Vrije tijd

  • Ontmoetingen met een wijnland: Moldavië

    Pin it!

    Het was vanaf het prille begin een rode draad door de geschiedenis van CSP: nieuwsgierigheid. Naar druivenrassen, naar regio's en zelfs naar landen, en wanneer stichtend lid Gert dan ook werd geconfronteerd met de vraag om eens een degustatie Moldavische wijnen los te laten op CSP, vond ik als president dat we dat niet mochten weigeren, en het waren dan ook zéér nieuwsgierige leden die die woensdagavond de verantwoordelijke voor Moldavische wijnen in België ontvingen. Met eerlijk gezegd geen flauw idee wat te verwachten...

     

    Stamps_of_Moldova_001.jpg

     

    Moldavië ligt tussen Roemenië en Oekraïne, tussen de rivieren Dnjestr en Kroet. Er wordt Roemeens gesproken en tot 1991 was het een deel van de Sovjet-Unie. Het is een zeer arm land, en het voornaamste exportproduct is wijn, heel lang vooral naar Rusland, alhoewel dat voor het moment om politieke redenen zo goed als stil ligt. De wijn blijft echter een heel goede reputatie hebben bij de Russen en wordt zeer veel gedronken op alle plaatsen waar ze met vakantie gaan. Het klimaat is gematigd mediterraan, en wijn is goed voor 50% van de export van dit voor de rest zeer arme land, zonder noemenswaardige industrie en zonder toegang tot de zee. De wijngaarden liggen ter hoogte van die van Bordeaux en er is veel aanplant van de Bordelese druivenrassen.  

    We begonnen met twee schuimwijnen en twee witten, en volgden dan met rood.

    C-Gold, Brut, Domaine Cricova

    Tweede grootste keldercomplex van Moldavië en eigendom van de Russische staat. De Russen zijn trouwens heel enthousiaste drinkers van schuimwijnen en behoren tot de grootste importeerders van Europa. De kelders bevatten 1,25 miljoen flessen wijn waaronder historische verzamelingen als die van Göring, maar zo goed als elk Europees staatshoofd heeft er een kelder. Het grootste deel van de productie ging naar Rusland, en schuimwijn is de specialiteit. 7,99 euro. Methode Charmat. Licht goudgeel met fijne lichte belletjes. Wat druivig aroma. Onfris en nogal flets. *

    Cricova Brut, Domaine Cricova 

    10,49 euro. Methode Champenoise. Een vreemd maar niet onaangenaam aroma, vooral gist. Leuk en met goed evenwicht, fijn schuimend. Aangename schuimwijn voor elke dag. **

    Pinot Gris de Purcari, 2011

    10,49 euro. Purcari is het oudste wijnhuis van Moldavië en werd opgericht in 1827. Eind 19de eeuw was het befaamd voor zijn Negru de Purcari die prijzen won op wedstrijden in Parijs, maar oorlogen, phylloxera en het Communisme drongen het de vergetelheid in. Wat wel bleef waren de enorme kelders, de Krasnodarvaten van 20.000 liter, het terroir en de herinnering en in 2003 begon het domein terug wijn te maken. Het leeft van de export, en vooral in het Oosten is het een erg populaire naam en zie je het vaak op restaurantkaarten staan. Strogeel. Leuk pinot gris aroma, kruiden en geel fruit en een wat aparte geur van geklaarde boter. In de mond vol,rijk en kruidig; mooie wijn, prijs ok. **(*)

    Alb de Purcari, 2009  

    19,99 euro. 50% Chardonnay, 25% Pinot Gris, 25% Pinot Blanc. Meer goudgeel. In de neus ook wat complexer, toast, boter. In de mond stevige eik, een beetje vettig, een allemansvriend met een beetje een bittere maar best wel leuke afdronk. ** omwille van de prijs, wat een beetje jammer is, maar voor de verkoop zou dit blijkbaar niet uitmaken... Goede wijn bij vis of kip in een roomsaus.

    Rara Neagra de Purcari, 2010

    Niet langer te koop maar rond de 10 euro. Gemaakt met de Rara Neagra of Babeasca Neagra ("zeldzame zwarte" of "grootmoeders zwarte") die ook in Roemenië veel voorkomt. Nogal licht van kleur. In de neus foxy, zwoel en fluwelig. In de mond zacht en mollig met een licht prikkeltje; fris. Originele en lekkere wijn. **

    Rara Neagra de Purcari, 2009

    Zelfde prijs. Hier werden maar 10.000 flessen van gemaakt. Iets donkerder dan de 2010 met iets roestigs in de kleur. Vleziger en intrigerender, interessant, kersen ook en een erg aparte evolutie in het glas. In de mond goed evenwicht, veel karakter, fris, mooie wijn. **(*) Twee mooie wijnen maar volgens de importeur gaat Purcari veel meer de commerciële weg op en worden deze nochtans interessante wijnen niet meer gemaakt (of geïmporteerd).

    Pinot Noir de Purcari, 2010

    10,49 euro. Onder druk van de markt zou dit de nieuwe stijl zijn, vooral bestemd voor de Oosterse markten die wijn graag wat zoeter hebben. Helder. Kersen met iets rokerigs als een sigaret. In de mond sterk vanille, simpel fruit, tabak, en kort en droog. *

    Merlot de Purcari, 2010

    10,49 euro. Heel simpel fruit. Makkelijke wijn, bijna halfzoet, net genoeg fraîcheur. *

    Cabernet Sauvignon de Purcari, 2010 

    10,49 euro. Sigaren en cederhout. Redelijk wat tannines, stevig hout, goeie fraîcheur maar ook hier dan weer dat zoetje. Niet slecht maar wat ongewoon. *(*)

    Negru de Purcari, 2008

    19,99 euro. 70% Cabernet Sauvignon, 20% Saperavi, 10% Rara Neagra. Foxy neus, paddestoelen. Nogal kort, maar ok, een beetje monolithisch *(*)

    Rosu de Purcari, 2008

    19,99 euro. 50% Cabernet Sauvignon, 40% Merlot, 10% Malbec. Niet slecht, mooi geblend eigenlijk. Fruitig, misschien wat te, maar ook leuk en mooi fris. OK. **

    Amaro de la Valea Perjei, 2004

    24 euro. 70% Cabernet Sauvignon, 20% Merlot, 10% Bastardo. 15%, en een beetje zoals een Amarone. In de neus wat gesloten, kruiden en kersen, nogal agressief. In de mond wel een goed evenwicht, iets van balsamico. Bij eten kan dit erg goed zijn. **

    Cabernet Sauvignon, Vartely, 2010

    9 euro. Zoet. 16%. Aroma van frambozensiroop. Zoet, zeg ! Bij een vanille-ijs ? Zo een ijskoud glaasje. **

    Pastoral de Purcari, Cahor

    9 euro. 100% Cabernet Sauvignon. 16%. Medicinaal, kruidig als een hoestsiroop. Mogelijkheden als dessertwijn. **

    www.moldovino.be  

  • Côtes du Rhône meets Beursschouwburg

    Pin it!

    Af en toe valt er al eens een persuitnodiging in mijn mailbox, en af en toe ga ik daar al eens op in. Niet omwille van de Beursschouwburg deze keer, alhoewel die 50 jaar bestaat, maar omwille van het thema: de wijnen van de Côtes du Rhône.

    Als voorzitter van Chateausanspretention heb ik altijd al een boontje gehad voor deze AOC. Ze is heel groot in oppervlakte, maar qua bekendheid wordt ze weggeduwd door de grote wijnen van de Noordelijke Rhône. Die grote oppervlakte maakt ook de kwaliteit zeer verschillend en door de grote verscheidenheid in ondergrond is het moeilijk om over een echt typische wijn te spreken. Ze is goed voor 80% van de productie van de Rhône maar veel wijnliefhebbers halen er hun neus voor op.

     

    Rhone.jpg

     

    Maar ik heb er altijd van gehouden. Het zijn eerst en vooral vaak eetwijnen,die bij zeer veel gerechten passen. Ze zijn goedkoop en onpretentieus en vaak gewoonweg lekker. Ik houd van Grenache en Syrah, zeker als er wat Mourvèdre aan te pas komt, en het spel tussen die drie rassen kan fascinerend zijn. Het is waar dat de wijnen soms donker en wat zwaar op de hand zijn, en sommigen zijn dan weer wat te fruitig, maar net zoals in de Languedoc hebben verbeterde teelt- en keldermethodes heel veel problemen opgelost. Ik heb er altijd wat van in huis en ik ben altijd nieuwsgierig als ik goede degustatienota's zie. Het is mijn favoriete Guide Hachette wijn...Elke fles is altijd een verrassing...iets middelmatigs ? iets lékkers en leuks ? of iets complexer en uitdagender ? en in zo'n grote vrije AOC wordt ook gespeeld met methodes en met rijping en soms is het resultaat fascinerend.

    Ik proefde er een paar mooie, in het aangename gezelschap van Venne en een hele tros Belgische wijnjournalisten.

    Blanc, Côtes du Rhône, Maison Vidal-Fleury, 2013

    9,5 euro, Hasselt Millésimes. Dit is één van de historische domeinen van de Rhône, gesticht in 1781 en genoemd naar het huwelijk tussen Mr Vidal en Mme Fleury in 1890 toen ze er met het geld van Mme Fleury in slaagden om de door phylloxera verwoeste wijngaarden terug aan te planten. Het domein had ondermeer mooie wijngaarden in de Côte-Rôtie en werd in 1985 verkocht aan Marcel Guigal, een groot handelshuis voor de wijnen van de Côtes du Rhône. Dit is een blend van Viognier en Grenache, gefermenteerd en opgevoed op inox. In de neus is hij fruitig en elegant, in de mond zéér fris, een beetje té zelfs, mooi fruitig wel met een lekker Grenache bittertje waar ik wel van hou. *(*)

    www.vidal-fleury.com     www.hasseltmillesime.be

    Blanc, Côtes du Rhône Villages Laudun, Cave Laudun Chusclan Vignerons, 2013

    9,2 euro, Leymarie. Coöperatieven spelen een belangrijke rol in de Rhône vallei. Het is modieus in wijnmiddens om op ze neer te kijken, en vroeger waren ze inderdaad vooral gericht op kwantiteit en prijs, en veel van hun beste leden zijn de laatste twee decennia zelf beginnen wijn maken en bottelen. Maar ze spelen nog altijd een grote rol in het wijnlandschap, ook sociaal, en de vooruitgang in kelder en wijngaard die geboekt werd dankzij vernieuwing was ook voor hen zeer groot. 85% van de teeloppervlakte wordt hier nu beheerd volgens de principes van de lutte raisonnée en de kelder is bekend voor een aantal mooie en goed gemaakte producten. Grenache, Clairette, Roussanne en Viognier. 6 maanden vatrijping. Mooie neus heeft deze witte, met al wat complexiteit. Ook in de mond is hij mooi vol, redelijk rond, leuk en lekker en met een hele mooie prijs/kwaliteitsverhouding. Bij wit vlees of een vis met een sauzeke moet dit in de zomer erg leuk zijn (en in de tuin onder de boom gaat hij er ook mooi in, denk ik). **

    www.leymarie.be     www.laudunchusclanvignerons.com     

    Les Hauts d'Eole, Crozes-Hermitage Blanc, Cave de Tain, 2012

    11 euro, Cinoco. Deze coöperatieve ligt in Tain L'Hermitage, is goed voor de helft van de totale productie van de Noordelijke Rhône en is de grootste producent van Crozes-Hermitage. 100% van de teelt is in lutte raisonnée. Blend van Marsanne en Roussanne. Fermentatie deels op inox en deels op eik. Opvoeding op barrique met bâtonnage gedurende 6 maanden. Nogal gesloten neus. Ook de mond was eerst nogal gesloten, opende zich wel snel, met heel veel eik, maar niet veel fruit. Miste evenwicht en fraîcheur. *

    www.cavedetain.com      www.cinoco.com

    Château de Bord "Croix de Frégère", Maison Brotte, Côtes du Rhône Villages Laudun, 2012

    9,10 euro, De Clerck Wijnen. Groot en oud handelshuis (°1931) in Châteauneuf-du-Pape, goed voor een jaarproductie van 1,5 miljoen flessen en producent van de meest verkochte Châteauneuf-du-Pape, La Fiole du Pape, elk jaar goed voor 500.000 flessen, een blend van verschillende jaargangen. 60% Grenache, 40% Syrah. Lutte raisonnée. 12 maanden op eik waarvan één derde nieuwe. In de neus wat rood fruit en vanille. In de mond warm, nogal plomp zelfs, met genoeg fruit maar nogal simpel. Een goeie wijn voor een feestje waar de wijn geen rol van betekenis kreeg. *

    www.brotte.com      www.wijnendeclerck.be

    Château Mont Redon, Lirac, 2012

    11,2 euro, Limburgs Wijnhuis / Wijnimport / Klare Wijn / Chateau en Co. Grootste domein van de Châteauneuf-du-Pape en omdat het huis weigert een luxe-cuvée te maken is de basis-cuvée vaak verrassend goed. Mikken niet op grote complexiteit maar op fraîcheur en eerlijkheid. Kortom een huis naar het hart van CSP zoals het ooit startte. 70% Grenache, 20% Surah, 10% Mourvèdre. 15 dagen maceratie, opvoeding deels in barriques, deels in tanks. Mooie, nogal ernstige neus. In de mond mooi evenwicht, mooie tannines, moet een lekkere en aangename maaltijdwijn zijn zonder pretenties maar een goeie keuze op restaurant. **

    www.domaineduboisdesaintjean.fr   www.limburgswijnhuis.be    www.wijnimport.be   www.klare-wijn.be    www.chateau-en-co.be

    l'As du Pique, Domaine Pique Basse, Côtes du Rhône Villages Roaix, 2011

    11,6 euro, Autrement Dit. Olivier Tropet is eigenlijk afkomstig uit Franche-Comté, maar vanaf zijn 16 hing hij rond op het domein van zijn grootvader, en hij studeerde oenologie in Beaune. In 2008 startte hij zijn eigen domein dat ondertussen van een goede repatie geniet. 80% Grenache, 20% Syrah en Mourvèdre. Bio. Parcellaire selectie en manuele oogst, ontsteling maar geen kneuzing, 35 dagen schilweking in betonnen tanks, daarna 12 maanden opvoeding in barriques. In de neus krokant fruit, mooi zuiver. In de mond interessant, beetje uitdrogend wel maar ook krokant en met veel materie, goeie tannines, mooi lang en dit moet een interessante en leuke eetwijn zijn bij de betere bio-vleeskeuken. Maakte nieuswgierig naar de maker, een goede eigenschap voor een wijn. ***

    www.pique-basse.com     www.autrementdit.be

    Château Les Coccinelles, Côtes du Rhône Villages Signargues, 2013

    9,5 euro, The Place To. Grenache en Syrah. Bio. Fermentatie en opvoeding op inox. In de neus fruit en kruidigheid. In de mond vooral kruiden, maar wat plakkerig, een beetje warm. *

    www.chateau-coccinelles.com   www.theplaceto.eu  

    Réserve, Domaine de l'Amauve, Côtes du Rhône Villages Séguret, 2010

    16,63 euro, Sobelvin. De wereld is klein, ook in de vallei van de Rhône, en de eigenaar, Christian Voeux, hier was 25 jaar technisch directeur bij Château Mont-Redon en nu bij La Nerthe, een domein dat ik al evenzeer apprecieer. Christian wil vooral drinkbare wijn maken en houdt niet van overextractie en overdreven fruit. 80% Grenache, 20% Syrah. Vinificatie op tanks, rijping op eiken vaten. Zeer gebalde, gesloten neus, maar geschonken uit een koele fles die net geopend was. In de mond heel intens, heel veel diepgang, wel nog gesloten, maar een mooie elegantie, een mooi evenwicht, en, denk ik, een heel mooi potentieel. Niet de makkelijkste, maar zeer lekker (ik kon mij hier wel iets inbeelden bij een karaf...). **(*)

    www.domainedelamauve.fr    www.sobelvin.fr

    Les Hauts de Montmirail, Domaine Brusset, Gigondas, 2013

    25 euro, Colruyt. Domaine Brusset ligt in Cairanne, waar het het meest aantal ha wijngaarden heeft, maar haar 25ha in de aoc Gigondas liggen onderaan de Dentelles de Montmirail, zeer goed gelegen, en het was één van de vroegere prestige-Gigondas wijnen op basis van 100% nieuwe eik. Vader en zoon Brusset experimenteren trouwens graag, en dit is een interessant domein, alhoewel de keuze voor nieuwe eik vroeger sterk bekritiseerd werd. 55% Grenache, 25% Mourvèdre, 20% Syrah. 30 dagen inkuiping, elk druivenras apart. 30% op tanks, 70% op nieuwe eik (ze zijn dus een beetje teruggekomen van de 100%). Vlezige neus met zwarte bessen, mooi fruit. In de mond véél volume, een brede wijn met mooi zuiver zwart fruit, een mooi eveniwicht, een wat gepolijst mondgevoel met wat balsamico, hoestsiroop en een leuke afdronk. Nogal duur, maar een mooie wijn **(*)

    www.domainebrusset.fr

    Vacqueyras, Maison Vidal-Fleury, 2012

    16,5 euro, Hasselt Millésime. 100% Syrah. 6 maanden opvoeding op inox en foeders. Een echte, vlezige syrah neus, echt vlees. In de mond meer zwart fruit, interessant met veel volume en redelijk lang. Een wijn waar je op kan knauwen, mooie maaltijdbegeleider. **

    www.vidal-fleury.com    www.hasseltmillesime.be 

    Les Launes, Maison Delas, Crozes-Hermitage, 2011

    15,72 euro, Cinoco / Le Palais du Vin. Deze fles was eerst op maar dan bleken Herwig Van Hove, Filip Salmon en Dirk Rodriguez er een fles van opzij te houden om rustig leeg te drinken. Al babbelend geproefd dus...100% Syrah. Vinificatie op beton, opvoeding deels op hout, deels op inox. Mooie, klassieke wijn. Mooie mond, heel fris, mooi uitgesproken, heel goed op dronk. ** 

    Conclusie: een zee van goeie wijnen in de Rhône, en de beste hulp in deze is uw wijnhandelaar...of de pers.

     

  • PLEIADES XXIII door Sean Thackrey: wijn voor de sterren.

    Pin it!

    Dit overkomt me één of twee keer per jaar...

    PleiadesXXIIIfacebook.JPG

    En dit wordt zonder twijfel één van de mooiste reacties van dit jaar op mijn facebook posts jaar...

    pleiadesXXIIIreaction.JPG

    En dus heb ik besloten om u twee cadeaus te geven.

    Het eerste is het adres van de winkel waar ik deze wijn kocht: Tasttoe in Kampenhout, www.tasttoe.be. Naast een onwaarschijnlijke collectie Rum en Whisky groeit er een steeds mooiere collectie wijn, geleverd door kenners als Luc Hoornaert van Swaffou of Kris Jeuris, en hier staan parels tussen zoals deze Pléiades of de Wild Boy Chardonnay van Jim Clendenen of de Poeira van Jorge Moreiro. Dat zijn geen goedkope flessen, de Pléiades kost ongeveer 30 euro, maar af en toe moet je eens kennismaken met zo'n wijnen om je referentiekader uit te breiden. De winkel ligt trouwens vlakbij de nieuwe zaak van twee wijnliefhebbende Danny's met een grote reputatie, Silo's, www.silos.be, pas open en nu al bedolven onder de mooie recenties. Een mooie uitstap, dus, maar koop nu niet te veel, ik kom daar ook geregeld voorbij...en ze hebben daar pas nog iets héél schoons geleverd...maar ik praat te veel.

    Het tweede is het wat meer verborgen stuk van Sean Thackrey's website, http://www.wine-maker.net/LibraryIntroPage.html. Sean Thackrey, een heel gedreven boekenverzamelaar, heeft hier een prachtige verzameling oude iekstfragmenten over wijn samengebracht. De oudste zijn Grieks en Romeins. Na het stuk over de Middeleeuwen, wijdt hij telkens een webpagina aan een eeuw, van de 16de tot en met de 19de. De teksten zelf zijn oorspronkelijk weergegeven, in een lettertype dat die van het oorspronkelijke document benadert, en dat maakt ze niet makkelijk leesbaar, maar elk fragment wordt ingeleid en geduid. Je kan er ondermeer de oudste tekst over terroir terugvinden (van Vitruvius) en alhoewel ze echt wel een intellectuele inspanning vragen zijn voor een wijnliefhebber echt razend interessant.

    En de wijn  die ik dronk ?

    Pléiades XXIII, Old Vines

    De wijnen van Thackrey worden genoemd naar het sterrenbeeld waaronder ze fermenteerden, en ze doen dat inderdaad voor hun eerste 24 uur buiten in open gistkuipen. Er wordt geen jaargang vermeld, en de blend verandert elk jaar. Dit jaar zat er Sangiovese, Viognier, Zinfandel, Pinot Noir en Mourvèdre in, maar ook druiven van een field blend, een wijngaard waar van alles door elkaar staat en niemand precies weet wat exact. Sean reageert elk jaar op wat hij bijeenkrijgt en beslist dan heel intuïtief wat hij ervan gaat maken.

    Onwaarschijnlijk mooi aroma. Zwarte bessen maar ook kersen, met een erg groot verschil tussen walsen (kers) of niet walsen (zwarte bessen), maar daarnaast ook kruiden (in een grote oude keuken) en rozen, wat boerderij ook, en de neus danste als een derwisj rond en veranderde constant. In de mond uiterst elegant, heel evenwichtig en fijn en in de mond openplooiend en aanzwellend als een grote symphonie, tot een grootse finale. De afdronk is prachtig, lang en interessant. De wijn is een beetje zoet, heeft denk ik wel wat restsuiker, maar beschikt over een geweldige fraîcheur en een schitterend evenwicht dat zo geslaagd en groots is dat ik er effectief de tranen van in de ogen kreeg. ****(*) 

    In 2009 proefde ik deze:

    Pléiades XVII, Old Vines

    Dit was een field blend van Sangiovese, Syrah, Mourvèdre, Roussanne, Barbera en Carignane, van wijngaarden van gepensioneerde Italiaanse inwijkelingen die een beetje van alles door elkaar hadden geplant om er zelf wijn mee te maken.

    Complex en vlezig, met pepermunt en balsamico (goeie oude). In de mond mooi fruit maar ook hoestsiroop, verrassend rond dan, mooie structuur en erg mooie afdronk. Héél origineel, héél apart. ****

    En voor wie nu benieuwd is geworden, dit is Sean Thackrey.

     

    seanthackrey.jpg

     

     

  • Barranco Oscuro

    Pin it!

    Eén van de toegevoegde waarden van een goed restaurant is de sommelier, en bij uitbreiding dus, de kwaliteit van de aangepaste wijnen. Als dat goed gedaan is dan is dat leuk en zeker wanneer het niveau van de wijnen even hoog is als dat van het eten. Uit zo'n restaurants kom ik steevast met een paar nieuwe namen, en na mijn laatste (en alweer super-lekkere) lunch bij Couvert Couvert was dat niet anders.

    Blancos Nobles, Classico, Barranco Oscuro, 2012

    Bij Couvert Couvert op 19 december. Mooie frisse neus. Fris, levendige zuren, wat rokerige afdronk, mooi fruit **(*)

    Vlak na die maaltijd stapte ik nog binnen voor een glaasje bij Sur Lie, en kijk, daar stond die Barranco Oscuro ook. Mijn nieuwsgierigheid geprikkeld begon ik thuis even te zoeken op het internet, en bleek dat de wijnen van dit huis geïmporteerd werden door Altrovino uit Harelbeke (tot dan al veel goeds van gehoord, maar nog nooit ontmoet). Toen dan ook nog eens bleek dat hij exact 12 cuvées in huis had was de volgende CSP degustatie een feit.

     

    IMG_0630.JPG

    foto Jan Borms, Altrovino

     

    Het Barranco Oscuro domein ligt in Spanje, in Alpujarra de Granada, in Andalucia. De grote boerderij ligt erg hoog, in de Sierra La Contraviesa, tussen de Sierre Nevada en de zee, en de wijngaarden liggen op hoogtes tussen de 1300 en 1368m. Het zouden de hoogst gelegen natuurlijke wijngaarden van Europa zijn. De bodem is heel arm, met vooral leisteen, en er zijn heel grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht. In de winter sneeuwt het er. Het is er heel droog, en de wijngaarden overleven dankzij zeewind en smeltwater. De 12ha aanplant bestaat uit internationale druivenrassen maar ook uit autochtone rassen als Vigiriega.

     

    IMG_0655.JPG

    foto Jan Borms, Altrovino

     

    Het domein werd in 1979 opgericht door Manuel Valenzuela die de grote stad moe was en naar het platteland trok om er zelf in de behoeften van zijn gezin te voorzien. Hij plantte olijf- en amandelbomen en wijstokken, en werkte biodynamisch, zonder kunstmest, herbicides en pesticides. Hij is één van de Spaanse pioniers van de natuurlijke wijnen, werkt heel zuiver en non-interventionistisch in de kelder en gebruikt geen sulfiet. De heel lage opbrengsten leveren heel geconcentreerd sap op, en ze zijn zo gezond dat de fermentatie spontaan kan worden opgestart, zonder hulpmiddeltjes. Dat alles levert prachtige maar eigenzinnige wijnen op, en deze degustatie bewees dat.

    De degustatie was op een fruitdag. De witte wijnen kwamen uit de koelkast, maar werden een uurtje of twee ervoor, samen met de rode in een koelbox gestoken, zodat ze wat opwarmden (en de roden wat afkoelden). Twee flessen werd op aanraden van Jan van Altrovino gekarafeerd.

     

    barranco.jpg

     

    Brut Nature 2012

    17,95 euro. 100% Vigiriega. Gemaakt met spontaan vergist sap van druiven die tussen eind september en eind oktober worden geoogst en met sap van druiven die pas eind december worden geoogst, vaak in bevroren toestand als ijsdruiven. Het laatst geoogste sap wordt toegevoegd aan het eerste om een tweede gisting in gang te zetten die gebeurt in de fles. er volgt dan minimaal één jaar flesrijping sur lattes voor de flessen gedegorgeerd worden. Troebel en met heel fijne belletjes. Interessante, leuke neus, geurde een beetje naar ijzer in het begin. Heel fris, mooi, strakke zuren, appeltjes. ***

    Brut Nature Reserva 2001

    24 euro. Oplage 600 flessen. Zelfde procédé, maar 12 jaar sur lattes omdat de wijnmaker vond dat er nog wat teveel restsuiker was... Gedegorgeerd in 2013. Goudgele kleur die wat richting amber gaat. Heel fijne bubbels. Ruikt heel sterk naar kip met paddestoelen, goeie paddestoelen en super-kip wel. Heel speciaal. In de mond complex en rijk, heel interessant, heel mooie en lange afdronk. Deed me sterk denken aan de schuimwijn die ik ooit kocht bij Ziereisen (7 jaar sur lattes ). ***(*)

    Blancas Nobles Classico, 2012

    15 euro. 40% Vigiriega, 40% Sauvignon Blanc, 15% Riesling en 5% Albariño. Oplage 2000 flessen. Deels op hout, deels op inox gevinifieerd, daarna geassembleerd en verder opgevoed op inox. Troebel, bleek goudgeel. een echt naturel neuzeke, fruit maar ook wel wat geuze, vooral in het begin. Fris, met mooie zuren, mooie citrustoets. Lange afdronk. Mooie wijn. *** 

    La Vi Y Soñé, 2010

    21,5 euro. 100% Viognier. 12 maanden opvoeding op vaten van verschillende grootte, alleen Europese. 900 flessen. Donker goudgeel. Intrigerende neus, bijna een volledg gerecht, een curry bijvoorbeeld. Ook hars, benzinedamp, kip, was, een symphonie van geuren. In de mond mooi vol, heel complex en verrassend, abrikoos, lijm ook wel een beetje. Mooie frisse zuurtjes. Héél lang. Eén van de mooiste Viogniers die ik al proefde. ****

    Tres Uves 2011

    21 euro. Vigiriega, Viognier en Vermentino. Apart gefermenteerd, dan opgevoed op vaten van verschillende grootte voor 12 maanden. Geassembleerd en nog eens 12 maanden opvoedig op inox. Deed denken aan een Savagnin. Rijk aroma, beetje het aroma van een wijnkelder, maar met een heel mooi fruitig stukje peer. In de mond prachtig, met frisse zuren, heel fijn, ook hier net een goede Savagnin. Moet super zijn bij een stuk Comté of lichte Gorgonzola. ***(*)

    V de Valenzuela, 2013

    19,95 euro. 100% Vigiriega van 2 percelen van een op 1368m hoogte gelegen wijngaard. Zeer lage opbrengsten, 1kg druiven per stok. Het eerste perceel werd aangeplant tussen 1983 en 1986, het tweede in 1991 met enten van eigen stokken. Fermentatie op inox, daarna opvoeding op eik. 600 flessen; In de neus geel fruit. In de mond strak en fris, een beetje vlakker dan de andere wijnen, toegankelijker maar ook wat minder spannend. **(*)

    Vino Costa 2009

    14 euro. 90% Listan Negro, een ras dat vandaag vooral overleeft op de Canarische eilanden. 10% andere druivenrassen, waaronder ook witte. Aanplant uit de jaren 90. 28 maanden opvoeding op eik en inox. De naam verwijst naar de wijn die de inwoners van Alpujarras vroeger maakten met de druiven uit hun eigen kleine wijngaard waar allerlei rassen door elkaar groeiden. Oranje-kleurig. Herfstig aroma, paardenzweet, maar ook pakken fruit, deed denken aan zo'n ingedroogd mandarijntje. In de mond heel fijn, mooi fruitig, interessant en lang, mooi droog. Het kletske een dag later was nog mooier. ***

    Salmonido, 2012

    21,5 euro. Een saignée van 100% Pinot Noir. Inox en barriques. Rosé-kleurig. Eerst bosaardbeitjes, na walsen turnsloefen, maar dat verdween later wel. In de mond complex, aardbeien ook, heel lange afdronk, maar een wat vreemde wijn toch. *(*)

    El Pino Rojo, 2010

    24,5 euro. 100% Pinot Noir, percelen op hoogtes tussen de 1280 en 1350m. Arme grond van steenachtige klei met daaronder leisteen. Erg kleine opbrengsten. Vinificatie en opvoeding 20 maanden op Bourgondische eik. Vlezig, heel mooi fruit, heel zuiver, peper, en later ook turf en sigaar. In de mond zeer mooi evenwicht, mooie zuurtjes, lang en diep maar ook een beetje warm en zoet. ***

     

    barrancooscuro.jpg

    Van rechts naar links: Vino Costa, Salmonido, El Pino Rojo

     

    "Experiment by CSP"

    En als we nu die Salmonido en die Pino Rojo blendden ? Dan gaat de neus er niet op vooruit, maar in de mond was de wijn fruitig en fris. Leuk !

    Rubaiyat, 2009

    21,5 euro. 100% Syrah. 16 tot 18 maanden Franse barrique. In sommige jaren beschouwd als de beste Syrah van Spanje. Heel gespierde neus, kruiden en vlees, beetje rokerig ook, aroma van maquis, heel zuiver. In de mond zuiver, stevig, met mooi fruit, intens met een leuk zuurtje, maar had volgens ons nog langer moeten karaferen. "Miste de mixer" volgens een enthousiast en enigszins ongeduldig CSP-lid. ***

    Garnata 2009

    23,5 euro. 100% Grenache. Stinkerke. Stevige neus, fruit kwam er wel wat door. Natuurlijke wijn en zo smaakt hij ook, ok, frisse zuren, wat teveel alcoholwarmte. Heel veel liefhebbers binnen CSP, maar ik was niet één van hen. **

    1368 Cerro Las Monjas, 2005

    28 euro. Grenache, Syrah, Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Merlot. Van proefvelden op de Cerro Las Monjas wijngaard op 1368m hoogte (vandaar de naam). Alle rassen worden eerst apart gevinifieerd. Extreem lage opbrengsten. 17 maanden op Franse en Amerikaanse eik. Aroma van een erg mooie oude wijn, tertiair, heel mooie toetsen van rook met fraisekes. In de mond munt, mooi fris, heel mooie structuur, lang, mooie frisse afdronk, heel complex, mooi fruit ook. Erg lekkere wijn, zijn geld meer dan waard ***(*) 

     

    www.couvertcouvert.be

    www.surlie-natuurwijnen.be

    www.altrovino.be

    www.barrancooscuro.com

     

     

  • Enderle & Moll: Tafelwein aus Baden

    Pin it!

    Wie deze blog volgt weet dat ik een boontje heb voor Ziereisen, een domein in het Markgräflerland in Baden. En wie mij een beetje kent weet dat ik ook een zwak heb voor veel wat uit Baden komt: Huber, Duijn, Bercher, Ziereisen, Shelter, ik volg ze zo goed en zo kwaad als ik kan. Wanneer één van mijn favoriete wijnwebsites, www.wineterroirs.com, dan ook aandacht schenkt aan een nieuwkomer is mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. En als er op het einde van dat artikel door die nieuwkomer ook nog verwezen wordt naar Ziereisen, whose wines he loves enormously, dan ben ik helemaal vertrokken.

    Elke wijnregio moet zijn Goden hebben, zijn Noeste Werkers, zijn Mainstream ook, en zelfs zijn Onderlaag, maar een wijnstreek is pas echt compleet als ze ook haar Rebellen heeft. Dat is de rol die Enderle & Moll, in Münchweier, tussen Oberberg en Freiburg, enthousiast speelt. Ik ga u hier over het domein niet veel vertellen, ik las zelf alles in dit prachtige en volledige artikel op de Wineterroirs website http://www.wineterroirs.com/2013/09/enderle_moll_munchweier_baden-wurttemberg.html, en eigenlijk lees je het beter zelf, het is zeer goed geschreven, met mooi beeldmateriaal.

    Tot voor kort waren de wijnen van Enderle & Moll niet te krijgen in België. Ondertussen worden ze ingevoerd door Hans Dusselier, helemaal terug van even weggeweest,  www.desolari.be, en dankzij een vriendelijke collega die ik al een tijdje geleden besmette met het vin naturel virus, lagen ze al een tijdje in mijn kelder, wachtend op een geschikte proefdag :-). http://csp.skynetblogs.be/archive/2014/09/19/when-wine-tastes-best-8285148.html 

     

    DSC_0011.JPG

     

     

     

    Müller, 2013

    100% Müller-Thurgau. 8,8 euro. Schoonste fles en etiket maar de minste wijn van de hoop. De neus is rond en zacht, nogal gesloten. In de mond fris, bijna een limonade, wat citrus wel, maar ook waterachtig en dun. Een dag later was de neus leuker, iets van gele pruimen, wat floraal ook. In de mond fris maar ook fruitig met na stevig walsen wat oude kelderappeltjes. Het waterachtige was weg. *(*)

    Müller Thurgau, Unplugged, 2013

    100% Müller-Thurgau, 8,8 euro. Troebel en geel. Een echte Rock'n Roll neus, heel mineralig, maar ook mooi fruitig. In de mond nerveus en zelfs spannend, vibrerend als electriciteit, heel mooie smaken, heel apart en ongewoon maar fascinerend en héél lekker. *** Op dag 2 nam dat mineralige de neus bijna helemaal over, het fruit werd meer honing en gedroogd fruit, heel mooi. Ook in de mond heel mooi en complex, heel intens, frisse levendige zuren, heel aparte maar mooie en levendige wijn. ***

    Auxerrois, 2013

    15,6 euro, 100% Auxerrois. Zelfde kleur als de Unplugged. Lijkt er eerst ook wat op maar is bedachtzamer, ernstiger, niet zo springerig. Ook in de mond veel breder en dieper, zéér mooi, indrukwekkend zelfs, wat een prachtige wijn en dat voor een Auxerrois, hééél lang ook. Een dag later boterig als een hele goeie eikgerijpte Chardonnay met een heel mooie en fijne mineralige toets. In de mond diezelfde boterigheid, maar met frisse zuren, heel lang en complex, heel mooie fruittoetsen; prachtig. ****

    Liaison, Pinot Noir, 2012

    24,5 euro. 100% Pinot Noir. De naam verwijst naar het niveau, tussen hun basis pinot noir en de twee toppers. Glashelder en licht van kleur. Prachtig aroma, helder als een klok, ongelooflijk complex, prachtig, doet dromen van ver weg gelegen landen in de zon, doet denken aan Utopia. In de mond idem, heel apart en tegelijk ook zo prachtig Pinot Noir, mooi, speels en fruitig, wat voor een unieke wijn is dit ? Heel lang ook, met een prachtige afdronk. Ontroerend mooi. ****(*)

     

    DSC_0002.JPG

     

     

  • Li Cwerneu revisited: een feest van smaken en impressies

    Pin it!

    Iets meer dan vier jaar geleden bezochten wij het restaurant van Arabelle Meirlaen in Huy en proefden dat het goed was. Ondertussen werd de familie uitgebreid met twee schatten van dochters en verhuisden Arabelle en Pierre het restaurant naar een heuveltop in Marchin, met zicht op het kasteel, op de benedenverdieping van een modern en ruim huis.  Al die tijd hoorden we constant links en rechts dat het er nog beter was geworden, en het werd dus tijd om een excuus te zoeken om nog eens naar daar te trekken.

    arabelle.JPG

    Pierre Thirifays, sommelier, echtgenoot en beminnelijke gastheer, ontving ons met open armen, gaf ons een kleine rondleiding (we waren mooi op tijd, de zon scheen en hij was duidelijk blij met zijn nieuwe omgeving), en, nog beter, een glas Non-Dosé, Domaine Pierre-Bise, Crémant de Loire, een schuimwijn die menig glas champagne het, schaamrood op de wangen zou brengen, heel lekker, karaktervol en met een mooie mineraliteit **. Wij kozen vandaag voor het vijfgangenmenu en hadden daar geen spijt van. Omdat mijn smartphone momenteel prima-donna kuren heeft, maar één foto, helaas, en omdat mijn bezoek ook een beetje beroepshalve was, heb ik niet van alles even goede nota's.

     

    licwerneu_lingotdor.jpg

     

    Het begon met een alleraardigst en heel mooi gemaakt piepklein gerechtje, een Lingot d'Or de Foie Gras, heel mooi gemaakt in de vorm van een goudstaafje besprenkeld met ruwe goudkorrels. De eerste gang, de Crevettes Obsiblue de Nouvelle Caledonie...deed me eerst en vooral spijt hebben dat ik mijn camera niet bij had, ik heb zelden zo'n mooi gerechtje gezien, en hier bleek dat de keuken van Arabelle ook visueel uitgesproken vrouwelijk is. In het bord zaten roosjes van allerlei wortels, bolletjes gekleurde geitenkaas maar onderaan ook heel mooie fijne stukjes rauwe blauwe garnaal, en het was even lekker als het mooi was. Verbluffend dus, maar op een, ja, heel vrouwelijke, fijne manier. De begeleidende wijn was onmiddellijk een schot in de roos: de Cuvée du Pépé, Savoie Vieilles Vignes, Frangy, Domaine Lupin,een 100% roussette. Wat een neus ! Heel aromatisch, heel apart. In de mond boterig, complex, zéér mooi, krachtig genoeg om bij al die verschillende smaken te passen, en van een werkelijk overdonderende complexiteit. **** en dat voor de eerste wijn ? Bruno Lupin was vroeger wijnmaker bij een coöperatieve in Genève, nam toen de 1,5 ha grote wijngaard van de familie over en wist hem moeizaam maar zeker uit te breiden tot de huidige 5,1ha. Hij is een specialist in het werken met de Altesse (of Roussette) druif, en dat merkten we.

    Er zijn wel eens kwatongen die beweren dat ik een luizenleventje heb. Beetje rondrijden, beetje leiding geven, en geregeld de schitterendste restaurants, maar eigenlijk ben ik bij zo'n restaurantbezoek meer geconcentreerd op mijn klant dan op mijn bord, en vaak weet ik de dag nadien nog amper wat ik gegeten heb. Dat één van de anderen ook een wijnliefhebber was heeft mijn nota's gered, maar heel eerlijk kan ik u van het volgende gerecht niet veel meer vertellen voor de eenvoudige reden dat ik het mij niet goed meer herinner. Eén van de andere gasten vond de Napoléon de Génisse de Condroz echter zéér lekker en ik herinnerde me inderdaad dat rondje tartaar van kalf uit de Condroz: super ! De wijn was eveneens een topper: de Fleur de Terroir, Domaine de la Ferme Saint-Martin, Côtes du Rhône Blanc, 2010. Guy Jullien is één van de betere wijnmakers onder de AOC Beaumes-de-Venise en werkt biologisch. Dit was een blend van 50% Roussanne en 50% Clairette, en in de neus stak eerst en vooral kweepeer de kop op, snel gevolgd door torréfaction, en het heel mooie fruit, de intensiteit, de diepgang en het volume, vormden een zeer mooi spel met het gerecht (meen ik mij nog te herinneren). *** voor de wijn.

    Tijdens de Noix de St-Jacques de Dieppe...kwam het gesprek terug op wat er in ons bord lag en wat een enorm verschil er was tussen St-Jacobsschelpen. Uit de diepvries of vers, in het seizoen of erbuiten, en zelfs hun plaats van herkomst en of je ze nu al dan niet aan zee eet, we waren het er alvast grondig mee eens dat dat tot grote verschillen kon leiden (en dat de kleinste vaak de lekkerste zijn). Ook hier kwam er in het glas een wijn die perfect bij het gerecht paste, de Les Chesnaies, Béatrice & Pascal Lambert, Chinon Blanc, 2009.  In de neus iets van geschifte boter of beter nog van gesmolten boter, nét voordat ze begint aan te branden. In de mond fris en intens, met heel mooi, licht aangestoofd fruit, een heel mooie combinatie met het gerecht. ***

    Het volgende gerecht was zo ongelooflijk lekker en zo perfect maar zeer gewaagd gecombineerd met de wijn dat ik Pierre nog gemaild heb voor meer uitleg. De Cabillaud de la Marée de Loctudy... werd opgediend in een kom met een lepel en de raad om alles mooi om te draaien wat een golf van aroma's losmaakte, en Pierre serveerde er een rode wijn bij, een Vinsobres, wat ik heel verrassend vond. Over de kabeljauw schreef Pierre 

     

    Le Cabillaud est cuit doucement sous un voile afin de garder son moelleux, servi avec artichaut calicot et poivrade ainsi que des chiconnettes, jus de cuisson monté aux aromates et laqué avec soja naturellement fermenté.

     

    en in het glas zat de Vinsobres, Domaine Chaume-Arnaud, 2011,geschonken uit Magnum en een blend van Syrah, Grenache, Mourvèdre en Cinsault. De neus was rijp, diep en kruidig, en in de mond was hij breed, korrelig qua textuur, met een heel mooie fraîcheur en mooi lang. Apart en nadat de vis op was kwam cassis dominanter bovendrijven, maar wat een goddellijke combinatie was dit !! Arabelle beschrijft haar keuken als een Cuisine Intuïtive en hier begreep ik compleet wat het koppel bedoelde. Geniaal gerecht, geniale combinatie. *** voor de wijn, maar ***** voor de combinatie, en volgens Pierre is de combinatie tussen rode Rhône en artisjok bijna altijd een voltreffer.

    Het supplement voor de kazen was zijn geld waard, en geen enkele kaas vond ik minder. De Mélo Cake is een signature dish van Arabelle, en de dessertjes volgden dezelfde lijn: topkwaliteit en heerlijk, en begeleid door een Sercial, Barbeito, Madera, 5years,een frisse en lange Madeira die op zichzelf ook bijna een dessertje vormde. De prachtige fraîcheur van deze dessertwijn zou komen doordat de wijnen van dit huis in drie verschillende opslagplaatsen rijpen en daarna geblend worden, en die frisse afdronk is typisch voor het huis. Als afsluitertje kwam er nog een La Fage, Domaine Cosse-Maisonneuve, Cahors, 2009,van een domein dat de laatste tijd héél goed bezig is en dat interessante, maar al jong drinkbare Cahors wijnen maakt. Fris en wat kruidig in de neus, met een heel mooi aroma, en heel mooi evenwicht in de mond, jonger dan zijn 2009 zou doen vermoeden, en even dachten we zelfs aan een natuurlijke wijn (we gingen de hele maaltijd weer blind proevend de mist in, alleen de Vinsobres werd herkend). Opnieuw ***.

    Ik ben een paar weken geleden gaan eten in De Vrijmoed in Gent, ook een ster in de Michelin, maar een pak duurder. De wijnen waren beter gekozen bij Arabelle, de bediening was er gemoedelijker en aangenamer, maar voor mij was het grootste verschil dit: ik wil terug naar Marchin en Arabelle, met mijn vrienden, met mijn vrouw, met mijn familie, of met eender wie, en dat is voor mij hét teken van een groot restaurant: ik wil er zo snel mogelijk terug naartoe...ik had dat hier héél sterk, maar niet in Gent.

    www.arabelle.be

    En voor het oude bericht over Arabelle: http://csp.skynetblogs.be/archive/2009/12/20/li-cwerneu-huy-la-cuisine-intuitive-van-arabelle-meirlaen.html

     

     

     

  • Parels op de camping, 1

    Pin it!

    Als vader moet je soms iets over hebben voor je kroost, en als dat wil zeggen dat je 10 dagen op een camping in het Zuiden moet doorbrengen, dan zij het zo. Maar deze keer moest zelfs ik toegeven dat dat supermarktje aan de ingang een paar aardige flessen had liggen (Mas Amiel, Domaine Lafage), dat de pizza's van behoorlijke kwaliteit waren en dat dit één van de mooiste en meest professioneel uitgebate campings was die wij al bezocht hebben. http://www.camping-lasirene.fr/nl/

    Maar deze wijnblogger zou uiteraard zichzelf niet zijn mocht hij niet onmiddellijk op zoek zijn gegaan naar een goede wijnhandel in de buurt. Bovendien was ik (onnozelaar) vergeten om mijn goeie glazen in te pakken. Mijn reddende engel vond ik in Argeles-sur-Mer, in de Rue de la Gare, waar men weliswaar geen glazen verkocht, maar "er genoeg kreeg van bedrijven". Hij stopte me onmiddellijk twee professionele glaaskes in de hand " en als je ze breekt kom je maar terug" en ik begon uit wederdienst een uitgebreide studie van het aanbod om een half uur later met mijn eerste doos naar buiten te wandelen. Goeie commerciële reflex dus !

     http://www.auchaidepierre.com/

    Na liters (goeie) rosé uit de campingwinkel (Mon Plaisir, Mas Amiel, heel lekker) heeft een mens dan ook al eens zin in iets complexer en de volgende twee flessen waren absolute verrassingen.

    DSC_0026.jpg

    Qu'est-ce qu'il ya si spéciale à ce "Est-ce Spécial...!" ?

    Eh bien, c'est très spéciale...

    Gewapend met deze verhelderende uitleg en met een gezonde dosis nieuwsgierigheid  ontkurkte ik deze rosé één van de avonden op het terras. Domaine Vaquer was ooit van een in het Franse rugbymilieu zeer bekende figuur, Fernand Vaquer, ex-speler en ex-coach van de Franse nationale rugbyploeg. Fernand Jr, zijn zoon, overleed helaas in 2001 en vandaag is het de schoondochter, Frédérique, die het domein verder zet in de regio Aspres, die sinds kort met een eigen sub-appellatie binnen de Côtes du Roussillon zit.

    Opvallende oud oranje kleur. Neus doet echt denken aan een houtgerijpte rosé, en ligt voor mij tussen een banyuls en het aroma van sommige Spaanse houtgedreven rosé's, Rioja Rosado Riserva met name. Stevige mond, erg doordringend, en ook hier steeds meer lijkend op zo'n rosé uit de Rioja. Mooie frisse toets en niet overdreven, een rosé met hele mooie culinaire capaciteiten (geen aperitief-roséke). ** dus.

    Eén van dé parels van deze vakantie was de tweede wijn op de foto, de Cuvée Laïs, Côtes du Roussillon, Olivier Pithon, 2010. Olivier is de jongere broer van Jo Pithon, die prachtige wijnen maakt in de Loire, en werkte vijf jaar in de Bordeaux waar hij ondermeer bevriend werd met Stéphane Derenoncourt, de bekende consulent en wijnmaker. Hij werkt kleinschalig (30.000 flessen), biologisch, bijna biodynamisch, en is sterk beïnvloed door Gérard Gauby, een vriend van zijn vader, en de beste wijnmaker van de Roussillon. Hij zoekt naar finesse en evenwicht en wil het terroir laten praten zonder overdreven concentratie. 

    Ik ga u nu iets opbiechten. Ik heb die fles heel laat op de avond opengedaan, toen ik al veel te beneveld was om er nog iets zinnigs over te noteren, en ik heb me de volgende ochtend vervloekt. Tegen de avond heb ik ze terug uit de ijskast gehaald en nadat ze op temperatuur was gekomen een glas geproefd. Ik ben even moeten gaan zitten...

    De rokerige vlezigheid die uit dit glas naar boven kwam was van een finesse die mij bijna tot tranen toe ontroerde. In de mond vond ik fruit met waanzinnig veel diepgang, een bijna perfecte fraîcheur, heel veel evenwicht en een opmerkelijk lange afdronk. Ik heb de fles na twee glazen zorgvuldig terug in de ijskast gezet en het ritueel herhaald op dag 3. De neus was kruidiger geworden, de geur van een Great Hall in een oud Engels landhuis, een mengeling van oude boenwas, potpourri, bloemen, open haard. De mond was nog steeds indrukwekkend, prachtig gebalanceerd, fruitig en fris, met pakken kruiden en een geweldige complexiteit. Dit is één van de beste flessen die ik dit jaar dronk. **** dus. Ik had mijn eerste parel opgedoken.