaarten staan. Strogeel. Leuk pinot gris aroma, kruiden en geel fruit en een wat aparte geur van geklaarde boter. In de mond vol,rijk en kruidig; mooie wijn, prijs ok. **(*)

    Alb de Purcari, 2009  

    19,99 euro. 50% Chardonnay, 25% Pinot Gris, 25% Pinot Blanc. Meer goudgeel. In de neus ook wat complexer, toast, boter. In de mond stevige eik, een beetje vettig, een allemansvriend met een beetje een bittere maar best wel leuke afdronk. ** omwille van de prijs, wat een beetje jammer is, maar voor de verkoop zou dit blijkbaar niet uitmaken... Goede wijn bij vis of kip in een roomsaus.

    Rara Neagra de Purcari, 2010

    Niet langer te koop maar rond de 10 euro. Gemaakt met de Rara Neagra of Babeasca Neagra ("zeldzame zwarte" of "grootmoeders zwarte") die ook in Roemenië veel voorkomt. Nogal licht van kleur. In de neus foxy, zwoel en fluwelig. In de mond zacht en mollig met een licht prikkeltje; fris. Originele en lekkere wijn. **

    Rara Neagra de Purcari, 2009

    Zelfde prijs. Hier werden maar 10.000 flessen van gemaakt. Iets donkerder dan de 2010 met iets roestigs in de kleur. Vleziger en intrigerender, interessant, kersen ook en een erg aparte evolutie in het glas. In de mond goed evenwicht, veel karakter, fris, mooie wijn. **(*) Twee mooie wijnen maar volgens de importeur gaat Purcari veel meer de commerciële weg op en worden deze nochtans interessante wijnen niet meer gemaakt (of geïmporteerd).

    Pinot Noir de Purcari, 2010

    10,49 euro. Onder druk van de markt zou dit de nieuwe stijl zijn, vooral bestemd voor de Oosterse markten die wijn graag wat zoeter hebben. Helder. Kersen met iets rokerigs als een sigaret. In de mond sterk vanille, simpel fruit, tabak, en kort en droog. *

    Merlot de Purcari, 2010

    10,49 euro. Heel simpel fruit. Makkelijke wijn, bijna halfzoet, net genoeg fraîcheur. *

    Cabernet Sauvignon de Purcari, 2010 

    10,49 euro. Sigaren en cederhout. Redelijk wat tannines, stevig hout, goeie fraîcheur maar ook hier dan weer dat zoetje. Niet slecht maar wat ongewoon. *(*)

    Negru de Purcari, 2008

    19,99 euro. 70% Cabernet Sauvignon, 20% Saperavi, 10% Rara Neagra. Foxy neus, paddestoelen. Nogal kort, maar ok, een beetje monolithisch *(*)

    Rosu de Purcari, 2008

    19,99 euro. 50% Cabernet Sauvignon, 40% Merlot, 10% Malbec. Niet slecht, mooi geblend eigenlijk. Fruitig, misschien wat te, maar ook leuk en mooi fris. OK. **

    Amaro de la Valea Perjei, 2004

    24 euro. 70% Cabernet Sauvignon, 20% Merlot, 10% Bastardo. 15%, en een beetje zoals een Amarone. In de neus wat gesloten, kruiden en kersen, nogal agressief. In de mond wel een goed evenwicht, iets van balsamico. Bij eten kan dit erg goed zijn. **

    Cabernet Sauvignon, Vartely, 2010

    9 euro. Zoet. 16%. Aroma van frambozensiroop. Zoet, zeg ! Bij een vanille-ijs ? Zo een ijskoud glaasje. **

    Pastoral de Purcari, Cahor

    9 euro. 100% Cabernet Sauvignon. 16%. Medicinaal, kruidig als een hoestsiroop. Mogelijkheden als dessertwijn. **

    www.moldovino.be  

  • Côtes du Rhône meets Beursschouwburg

    Pin it!

    Af en toe valt er al eens een persuitnodiging in mijn mailbox, en af en toe ga ik daar al eens op in. Niet omwille van de Beursschouwburg deze keer, alhoewel die 50 jaar bestaat, maar omwille van het thema: de wijnen van de Côtes du Rhône.

    Als voorzitter van Chateausanspretention heb ik altijd al een boontje gehad voor deze AOC. Ze is heel groot in oppervlakte, maar qua bekendheid wordt ze weggeduwd door de grote wijnen van de Noordelijke Rhône. Die grote oppervlakte maakt ook de kwaliteit zeer verschillend en door de grote verscheidenheid in ondergrond is het moeilijk om over een echt typische wijn te spreken. Ze is goed voor 80% van de productie van de Rhône maar veel wijnliefhebbers halen er hun neus voor op.

     

    Rhone.jpg

     

    Maar ik heb er altijd van gehouden. Het zijn eerst en vooral vaak eetwijnen,die bij zeer veel gerechten passen. Ze zijn goedkoop en onpretentieus en vaak gewoonweg lekker. Ik houd van Grenache en Syrah, zeker als er wat Mourvèdre aan te pas komt, en het spel tussen die drie rassen kan fascinerend zijn. Het is waar dat de wijnen soms donker en wat zwaar op de hand zijn, en sommigen zijn dan weer wat te fruitig, maar net zoals in de Languedoc hebben verbeterde teelt- en keldermethodes heel veel problemen opgelost. Ik heb er altijd wat van in huis en ik ben altijd nieuwsgierig als ik goede degustatienota's zie. Het is mijn favoriete Guide Hachette wijn...Elke fles is altijd een verrassing...iets middelmatigs ? iets lékkers en leuks ? of iets complexer en uitdagender ? en in zo'n grote vrije AOC wordt ook gespeeld met methodes en met rijping en soms is het resultaat fascinerend.

    Ik proefde er een paar mooie, in het aangename gezelschap van Venne en een hele tros Belgische wijnjournalisten.

    Blanc, Côtes du Rhône, Maison Vidal-Fleury, 2013

    9,5 euro, Hasselt Millésimes. Dit is één van de historische domeinen van de Rhône, gesticht in 1781 en genoemd naar het huwelijk tussen Mr Vidal en Mme Fleury in 1890 toen ze er met het geld van Mme Fleury in slaagden om de door phylloxera verwoeste wijngaarden terug aan te planten. Het domein had ondermeer mooie wijngaarden in de Côte-Rôtie en werd in 1985 verkocht aan Marcel Guigal, een groot handelshuis voor de wijnen van de Côtes du Rhône. Dit is een blend van Viognier en Grenache, gefermenteerd en opgevoed op inox. In de neus is hij fruitig en elegant, in de mond zéér fris, een beetje té zelfs, mooi fruitig wel met een lekker Grenache bittertje waar ik wel van hou. *(*)

    www.vidal-fleury.com     www.hasseltmillesime.be

    Blanc, Côtes du Rhône Villages Laudun, Cave Laudun Chusclan Vignerons, 2013

    9,2 euro, Leymarie. Coöperatieven spelen een belangrijke rol in de Rhône vallei. Het is modieus in wijnmiddens om op ze neer te kijken, en vroeger waren ze inderdaad vooral gericht op kwantiteit en prijs, en veel van hun beste leden zijn de laatste twee decennia zelf beginnen wijn maken en bottelen. Maar ze spelen nog altijd een grote rol in het wijnlandschap, ook sociaal, en de vooruitgang in kelder en wijngaard die geboekt werd dankzij vernieuwing was ook voor hen zeer groot. 85% van de teeloppervlakte wordt hier nu beheerd volgens de principes van de lutte raisonnée en de kelder is bekend voor een aantal mooie en goed gemaakte producten. Grenache, Clairette, Roussanne en Viognier. 6 maanden vatrijping. Mooie neus heeft deze witte, met al wat complexiteit. Ook in de mond is hij mooi vol, redelijk rond, leuk en lekker en met een hele mooie prijs/kwaliteitsverhouding. Bij wit vlees of een vis met een sauzeke moet dit in de zomer erg leuk zijn (en in de tuin onder de boom gaat hij er ook mooi in, denk ik). **

    www.leymarie.be     www.laudunchusclanvignerons.com     

    Les Hauts d'Eole, Crozes-Hermitage Blanc, Cave de Tain, 2012

    11 euro, Cinoco. Deze coöperatieve ligt in Tain L'Hermitage, is goed voor de helft van de totale productie van de Noordelijke Rhône en is de grootste producent van Crozes-Hermitage. 100% van de teelt is in lutte raisonnée. Blend van Marsanne en Roussanne. Fermentatie deels op inox en deels op eik. Opvoeding op barrique met bâtonnage gedurende 6 maanden. Nogal gesloten neus. Ook de mond was eerst nogal gesloten, opende zich wel snel, met heel veel eik, maar niet veel fruit. Miste evenwicht en fraîcheur. *

    www.cavedetain.com      www.cinoco.com

    Château de Bord "Croix de Frégère", Maison Brotte, Côtes du Rhône Villages Laudun, 2012

    9,10 euro, De Clerck Wijnen. Groot en oud handelshuis (°1931) in Châteauneuf-du-Pape, goed voor een jaarproductie van 1,5 miljoen flessen en producent van de meest verkochte Châteauneuf-du-Pape, La Fiole du Pape, elk jaar goed voor 500.000 flessen, een blend van verschillende jaargangen. 60% Grenache, 40% Syrah. Lutte raisonnée. 12 maanden op eik waarvan één derde nieuwe. In de neus wat rood fruit en vanille. In de mond warm, nogal plomp zelfs, met genoeg fruit maar nogal simpel. Een goeie wijn voor een feestje waar de wijn geen rol van betekenis kreeg. *

    www.brotte.com      www.wijnendeclerck.be

    Château Mont Redon, Lirac, 2012

    11,2 euro, Limburgs Wijnhuis / Wijnimport / Klare Wijn / Chateau en Co. Grootste domein van de Châteauneuf-du-Pape en omdat het huis weigert een luxe-cuvée te maken is de basis-cuvée vaak verrassend goed. Mikken niet op grote complexiteit maar op fraîcheur en eerlijkheid. Kortom een huis naar het hart van CSP zoals het ooit startte. 70% Grenache, 20% Surah, 10% Mourvèdre. 15 dagen maceratie, opvoeding deels in barriques, deels in tanks. Mooie, nogal ernstige neus. In de mond mooi evenwicht, mooie tannines, moet een lekkere en aangename maaltijdwijn zijn zonder pretenties maar een goeie keuze op restaurant. **

    www.domaineduboisdesaintjean.fr   www.limburgswijnhuis.be    www.wijnimport.be   www.klare-wijn.be    www.chateau-en-co.be

    l'As du Pique, Domaine Pique Basse, Côtes du Rhône Villages Roaix, 2011

    11,6 euro, Autrement Dit. Olivier Tropet is eigenlijk afkomstig uit Franche-Comté, maar vanaf zijn 16 hing hij rond op het domein van zijn grootvader, en hij studeerde oenologie in Beaune. In 2008 startte hij zijn eigen domein dat ondertussen van een goede repatie geniet. 80% Grenache, 20% Syrah en Mourvèdre. Bio. Parcellaire selectie en manuele oogst, ontsteling maar geen kneuzing, 35 dagen schilweking in betonnen tanks, daarna 12 maanden opvoeding in barriques. In de neus krokant fruit, mooi zuiver. In de mond interessant, beetje uitdrogend wel maar ook krokant en met veel materie, goeie tannines, mooi lang en dit moet een interessante en leuke eetwijn zijn bij de betere bio-vleeskeuken. Maakte nieuswgierig naar de maker, een goede eigenschap voor een wijn. ***

    www.pique-basse.com     www.autrementdit.be

    Château Les Coccinelles, Côtes du Rhône Villages Signargues, 2013

    9,5 euro, The Place To. Grenache en Syrah. Bio. Fermentatie en opvoeding op inox. In de neus fruit en kruidigheid. In de mond vooral kruiden, maar wat plakkerig, een beetje warm. *

    www.chateau-coccinelles.com   www.theplaceto.eu  

    Réserve, Domaine de l'Amauve, Côtes du Rhône Villages Séguret, 2010

    16,63 euro, Sobelvin. De wereld is klein, ook in de vallei van de Rhône, en de eigenaar, Christian Voeux, hier was 25 jaar technisch directeur bij Château Mont-Redon en nu bij La Nerthe, een domein dat ik al evenzeer apprecieer. Christian wil vooral drinkbare wijn maken en houdt niet van overextractie en overdreven fruit. 80% Grenache, 20% Syrah. Vinificatie op tanks, rijping op eiken vaten. Zeer gebalde, gesloten neus, maar geschonken uit een koele fles die net geopend was. In de mond heel intens, heel veel diepgang, wel nog gesloten, maar een mooie elegantie, een mooi evenwicht, en, denk ik, een heel mooi potentieel. Niet de makkelijkste, maar zeer lekker (ik kon mij hier wel iets inbeelden bij een karaf...). **(*)

    www.domainedelamauve.fr    www.sobelvin.fr

    Les Hauts de Montmirail, Domaine Brusset, Gigondas, 2013

    25 euro, Colruyt. Domaine Brusset ligt in Cairanne, waar het het meest aantal ha wijngaarden heeft, maar haar 25ha in de aoc Gigondas liggen onderaan de Dentelles de Montmirail, zeer goed gelegen, en het was één van de vroegere prestige-Gigondas wijnen op basis van 100% nieuwe eik. Vader en zoon Brusset experimenteren trouwens graag, en dit is een interessant domein, alhoewel de keuze voor nieuwe eik vroeger sterk bekritiseerd werd. 55% Grenache, 25% Mourvèdre, 20% Syrah. 30 dagen inkuiping, elk druivenras apart. 30% op tanks, 70% op nieuwe eik (ze zijn dus een beetje teruggekomen van de 100%). Vlezige neus met zwarte bessen, mooi fruit. In de mond véél volume, een brede wijn met mooi zuiver zwart fruit, een mooi eveniwicht, een wat gepolijst mondgevoel met wat balsamico, hoestsiroop en een leuke afdronk. Nogal duur, maar een mooie wijn **(*)

    www.domainebrusset.fr

    Vacqueyras, Maison Vidal-Fleury, 2012

    16,5 euro, Hasselt Millésime. 100% Syrah. 6 maanden opvoeding op inox en foeders. Een echte, vlezige syrah neus, echt vlees. In de mond meer zwart fruit, interessant met veel volume en redelijk lang. Een wijn waar je op kan knauwen, mooie maaltijdbegeleider. **

    www.vidal-fleury.com    www.hasseltmillesime.be 

    Les Launes, Maison Delas, Crozes-Hermitage, 2011

    15,72 euro, Cinoco / Le Palais du Vin. Deze fles was eerst op maar dan bleken Herwig Van Hove, Filip Salmon en Dirk Rodriguez er een fles van opzij te houden om rustig leeg te drinken. Al babbelend geproefd dus...100% Syrah. Vinificatie op beton, opvoeding deels op hout, deels op inox. Mooie, klassieke wijn. Mooie mond, heel fris, mooi uitgesproken, heel goed op dronk. ** 

    Conclusie: een zee van goeie wijnen in de Rhône, en de beste hulp in deze is uw wijnhandelaar...of de pers.

     

  • PLEIADES XXIII door Sean Thackrey: wijn voor de sterren.

    Pin it!

    Dit overkomt me één of twee keer per jaar...

    PleiadesXXIIIfacebook.JPG

    En dit wordt zonder twijfel één van de mooiste reacties van dit jaar op mijn facebook posts jaar...

    pleiadesXXIIIreaction.JPG

    En dus heb ik besloten om u twee cadeaus te geven.

    Het eerste is het adres van de winkel waar ik deze wijn kocht: Tasttoe in Kampenhout, www.tasttoe.be. Naast een onwaarschijnlijke collectie Rum en Whisky groeit er een steeds mooiere collectie wijn, geleverd door kenners als Luc Hoornaert van Swaffou of Kris Jeuris, en hier staan parels tussen zoals deze Pléiades of de Wild Boy Chardonnay van Jim Clendenen of de Poeira van Jorge Moreiro. Dat zijn geen goedkope flessen, de Pléiades kost ongeveer 30 euro, maar af en toe moet je eens kennismaken met zo'n wijnen om je referentiekader uit te breiden. De winkel ligt trouwens vlakbij de nieuwe zaak van twee wijnliefhebbende Danny's met een grote reputatie, Silo's, www.silos.be, pas open en nu al bedolven onder de mooie recenties. Een mooie uitstap, dus, maar koop nu niet te veel, ik kom daar ook geregeld voorbij...en ze hebben daar pas nog iets héél schoons geleverd...maar ik praat te veel.

    Het tweede is het wat meer verborgen stuk van Sean Thackrey's website, http://www.wine-maker.net/LibraryIntroPage.html. Sean Thackrey, een heel gedreven boekenverzamelaar, heeft hier een prachtige verzameling oude iekstfragmenten over wijn samengebracht. De oudste zijn Grieks en Romeins. Na het stuk over de Middeleeuwen, wijdt hij telkens een webpagina aan een eeuw, van de 16de tot en met de 19de. De teksten zelf zijn oorspronkelijk weergegeven, in een lettertype dat die van het oorspronkelijke document benadert, en dat maakt ze niet makkelijk leesbaar, maar elk fragment wordt ingeleid en geduid. Je kan er ondermeer de oudste tekst over terroir terugvinden (van Vitruvius) en alhoewel ze echt wel een intellectuele inspanning vragen zijn voor een wijnliefhebber echt razend interessant.

    En de wijn  die ik dronk ?

    Pléiades XXIII, Old Vines

    De wijnen van Thackrey worden genoemd naar het sterrenbeeld waaronder ze fermenteerden, en ze doen dat inderdaad voor hun eerste 24 uur buiten in open gistkuipen. Er wordt geen jaargang vermeld, en de blend verandert elk jaar. Dit jaar zat er Sangiovese, Viognier, Zinfandel, Pinot Noir en Mourvèdre in, maar ook druiven van een field blend, een wijngaard waar van alles door elkaar staat en niemand precies weet wat exact. Sean reageert elk jaar op wat hij bijeenkrijgt en beslist dan heel intuïtief wat hij ervan gaat maken.

    Onwaarschijnlijk mooi aroma. Zwarte bessen maar ook kersen, met een erg groot verschil tussen walsen (kers) of niet walsen (zwarte bessen), maar daarnaast ook kruiden (in een grote oude keuken) en rozen, wat boerderij ook, en de neus danste als een derwisj rond en veranderde constant. In de mond uiterst elegant, heel evenwichtig en fijn en in de mond openplooiend en aanzwellend als een grote symphonie, tot een grootse finale. De afdronk is prachtig, lang en interessant. De wijn is een beetje zoet, heeft denk ik wel wat restsuiker, maar beschikt over een geweldige fraîcheur en een schitterend evenwicht dat zo geslaagd en groots is dat ik er effectief de tranen van in de ogen kreeg. ****(*) 

    In 2009 proefde ik deze:

    Pléiades XVII, Old Vines

    Dit was een field blend van Sangiovese, Syrah, Mourvèdre, Roussanne, Barbera en Carignane, van wijngaarden van gepensioneerde Italiaanse inwijkelingen die een beetje van alles door elkaar hadden geplant om er zelf wijn mee te maken.

    Complex en vlezig, met pepermunt en balsamico (goeie oude). In de mond mooi fruit maar ook hoestsiroop, verrassend rond dan, mooie structuur en erg mooie afdronk. Héél origineel, héél apart. ****

    En voor wie nu benieuwd is geworden, dit is Sean Thackrey.

     

    seanthackrey.jpg

     

     

  • Barranco Oscuro

    Pin it!

    Eén van de toegevoegde waarden van een goed restaurant is de sommelier, en bij uitbreiding dus, de kwaliteit van de aangepaste wijnen. Als dat goed gedaan is dan is dat leuk en zeker wanneer het niveau van de wijnen even hoog is als dat van het eten. Uit zo'n restaurants kom ik steevast met een paar nieuwe namen, en na mijn laatste (en alweer super-lekkere) lunch bij Couvert Couvert was dat niet anders.

    Blancos Nobles, Classico, Barranco Oscuro, 2012

    Bij Couvert Couvert op 19 december. Mooie frisse neus. Fris, levendige zuren, wat rokerige afdronk, mooi fruit **(*)

    Vlak na die maaltijd stapte ik nog binnen voor een glaasje bij Sur Lie, en kijk, daar stond die Barranco Oscuro ook. Mijn nieuwsgierigheid geprikkeld begon ik thuis even te zoeken op het internet, en bleek dat de wijnen van dit huis geïmporteerd werden door Altrovino uit Harelbeke (tot dan al veel goeds van gehoord, maar nog nooit ontmoet). Toen dan ook nog eens bleek dat hij exact 12 cuvées in huis had was de volgende CSP degustatie een feit.

     

    IMG_0630.JPG

    foto Jan Borms, Altrovino

     

    Het Barranco Oscuro domein ligt in Spanje, in Alpujarra de Granada, in Andalucia. De grote boerderij ligt erg hoog, in de Sierra La Contraviesa, tussen de Sierre Nevada en de zee, en de wijngaarden liggen op hoogtes tussen de 1300 en 1368m. Het zouden de hoogst gelegen natuurlijke wijngaarden van Europa zijn. De bodem is heel arm, met vooral leisteen, en er zijn heel grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht. In de winter sneeuwt het er. Het is er heel droog, en de wijngaarden overleven dankzij zeewind en smeltwater. De 12ha aanplant bestaat uit internationale druivenrassen maar ook uit autochtone rassen als Vigiriega.

     

    IMG_0655.JPG

    foto Jan Borms, Altrovino

     

    Het domein werd in 1979 opgericht door Manuel Valenzuela die de grote stad moe was en naar het platteland trok om er zelf in de behoeften van zijn gezin te voorzien. Hij plantte olijf- en amandelbomen en wijstokken, en werkte biodynamisch, zonder kunstmest, herbicides en pesticides. Hij is één van de Spaanse pioniers van de natuurlijke wijnen, werkt heel zuiver en non-interventionistisch in de kelder en gebruikt geen sulfiet. De heel lage opbrengsten leveren heel geconcentreerd sap op, en ze zijn zo gezond dat de fermentatie spontaan kan worden opgestart, zonder hulpmiddeltjes. Dat alles levert prachtige maar eigenzinnige wijnen op, en deze degustatie bewees dat.

    De degustatie was op een fruitdag. De witte wijnen kwamen uit de koelkast, maar werden een uurtje of twee ervoor, samen met de rode in een koelbox gestoken, zodat ze wat opwarmden (en de roden wat afkoelden). Twee flessen werd op aanraden van Jan van Altrovino gekarafeerd.

     

    barranco.jpg

     

    Brut Nature 2012

    17,95 euro. 100% Vigiriega. Gemaakt met spontaan vergist sap van druiven die tussen eind september en eind oktober worden geoogst en met sap van druiven die pas eind december worden geoogst, vaak in bevroren toestand als ijsdruiven. Het laatst geoogste sap wordt toegevoegd aan het eerste om een tweede gisting in gang te zetten die gebeurt in de fles. er volgt dan minimaal één jaar flesrijping sur lattes voor de flessen gedegorgeerd worden. Troebel en met heel fijne belletjes. Interessante, leuke neus, geurde een beetje naar ijzer in het begin. Heel fris, mooi, strakke zuren, appeltjes. ***

    Brut Nature Reserva 2001

    24 euro. Oplage 600 flessen. Zelfde procédé, maar 12 jaar sur lattes omdat de wijnmaker vond dat er nog wat teveel restsuiker was... Gedegorgeerd in 2013. Goudgele kleur die wat richting amber gaat. Heel fijne bubbels. Ruikt heel sterk naar kip met paddestoelen, goeie paddestoelen en super-kip wel. Heel speciaal. In de mond complex en rijk, heel interessant, heel mooie en lange afdronk. Deed me sterk denken aan de schuimwijn die ik ooit kocht bij Ziereisen (7 jaar sur lattes ). ***(*)

    Blancas Nobles Classico, 2012

    15 euro. 40% Vigiriega, 40% Sauvignon Blanc, 15% Riesling en 5% Albariño. Oplage 2000 flessen. Deels op hout, deels op inox gevinifieerd, daarna geassembleerd en verder opgevoed op inox. Troebel, bleek goudgeel. een echt naturel neuzeke, fruit maar ook wel wat geuze, vooral in het begin. Fris, met mooie zuren, mooie citrustoets. Lange afdronk. Mooie wijn. *** 

    La Vi Y Soñé, 2010

    21,5 euro. 100% Viognier. 12 maanden opvoeding op vaten van verschillende grootte, alleen Europese. 900 flessen. Donker goudgeel. Intrigerende neus, bijna een volledg gerecht, een curry bijvoorbeeld. Ook hars, benzinedamp, kip, was, een symphonie van geuren. In de mond mooi vol, heel complex en verrassend, abrikoos, lijm ook wel een beetje. Mooie frisse zuurtjes. Héél lang. Eén van de mooiste Viogniers die ik al proefde. ****

    Tres Uves 2011

    21 euro. Vigiriega, Viognier en Vermentino. Apart gefermenteerd, dan opgevoed op vaten van verschillende grootte voor 12 maanden. Geassembleerd en nog eens 12 maanden opvoedig op inox. Deed denken aan een Savagnin. Rijk aroma, beetje het aroma van een wijnkelder, maar met een heel mooi fruitig stukje peer. In de mond prachtig, met frisse zuren, heel fijn, ook hier net een goede Savagnin. Moet super zijn bij een stuk Comté of lichte Gorgonzola. ***(*)

    V de Valenzuela, 2013

    19,95 euro. 100% Vigiriega van 2 percelen van een op 1368m hoogte gelegen wijngaard. Zeer lage opbrengsten, 1kg druiven per stok. Het eerste perceel werd aangeplant tussen 1983 en 1986, het tweede in 1991 met enten van eigen stokken. Fermentatie op inox, daarna opvoeding op eik. 600 flessen; In de neus geel fruit. In de mond strak en fris, een beetje vlakker dan de andere wijnen, toegankelijker maar ook wat minder spannend. **(*)

    Vino Costa 2009

    14 euro. 90% Listan Negro, een ras dat vandaag vooral overleeft op de Canarische eilanden. 10% andere druivenrassen, waaronder ook witte. Aanplant uit de jaren 90. 28 maanden opvoeding op eik en inox. De naam verwijst naar de wijn die de inwoners van Alpujarras vroeger maakten met de druiven uit hun eigen kleine wijngaard waar allerlei rassen door elkaar groeiden. Oranje-kleurig. Herfstig aroma, paardenzweet, maar ook pakken fruit, deed denken aan zo'n ingedroogd mandarijntje. In de mond heel fijn, mooi fruitig, interessant en lang, mooi droog. Het kletske een dag later was nog mooier. ***

    Salmonido, 2012

    21,5 euro. Een saignée van 100% Pinot Noir. Inox en barriques. Rosé-kleurig. Eerst bosaardbeitjes, na walsen turnsloefen, maar dat verdween later wel. In de mond complex, aardbeien ook, heel lange afdronk, maar een wat vreemde wijn toch. *(*)

    El Pino Rojo, 2010

    24,5 euro. 100% Pinot Noir, percelen op hoogtes tussen de 1280 en 1350m. Arme grond van steenachtige klei met daaronder leisteen. Erg kleine opbrengsten. Vinificatie en opvoeding 20 maanden op Bourgondische eik. Vlezig, heel mooi fruit, heel zuiver, peper, en later ook turf en sigaar. In de mond zeer mooi evenwicht, mooie zuurtjes, lang en diep maar ook een beetje warm en zoet. ***

     

    barrancooscuro.jpg

    Van rechts naar links: Vino Costa, Salmonido, El Pino Rojo

     

    "Experiment by CSP"

    En als we nu die Salmonido en die Pino Rojo blendden ? Dan gaat de neus er niet op vooruit, maar in de mond was de wijn fruitig en fris. Leuk !

    Rubaiyat, 2009

    21,5 euro. 100% Syrah. 16 tot 18 maanden Franse barrique. In sommige jaren beschouwd als de beste Syrah van Spanje. Heel gespierde neus, kruiden en vlees, beetje rokerig ook, aroma van maquis, heel zuiver. In de mond zuiver, stevig, met mooi fruit, intens met een leuk zuurtje, maar had volgens ons nog langer moeten karaferen. "Miste de mixer" volgens een enthousiast en enigszins ongeduldig CSP-lid. ***

    Garnata 2009

    23,5 euro. 100% Grenache. Stinkerke. Stevige neus, fruit kwam er wel wat door. Natuurlijke wijn en zo smaakt hij ook, ok, frisse zuren, wat teveel alcoholwarmte. Heel veel liefhebbers binnen CSP, maar ik was niet één van hen. **

    1368 Cerro Las Monjas, 2005

    28 euro. Grenache, Syrah, Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Merlot. Van proefvelden op de Cerro Las Monjas wijngaard op 1368m hoogte (vandaar de naam). Alle rassen worden eerst apart gevinifieerd. Extreem lage opbrengsten. 17 maanden op Franse en Amerikaanse eik. Aroma van een erg mooie oude wijn, tertiair, heel mooie toetsen van rook met fraisekes. In de mond munt, mooi fris, heel mooie structuur, lang, mooie frisse afdronk, heel complex, mooi fruit ook. Erg lekkere wijn, zijn geld meer dan waard ***(*) 

     

    www.couvertcouvert.be

    www.surlie-natuurwijnen.be

    www.altrovino.be

    www.barrancooscuro.com

     

     

  • Puglia 2014: Il Pioniere: Natalino del Prete

    Pin it!

    Onder een grijze dreigende hemel en met de hulp van een GPS die zich wat onzeker begon te gedragen reden wij naar San Donaci, een dorp met 7000 inwoners zonder enige naam en faam, ware het niet één van de pioniers van de natuurlijke wijn in Italië er woont. Zoals in Italië wel meer gebeurt was zijn herinnering aan onze afspraak wat vaag en had hij ons eigenlijk op een andere dag verwacht, maar de ontvangst was er niet minder hartelijk voor, en nog geen vijf minuten later dirigeerde hij onze minibus al door kleine laantjes, op weg naar zijn wijngaarden. Die waren niet moeilijk te herkennen: het waren de enigen waarvan de bodem bedekt was door een enthousiaste laag onkruid.

     

    natalinodelprete 2.jpg

    Natalino is een heel charmant man en een begenadigd verteller (als je wat Italiaans verstaat en wat van wijn kent kan je hem redelijk goed volgen) en hij was één van de eerste die in de regio startte met duurzame wijnbouw (snel uitkomend bij bio). Hij was echter de eerste die de lijn ook radikaal doortrok tot in de kelder, waar hij meer en meer alle ingrepen afzwoer en zo de weg insloeg van wat we vandaag de noemer Natuurlijke Wijnen meegeven, maar waarvoor hij zelf niet echt een specifieke verzamelnaam had (al vond hij Vini Veri wel een goeie, maar hij was geen lid van de vereniging).

     

    natalinodelprete 1.jpg

    De kern van het domein, dat maar 10ha groot is, erfde Natalino van zijn ouders, maar stelselmatig kocht hij mooie kleine perceeltjes bij tot hij een grootte bereikte die levensvatbaar was maar die hij en zijn familie ook nog alleen aankonden. "Werken, werken, sparen, geen tijd verliezen met koffie te drinken, en dan kopen, kopen en kopen" was denk ik zo ongeveer wat hij zei. Hij doet ook vandaag nog alles alleen, volledig met de hand, zonder mechanisatie en zonder chemische middelen. Alleen tijdens de oogst komt zijn zoon hem helpen omdat hij nu wat ouder wordt. Hij is ongelooflijk trots op zijn 7ha wijngaard (op de andere 3ha staan zijn stokoude olijfbomen) en het eerste wat hij deed toen we uitstapten was een goeie greep grond en onkruid opscheppen om er ons aan te doen ruiken. Dit bleek dan nog één van zijn wat jongere (40jaar oude) negroamaro wijngaarden te zijn en een paar 100m verder lagen zijn 80 jaar oude primitivo stokken, waar hij helemaal lyrisch werd (en ook boos op zijn lustig sproeiende buren die pas gepasseerd waren).

     

    natalinodelprete3.jpg

    Om het werk binnen de perken te houden houdt Natalino de oppervlakte bewust klein, maar wat nog opmerkelijker is dat hij ook zijn prijzen zeer laag houdt, ondanks het feit dat hij elk jaar op voorhand uitverkocht is. Wijnhandelaren krijgen een kleine vaste allocatie toegewezen en aan bezoekers vraagt Natalino steevast hoe ze hun prijzen hanteren. Uit zijn toon en gebaren maakte ik op dat overdreven winstmarges niet echt geapprecieerd zouden worden, en het moet gezegd, in België gebeurt dat meer dan correct. 

    natalinodelprete 5.jpg

    Baby-wijngaard met éénjarige stokken. "Kunnen die daartegenop, tegen dat onkruid ?" "Mijn stokken zijn sterker dan onkruid, en kinderen moeten op school ook leren hun mannetje te staan..."

     

    Terug in de hangar waar Natalino zijn wijn maakt en bottelt was het tijd om te proeven en dat deden we deze keer aan de hand van vatstalen.

    Vatstaal 1, Il Pioniere, 2013:

    Negroamaro en malvasia Nera, jonge stokken. Fruitig. Heel mooie zuurtjes, mooie fraîcheur, fris en krokant fruit, zeer lekker en lang. ***

    Vatstaal 2, Il Pioniere, 2013:

    Negroamaro en Malvasia Nera, oude stokken. Veel kruidiger in de neus. Fris, maar meer diepgang, breder, iets zoeter ook en zeer lang. ***

    Il Pioniere is zijn lievelingswijn, en ik vermoed dat wat in de fles gaat een blend is van de twee.

    Vatstaal 3, Anne, 2012:

    Negroamaro. Genoemd naar zijn vrouw, Anne (net zoals Mme Rick dus en ze mocht direct poseren naast het vat...nee, dat andere, dat blinkende). Een beetje een stinkerke in de neus, maar na walsen was dat snel weg en kwam er iets kruidigs. Mooie complexiteit, kruidig, maar vooral schitterend fruit. Mooie tannines. ***(*)

    Vatstaal 4, Natali, 2012:

    Primitivo. Heel kruidige neus, heel herkenbaar Vin Naturel. In de mond een pak knapperig verse Noordkrieken, zéér lekker, wijn met een brede glimlach, heel mooi volume, heel volwassen, veel diepgang, en zelfs met mooie tannines. Zéér lekker. ****

    Vatstaal 4, Sorso Antico, Dolce Naturale, 2012:

    Aleatico. Onze tweede Dolce Naturale, en hier werd Natalino bepaald lyrisch, want hij vond dit een vino romantico, een vino d'amore, een wijn voor koppeltjes en aan de naar boven springende wenkbrauwen van zijn echtgenote was het misschien beter dat we niet echt alles verstonden wat hij zei (maar het klonk wel goed). Ongelooflijke neus, fruit, natuur, een superbe complexiteit. In de mond lichtzoet, breed, lang en complex, en de suikers wellen pas in de helft van de mond wat op. De ontwikkeling in de mond was verbluffend. ****

     

    natalinodelprete 4.jpg

    Natalino, een vatstaal nemend naast zijn "bottelinstallatie". Let ook op zijn ergonomische zitje !

     

    Toen we Natalino vroegen naar zijn importeur in België moest hij zijn kaartensysteem ter hulp roepen (een rekker rond een bundel kaartjes, het is ook een systeem), en al bladerend werd hij geregeld lyrisch over een kaartje dat toebehoorde aan een of andere schoon madam (nu, toegegeven, Aurélia Filon van Busurleweb vind ik ook wel indrukwekkend, maar hij toverde ook een kaartje boven van een Brusselse invoerder, Nicoletta Dicova, die weliswaar zijn wijn niet verdeelde, maar inderdaad een schoon madam lijkt te zijn). Uiteindelijk bleek zijn invoerder Biotiek in Zoersel, inderdaad één van de oudste bio-wijnhandelaren van Vlaanderen.

    www.biotiek.be

    www.finoteca.com voor Nicoletta Dicova. Ik ken de meeste wijnen niet, maar misschien eens proberen...

    Eén van de hartelijkste en warmste ontvangsten van al onze wijnreizen in Italië. Wel een beetje honger van gekregen, dus snel naar Nardo !  

     

  • Casa Marin: Chili met een hoek(ske) af

    Pin it!

    Ik ga het hier direct toegeven: ook ik heb in wijn een paar vooroordelen. En één daarvan is mijn gebrek aan interesse in Chili als wijnland. Ik hou niet van anonieme massawijnen, ik hou niet van Bordeaux-lookalikes en ik hou niet van gladde, perfect gemaakte wijnen zonder ziel en zonder karakter, wiens enige bestaansredenen de portefeuille of de trots van hun eigenaar is. Maar vooroordelen zijn er ook om op hun kop te worden gezet, en twee van de onlangs tijdens een Chili proeverij geproefde wijnen deden dat met gusto !!

    CSP lid G., onbevoordeeld wijnliefhebber en wereldreiziger eerste klas, was redelijk enthousiast teruggekomen uit Chili, sloot een tijdelijk bondgenootschap met de belangrijkste Belgische invoerder (www.chileboutique.be) en verraste me met twee witte wijnen van Casa Marin, waar ik eerst kop nog staart aan kreeg maar die me meer en meer begonnen te fascineren.

    Maria Luz Marin is een nogal bekende wijnmaakster in Chili, werkend voor ondermeer het grote San Pedro concern en als broker voor massaproduktie uit Central Valley ("waar niks moeilijk is, maar alles gewoon"). Ze kocht gronden in San Antonio Valley in Lo Abarco, op 4km van de kust, waar mist en zeewind de druiven koel houden en de opbrengst véél kleiner is dan in het binnenland. Iedereen raadde het haar af maar zij zette door omdat ze dacht dat dit land schitterende witte wijnen kon opleveren. En van dat soort mensen houden wij wel...

    De 50ha wijngaard is opgedeeld in 38 blokken, met sterk uiteenlopende ondergrond, en ze maakt ook wijn met syrah en pinot noir, maar het zouden de witte zijn, uit wijngaarden met veel kalk en andere mineralen die de toppers voortbrengen. Het bedrijf is technisch perfect uitgerust, maar overal overheerst de passie, iets dat je niet kan kopen, en sustainability wordt hier serieus genomen (ze beschikken net als mijn werkgever, over een GRI rapport, en dat is geen kattepis).

    Wij proefden deze avond twee witte wijnen.

    Cipreses Vineyard, Sauvignon Blanc, Casa Marin, 2010:

    Ondergrond met rode klei en kiezel, op een helling. 100% sauvignon blanc, met de hand geplukt. Zeer kruidige, wat vegetale neus, maar erg interessant. In de mond heel veel kruisbes, citrus, paprikasap. Eerst redelijk laag gequoteerd (*(*)), maar bleef hem fascinerend vinden, heel anders van veel Chileense witte en dus geherwaardeerd met een extra *. Toen haar consultant vroeg welke stijl ze van hem verwachtte, moet ze geantwoord hebben dat ze het liefst had dat hij de druiven liet voor zichzelf spreken. Aan 20 euro is dit geen goedkope wijn, de omstandigheden zijn dan ook moeilijk, maar ik kan me inbeelden dat je mooie avonden kan doorbrengen met deze fles. Dit is het soort fles dat me nieuwsgierig maakt naar zijn maakster.

    Estero Vineyard, Sauvignon Gris, Casa Marin, 2012:

    Onvruchtbare grond aan de rivier, met een toplaag van klei op een onderlaag van zand. 100% sauvignon gris, maar 30% inox en 70% eik gedurende 6 maanden en dus helemaal anders qua stijl. In de neus eerst en vooral citrus en bloemetjes en iets van kattepis ? In de mond ontzettend zuiver, mooi fris, heel complex maar op een heel elegante manier. Prachtige fles wijn die ik vanaf het begin **(*) kwoteerde. Zelfde prijs als de vorige en gek genoeg, zijn geld waard (en dat zeg ik maar heel zelden van een Nieuwe Wereldwijn). Als deze twee flessen allebei een facet zijn van de persoonlijkheid van Maria Luz moet het een fascinerende dame zijn.

    Dit was één van de wenige keren dat ik na het proeven van Chileense wijn zin heb om in de auto te stappen en naar Mariakerke te rijden om eens een serieus gesprek te hebben met Koen Batsleer, de invoerder van deze pareltjes. Moet ik toch ooit eens doen...

    Maria-Luz-Marin2.jpg

    Maria Luz Marin

    www.casamarin.cl

  • Evora 4: Quinta do Mouro

    Pin it!

    Mocht ik ooit het ongeluk hebben om te worden gereïncarneerd als reisduif wacht mij ongetwijfeld een kort en droevig lot, maar gelukkig is J. zowel een meester in de voorbereiding via Google Earth én de reincarnatie van een uiterst getalenteerde Indiaanse spoorzoeker, en wij reden dus, in dikke mist en miezer, ongeveer regelrecht naar de goed verstopte Quinta do Mouro waar we werden ontvangen door Miguel Louro Jr.

     

    evora28.JPG

     

    Bij het voorbereiden van deze reis werden intelligente vragen gesteld aan Portugal- en wijnkenners, en was het verdict unaniem geweest: als er één domein was dat we moesten bezoeken dan was het de Quinta do Mouro. Het werd in 1989 opgestart door Miguel de Orduña Viegas Louro, een tandarts, die het domein had gekocht als familiewoonst en er oude wijnvaten had aangetroffen die hem intrigeerden. Samen met João Portugal Ramos besloten ze om de 6ha wijngaard rond het domein terug aan te planten en ondertussen zijn dat er al 30 geworden. De grote blendwijnen van de Bordeaux waren hun voorbeelden en dus werd er al snel cabernet sauvignon aangeplant, maar zij aan zij met Trincadeira, Aragones, Alicante Bouschet en Syrah. In 1994 werd de eerste wijn gebotteld, toen al zonder JP Ramos, en in 1996 deed Luis Duarte zijn intrede als consulent. Momenteel experimenteren ze ook met merlot, petite sirah, touriga nacional en centurion, en rooien ze trincadeira, die ze ongeschikt vinden voor het maken van grote wijn. Er wordt niet geïrrigeerd en dat is eerder uitzondering in de regio (Miguel keek de hele tijd met grote voldoening naar de miezerregen die onze vakantie vergalde, de vorige winter was erg droog gebleven).

     

    evora20.JPG

     

    Na de oogst, met de hand in mandjes van 20kg, volgt er nog een extra triage aan een oogsttafel. De druiven gaan dan of in betonnen lagares waar ze op de traditionele manier met de voeten worden geperst ("it takes months to get the colour from your toenails") of in een stokoude pers waarvan Miguel zei dat hij een geweldig resultaat opleverde. Ze hadden al wel eens geexperimenteerd met een modernere maar het resultaat was niet hetzelfde. Elk ras werd dan apart gevinifieerd op inox, met indien mogelijk een fermentatie die werd opgestart door de gisten die van nature op de schil aanwezig zijn, maar wanneer dit niet lukt helpen ze een handje. Daarna verdwijnt de wijn in eiken vaten, vooral Franse uit Bourgondië omdat Portugese eik teveel variatie geeft.

     

    evora21.JPG

     

    Bij het hele bezoek viel het op hoe kleinschalig alles hier was. In de vatenkelder kon zelfs een muis zich nog amper draaien of keren en het manipuleren van de vaten moet lijken op zo'n ingewikkeld Rubik-spelletje, maar ze maken hier grootse wijn en het werd tijd om dat een te proeven.

     

    evora22.JPG

     

    1: Vinha do Mouro, 2009: 50% Trincadeira, 30% Aragones, 10% Cabernet sauvignon en 10% Alicante Bouschet. 20% op eik. Prijs op het domein 4,5 euro. Een heel leuke en vriendelijke neus met rood fruit en cacao. In de mond mooi zacht, fluwelen tannines en een mooie fraîcheur. ** en een leuke instapwijn.

    2: Casa Dos Zagalos, 2008: zelfde blend, maar 100% eik. 10 euro op het domein. Gemaakt met druiven van jongere stokken dan de hoofdwijn. In de neus elegant, klassiek en zacht. Mooi gestructureerd, mooie tannines, erg elegant. ***

    3: Quinta do Mouro, 2007: 40% Aragones, 35% Alicante Bouschet, 15% Touriga Nacional en 10% Cabernet Sauvignon. 100% eik. 20 euro op het domein. Het viel onmiddellijk op hoeveel frisser deze wijn was in vergelijking met de 2006 die we gisteren dronken. Heel mooi en fris fruit. Zeer zacht en elegant, goed gestructureerd, heel mooi, met een prachtige complexe finish. Heel lang. ****

    4: Cabernet Sauvignon, 2007: Monocépage. Eerst erg gesloten, dan rokerig, beetje peper en tabak. Stevige tannines. Mag absoluut nog wat liggen. Interessante en erg herkenbare expressie van Cabernet Sauvignon en heeft volgens Miguel zowel fans als vijanden, het is een beetje een wijn die moet klikken of niet, net zoals cabernet sauvignon in zijn ogen ook een druif is waar je van houdt of niet. **(*)

    5: Centurion/Peite Sirah, 2009: uit een fles zonder etiket met de vraag om te raden wat er in zat. Ghil, ervaren VS-reiziger die hij is, wist redelijk snel de Centurion te herkennen en kreeg van Miguel de bijnaam de Neus. Ik meende mij nog te herinneren van mijn weinige petite sirah ervaringen dat die druif heel peperige toetsen aanbracht en gokte correct, zodat Miguel mij prompt de Mond doopte omdat ik er langer over gedaan had. In ieder geval geslaagd met felicitaties van de juri !! Mooie wijn overigens, inderdaad zeer veel zwarte peper, maar ook fruit en een mooie structuur. *** maar wel 27 euro.

     

    evora24.JPG

     

    Terwijl Miguel onze bestellingen opnam, vertelde hij over zijn jeugd op het domein, en hoe hij pas op zijn zesde voor het eerst naar school ging. Al van kleins af ging hij mee met de snoeiers en de plukkers, en tussendoor zocht hij naar de tunnel tussen het domein en het kasteel van Estremoz, want volgens de overlevering woonde hier de minnaar van de koningin. "Nee, nooit gevonden", maar Miguel toonde ons nog wel de nieuwe snoei- en opbindmethode voor hun Trincadeira, en druivenras dat ondanks zijn lokale populariteit bij hen ongeveer overal gerooid wordt en op dit perceel zijn laatste kans kreeg. Tussendoor toonde hij ook waar zijn slaapkamer lag, en toen we even later de stierenarena van Estremoz voorbijreden viel het op hoe dromerig de dames plots keken...en wij die dachten dat het de wijn was die ze zo geweldig vonden...

    PS de meeste wijnen van de Quinta do Mouro zijn te koop bij Jeuris (www.wijnhuisjeuris.be)